Home » Verslag

 

           Megen1885 Grootvader Hubert Remmen op de foto aan de wand bij de kurkmachine.

 

Om een kortere omschrijving te geven van 250 blz. De Hollandsche Wijnhandel B.V.                                     

De 7e BV met succes door de kleinzoon van Grootvader Hubert Remmen in Nederland opgericht. Na een beslaglegging, om de volledige administratie in handen te krijgen, is De Hollandsche wijnhandel in Den Bosch executoriaal uitverkocht, en daarna failliet verklaard. Alles op basis van door de belastingdienst opgelegde aanslagen en verhogingen, wegens een "door de ambtenaren verzonnen fraude”. De Hollandsche Wijnhandel bv zou 223% brutowinst op wijn gemaakt hebben en daarvan slechts 80% verantwoord. Die fraude zou gepleegd zou zijn door de economische eigenaar en bedrijfsvoerder Hubert Remmen.  Blijkens het proces- verbaal van de huiszoeking, richt het onderzoek zich op de Heer Remmen als verdachte, maar de heer Remmen werd niet de gelegenheid geboden zich te verantwoorden. De inbeslaggenomene relatief kleine administratie, "NB. volledig gevoerd door een "Register Accountantskantoor", Fouderer registeraccountants te Eindhoven, en opgevolgd onder leiding van Silahis administratiekantoor te Oss, is niet gebruikt door de controle-ambtenaren. Kon niet door de controle-ambtenaren van de belastingdienst worden gebruikt, omdat ze daarmee zelf hun Miskleun, de marge van 223%, aangetoond zouden hebben 

De affaire kon niet verdedigd worden, omdat de belastingdienst ofwel hun ambtenaren de Juridische eigenaar, de vrouw van Hubert, Mevr. Jeannette Lensen, afgeperst hebben om te tekenen voor niet in verdediging te gaan en van Hubert Remmen afstand te nemen, zodat zij: de ambtenaren ofwel de Belastingdienst, gevrijwaard waren voor de door hen gemaakte Miskleun. Toen later de zaak in handen kwam van de curator, was deze ten koste van crediteuren en de economische eigenaar, Hubert Remmen, tegen beter weten in, niet bereid om de belastingdienst verantwoordelijk te stellen

________________________________________

Was er een opdracht, om coute que coute, te bereiken dat er een definitief einde zou komen, aan de deelname van mijn persoon van het bedrijfsleven. Het klinkt ongelooflijk dat het zou kunnen bestaan. Men zou dan ook met een rede voorde dag moeten komen. 

2 juli 1998 Bijlage 33. Bijlages

Nu, 2 jaar na de uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel, juni 1996, ontvang ik persoonlijk een brief van de belastingdienst.

De Ontvanger van belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertogenbosch de Heer J.F. Fleuren schrijft aan Hubert Remmen in Zuid Afrika: Er zal nog een beslag volgen. De reden van een volgende beslag is, dat u als bestuurder verantwoordelijk bent voor De Hollandsche wijnhandel bv. Ik heb de heer Fleuren gezegd, dat het onredelijk is omdat mij niet de kans van verdediging geboden is. De heer Fleuren zegt dat hij dat niet begrijpt en verzoekt de kwestie schriftelijk in te sturen, dan zullen wij beantwoorden. Heb ik gedaan. Geen antwoord.

Bijlages: no 7 "De heer Remmen is voor de belastingdienst geen partij in deze”...

 

De Heer Fleuren schrijft aan Hubert Remmen:                                                                                       "De Hollandsche Wijnhandel BV is medio 1996 gecontroleerd. Het controlerapport en de aanslagen die hierover zijn opgelegd hebben u bereikt".

Ernstige gevolgen voor Hubert Remmen.                                                                                                  Wie bereikt? Mij? De heer Van de Vijfeike van Fouderer Accountants? Mnr. Theu Sweron van Silahis? Mnr. Peter Holm? Mr. Jack Poell en Mr. Fons Mulders, de advocaten die voor mij opgetreden hebben? Neen toch niet. Ondanks dat de actie op mij gericht was heeft de Belastingdienst heeft geweigerd aan mij, de economische eigenaar en bedrijfsvoerder van De Hollandsche Wijnhandel informatie te verschaffen. Ook aan Theu Sweron van Silahis Administratie kantoor (mijn plaatsvervanger), Mr. Mulders, Mr. Jack Poel van Jack Poel advocatenkantoor die in opdracht van Thieu namens mij optraden, werd geen info verschaft. De weigering om info te verstrekken heeft zeer grote gevolgen gehad.

Zeker is wel dat met Jeannette Lensen, de juridische eigenaar van de Hollandsche wijnhandel onderhandeld is. Maar op welke manier en het waarom? Jeannette had geen belangen meer bij de bv De Hollandsche Wijnhandel, haar aandeel was terug betaald maar de Belastingdienst hield de overschrijving op naam van Hubert tegen. De belastingdienst heeft onder dwang, door haar het vuur na aan de schenen te leggen, weten te bereiken, dat Jeannette Lensen geen contact meer op nam met Hubert Remmen. Als Jeannette niet mee zou werken, werd haar inboedel en praktijk in Amsterdam ook uit verkocht. De ambtenaren van de belastingdienst hebben Jeanette voorgehouden, dat ik haar bedrogen zou hebben, omdat ik enorme inkomsten heb gehad. Ik had daardoor van Jeannette geen medewerking of info te verwachten. De belastingdienst heeft zich met de handtekening van Jeannette weten in te dekken, als hierboven reeds omschreven, zodat er geen verdediging gevoerd zou worden voor de Miskleun van de belastingdienst.

 

Een vordering die ik persoonlijk had op de Belastingdienst.    Dankzij de rechten op 3.2 miljoen? ( te betalen door de Belastingdienst ) Was het daar allemaal om begonnen? Dat daarom fraude van mijn persoon door de ambtenaren aangetoond moest worden? Wie was de opdrachtgever om mij te beschuldigen? De belastingdienst?

De Heer Fleuren: wanneer men het met de opgelegde aanslagen niet eens is, dient men binnen 6 weken na dagtekening, bezwaarschriften in te dienen. Er zijn in het geval van De Hollandsche Wijnhandel geen bezwaarschriften ingediend.

Zie wat gedaan is door mijn belastingadviseur Theu Sweron.  Bijlages blz. 11 tot 22 Correspondentie die in opdracht van het belastingadviesbureau, de Heer Theu Sweron,  door Jack Poell advocaten met de belastingdienst is gevoerd. Zie ook de beantwoording van de Belastingdienst- ondernemingen Den Bosch. Er werd ons geen tijd gegund om gegevens beschikbaar te stellen.

De Heer Fleuren: De BV De Hollandsche Wijnhandel is executoriaal verkocht en de opbrengst is verantwoord op de openstaande aanslagen. Daarna op 16 oktober 1996 is de BV de Hollandsche Wijnhandel in staat van faillissement verklaard, met Mr. van S.M.M. van Dooren als curator. Mogelijk dat u in de toekomst als beleidsbepaler, alsnog aansprakelijk gesteld wordt, op grond van de Wet Bestuursaansprakelijkheid.                                                                                                                                            Als men dat zouden doen zouden alle problemen voor mij opgelost zijn maar zo dom is Mr. Van Dooren en ook de Belastingdienst niet. Daar trappen zij niet in. Zowel de Belastingdienst als Mr. Van Dooren zouden dan  uitgeschakeld zijn.

 

Bestuur aansprakelijkheid: Niemand durft mij aansprakelijk te stellen omdat dan die bal terug zal kaatsen.            Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler, dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn mij te verantwoorden. Volgens de belastingdienst, ben ik de beschuldigde persoon en anderzijds wil men mij niet te erkennen. De belastingdienst heeft weten te voorkomen dat ik mij kon verdedigen. Word ik nu, inverband bovenstaande, wel erkend als economische eigenaar? De curator Mr. S.M.M. van Dooren van Holla & Van Doorn in Den Bosch heeft geweigerd op te treden, voor de de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren, Jeannette Lensen en mijn persoon de dupe geworden. Wat is de functie van een curator... Mr. Van Dooren is de mening toegedaan, dat eerder Hubert Remmen aansprakelijk gesteld moet worden dan de Belastingdienst.  Ik zou graag weten op basis waarvan. Dus niet de belastingdienst maar juist Hubert Remmen zou aansprakelijk gesteld moeten worden maar Mr. Van Dooren kennende trapt daar niet in.

 

De Heer Fleuren ontvanger van de Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch:                                              "Er zijn een groot aantal dwangbevelen via de officier van justitie aan u toegezonden. Deze dwangbevelen staan op uw naam. Deze dwangbevelen zijn opgelegd in het jaar 1994 en moeten u bekend zijn" Niet door mij ontvangen. Graag bewijs aan wie die berichtgeving geadresseerd is geweest. In die tijd, 1994, woonde ik in een oude kelder van de Gruiter in Den Bosch, aan de Veemarktkade en had ik als bestuurder van De Hollandsche Wijnhandel B.V. contact met de belastingdienst..

Mogelijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch bv of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel bv gelden vrijkomen die met deze aanslagen kunnen worden verrekend.

Hoogachtend, Belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertogenbosch.

J.F. Fleuren.

De Hollandsche Wijnhandel bv. De ambtenaren: "Men zal er voor zorgen dat Hubert Remmen nooit meer zaken kan doen." (Boodschap gegeven aan Peter Holm, bedrijfsadviseur)                                                                                         De vermelding dat men bij de affaire, De Hollandsche Wijnhandel BV, dezelfde ambtenaren aangewezen heeft als die van het FIOD onderzoek Hubert Remmen, Wijnexpeditie Heesch BV en de Caves Hubert BV’s. Ik heb nooit anders vernomen dan, dat het onderzoek bij De Hollandsche Wijnhandel BV werd geleid door de heer M. Madern van de douane met 3 collega's J.J. Orth, E. Schepers en R.G. Luiken. De heren hebben zich aan mij voorgesteld als zijnde Douaneambtenaren.

23 september 2018. Na alles overgelezen te hebben: zouden het dan  toch FIOD mensen of mensen met verbinding met de FIOD geweest zijn, die de jacht op mij weer moesten openen. De FIOD-ambtenaren die mijn verklaringen niet accepteerden en opwierpen, dat indien zij in mijn plaats zouden staan ze hetzelfde zouden zeggen. Voor de rechtbank ging ik onderuit omdat de FIOD-ambtenaren aan konden tonen op de gezichtswaarde van documenten, dat ik als KWV agent over door de KWV beschikbaar gestelde financiën heb beschikt. Die financiën waren niet afkomstig of ontvreemd uit mijn bedrijven, zoals de FIOD en Belastingdienst wil, maar van de KWV afkomstig en weer voor de KWV in Spanje ingezet onder mijn leiding, Percy de Paula (hoofd administratie)en mijn vriend en medewerker Abogado Julian Ramirez Ponferrada.

Was het een actie, bij De Hollandsche Wijnhandel, dat men nog steeds wilde verhinderen, dat mijn persoonlijke vordering van 3.5 miljoen op de Belastingdienst, uitbetaald diende te worden? Wegens de uitspraak van het Europese Hof kon de Belastingdienst er niet meer omheen. Maar wel door mij te beschuldigen van in het bezit geweest zijn van Financiën op naam in het buitenland. De door KWV van Zuid-Afrika beschikbaar gestelde financiën buiten de EEG, tijdens en wegens de Wereldboycotperiode voor Zuid-Afrika, zijnde de agent van de Wijn boerenvereniging van Zuid Afrika, semi overheid.

 

De inschakeling van Peter Holm, bedrijfsadvizeur en Jack Poell advocaten door Theu Sweron.                                  De administratie van De Hollandsche Wijnhandel BV is aanvankelijk geheel gevoerd door Foederer Register Accountants en vervolgens onder leiding van de heer Theu Sweron van Silahis te Oss. Theu Sweron is verwijderd door de belastingdienst onder bedreiging ingerekend te worden als medeplichtige, indien hij door ging te protesteren tegen de ingreep van de Belastingdienst.

De zeer verontwaardigde Heer Tjeu Sweron van Silahis administratie- en belastingadviesbureau, toen mijn plaatsvervanger, heeft wegens de beslaglegging bij De Hollandsche Wijnhandel bv direct bedrijvenadviesbureau Peter Holm en Mr. A. Mulders van Jack Poell advocaten ingeschakeld. Dit zonder eerst mij hiervan op de hoogte te stellen. Hierdoor hebben Mr. A. Mulders van Jack Poell advocatenkantoor te Echt en Peter Holm van Management bureau P. Holm contact met mij opgenomen.

"Als reactie op de mededelingen van de belastingdienst vragen wij U of U een vete heeft met de belastingdienst. We hebben nog nooit eerder zulk een agressieve houding van de belastingdienst meegemaakt."

"De belastingdienst heeft als doelstelling dat u nimmer meer zaken zal kunnen doen. Zij wensen daar een absoluut einde aan te maken."  Vandaar ook de opstelling naar het cliëntenbestand, de manier waarop Uw gegevens verspreid worden en dat aan ons geen tijd gegeven wordt voor het aandragen van gegevens."

Bijlage 2 De manier waarop mijn gegevens verspreid worden. Voorbeeld, kopie ontvangen van ‘n klant. Slijterij Wijnhandel King William in Leersum. De Heer Arie van Eck. Bijlages. Van relaties, debiteuren (slijters) die door de belastingdienst werden benaderd, ontving ik bericht dat zij het schandalig vonden ook van mijn persoonlijke goederen een opgave te krijgen.

 

Mijn advocaat was Mr. Jan Boone.

Het zou beter geweest zijn indient Mr. Boone ingeschakeld zou zijn. Maar Tjeu was zeer verontwaardigd en heeft onmiddellijk opgetreden en zonder ruggespraak zijn relaties: Peter Holm en het kantoor van Jack Poell advocaten ingeschakeld. Waarschijnlijk ook omdat Thieu, zeer betrokken bij de administratie en desgevraagd had toegezegd de zaken onder controle te houden tijdens mijn bezoek aan Zuid Afrika. Mr. Boone zou zich niet uit hebben laten schakelen door Jeannette, waardoor alles goed of beter afgelopen zou zijn.  Wat we toen nog niet wisten omdat wij door de Belastingdienst niet geïnformeerd werden: Jeannette blijkt achteraf mede de oorzaak, dat de Belastingambtenaren vrij uit konden gaan met de door hen verzonnen gegevens om fraude aan te tonen. In tegenstelling met Mr. Boone had Mr. Fons Mulders geen invloed of relatie met Jeannette. Fons Mulders heeft wel voorgesteld via een kort geding, Jeannette Lensen te dwingen de aandelen over te dragen, aan de economische eigenaar en bedrijfsvoerder Hubert Remmen. Dan zou men de zaak kunnen verdedigen maar voor ‘n Kort Geding waren er geen gelden beschikbaar. Alle financiën waren gevorderd door de belastingdienst.

Ik heb met Theu Sweron overlegd, dat mijn jurist Mr. Boone was, maar zij hebben weerlegd om Mr Boone in te schakelen, omdat Mr. Boone een strafpleiter is. Het zou volgens Tjeu en Peter Holm kunnen lijken op ‘n erkenning, dat er iets fout zou zijn en daarbij dat dit een belastingzaak zou zijn. Om die reden is het bij Mr. A. Mulder van Jack Poell advocatenbureau te Echt gebleven. Bovendien meende men, als het een belastingzaak is zou een verdediging gevoerd moeten worden met hulp van Fouderer Accountants en Silahis Administratie- en belastingadvieskantoor, De Heer Theu Sweron. Er zou wel anders beslist zijn indien de belastingdienst informatie zou hebben verschaft.

2 juli 1998 lees ik, Bijlage 96, dat contact is opgenomen met Mr. J. Boone. Daarbij heeft Mr. Boone er zich van af gehouden met het verwijt dat ik direct naar hem had moeten gaan. Wil zich blijkbaar niet inmengen omdat reeds Jack Poell advocaten ingeschakeld was.

Bijlage 3. Executieverkoop Telegraaf 17-06 ‘96. Bijlages

Bijlage 4 14 juni ’96 De Telegraaf van 14 juni 1996 Bijlages

Bijlage 5 14 juni ’96 Brief van Jack Poell advocaten Bijlages

Bijlage 6. Brief aan de belastingdienst ondernemingen Bijlages

Bijlage 7, Belastingdienst ondernemingen: "De heer Remmen is voor de belastingdienst geen partij in deze." Bijlages

 

20 November 1996. GAK

Het GAK Nederland BV beschuldigde mij, beperkt gewerkt te hebben bij de Hollandsche Wijnhandel, zonder vergoeding, met het doel een nieuwe toekomst op te bouwen. Mijnheer Boudewijn van Haren schreef mij: “ik kan er begrip voor op brengen hoe u met de Hollandsche Wijnhandel heeft geprobeerd een nieuwe toekomst op te bouwen. Ik kan er geen begrip voor opbrengen dat u deze werkzaamheden voor het GAK heeft verzwegen."                                                                                Met de ambtenaren van het Gak had ik overleg gepleegd over mijn situatie maar er werd door hen gereageerd met: " Die boodschap werkt totaal niet bij het GAK. Ze hebben daar geen begrip voor en jouw uitkering wordt dan onmiddellijk gestopt." De heer Baudewijn van Haren zou willen weten welke ambtenaren mij hiervoor gewaarschuwd hebben. Ik heb die namen van de ambtenaren van het GAK, toen wegens hun goed bedoelde aanwijzingen, niet geven. 

Bijlage 8. Correspondentie van de Heer Boudewijn van Haren. ,Bijlages

 

Mr. Fons Mulders en Peter Holm zijn ‘n aantal dagen bij mij in Zuid Afrika geweest. Aankomst Kaapstad 13 juli 1996 om 10.10 uur                                                                                                                                                            Theu Sweron van Silahis administratiebureau ,die met mij aan de administratie werkte, bleef bij het standpunt, dat door de ambtenaren van de Belastingdienst een grote miskleun is gemaakt. Hierdoor, hebben Mr. A F J M Mulders, juridisch medewerker van Jack Poell advocatenkantoor en Peter Holm gemeend, naar Zuid Afrika te moeten reizen. Ten einde raad, omdat de belastingdienst steeds weigerde info te verstrekken. Dan maar door contact met Hubert info te verkrijgen om resultaat te bereiken.  Hoe kan het mogelijk kan zijn, dat de belastingdienst beslag legt en geen rekening houdt met het economische eigendom? Waarom wenst de belastingdienst ons niet te informeren en niet de kans te geven gegevens aan te dragen? (Het bezoek van Peter Holm zal ook eigen belang zijn geweest. Peter Holm toonde interesse De Hollandsche Wijnhandel bv over te nemen)

 

Een bijlage van de belastingdienst zelf toont aan, dat ze een grote Miskleun hebben gemaakt.                          Uiteindelijk per 5 december 1996 maar voor alles te laat, heeft Mr. Mulders via het Openbaar Ministerie inlichtingen kunnen verkrijgen. 'n Bijlage, opgesteld door inspecteur M. van Noord, Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch toont klinkklaar duidelijk, zeer goed aantoonbaar, dat de douane- en belastingdienstambtenaren inclusief inspecteur de Heer M. van Noord, een grote Miskleun hebben gemaakt.

 

Standpunten van Mr. Mulders:                                                                                                                                            Mr. Mulders, van Jack Poell advocaten,  1. dat het ongebruikelijk is dat men beslag legt zonder de economische eigenaar erbij te betrekken. 2. Blijkens het proces-verbaal van de huiszoeking, richt het onderzoek zich op de Heer Remmen als verdachte, maar dat de heer Remmen niet de gelegenheid geboden wordt zich te verantwoorden.

Mnr Herklaas Hugo in Paarl, leverancier van De Hollandsche Wijnhandel BV en andere afnemers, heeft in verband met zijn vorderingen op De Hollandsche Wijnhandel, plus twee containers nog niet afgeleverd bij Tamis V.O.F. Te Ouddorp, de reis en verblijfkosten van de heren Mulders en Holm betaald maar het heeft hem niets opgeleverd. Van 3 containers met bestemming Tamis VOF is een container afgeleverd en 2 containers zijn opgeslagen in de Haven van Antwerpen waar ze in beslag genomen zijn. Wat mij betreft, door het bezoek van de heren Mulders en Holm voelde ik mij ondersteund in de ongelukkige situatie waarin ik verkeerde, maar verder heeft het weinig opgeleverd. Gelukkig kon door Peter Holm en Mr. Mulders aan de Heer Herklaas Hugo bevestigd worden, dat ik met De Hollandsche Wijnhandel bv correct zaken had gedaan.  Het bezoek van Fons Mulders en Peter Holm heeft verder geen zin gehad omdat de Belastingdienst alles torpedeerde.

Het advies van de Heer Holm en Mr. Mulders was: keer niet terug naar Nederland, voordat wij weten wat de oorzaak van de beslaglegging is. Ik kon ook niet terug, mijn bankrekening was leeg gehaald door de Belastingdienst en mijn privé onderkomen tot het laatste toe uitverkocht. Dus had ik in Nederland ook geen onderkomen meer.

 

3 containers, 25500 flessen wijn door Cape Europeline Ltd ingekocht en verkocht aan Gerard Tamis.                      Ondanks de problemen in Nederland heeft Cape Europeline, Herklaas Hugo, de containers niet opgehouden, ten einde de markt in Nederland tijdig te kunnen voorzien. Men is er van uitgegaan dat de containers veilig waren, omdat de verkoop aan Tamis had plaats gevonden en niet aan De Hollandsche Wijnhandel bv. De Bill of Lading was uitgereikt aan niemand anders dan aan de koper, Gerard Tamis.

 

’n Uitstapje                                                                                                                                                                        Mr. Fons Mulders wilde graag die zuidpunt van de Kaap bezoeken, er was nauwelijks voldoende tijd voor zulke dingen maar ik reed met hem en Peter Holm naar de Kaappunt. Helaas was het die dag enorm bewolkt. Laag hangende wolken en mist. Je kon geen hand voor ogen zien. Bij de Kaappunt aangekomen ging Mr. Mulders op de rand van de rotsen boven de zee zitten maar door het weer kon je van de zee niks zien echter de klotsende zee en de branding waren goed te horen. Nadat Fons Mulders een behoorlijk tijdje zo in de mist had gezeten, zei hij enorm te hebben genoten van de zuidelijkste punt van het werelddeel Afrika en reden wij terug naar Paarl. Het weer, de mist, en het ruisen van de zee, hadden gezorgd voor de sfeer van waar de Indische en Atlantische Oceaan elkaar kruisen.

 

De leveranties van Cape Europeline te Paarl met bestemming Tamis VOF te Ouddorp. Onrechtmatige beslaglegging. Mr. van Wieringen.                                                                                                                                  De vorderingen van Cape Europeline, wegens de geleverde wijnen aan- en via De Hollandsche Wijnhandel, vielen ongelukkig niet onder de creditverzekering van Cape Europeline Ltd.  Door de heer Hugo beschouwd als goederen onder controle van hemzelf. Hubert Remmen was immers zijn agent in Nederland..

Mnr Herklaas Hugo heeft wel advies gevraagd aan zijn Credit Garantie Insurance, Mr Neil Wood TMC Australia en is daarbij verwezen naar Mr. van Wieringen in Nederland. Zo ontstond het contact met Mr. van Wieringen inzake De Hollandsche Wijnhandel bv en, meer info inzake de persoonlijke vordering van Hubert Remmen op de Belastingdienst, 3.2 miljoen gulden, wegens de teveel afgedragen en door de Belastingdienst gevorderde accijnzen.

Bijlage 9/1-2. Brief aan Mr. van Wieringen van Lexus International. Bijlages

Door de agent van Mediterranen Shipping Compagnie te Antwerpen, Dekkers & Wirts, is aan Cape Europeline Ltd. Medegedeeld, dat twee containers met “bestemming Tamis V.O.F.” in beslag genomen zijn door de Belgische Douane. Dit op instructie van de Nederlandse belastingdienst  omdat De Hollandsche Wijnhandel bv belastingschulden zou hebben. D.w.z. V.A.T., en import duties etc.

Van drie containers was de bestemming Tamis V.O.F. in Ouddorp - Alkmaar. Een container is bij Tamis VOF afgeleverd. Twee containers zijn inbeslaggenomen omdat De Hollandsche Wijnhandel bv belastingschulden zou hebben. De Hollandsche Wijnhandel bv had geen belastingschulden. Daarbij, die drie containers waren door Cape Europeline Ltd verkocht aan Tamis V.O.F. en niet aan De Hollandsche Wijnhandel bv. De Bill of Lading stond op naam van de koper, Gerard Tamis.

 

De omstandigheden bij mijn vorige bedrijven die ontstonden als gevolg van een fIOD onderzoek:              Helemaal aan de grond als gevolg van een FIOD onderzoek wegens van de KWV ontvangen gelden op mijn naam in Zwitserland. Letterlijk en figuurlijk op straat terecht gekomen startte Hubert Remmen weer een bedrijf op, met een bv die nog bij hem in de kast lag. Die bv was geregistreerd op naam van Aart van Beek. Voor zekerheid, tijdens de wereld boycotperiode voor Zuid-Afrika, niet op naam van de KWV agent, Hubert Remmen. Het doel was: tegemoet te komen aan wensen van de KWV in Zuid-Afrika. KWV zaken konden hierdoor geregistreerd worden op naam van een Nederlandse bv en zouden daardoor niet vallen onder de boycot voor Zuid Afrika.                                                                                     

Op advies van Mr. Jan Boone uit Wijk bij Duurstede, werden de aandelen van die BV overgeschreven van Aart van Beek op naam van de vriendin van Hubert, Jeannette Lensen. Het was in hun beider belang, Hubert en Jeannette, om weer inkomsten op te bouwen. Huub Remmen was de economische eigenaar, de bedrijfsvoerder van de bv en de persoon die directie voerde. Jeannette werd geregistreerd als de juridische eigenaar en nam deel met Hfl 22000.00.

Vervolgens nam Huub Remmen de naam, De Hollandsche Wijnhandel, en goederen over van ‘n bedrijf in Noord Holland. Hiermee kwam de naam "De Hollandsche Wijnhandel bv” tot stand. Het aandeel van Jeannette is door Hubert terug betaald, omdat zij met haar kind Kim terug naar Amsterdam ging, niet meer tevreden was, wegens weinig inkomsten met Hubert samen te leven.

 

Waarom na het debacle ontstaan door de FIOD weer begonnen met wijn verkopen.                                                  Na de overname van de bedrijven door Dirk Zwager, Wijnexpeditiekantoor Heesch bv en de Caves Hubert bv’s, heb ik aan Pieter Batenburg, financieel directeur van Dirk Zwager, verzocht ik zo spoedig als mogelijk in het belang van de bedrijven, naast mij een directeur aan te stellen. Om dat werk weer op te nemen was ik niet voldoende hersteld van Kanker. Het betekende het einde van al mijn contacten in de Europese wijnwereld. Daarbij mijn aanwezigheid bij wijnkoperij Heesch, Wijnexpeditie Heesch bv werd door de, nieuw aangestelde directeur, Kees Visser, niet op prijs gesteld.                                    Mijn inzet werd gevraagd maar gelijktijdig werd ik het bedrijf uitgewerkt en ik ontving geen betaling. Kees Visser wenste geen inmenging en liever ook geen gebruik te maken van onze leveranciers in het buitenland, omdat hij zelf genoeg relaties had. Gelukkig kon hij er toch niet omheen. Inkopen na de oogst bij de wijnboeren voor de élevage op eiken vaten is nooit meer tot stand gekomen.

Zonder inkomen te zitten was voor mij ‘n belangrijke rede om weer te beginnen met wijn verkopen. Jeannette had meer geld nodig en was ‘n lux leventje gewend.

 

Vooraf overleg met de Belastingdienst. Een persoon die failliet verklaard is, heeft het recht om opnieuw te beginnen.                                                                                                                                                                        Ik trad in overleg met de belastingdienst. Ik meen o.a. met de heer Fleuren, ontvanger van Belastingen Ondernemingen te 's-Hertogenbosch. Het was volgens hen te waarderen, dat na alles wat mij overkomen was, mijn schouders er weer onder wilde zetten om weer ‘n bedrijf op te bouwen. Zou zelfs prijzenswaardig zijn. Een persoon die failliet was verklaard, had volgens de belastingdienst het recht om opnieuw te beginnen.                                                                                                              Jeannette was niet minder actief en startte  met succes een praktijk op in Lasertherapie. Het gastenverblijf van mijn huis had een aparte ingang en was er een ideale plek voor. Alles liep echter vast omdat Dirkzwager mijn luxe onderkomen had gekocht van de curator, (voor slechts Hfl 350,000. waarde 1 miljoen, een bod van Makelaar Ab Zegers uit Oss) en wenste dat wij het huis zouden verlaten om plaats te maken voor Kees Visser. Jeannette startte in Amsterdam een nieuwe praktijk op. Na omzwervingen huurde ik een loods in Den Bosch voor De Hollandsche wijnhandel bv, om geld uit te sparen werd het ook mijn privé onderkomen.

 

De aanvang van de Hollandsche Wijnhandel bv.                                                                                                              Het was moeilijk weer ‘n bedrijf van de grond te krijgen. Dankzij de ondersteuning van mijn Zuid Afrikaanse relaties zag ik kans voldoende voorraden te importeren. Omdat ik genoegen nam in die loods en later in ’n (wijn)kelder te wonen, kon ik de aanloopverliezen van het nieuwe bedrijfje dekken met mijn uitkering wegens Kanker. De eerste voorraadopslag was in de dubbele garage van ons huis, maar Dirk Zwager had het huis gekocht van de curator, en wenste dat wij de woning zouden verlaten. Jeannette kon daardoor niet verder met de lasertherapiepraktijk die in het gasten verblijf van ons huis gevestigd was. Haar relaties in Amsterdam boden (voor veel geld) een oplossing aan om in een woning aan de Minervalaan weer 'n praktijk op te starten. 

Ik bracht de wijnvoorraden over naar een opslag- en expeditiebedrijf in Tilburg maar de eigenaar van dat opslagbedrijf zette plotseling, zonder waarschuwing vooraf de voorraden op straat. (Wegens een advies van de Belastingdienst) Daarop vond ik onderkomen voor de voorraden en transport bij LVC in Leerdam maar LVC verdubbelde de prijzen… 

Ik slaagde erin een opslag van de BIM in ‘s-Hertogenbosch te huren. Die schuurachtige opslag werd kantoor en privé onderkomen.  Mijn broer Fons, woonde in Amsterdam, verkocht mij voor een klein prijsje ‘n BMW die in een perfecte staat was maar te veel benzine gebruikte. Daarna bezorgde Fons mij nog een Citroen snoek. Ik ving aan promotie te maken voor Zuid Afrikaanse wijnen en kreeg hulp van de Zuid Afrikaanse Ambassade in Den Haag. Het was niet makkelijk omdat ik nog niet volledig hersteld was van langdurige Chemo Therapie.  In die tijd was Chemo Therapie nog een dodelijk geneesmiddel. Nu lopen de mensen onder die behandeling er gewoon mee op straat.

Ik sliep in de hal van de wijnopslag in een afgebakend kantoortje en werd op 'n nacht wakker door licht flitsen op de wanden.  Dat zou niet kunnen, dus opletten en voorzichtig ging ik op onderzoek. De hele buitenwand van die opslag was Ramen. Ik zag alleen maar vuur, de oorzaak van de lichtflitsen door de kieren van de wanden van het kantoortje. Naast het pand was de bus garage van de BBA Op het parkeerterrein stonden tientallen bussen geparkeerd. Die stonden allen in brand.  Mijn hond, Duitse staander, raakte in paniek. Ik wist mijn BMW buiten het pand te zetten en sloot Boefje daar in op. Ik had de brandweer geschakeld maar het duurde lang voordat die aanwezig was. Alle bussen van de BBA stonden in brand en er was niets meer te redden.  Een aantal ramen van mijn opslag sprongen door de hitte.

Op ‘n avond kreeg ik bezoek van een heer en mevrouw. Relaties van Zuid Afrikaanse Ambassade. Zij vroegen mijn medewerking voor een stand op een show bij de Zuid Afrikaanse Ambassade. Die mevrouw had haar zuster Nettie meegebracht. Tot ontsteltenis van die heer en mevrouw, wilde die zus niet meer met hun terug en wenste bij mij te blijven. Was dat zomaar verantwoord? Nettie Brok. Hoe konden die Heer en Mevrouw weer huiswaarts gaan zonder haar zus, die bij een vreemde man achter bleef?

Die opslag was te warm voor de wijnen. Een oplossing was en grote tweedelige kelder te huren van een gebouw van de BIM. Ik kende het gebouw dat voorheen van de Gruyter was. Mijnheer Verlinde van Wijnhandel Verlinden in Den Bosch, had mij er eens op gewezen dat de Gruyter over een uitstekend Laboratorium beschikte, dat wij het beste daar wijnmonsters konden laten analyseren.

Een timmerbedrijf uit Oss liet ik in de grote kelder een kantoortje afschutten, een grote woonkeuken met kastenwanden bouwen voor al mijn prive goedjes en een kleine badkamer. Mijn slaapplaats in de kelder was een bed tussen gestapelde dozen van de wijnvoorraad. Ik richtte het kantoortje in, de kleine badkamer en een grote woonkeuken waar al mijn privé goederen opgeslagen werden. Een grote kastenwand, koel- en ijskasten, fornuis etc. Huiskamer tafel en stoelen etc.  Die kelder werd mijn bedrijf, kantoor, en ook weer mijn privé onderkomen. Frans Luik, in loondienst, deed hoofdzakelijk het werk. Barbie Korenbits de administratie. Vrienden Toon Willems, Jeroen Prinsen, Jan van Haren en Nettie Brok kwamen met regelmaat helpen.

Om mij veroordeeld te krijgen, wilde de ambtenaren van het GAK, dat ik de enige persoon was die bij De Hollandsche Wijnhandel werkte. Zij wensten niet te geloven in de hulp die ik van mijn relaties/vrienden ontving. Voor de verzendingen van de orders had ik het voordeel, dat een transporteur, Europa Expresse, in het zelfde pand juist boven onze kelder gevestigd was en de orders bij ons in de kelder afhaalde. Het was  jaren werken om voldoende omzet op te bouwen. Toen het uiteindelijk begon te lukken werd De Hollandsche Wijnhandel B.V. inclusief mijn prive bezittingen door de belastingdienst in beslag genomen en in een record tijd uitverkocht.

P10.

Het GAK. Geen uitkering meer ondanks nog herstellende van kanker.

Later wegens de betrokkenheid van Mr. van Dooren, curator van De Hollandsche Wijnhandel, heb ik geen kans gehad de beslissingen van het Gak te weerleggen door de afwijzende houding van Mr. van Dooren.

Mr. van Dooren heeft mij laten weten dat hij niet van plan is op enigerlei wijze behulpzaam te zijn. Eerder moet ik erop rekenen door hem verantwoordelijk gesteld te worden voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Daar schrijft Mr. van Dooren wel actie voor te willen ondernemen maar niet voor de miskleun van de belastingdienst. Een duidelijk aanwijsbare oorzaak van de miskleun door de belastingdienst is aan de Rechter Commissaris Mr. Hoppers en aan Mr. van Dooren bij herhaling verstrekt. Mr. van Dooren wenst er geen aandacht aan te besteden en mij verantwoordelijk stellen deed hij helaas ook niet. Zo manoeuvreerde Mr. Van Dooren.

 

De zakenrelaties in Zuid Afrika die mij ondersteunden.

Dr Jannie Retief, KWV Export directeur, had beloofd naar Nederland te komen, om te getuigen voor de FIOD-affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991, dat ik KWV gelden op mijn naam heb gehad buiten de EEG als niet onder de wereld boycot vallende persoon. Mr Boone had KWV getuigen nodig, om te kunnen verklaren dat die gelden niet van mijn bedrijven afkomstig waren. Dat het een situatie was ontstaan wegens de wereldboycot voor Zuid-Afrika.  Ongelukkig, de President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Jannie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr. Retief te groot zou zijn en het gevolgen op zou op roepen voor de wijnexport van Zuid Afrika naar de EEG. Ondanks toegezegd door Dr. Retief, had ik niet de door Mr. Boone gewenste ondersteuning. Achteraf, in 1997, wat we tijdens het proces niet wisten, heeft ons de informatie bereikt, dat er meer aan de hand was dan 'n zending voor Wijnexpeditie B.V. met valse herkomst documenten. De Nationale co-operatieve KWV, die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had, was in moeilijkheden wegens kopiëren en exporteren van o.a. Champagne onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden.

Nu ik weer een wijnimportbedrijf wilde beginnen adviseerde Dr Jannie mij wat te doen. Niet meer als KWV agent maar met ondersteuning van Mnr  Herklaas Hugo met Cape Europeline in Paarl en of Mnr van den Meerendonk van van den Meerendonk expediteurs in Kaapstad.  In aanvang heb ik gewerkt met van den Meerendonk en vervolgens met de hulp van Cape Europline Ltd. Mij werd aangeboden als agent op te treden en voor De Hollandsche Wijnhandel aankopen te doen bij de kelders waar ik relatie mee had. Cape Europeline en Van den Meerendonk konden voor ons kosteloos werken en financieren omdat het Gouvernement van President de Klerk aan grote uitkeringen deed, voor ge-exporteerde producten. 19,5% export bevordering.

Door al de jaren dat ik voor de KWV gewerkt had en ook in Zuid Afrika verbleven, had ik goede zakenrelaties zoals: Dr. Jannie Retief, Mnr Koos Louw (v/h KWV procureur) Kowie du Toit van Vlottenburg Kelder, Malmesbury kelder, Leo Kimble van De Leeuwenjacht, De Landskroon, Kanonkop, Charles Back van Fairview, Charles en Marcel van de Walt van Veenwouden en Hartenberg Estate. Mnr van Vuren Malmesburykelder, Mnr van den Meerendonk, Herklaas Hugo en Brian O'Grady.

 

Den Bosch. In het vizier van de Douane ambtenaren

Het was vreemd dat Douane controleambtenaren speciale aandacht gingen besteden aan de persoon Hubert Remmen.  Door de ambtenaren E. Schepers en R.G. Luiken werd ik aangehouden op vrijdag 6 januari 1994.

P11. 

Ik was op weg naar Amsterdam met Netty Brok omdat mijn broer Fons op sterven lag. Ik had 5 dozen wijn ingeladen voor ‘n klant ook in Amsterdam. Wij kregen alleen toestemming om door te rijden omdat het mijn stervende broer betrof.

 

Een inval van douaneambtenaren. Wat hadden ze te zoeken?

Het was vreemd en bemerkelijk dat Douane controleambtenaren aandacht gingen besteden  aan Hubert Remmen c.q. De Hollandsche Wijnhandel B.V. Desgevraagd verklaarde de heer Madern van de douane, "omdat er meer wijn in Nederland verkocht zou worden als ingevoerd." Dat de douaneambtenaren het verdacht vonden, dat wij geen gebruik maakten van het recht wijnen veraccijnsd in te voeren en onveraccijnsd op te slaan. Een z.g. AGP. Accijns Goederen opslag Plaats aan te vragen; daarbij vindt afdracht van de accijnzen pas na verkoop plaats. Ze vonden het vreemd, dat ik direct bij invoer alle accijnzen betaalde via Gaston Schul douaneagenten.

Dat er door ons geen gebruik gemaakt werd van het recht een AGP aan te vragen, om onveraccijnsde goederen op te kunnen slaan, zou volgens de Douane ambtenaren ons verdacht gemaakt hebben voor clandestiene wijninvoer.  Omdat de Hollandsche Wijnhandel alleen zaken deed in Zuid Afrikaanse wijnen, lijkt het mij onmogelijk wijnen in te voeren zonder de bemoeienis van de Douane in de haven van Rotterdam of Antwerpen.

Na alle moeilijkheden en werkzaamheden, welke ik had ondervonden bij Wijnexpeditie Heesch B.V., met de Belastingdienst en de extra controles op voorraden veraccijnsde goederen, middels een  AGP, had ik besloten met Herklaas Hugo van Cape-europeline om voor De Hollandsche Wijnhandel bv met die kleine omzet, geen extra en tijdrovende AGP voorraadadministratie onveraccijnsde wijnen aan te gaan. Daarmee alle bemoeiingen met de ambtenaren uit te sluiten. Gewoon, door als ook algemeen gebruikelijk, alle accijnzen en invoerrechten bij invoer te betalen. Nu zou dat tegen mij spreken vanwege het recht een AGP aan te vragen.

 

Een verklaring van de Douaneambtenaren dat alle wijnen correct ingevoerd waren.                                                  1995. Verdacht: de douaneambtenaren, het team van de heer Madern, meenden dat er in een week ervoor, volgens hen op zicht, meer op voorraad was bij De Hollandsche wijnhandel. Waar was die voorraad gebleven? Door het lossen van een container was de doorloop versperd. Ik ga er van uit dat het aanzicht wel anders leek, maar nu alles uit gesorteerd en opgeborgen was, de kelder opgeruimd, leek het minder. Bovendien was er opgeslagen in de achterste kelder van het pand die nog leeg was.

 

De oorzaak van de onaangekondigde inval.                                                                                                                  De douane-ambtenaren verklaarden dat zij op zoek waren naar clandestiene invoer van wijnen, omdat in Nederland meer wijnen verkocht werden als ingevoerd. Op hun verzoek overhandigde ik hen de legger met alle invoerdocumenten. Nadat alles door hen gecontroleerd was, kon ik van hen vernemen dat de voorraden correct ingevoerd waren. Tot dusver is het contact met die vier douaneambtenaren met mij persoonlijk verlopen en hebben zij niet gezegd, dat zij door zouden gaan om te bereiken, mij van fraude te kunnen beschuldigen.

P12.

Overname van De Hollandsche Wijnhandel B.V.                                                                                                              Ik reisde naar Zuid Afrika op verzoek van Dr Jannie Retief van de KWV, voor een bespreking i.v.m. overname van De Hollandsche Wijnhandel BV door de KWV. Nu de omzet van de Hollandsche Wijnhandel BV de eindelijk van de grond begon te komen, zei Dr Jannie Retief dat het ‘n goed moment is om naar Zuid Afrika te komen, om met de KWV van Zuid Afrika te onderhandelen, voor ‘n overname van het jonge bedrijfje.  De KWV had inmiddels in England Cavendisch op gekocht, in Duitsland Eggers en Franken in Bremen. Dr. Retief zei: "in Nederland zal het een goed begin zijn om met De Hollandsche Wijnhandel B.V. een nieuw KWV agentschap op te bouwen." "Dat mijn persoon daarbij gehandhaafd en betaald zal blijven als adviseur."  Dr. Retief was de mening toegedaan, dat het ‘n hele rompslomp zou zijn voor de KWV om een bedrijf in Nederland op te starten. "Met de overname van ‘n bestaand bedrijf, De Hollandsche Wijnhandel B.V. en de ondersteuning van mijn persoon zou alles geregeld zijn en heeft de KWV een goed begin."  Voor mij een uitstekende oplossing omdat ik niet geheel hersteld was van  de chemotherapie die ik ondergaan had en de gevolgen van een zeer ernstige frontale autobotsing in Zuid Afrika. (Breuken in beide voeten en een verbrijzelde enkel) Ik zou in dienst blijven bij De Hollandsche Wijnhandel als adviseur maar natuurlijk zou ik meer inzet leveren.

Waarom zijn die ambtenaren,  na hun verklaring dat alle wijnen correct ingevoerd waren door blijven gaan met zoeken of ik alsnog van Fraude beschuldigd kon worden?  Wat kan het doel geweest zijn? Bovendien leek het mij ongebruikelijke manieren van de Belastingdienst.

 

Niet Hubert maar Jeannette zou de bedrijfsvoerder moeten zijn, volgens de douaneambtenaren.

Later hebben wij vernomen uit Douanepost nr 0004/95/4, dat de douaneambtenaren H. Madern , J.J. Orth, , E.F. Schepens en H. G. Luiken; Dat naar aanleiding van een onderzoek naar “accijnsontduiking”, (die er niet was zoals de douane-ambtenaren verklaarden en ze blijkbaar toch doorgegaan zijn om iets te zoeken) is gebleken: dat de handel en wandel fiscaal gezien niet zo regelmatig verloopt, als eigenlijk zou moeten. De bestuurlijke figuur achter de  B.V. De Hollandsche Wijnhandel is niet de aandeelhoudster Mevr. Lensen, zoals ook zou moeten zijn volgens de Kamer van Koophandel, doch dhr H. Remmen ook bekend van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V.  en de Caves Hubert B.V.’s.

 

Wat is dit voor een verhaal?

Jeannette was reeds overbezet wegens haar Lasertherapie praktijk. Hoe zou Jeannette de bedrijfsvoerder kunnen zijn? Bovendien had Jeannette nooit met wijnhandel te doen gehad. Hubert had de contacten in Zuid Afrika en relatie met de afnemers. Bovendien had Hubert 'De Hollandsche Wijnhandel' overgenomen om die in de B.V. in te brengen. Het aandeel van Jeannette was terug betaald maar de overschrijving op naam van Hubert had nog niet plaats gevonden; de belastingdienst hield het op. Wat is het probleem van een man en vrouw situatie. Ik was de persoon met mogelijkheden voor wijnimport. Hoezo, zou moeten, volgens de Kamer van Koophandel dat Mevr. Lensen bedrijfsvoerder is?  We hadden samen besloten en Jeannette had deel genomen met Hfl. 22000.00. Wat was hier fiscaal fout?

 

In 1992 reeds als bedrijfsvoerder contact met de belastingdienst. Rapport belastingdienst 0151

In het rapport van de belastingdienst 0151 staat vermeld, dat in 1992 de controlerende ambtenaar door Hubert Remmen, namens De Hollandsche Wijnhandel, te woord is gestaan, en dat Dhr Remmen alle stukken ondertekent.

P13.

Het was in 1992 al bij de belastingdienst duidelijk, dat Hubert Remmen de directie voerde en de bedrijfsvoerder was.

 

De douane-ambtenaren willen met hulp van de Belastingdienst alsnog een poging ondernemen om Hubert Remmen te beschuldigingen van fraude.  

Aldus heeft de douane, nadat hun gebleken was, na onderzoek voor accijnsfraude, dat alle wijnen correct ingevoerd waren, contact gezocht met de Belastingdienst Ondernemingen ‘s-Hertogenbosch, om een algeheel onderzoek in te stellen. Ik had hen alle gegevens aangeboden maar nu kwamen ze met: vanwege een 99% vermoeden, dat bij een aangekondigd onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen  (99% terwijl ik in Zuid-Afrika was), is besloten via een beslaglegging, de volledige administratie in bezit te krijgen en tevens  een soort zekerheid te stellen voor opgelegde en op te leggen aanslagen. Bij voorbaat? ...

Ik had bij de controle of alle goederen correct ingevoerd waren en of de rechten betaald waren, de administratie aangeboden. Ze hebben toen alle invoerdocumenten gecontroleerd. Er was niets fout. Waarom ‘n beslaglegging en bij -voorbaat 'n beslaglegging voor een zekerheidstelling voor op te leggen aanslagen? Dus ze wisten vooruit wat ze van plan waren te doen. Ze waren dus bij De Hollandsche Wijnhandel B.V., om hoe dan ook en te kosten van alles, Hubert Remmen te kunnen beschuldigen van fraude. Was er een aanleiding waarvoor een onderzoek ingesteld moest worden?

 

Bij voorbaat straf?

Ik moet nu denken aan de onderwijzer op huisbezoek, die met de vader van Jantje praat over de problemen met Jantje. De welwillende vader zegt tegen de schoolmeester “Ik heb er geen probleem mee als u Jantje slaat als hij stout is en sla Jantje nu maar eens flink tegen zijn kop dan heeft hij dat reeds gehad voor het geval dat hij straks weer moeilijk is op school”.

 

Beslag gelegd Ja, maar nu moet er wel ‘n reden tevoorschijn komen.

Was er een reden om door te gaan om Hubert Remmen te willen beschuldigen? Het vermoeden dat bij, aankondiging van ‘n onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen? Op welke manier en door wie? Door de directeur van Silahis administratie en belastingadviesbureau? Ik was in Zuid-Afrika. Ze hadden toch geconstateerd dat de voorraden correct ingevoerd waren. Na de beslaglegging is de relatief kleine administratie geheel in hun bezit gekomen en door hen gecontroleerd. Twee weken lang en met vier personen in het kleine kantoortje van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Elk papiertje werd volgens de bewaker van het gebouw, de heer Van Zoggel van de BIM, twee maal omgedraaid en weer opnieuw.

Waarom heeft men al die moeite gedaan? De doelstelling van de beslaglegging: “de administratie geheel in bezit te krijgen”, maar dan  die gegevens niet in het onderzoek te betrekken om aan te tonen dat er Fraude zou zijn gepleegd?

Er was geen fraude en er was reeds 14 dagen naar gezocht maar er was beslag gelegd wat nu? De ambtenaren hebben daarop gezocht om op een andere manier fraude aan te tonen. Door bedrog te verzinnen, alsnog aan te tonen dat er door Hubert Remmen fraude gepleegd zou zijn?

                                                                   P14.

De volledige omzet is verantwoord middels facturen inkoop en verkoop.

De belastingdienst vermeldt dat Hubert Remmen de bestuurlijke figuur was. Wat was daar fout aan? Ik was de economische eigenaar, de persoon die directie voerde, ook de persoon die contact had met relaties zowel voor inkoop als verkoop. Op welke manier kan de fiscus mij aansprakelijk stellen voor een, door de belastingdienst theoretische verzonnen meeromzet? Dan ook nog ondersteund met een aantal grote foutieve berekeningen?

Wat van, om bij voorbaat tevens een soort zekerheid te stellen voor opgelegde en op te leggen aanslagen en ‘n verhoging?

Bijlage 10 Interne Memo douane en belastingdienst. Bijlages

 

De belastingdienst rapporteert: (Inspecteur M van Noord) Bijlage 10.

Op basis van gegevens van derden heb ik vastgesteld, dat  de ontvangstverantwoording niet volledig is.

Aan de hand van gegevens van derden, een recente prijslijst en de opgenomen voorraad per 11 januari 1995, is een gemiddeld gewogen verkoopprijs bepaald. Het brutowinstpercentage is op grond van het bovenstaande bepaald op 223% Het overzicht met aantallen is als bijlage bij dit rapport opgenomen.

Achteraf, per 5 december 1996, voor alles te laat, heeft Mr. A. Mulders via het O.M. gegevens kunnen verkrijgen, met daarbij een bijlage opgesteld door inspecteur de Heer Noord van de belastingdienst.  Met die bijlage is het probleemloos geworden om de Miskleunen van de belastingdienst aan te tonen.

  1. Die derden zijn, neem ik aan, het team van de heer Madern.
  2. Die recente prijslijst is een "adviesprijslijst" voor de slijters, advies prijzen waaraan de slijters kunnen verkopen aan hun klanten, tegen welke prijzen door drankwinkels verkocht kan worden. Het is niet de prijslijst waar voor de Hollandsche Wijnhandel verkocht  en factureerde, de inkoopprijzen voor drankwinkels, en al die facturen waren in handen van de belastingdienst. Er staat een fout in die prijslijst met adviesverkoopprijzen voor slijters, waardoor ik die prijslijst herken. (De handelsprijs van Kanonkop is niet overrold met de particuliere adviesprijs.)
  3. De gemiddeld gewogen verkoopprijsberekening van de heer van Noord is doorspekt met fouten, waardoor hij extra hoog uitkomt, en dan ook nog: met gebruik van de adviesprijzen waar niet wij, De Hollandsche Wijnhandel, maar de slijters, onze afnemers, voor verkopen.  De uitkomst van de berekeningen van de heer Noord zijn zo hoog, het brutowinstpercentage van 223%, dat het voor iedereen ‘n aanwijzing is dat het om een Miskleun gaat. (bijv. inkoop Fl. 500,000 verkoop + 223% = Fl. 1615000 marge Fl. 1 115000) Op deze basis heeft men de jaarlijkse inkoop, van alle jaren, omgerekend om aan te kunnen tonen dat ik met veel geld aan de haal zou zijn.
  4. Middels het overzicht van de heer Noord inspecteur van de belastingdienst en de bijlage met de aantallen bij het rapport hebben wij gegevens genoeg, om aan te tonen dat de belastingdienst op alle gebied fout is. Bijna ongeloofwaardig, dat de ambtenaren en inspecteur Noord hebben geen gebruik hebben gemaakt, van de administratieve omzetgegevens in hun bezit.             P15 
  5. De heer M.van Noord de Inspecteur van belastingen: "De correctie betreft het bewust en met opzet niet boekenvan de volledige ontvangsten. (Terwijl de heer Noord de administratie niet gecontroleerd heeft?) De boete bedraagt 100% waarvan ik niets zal kwijtschelden. Gelet op wat in eerdere stadia is geconstateerd door de FIOD inzake de andere B.V.’s van Dhr Remmen. Gezien de aard en de omvang van de bedoelde feiten is er sprake van ernstige en verhoudingsgewijs omvangrijke fraude. Er is sprake van opzet. De belastingplichtige wist dat de aangifte tot een te laag bedrag zou worden gedaan."           

De administratie is volledig gevoerd door Fouderer Register accountants, de Heer Van Der Vijfeijke, en opgevolgd onder leiding van de Heer Theu Sweron van Silahis administratiekantoor. De volledige omzet is verantwoord middels facturen inkoop en verkoop en die documenten zijn in bezit van de belastingdienst. Wat is nou het probleem. Ik wordt beschuldigd van verduistering van gelden omdat de bewijzen, de verkoopfacturen, van de gehele omzet niet in aanmerking genomen worden. De inkoopfacturen zijn, volgens de verklaring  en gegevens van de Heer Noord, wel voor de berekening door inspecteur de heer Noord gebruikt en voor het innen van de debiteuren worden de verkoopfacturen ook gebruikt. De belastingdienst heeft notitie genomen van de verkoopfacturen maar later dus bewust niet willen erkennen.  De debiteuren waren drankwinkels/slijterijen. Dus kan men niet ontkennen de handelsprijzen, de inkoopsprijzen voor drankwinkels, niet gezien te hebben.

Op basis van met verkeerde prijzen te vermenigvuldigen, daarbij een aantal foutieve berekeningen komt de heer van Noord nog extra hoog uit. Daarmede meent de heer M. van Noord van de belastingdienst, aan te kunnen tonen dat De Hollandsche wijnhandel verkocht met een brutowinst van 223 %. Zal er iemand zijn die er geloof aan kan hechten, dat het bestaat dat op wijn 223% Bruto Winst gemaakt wordt op wijn? (Ja, De officier van Justitie in vergelijk met zijn eigen inkomen.) Daarbij zijn ook de zendingen van Cape Europeline via De Hollandsche Wijnhandel rechtstreeks doorgeleverd. Dat kan 5 % op commissiebasis opgeleverd hebben.

 

De bruto bijdrage. ‘n Bemerking op wat de Heer van Noord “Brutowinst” noemt.                                                      Het cijfer van 223% brutowinst moet rekening gehouden worden dat de Heer van Noord uitgaat van het verschil tussen de “kale inkoopprijzen” (zonder de kosten en rechten) en de “de particuliere verkoopprijzen”. D.w.z. niet de prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel verkoopt, maar de prijzen waar tegen de slijter verkoopt. Het bedrag van 223% kan niet brutowinst genoemd worden, het is een bruto bijdrage die ontstond op 'n product, maar geheel niet van toepassing is op De Hollandsche Wijnhandel bv.

In het rapport van de belastingdienst staat:

Bij het door de douane ingestelde onderzoek is gebleken, dat Dhr Remmen activiteiten verricht in de bv. Volgens een verklaring is er geen vergoeding door de B.V. aan hem uitbetaald. Tevens was een ander persoon bezig met de computer van het bedrijf, doch ook deze persoon verklaarde, mijn zwager, dat het om een vriendendienst ging in dezen een begrafenis en dat er geen vergoeding door hem werd ontvangen.

P16.

De heer Van Noord: Er moet dus gesteld worden, volgens de belastingdienst (vanwege de begrafenis van mijn broer? Haha) dat de gecorrigeerde winsten van de B.V. niet als lonen, noch als andere bedrijfskosten zijn uit betaald er moet aldus de belastingdienst een grote uitdeling zijn geweest op basis van die 223%.                                                                              Een grote uitdeling? Neen juist andersom, ik betaalde met mijn kleine inkomen, uitkering, de aanloop- verliezen van de Hollandsche Wijnhandel B.V.

 

Een grote uitdeling, aan wie?

Hahahah, Ja die enorme winsten zijn in de zakken van Hubert Remmen verdwenen. Daarmee slaapt hij in Namibië, bij de warm water bronnen van Ai Ais (Ai Ais toen in een vervallen toestand) wegens geen geld en geen verblijfsvergunning voor Zuid Afrika, onder een boom met een grote zak geld in een tentje. Daarna, terug in Zuid Afrika, is hij in Polsmoore gevangenis opgesloten wegens werken zonder een werkvergunning. 

Die andere persoon aangetroffen bij De Hollandsche Wijnhandel was mijn zwager Michael Trockel. Ja die ambtenaren van de belastingdienst kennen dat natuurlijk niet, vrienden en familie die bereid zijn in te springen wegens een begrafenis.

__________________________________________

 

P17.

Vervolg gegevens De Hollandsche Wijnhandel B.V.

 

De ambtenaren bleven zoeken naar  uitweg voor de beslaglegging. De registratie bij de Kamer van Koophandel.  Naar aanleiding van een door de douane ‘s-Hertogenbosch ingesteld onderzoek naar accijnsontduiking (die er niet was zoals ook door de ambtenaren is verklaard, reeds hierboven vermeld) is de ambtenaren gebleken, dat de handel en wandel van De Hollandsche Wijnhandel B.V., niet zo regelmatig verloopt als eigenlijk zou moeten volgens de Kamer van Koophandel.  H. Remmen, bij hen bekend van het Wijnexpeditiekantoor te Heesch B.V. Door de FIOD aangehouden en veroordeeld door de rechtbank.  Aldus heeft de douane contact gezocht met de belastingdienst ondernemingen ‘s-Hertogenbosch om een algeheel onderzoek in te stellen.

Het is gauw gezegd veroordeeld door de rechtbank maar men dient rekening te houden dat Mr. Pietersen Officier van Justitie  dus deel van de rechtbank, mij beantwoord heeft met dat het een belastingzaak is. Dat ik mij niet dien te wenden tot rechtbank maar tot de Belastingdienst.

De douane ambtenaren verschuilen zich achter de veroordeling van de rechtbank maar de rechtbank ondersteuned dat niet, is het daarmee niet  eens. Volgens de Rechtbank is de Belastingdienst zelf verantwoordelijk voor de dingen die zij doen en kan De Belastingdienst zich niet schermen met 'n uitspraak van de Rechtbank.

 

De samenwerking van de douaneambtenaren en de belastingdienst ondernemingen:                                            Heeft geresulteerd in een beslaglegging en executoriale uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel bv. Dit op basis van door de ambtenaren bedachte, verzonnen meer omzet voortkomende uit de z.g. winstmarge van 223%.  Hubert Remmen moet dus met veel geld aan de haal zijn.

De Heer Noord: "Gezien de aard en omvang van de feiten is er tevens sprake van ernstige en verhoudingsgewijs omvangrijke fraude, omdat deze omvangrijke fraude Hubert Remmen betreft zijn door de belastingdienst “extra grote boetes en aanslagen opgelegd.”

 

De Slotopmerking van de heer M. van Noord inzake het door hem opgestelde raport, met de uitkomst van een winst marge van 223%.                                                                                                                                                  "De gevolgen van het boekenonderzoek heb ik niet besproken met de ondernemer of adviseur"  “Een afschrift van het rapport is toegezonden aan de betrokken bedrijfsverenigingen en aan de belastingdienst Douane, ’’s-Hertogenbosch”. Getekend: Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch. De inspecteur M. van Noord.                                                                Door de heer M. van Noord is 'n rapport opgesteld zonder het hierboven door de heer van Noord genoemde boekenonderzoek, ofwel de administratie te betrekken. Ook aan de verkoopfacturen, bijv. van de debiteuren door de belastingdienst geïnd, is geen kennelijk geen aandacht besteed. Zou niet nagezien zijn door de heer inspecteur Noord.

Waarom zou de Heer M. van Noord de resultaten van het boekenonderzoek opnemen, met de ondernemer of de adviseur? Nee, dat moeten we niet doen. Stel dat mijn berekeningen onderuit gehaald zouden worden. Door slechts een telefoontje, met de adviseur van De Hollandsche Wijnhandel B.V de Heer Theu Sweron van Silahis  administratiekantoor, zou Inspecteur M .van Noord al wakker geschrokken zijn.                                                                                                                          De administratie van De Hollandsche Wijnhandel was beperkt, vanwege de lage omzet van de eerste jaren, en omdat de verkopen, het aantal facturen, telkens grote hoeveelheden waren wegens aankopen door drankwinkels.                              “Het boekenonderzoek?” Heeft de inspecteur, M. van Noord, niet ontdekt dat hij niet met de boeken c.q. administratie bezig was? Dat hij daardoor verkeerde berekeningen maakte, op basis van voorraden en het om rekenen aan verkeerde prijzen. Dat hij ook nog ‘n aantal grote fouten heeft gemaakt en daardoor uitkwam op de ongeloofwaardige winstmarge van 223%.              Gewoontegetrouw, neem ik aan, schrijft M. van Noord in zijn slotopmerkingen “de gevolgen van het boekenonderzoek": De heer van Noord moet beter op zijn woorden letten. Een boekenonderzoek was hier van het hoogste belang. Een boekenonderzoek zou immers aangetoond hebben, dat de ramp die Jeannette, de leveranciers en mij overkomen is, veroorzaakt is door de miskleun van de ambtenaren van de douane en belastingdienst. Dit inclusief het aandeel, de foutieve berekeningen, van de Heer Inspecteur M. van Noord zelf.

 

De miskleun van de belastingdienst afgedekt door Jeannette tegen Hubert in het harnas te jagen.                          De omzet van De Hollandsche Wijnhandel bedroeg in het eerste jaar 1991 Fl 33000.00 tot hooguit fl 5/600.000,00 in 1994/95.  Daardoor ontstonden dus aanloop verliezen. Er was inzet nodig om met zo min mogelijk kosten te werken. De relatief kleine volledige en bijgewerkte administratie is in bezit van het team van M. Madern  gekomen, inclusief de Laptop met alle gegevens. 14 dagen lang is de administratie door hen doorzocht met 4 personen. Ook het archief van alle voorgaande Jaren was aanwezig. Elk papiertje werd twee maal omgedraaid en weer op nieuw volgens de Heer Van Zoggel, de bewaker van het gebouw.            De vraag is of ze een grote janboel veroorzaakt hebben. De curator Mr. Van Doorn zegt de administratie ontvangen te hebben in een grote wanorde.

Waarom is er een uitvlucht gezocht, door buiten de door hen gecontroleerde administratie om, geheel in hun bezit, te pogen op een of andere manier fraude aan te kunnen tonen? Met foutieve berekening aan te tonen, dat Hubert Remmen omzet verzwegen zou hebben? Dat Hubert Remmen de bestuurder van De Hollandsche Wijnhandel, de grote bedragen door de ambtenaren verzonnen, van ‘n niet bestaande omzet, achter gehouden zou hebben?

Met die verzonnen cijfers heeft de belastingdienst, Jeannette Lensen tegen Hubert in het Harnas weten te jagen. Dat kwam de ambtenaren goed uit, zich indekken tegen de grote Miskleun die zij gemaakt hebben. Men heeft met die door de ambtenaren bedachte omzet cijfers, ook toestemming weten te krijgen van de Officier van Justitie, om beslag te leggen en de Hollandsche Wijnhandel B.V. en executoriaal uit te verkopen inclusief de privé bezittingen van Hubert Remmen.

De ingreep uitgevoerd door overheidsambtenaren, toont aan  dat  controle-ambtenaren onbeperkt tekeer kunnen gaan, zelfs zonder harde bewijzen. De hele zaak berust op door hen zelf bedachte move, om niet van de administratie uit te gaan. In feite is het heel doorzichtig, als men notitie neemt van de door de ambtenaren aangedragen z.g. feiten en berekeningen. Dit alles met ernstige gevolgen voor de crediteuren en voor Hubert Remmen. Geen inkomsten meer, geen toekomst meer in het bedrijf samen met de grote internationale KWV van Zuid Afrika. Dit houdt dus in, dat de officier van justitie klakkeloos de ambtenaren volgt.

Bijlage 12. Brief van Hubert Remmen aan Mr. Jan Boone. Bijlages

Bijlage 14. 13 april 1998. Een van de brieven aan de Rechter Commissaris Mr. J Bruggink en de curator Mr.van Doorn. Bijlages

 

Achteraf, veel later is door ons vernomen dat Jeannette het faillissement heeft aangevraagd.

Jeannette Lensen de juridische eigenaar van de Hollandsche Wijnhandel, is door de belastingdienst geïnformeerd, over de gelden waarmee Hubert Remmen z.g. aan de haal zou zijn. Omdat de overeenkomst inzake de overdracht nog niet plaatsgevonden had, heeft Jeannette kunnen besluiten faillissement van De Hollandsche Wijnhandel BV aan te vragen en op het verzoek van de belastingdienst in te gaan, om nooit meer contact met Hubert Remmen op te nemen. Jeannette was met mij in onvrede, daarbij de druk van de ambtenaren was zij gedwongen faillissement voor BV aan te vragen?

 

Bijlage 126/2 Jeannette werd opgelegd niet in bezwaar te gaan tegen de ingreep van de Belastingdienst.

Wat is het probleem dat de aandelen, op advies van Mr. Boone, geregistreerd waren op mijn toenmalige vrouw Jeannette Lensen? Alles ondernomen wegens de belangen welke Jeannette met dochtertje Kim had met haar man Hubert Remmen. Het was in ons beide van belang weer inkomsten te verwerven. 

Jeannette heeft voor de gemakkelijkste weg voor haarzelf gekozen, omdat de belastingdienst haar totale vrijwaring heeft geboden, als zij tekende als gemachtigde van de B.V., niet in bezwaar te zullen gaan tegen de ingreep van de belastingdienst. (Het aandeel in de B.V van Jeannette was al terug betaald in verband de geplande overschrijving op naam van Hubert) De belastingdienst heeft Jeannette voorgehouden, dat Hubert haar bedrogen had met geen inkomsten te hebben, dat zij haar persoonlijke vermogen, de luxe inboedel, de door haar nieuw opgezette praktijk in Amsterdam en haar inkomsten zou redden, indien Jeannette akkoord zou gaan met de ingreep van de Belastingdienst. Hiermede hebben de ambtenaren van de belastingdienst ook kans gezien zich te kunnen redden.  Dit tegen te moeten verantwoorden van wat zij aangevangen hadden.    

De ambtenaren van de Douane en Belastingdienst hebben goed geweten, dat zij een grote Miskleun gemaakt hebben. De ambtenaren van de Belastingdienst hebben het er op aangestuurd, zodat mevr. Lensen het zo wil, en het haar op die mannier goed uitkomt, waren de ambtenaren ingedekt voor hun misdadige optreden. De Belastingdienst zou in grote problemen komen indien Hubert Remmen zich zou kunnen verantwoorden.

P20.

Jeannette Lensen werd gedwongen en afgeperst. Men bedreigde haar met dat zij een enorme uitkering gehad moet hebben, vanwege de door hen verzonnen winsten van de Hollandsche Wijnhandel. Er werd gedreigd met of beslag gelegd op haar bezittingen.  Dat zij zijnde de juridische eigenaar van de BV, aansprakelijk zal worden gesteld. Maar indien Jeannette geen contact meer opneemt met Hubert Remmen en er voor tekent niet in verdediging te zullen gaan zal de belastingdienst haar niet verder lastig vallen. d.w.z. De belastingdienst zal niets ondernemen en haar totale vrijwaring geven. 

Had Jeannette, als zijnde de juridische eigenaar, niet de plicht zich te verdedigen ten behoeve van de crediteuren, Hubert Remmen en haar zelf? Had Jeannette en ook de Belastingdienst er rekening mee moeten houden, dat haar investering in De Hollandsche Wijnhandel al terug betaald was. Dit in verband de geplande overschrijving van de BV De Hollandsche Wijnhandel op naam van Hubert. Jeannette wenste geen contact met Hubert op te nemen, zij was in onvrede met Hubert. Jeannette zat in een val die door de belastingdienst was opgezet, met de door de ambtenaren (verzonnen) winsten, waarmede Hubert aan de haal zou zijn.  Dit twijl het ook gebruikt werd door de ambtenaren om de verantwoording in de schoenen van Jeannette te schuiven indien zij geen medewerking zou geven.

Ondanks dat haar deel al terug betaald was was Jeannette Juridisch gesproken, A.E.J Lensen, nog eigenaar van de BV omdat de belastingdienst de overschrijving van de BV op naam van Hubert Remmen tegengehouden heeft. Dien ten gevolge was Jeannette eigenlijk persoonlijk verantwoordelijk voor alle schulden van De Hollandsche Wijnhandel B,V. Daarbij zou zij belastingaanslagen niet kunnen ontwijken, omdat Jeannette over voldoende inkomsten beschikte. Jeannette zou Hubert, eigenaar en de beschuldigde persoon door de belastingdienst, nodig gehad hebben om zich te verdedigen. Voor de belastingdienst speelde het blijkbaar geen rol dat zij konden vorderen via Jeannette. Het doel was immers gericht op Hubert Remmen en wat zij daarbij nodig hadden was dat Hubert Remmen zich niet kon verantwoorden. Indien Jeannetten met mij in contact gebleven was had Jeannette en ondergetekende een zeer grote claim kunnen leggen op de belastingdienst.

 

Curator Mr. van Dooren van Holla & van Dooren nam geen maatregelen. maatregelen.                                              Was het later niet de plicht van de curator Mr. S.M.M. van Dooren, die alle rechten in handen had, er rekening mee te houden dat door grove fouten van de belastingdienst, een faillissement en zeer grote schade ontstaan was? Waarom men op basis zonder aantoonbare bewijzen, uit de administratie van De Hollandsche Wijnhandel, maar met verzonnen berekeningen, pogen te bereiken, dat Hubert Remmen nooit meer zaken zou kunnen doen. Terwijl men over de gehele administratie en de computer beschikte. De doelstelling van de beslaglegging was de volledige administratie in bezit te krijgen en dan er geen gebruik van te maken?  Hoe werkt dat? Was het een noodsprong van de douane en belastingambtenaren om de beslaglegging te verantwoorden?

Voor het innen van de debiteuren hadden ze geen probleem, om uit te gaan van de administratie. Daarbij is notitie genomen van de facturen waarop de werkelijke verkoopprijzen stonden, maar dan wordt besloten om met een andere kronkel, naar een uitweg te zoeken om een Fraude aan te kunnen tonen.                                                                                                  Was het een voorop gezet plan om te voorkomen dat Hubert zijn rechten op 3.2 miljoen, het tegoed op de belastingdienst, uit betaald zou krijgen? De accountants van Dirk Zwager hadden hiervoor gewaarschuwd, dat de Belastingdienst tot het uiterste zou gaan om niet uit te betalen. "Het daarom ook beter was dat die financiën, 3.2 milj. in handen van Dirk Zwager gekomen was. De accountants van Dirkzwager boden een oplossing aan; er was een regeling dat de Belastingdienst niet kon navorderen van een gefailleerde persoon indien hij weer inkomsten zou hebben. De sluwe Pieter Batenburg zei dat het niet nodig was omdat de rechten op de Belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat niet meer aan Hubert Remmen uitbetaald zou kunnen worden. Dat het bedrag dat Hubert Remmen nog te verwachten had reeds in handen van Dirkzwager zou zijn. (De Dirkzwagergroep heeft toezeggingen gedaan maar er niets tegenover gesteld ofwel, beter gezegd, niet nagekomen, zelfs het huis waarin wij woonden moesten wij verlaten)

Bijlage 14 Bijlages

 

Jeannette, de hoofdoorzaak dat geen verdedigging kon worden gevoerd. Het inkomen van mevr. Lensen.              De belasting ambtenaren hebben verteld, dat zij op de hoogte waren van het door hen genoemde grote inkomen van mevr. Lensen.                                                                                                                                                                  Bijlage 15. 126 / 2october 1997 Verslag Hfl 1500 per dag inkomsten van de Lasertherapie praktijk en in bezit van een inboedel van Hfl 500.000,00.

Wat moet ik met de huidige situatie nu blijkt dat Jeannette tegen werkt? Dat Jeannette zelfs mijn faillissement heeft aangevraagd; het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel BV.  Het is nooit mijn bedoeling geweest haar te benadelen. Ik heb voor bescherming gezorgd van haar bezittingen. Nu heeft Jeannette haar belangen ingeruild voor de miskleun die de belastingdienst heeft gemaakt.                                                                                                                            "Jeannette heeft medewerking gegeven aan het misdadige optreden van de Belastingdienst."                              Is Jeannette nu niet verantwoordelijk geworden, door haar tegenwerking, voor de crediteuren en mij persoonlijk? Jeannette heeft de belastingdienst de kans te geven, een beslaglegging en uitverkoop te houden, terwijl er in werkelijkheid bij De Hollandsche Wijnhandel geen belastingschulden waren.  Mevr. Jeannette Lensen heeft aan de Fiscus een verklaring verstrekt, waarin zij zich akkoord heeft verklaard, met de door de belastingdienst georganiseerde gang van zaken. Kan ik hier vaststellen dat de Belastingdienst en ook Jeannette veroorzaakt hebben dat verdediging niet gevoerd kon worden; de Belastingdienst zou geen enkele kans gehad hebben. Het kan zijn dat Jeannette door de druk van de ambtenaren ofwel de ontstane situatie gedwongen was een faillissement voor de BV aan te vragen?

Gelijktijdig met de beslaglegging en verkoop van De Hollandsche Wijnhandel heeft de belastingdienst een deal afgesloten met Mevr. Lensen. Zij heeft moeten tekenen als gemachtigde van de B.V. niet in protest te gaan tegen de ingreep van de belastingdienst. Daarbij door de ambtenaren opgelegd gekregen: geen contact meer op te mogen nemen met Hubert Remmen. Hoe kan de Belastingdienst dit soort acties verantwoorden?

 

De bedreiging van de Belastingdienst. Hoe vuil kan de belastingdienst optreden om een miskleun af te dekken.

Jeannette Lensen is aangeboden er persoonlijk zonder kleerscheuren af te kunnen komen. Zij zou volgens de belastingdienst verantwoordelijk zijn, voor de belastingschulden wegens de niet bestaande maar verzonnen meer omzet.  Zij was de Juridisch eigenaar maar werd volledig gevrijwaard, omdat zij akkoord ging, aan de belastingdienst medewerking te verlenen om Hubert Remmen te vernietigen. Jeannette hoeft haar grote inkomen niet te verantwoorden en kan haar privé bezittingen en haar nieuwe praktijk in Lasertherapie behouden.  Ook daar was aanvankelijk beslag op gelegd ofwel de Belastingdienst dreigde haar met een beslaglegging.

 

Zoeken in het ongewisse. De Belastingdienst wenste niet bekend te maken waar de klepel hing. 

Waarom hebben de ambtenaren Jeannette opgelegd geen contact meer op te nemen met Hubert Remmen. Kan alleen maar geweest zijn ter bescherming van de Heren ambtenaren zelf.

P22.

Waarom heeft men "het waarom" niet aan ons verteld. Het waarom er een opdracht was van, om hoe dan ook te bereiken, dat er voor mij een definitief einde zou komen aan deelname van mijn persoon aan het bedrijfsleven. Dat het coute que coute bereikt diende te worden. De heer Theu Sweron wist niet waar te zoeken en Mr. A Mulders en de heer Peter Holm reisde er voor naar Zuid Afrika. Ik kon hun ook niet informeren. De douane en de belastingdienst opereerde onder geheim houding. Gaat dit niet veel en veel te ver?

 

Mr. van Wieringen.

Weert 02/09. 1997  Mr M.H. van Wieringen: Uit ingewonnen informatie begreep ik dat zij iedere medewerking weigert. Aangezien zij directeur en enig aandeelhouder was van de failliete B.V. kon geen enkele actie ondernomen worden tegen de fiscus omdat formeel als akkoord is.”  Maar, Jeannette wenste niet meer bij mij te blijven en haar aandeel in De Hollandsche Wijnhandel was al terug betaald.

De zaakvoerder en economische eigenaar was Hubert Remmen en tegen hem was de actie van de douane en Belastingdienst gericht. De actie van de ambtenaren was blijkbaar niet gericht tegen Jeannette Lensen. Mij werd mij geadviseerd in Zuid Afrika te blijven tot de belastingdienst met info zou komen, maar ik was ook gedwongen in Zuid Afrika te blijven wegens gebrek aan financiën. Daarbij had ik geen werk en in Nederland geen onderkomen meer. Wat te doen? In Zuid Afrika had ik het probleem dat mijn relaties, mijn leveranciers, niet betaald werden. Hierdoor kon en wilde ik in Zuid Afrika op niemand terug vallen. Geen kans om weer betrokken te raken met de wijnindustrie of productie in Zuid Afrika. Hoe kon ik mij daar nog redden? Dankzij dat ik in Nederland hun dochter had opgevangen en onderdak verleend, werd ik nu in Zuid -Afrika opgevangen door de fam. Bester, JP en Alexa Bester. Daarna, dankzij Dr.Jannie Retief, door Dr. Karel Rode met zijn vrouw Antoinette. Verbleef vervolgens bij Valencia Morilly en haar dochter Raja.

 

De mooiste vrouw maar het was liefde voor luxe.

Jeannette is met haar kind Kim bij Hubert Remmen weg gegaan. Jeanette werd ontevreden omdat ik door de onteigening van mijn bedrijven,1991/92, te weinig inkomen had. Dààrvoor was Jeannette niet bij mij komen wonen, volgens haar verklaring aan Toon en Hennie. Daarbij kwam dat de Hollandsche Wijnhandel B.V. nog op haar naam stond.  Jeannette wenste dat ik De Hollandsche Wijnhandel B.V. liet overschrijven op mijn naam. Daar was ik het met eens omdat Jeannette niet bij mij wilde blijven. Zo niet dan had ik ook de zorg dat de Belastingdienst haar grote inkomen zou onderzoeken. 

Met hulp van Silahis administratie en belastingadvieskantoor ondernamen wij pogingen om De Hollandsche Wijnhandel over te schrijven op mijn naam. Wij kregen toezeggingen van de belastingdienst maar toch, uiteindelijk geen medewerking. De belastingdienst hield ons en de Heer Tjeu Sweron aan het lijntje. Jeannette meende niet anders dan, dat het onwil was van mijn kant. Hierdoor werd de verhouding van Jeannette met mij steeds slechter.

De belastingambtenaren wisten Jeannette te overtuigen, met de door hun verzonnen inkomsten, dat ik veel geld uit de Hollandsche Wijnhandel B.V. achterover gedrukt had. Gevolglijk dat Jeannette meende dat ik haar bedrogen had, door mij voor arm aan haar had voorgehouden; dat ik niet over ‘n beter inkomen zou beschikken. Door gemeenschappelijke vrienden van Jeannette en mij werd ik uitgescholden voor dief en rijkaard. Jeannette riep ook nog andere dingen op, om haar houding ten opzichte van mij, bij onze vrienden te kunnen verdedigen.

P24.

De uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Alle gelden geïnd door de belastingdienst. Geen geld beschikbaar voor de crediteuren.

Door de uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V., inclusief al mijn privé bezittingen direct na de beslaglegging. Na de uitverkoop zijn alle opbrengsten door de belastingdienst geïnd. De crediteuren zijn hierdoor (weer!), niet betaald, zoals, toen er bij Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. een faillissement ontstaan is en een overdracht gerealiseerd is, zonder rekening te houden met de crediteuren. Terwijl er nooit een sprake is geweest van bankroet maar wel van verkeerde beslissingen door de overheid.

Wat is Kaal geplukt?

Bekend van toepassing voor drugs en onderwereld figuren. Beroving van alle eigendommen inclusief de privé eigendommen. In mijn geval het bedrijf De Hollandsche Wijnhandel en alle privé goederen, geluid installatie, mijn viool, Gouden Cartier Bril, gouden manchetknopen van mijn vader, Foto’s van mijn ouders, Bed, Lakens en dekens, tafel en stoelen, zelfs de toiletpot op de wc, bad, alle keukengerei, gaskomfoor, lepels messen en vorken, alle wandkasten, aanrecht, koelkast met inhoud, vrieskisten met inhoud, schoenen en de kleding. Op het Kantoor: de gehele administratie, computer, tafels en stoelen en bureau desk en banksaldo.

De administratie is in een grote wanorde in boxen met resten van de kleding en een hoeveelheid papieren, zo kon ik vernemen van Mr. van Doorn, bij hem de curator gedeponeerd. Bijlage 89.

 

Met De Hollandsche Wijnhandel is met zorg zaken gedaan aan uitsluitend handelsprijzen.

Aan de enkele particulier die kwam kopen verkochten wij ook aan handelsprijzen. Mede ook omdat de groothandel Sligro vlak bij ons gevestigd was. Indien een Horeca ondernemer geen rekening wilde, boekte ik een nota aan passant en contant. De boekhouding werd de eerste jaren volledig gevoerd door Fouderer Register Accountants en vervolgens onder leiding van Silahis Administratie- en Belastingadviesbureau. De reden waarom ik met extra zorg zaken deed, zelfs de administratie “volledig” in handen had gegeven van een Register accountant, was omdat Jeannette bij De Hollandsche Wijnhandel betrokken was. Ik wenste elk risico uit te sluiten. Bijlages

Bijlage 16/95/96 Bijlages

 

Mr. van Dooren: "uw privé situatie heeft niets vandoen met het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel bv.  11 Maart 1997 Bijlage 17 Bijlages en 99. Brief van Mr. S.M.M. van Dooren.                                                                          Mr. van Dooren ziet geen aanleiding om zich voor mijn privé situatie van dienst te zijn, omdat het met het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, volgens Mr. Van Dooren, weinig tot niets met u van doen heeft. Mr. van Dooren gaat er ook niet op in, dat mijn prive goederen en onderkomen door de belastingdienst verkocht zijn. Ik nu geen inkomsten meer heb. Mr. Van Dooren creëert hier twee beschuldigingen. 1. Ondanks de contacten die ik met Mr van Dooren onderhoud, verkondigt hij dat ik mij schuilhoud in Zuid Afrika en dat hij van mij geen medewerking meent te mogen ontvangen. 2. Veeleer te vrezen heeft, dat ik als bestuurder van de failliete vennootschap aansprakelijk te achten ben, voor het totale deficit als gevolg van kennelijk onbehoorlijk bestuur, waardoor de Hollandsche Wijnhandel in staat van faillissement is geraakt. Weinig of niets met u van doen heeft?

 

Bijlage 18, 12 maart 1997 beantwoord ik Mr. van Dooren met de volgende verwijzingen:                                      -- -- De situatie met Jeannette Lensen.

- Dat Theu Sweron die de leiding had over de administratie bij de belastingdienst is verjaagd.

- De inzet van mijn plaatsvervanger Tjeu Sweron (voor die twee weken dat ik dacht in Zuid- Afrika te zijn), Jack Poell              advocatenkantoor en Peter Holm bedrijven adviesbureau.                                                                

- Het bestuur van De Hollandsche Wijnhandel BV waarbij Registeraccountants Fouderer de volledige administratie in handen      had opgevolgd door Silahis Administratiekantoor, de Heer Theu Sweron. 

- Dat de BV De Hollandsche Wijnhandel in goede staat overgenomen kon worden door de KWV van Zuid Afrika waarbij ik          zelf inkomsten zou hebben.

- Dat de financiële gegevens, zonder vergoeding, wegens de verontwaardiging van Theu Sweron, voor Mr. van Dooren              beschikbaar zijn.

- Dat de BV door aantoonbare foutieve berekeningen van de belastingdienst in staat van faillissement is geraakt. (Eerst later    bereikte ons de info van Mr.Van Dooren dat door het optreden van de Belastingdienst door Jeannette het faillissement is        aangevraagd.)

 

Uiteindelijk via het O.M. gegevens van de belastingdienst kunnen verkrijgen waarmede de Miskleun van de belastingdienst zeer goed aantoonbaar was.                                                                                                    Hieronder:

  1. Kopie uit het rapport van de heer M. van Noord van de belastingdienst. Bijlage 19 Bijlages
  1. De prijslijst van de werkelijke prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel de verkopen  heeft gefactureerd

12/09. 1996. Een prijslijst opgevraagd bij een klant, Theo Fit, Hoorn. Wijnkoperij ‘t Fust. Prijzen waarvoor aan de drankwinkels door De Hollandsche Wijnhandel BV werd geleverd.

Bijlage 20 Bijlages

 

Mr van Dooren is niet in beweging te krijgen.                                                                                                        Bijlage 21 -  27 mei 1997 Schrijven aan Mr. S.M.M. van Dooren. Ik maak mij zorgen omdat nog steeds niet blijkt, dat er enige ontwikkeling is omtrent het faillissement. Ik wil vergissingen voorkomen en streef naar een goede oplossing. Hierbij het rekenschema van de belastingdienst. De werkelijke oorzaak van al de aanslagen, de beslaglegging en uitverkoop. Een volledige uitleg en verwijzing naar de miskleunen van de ambtenaren o.a. die van de heer van Noort van de belastingdienst. Bijlage 22. Bijlages Rekenschema en prijslijst. Bijlage 12 maart 1997 Incl. de prijslijst waarvoor De Hollandsche Wijnhandel heeft verkocht. Overigens Mr. Van Doorn beschikt over de gehele administratie en is volgens zijn zegge door hem geordend. (Waarom is de Laptop niet aan Mr. Van Doorn overhandigd?)

 

Mr. van Dooren. De kool is de sop niet waard.                                                                                                              De belastingdienst heeft aan Vennootschapsbelasting 1994 en omzetbelasting 1991 t/m 1994 en maart 1996 in totaal Hfl 640.000 ingediend bij de curator. Mr. van Dooren schrijft " het is zeker niet uit te sluiten is dat de aanslagen aanmerkelijk te hoog zijn" maar Mr. van Dooren is niet bereid om er tegen te ondernemen. Bezwaar gericht aan de belastingdienst zou geen enkel effect hebben omdat het niet zou leiden, volgens Mr. van Dooren, tot toename van het boedel actief. De belastingdienst blijft dan nog de grootste crediteur. De boedel schiet hier dus niets mee op.

Het standpunt van Mr. van Dooren is, ondanks dat hij weet dat de belastingdienst een grote Miskleun heeft begaan, dat het geen zin heeft hier tegen te verweren omdat het niet loont. Mr. van Dooren is niet in beweging te krijgen. Mr. van Dooren blijft er aan voorbijgaan, dat wegens de miskleunen van de ambtenaren minstens een claim van meer dan een miljoen bij de belastingdienst kan worden ingediend. Dat alle aanslagen, waar Mr. van Dooren mee schermt komen te vervallen.  Dat het optreden van de belastingdienst misdadig te noemen is maakt Mr. van Dooren blijkbaar niets uit

.

Natuurlijk ben ik verontwaardigd maar het doel is: Mr. van Dooren in beweging te krijgen.                                      Mr van Dooren beschouwd al de info en bewijzen die hij van mij ontvangt, om een claim te leggen bij de belastingdienst, als ‘n berichtgeving die aangeeft dat: ik zeer verontwaardigd ben, over de wijze waarop de belastingdienst is opgetreden. Mr. van Dooren schrijft ”dat het niet nodig is dat steeds te herhalen”.                                                                                            De bekende manier van hoe Mr. van Dooren reageert en laat blijken de berichten z.g. anders te begrijpen. Dat de aangedragen bewijzen niet bedoeld zouden zijn om de Miskleun van de belastingdienst aan te tonen. Mr. van Dooren meent slim te zijn maar het is heel doorzichtig en getuigd van zijn mentaliteit.

Bijlage 23, 27 juni Schrijf ik Mr. van Dooren om hem alsnog over te halen de belastingdienst verantwoordelijk te stellen. Ik verwijs ernaar dat Register accountants Fouderer en Silahis administratiebureau over alle gegevens beschikken en er wegens hun verontwaardiging over de toedracht, van een vergoeding afzien. Bijlages

 

Fraude aantonen middels een door Silahis Belastingadviesbureau volledig geklaarde zaak.                                    De Heer Madern van de Douane is nog verder gegaan ter verkrijging van toestemming van de Officier van Justitie en De Weledelgestrenge Heer Mr. J.J.H. Bruggink Rechter Commissaris. De Heer Madern heeft de een vertraagde aflevering van transportdocumenten bij de Douaneagent, veroorzaakt door de transporteur, Europa Expresse, en daarbij ook ‘n vertraging wegens de drukte bij het jaareinde bij het Douanekantoor Gaston Schul, aangegrepen om aan te tonen, dat er onregelmatigheden zouden zijn met de importdocumenten. Hij vermelde daarbij niet aan de Rechter Commissaris dat die zaak niet aan Hubert Remmen te wijten is geweest. maar aan de transporteur Europa Expresse en aan het Douanekantoor Gaston Shul. Na contact met de Heer Konings en de heer Vrijters van Gaston Schul had ik vooraf gemeld en afgesproken, dat zij de eerste zending uit Frankrijk voor De Hollandsche Wijnhandel BV af zouden werken. De douane ambtenaren meende te kunnen verklaren dat ik verdacht was van clandestiene invoer uit Frankrijk. Dit mede wegens foutief ingevulde documenten door de leveranciers. Een zending van Vignerons Catalans, La Cariano via Vilaro Bruxelles en Bichot te Beaune. Het werd als zijnde bedrog door Hubert Remmen door hun vermeld. Het was de eerste zending die De Hollandsche Wijnhandel ooit uit Frankrijk heeft ontvangen en een vrienden dienst voor enkele afnemers van Kaapse wijnen: Peter Kreft, Amsterdam, Frans Luik van Vinsafi en  Gerard Tamis, Oud Dorp- Alkmaar.

In het verslag van de ambtenaren staat, dat door de Douane wijnen aangetroffen zijn uit Frankrijk welke op verschillende en/of foutieve identificatienummers gekocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. 

Er had moeten staan dat de leveranciers wijnen geleverd hebben met foutieve identificatie nummers op de documenten, overgenomen van hun andere export zendingen.

De problemen met de te laat geregistreerde invoerdocumenten door Gaston-Shul douaneagenten zijn voor wat De Hollandsche Wijnhandel c.q. Hubert Remmen aangaat, volledig opgelost. Dit door het tijdig ingrijpen van Hubert Remmen en met inschakeling van Silahis belasting adviesbureau, de heer Theu Sweron. Overigens door Hubert Remmen zelf ontdekt en gemeld bij de Belastingdienst, doordat hij de te betalen rekeningen van Gaston Schul douaneagenten miste voor de administratie van het jaareinde.  

 

Aangehouden niet door de politie maar door douaneambtenaren.

Waarom is vermeld dat ik op vrijdag 6 januari 1994 5 dozen wijn in mijn auto heb geladen voor een klant in A’dam alsof dit accijns fraude zou kunnen zijn?  Van alle importzendingen werd bij invoer de accijnzen en import duties voldaan. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had alleen correct ingevoerde wijnen en accijnzen en invoerrechten betaald op de voorraad. De douane ambtenaren, het team van de heer M Madern, hebben dit ook geconstateerd en erkend. Wat was nou de bedoeling van die douane ambtenaren? Dat op 6 januari 1994 tijdens een surveillance door E. Schepers en R. Luiken werd geconstateerd dat er van uit het pand De Hollandsche Wijnhandel dozen wijn in een personenauto werden geladen. Deze personenauto werd gecontroleerd. Geconstateerd werd dat die 5 dozen in de auto aanwezig waren. Dat het, zoals door de douane ambtenaren vermeld, de aanleiding is geweest voor een algehele accijnscontrole.

Moet ik dat geloven?  Met wat voor een opdracht zijn die douane ambtenaren te werk gegaan? In januari 1994 aangehouden met 5 dozen wijn op pad naar een klant en in juni 1996 hierdoor verdacht van clandestiene invoer?

P27.

Frans Luyk.

Proces-verbaal van verhoor getuige H.J. van de Henk van de Henk van de Vijfeijke:

Dat hij 70 000 km per jaar reed d.w.z. de km die voor het bedrijf werden gereden. Dat waren niet de km die ik persoonlijk gereden heb, maar grotendeels door Frans Luyk, vertegenwoordiger van De Hollandsche Wijnhandel.  Frans Luik, bij de Hollandsche Wijnhandel in dienst, die met mij samen werkte om De Hollandsche Wijnhandel van de grond te krijgen. Ik was ook maanden lang in ‘n ziekenhuis in Zuid Afrika. Frans Luyk is toen naar Nederland terug gekeerd om de zaken van De Hollandsche Wijnhandel te behartigen.

 

Beslaglegging en de aanslagen waarmee Jeannette werd bedreigd.

Er staat: Omdat Lensen het bedrijf op haar naam heeft staan, heeft er onder meer een correctie plaats gevonden op de inkomstenbelasting over de Jaren 1991 – 1992 en 1993. Deze worden mevr. Lensen aangerekend maar zijn feitelijk Remmen toe te rekenen omdat hij de persoon is die het bedrijf heeft geleid. (Strikt genomen, hoe werkt dat? Een juridische eigenaar zou niet verantwoordelijk zijn maar wel de bedrijfsleider?)

Zijn die mij toe te rekenen? Niet de juridische eigenaar verklaart de belastingdienst! Ok. graag, maar mag ik mij dan niet verdedigen? Dat zou niet moeilijk zijn geweest. Ook Theu Sweron van Silahis, mijn belastingadviseur, staat in de startblokken. Ik kan ook rekenen op de heer van de Henk van de Vijfeijken van Fouderer Registeraccountants. De administratie werd volledig gevoerd door een Registeraccountant en daarna onder leiding van Silahis administratiekantoor.

 

Een verklaring van de Heer Henk van de Vijfeijke van Fouderer Registeraccountants en de Heer Sweron van Silahis Administratie- en belastingadviesbureau.

Zie de verklaring van De Heer Henk van de Vijfeijke van Fouderer Register accountants dat hij de gegevens van de belastingdienst betwijfelt. “Het rapport zelf heb ik altijd in twijfel getrokken”. “Helaas moest ik meegaan met de belangen van mijn cliënte mevr. Lensen waardoor u feitelijk buitenspel kwam te staan. U kon zich daardoor niet verdedigen, alhoewel ik vond dat u daar recht op had”.

De Heer Henk van de Vijfeijke heeft de “volledige” administratie gevoerd van De Hollandsche Wijnhandel in de tijd dat hij werkzaam was bij Fouderer Registeraccountants. Hier dus hier een getuigenverklaring niet ten nadelen maar ten voordelen van Hubert Remmen. Tevens wordt hier aangetoond dat Hubert Remmen de directie voerde. Huidige adres de Heer Van de Vijeijke: Belastingadviesbureau Van de Vijfeijke, Bladel 0497-388624

Theu Sweron van Silahis Administratie- en belastingadviesbureau schrijft: “ Niemand doet iets tegen de belastingdienst die in mijn ogen de nodige steken heeft laten vallen”.  Adres Mijnheer Sweron: Administratiekantoor Sweron in Oss 0412-465137

De correcties die de belastingdienst met behulp van de door de ambtenaren geconstrueerde omzetcijfers, op basis van 223% brutowinst, bedroegen voor het jaar 1991: fl. 33.524,00. Voor het jaar 1992 173 698.00 en fl 381.533.00 voor het jaar 1993.

De nog te betalen omzetbelasting en vennootschapsbelasting is berekend over de omzet van 1994 Hfl.  264.119,00.

P28.

Omzetbelasting periode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996 Hfl. 379.000,00 En volgens Mr. S.M.M. van Dooren Dwangbevel Omzetbelasting: 1994 Fl 405.236,00. Kosten Fl  15.000,00? 

Maar alle btw is betaald. Hoe kan dit?    no 25   Bijlages

 

De aanslagen van de Belastingdienst. Mr. van Wieringen. 

Bijlage: 115. 3 dec. 1997 info M.S.C. alleen Tamis had de rechten maar zie hieronder.

B 117 Omschrijving verschaft aan Mr. van Wieringen.

No 26 Bijlages

 

Alle eigendommen van De Hollandsche Wijnhandel bv en Hubert Remmen in bezit van de belastingdienst.

De actie van de douane en belastingdienst was geheel op Hubert Remmen gericht. Mevrouw Lensen heeft aan de Fiscus een verklaring verstrekt waarin zij zich akkoord heeft verklaard met de gang van zaken en voor verdediging weigert zij medewerking te geven. "Aangezien zij directeur en enige aandeelhouder was van De Hollandsche Wijnhandel B.V. kan geen enkele actie ondernomen worden tegen de fiscus omdat formeel alles akkoord is."  Aldus Mr. M. H. van Wieringen. Maar het aandeel van Jeanette in de B.V. was reeds terug betaald, zij wilde niet meer betrokken zijn. Ongelukkig hield de belastingdienst de overschrijving van de bv op naam van Hubert Remmen tegen waardoor Jeannette de kans gezien heeft mij een trap na te geven.

Formeel akkoord ja, omdat Jeannette Lensen, onder druk van de ambtenaren, het haar goed uitkomt dat zij geen belasting hoeft te betalen over haar riante inkomsten die zij had en heeft. Onder druk van de belastingdienst omdat de Belastingdienst het nodig had, wegens de door hen gemaakte Miskleun, “niet van de in hun bezit zijnde volledige administratie, hier bij de Lap Top, uit te gaan” om tegen een verdediging door Hubert Remmen beschermd te zijn.

P29.

Door met foutieve berekeningen ‘n brutowinst aangetoond hebben, zodat er beslag gelegd kon worden op de eigendommen van Hubert Remmen. Daarbij: dat Hubert Remmen die gelden, de niet bestaande meer omzet, verduisterd zou hebben. Mr. van Dooren vindt het niet de moeite waard om de belastingdienst aansprakelijk te stellen. ‘n Vordering van meer dan ‘n miljoen kan worden ingediend. Mr. Van Dooren oordeelt; het levert niets op. Dat Hubert Remmen en de crediteuren de dupe zijn geworden, door de foutieve ingreep van de belastingdienst, telt ook niet mee voor Mr. van Dooren.  Ik was de beschuldigde persoon maar er wordt mij niet de gelegenheid geboden mij te verantwoorden. De ambtenaren zijn zich bewust dat de Miskleunen aangetoond zou worden, indien Hubert Remmen zich zou kunnen verantwoorden.

 

Doodloop straat?

Mr. van Wieringen: Er kan geen enkele actie worden ondernomen.

Echter de kwestie is: dat de beslaglegging en faillissement veroorzaakt zijn door foutieve beschuldigingen van de douane- en belastingambtenaren. Hiermee niet alleen Jeannette Lensen maar ook de crediteuren en Hubert Remmen de economische eigenaar van de B.V. de dupe is geworden. Het is daarvoor dat actie moet worden ondernomen.

Indien de B.V. op naam van Hubert Remmen gestaan zou hebben zouden die problemen zich niet voorgedaan hebben. Het was weer de belastingdienst die oorzaak was. De overschrijving van de bv op naam van Hubert Remmen is door de belastingdienst ondanks toezeggingen meer dan een jaar tegengehouden. De investering die Jeannette had gedaan in De Hollandsche Wijnhandel B.V. was terug betaald.

 

De naam van A. van Beek was geen misleiding.

De ambtenaren bleven zoeken. In de rapportering van de ambtenaren staat vermeld: dat in 1990 in de opgave van naam en adres van de bestuurder de naam van Dhr H.W.J.J. Remmen weggelakt is en er is bijgeschreven de naam van A. van Beek.  De naam van A. van Beek was niets vreemd aan. Slaat terug op de periode Wijnexpeditie Heesch B.V. en de KWV. Het was geen poging van valsheid in geschriften. Het accountantskantoor heeft een formulier gebruik dat op naam van Hubert stond

Om tegemoet te komen aan KWV zaken in de wereld boycot periode voor  Zuid Afrika was 'n B.V. geregistreerd op Aad van Beek. Tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrika waren KWV zaken en ook financiën overgedragen aan Hubert Remmen. Zodat KWV bezittingen beschermd waren tegen de wereldboycot als zijnde niet van een Zuid Afrikaanse eigenaar.  Zo ook met de BV op naam van Aad van Beek om Zuid Afrikaanse KWV merken te registreren op naam van ‘n Nederlandse B.V. c.q. eigenaar.

De B.V. op naam van Aart van Beek is gebruikt voor het onderbrengen van het eigendom van Zuid Afrikaanse merken in de wereld. Doordat het eigendom van de merken in handen kwam van een Nederlandse eigenaar, werd voorkomen dat deze merken waarin jaren geïnvesteerd was door de KWV beschermd waren. Vervolgens werden die merken onderhouden, door te voorzien van wijnen uit Spanje, met de vermelding produce of Spain. Men wilde die merken niet op mijn naam registreren omdat ik als agent van de KWV met de KWV verbonden was.

P30.

Waarom werd het accountantskantoor Fouderer en Silahis administratie bureau niet benaderd?

In de rapportering van de belastingdienst staat: de adviseur Silahis B.V., Tjeu Sweron, verzorgt de aangifte loonbelasting en de jaarrekening. (Desondanks hebben ze geweigerd bezwaar van de Heer Sweron in ontvangst te nemen en geweigerd de heer Tjeu Sweron in het onderzoek te betrekken) Dhr H.W.J.J. Remmen verzorgt de aangiften omzetbelasting maar tijdens het onderzoek naar accijnsfraude, die er niet was en dus ook niet gevonden is, hebben de ambtenaren uitgeweken om andere beschuldigingen te zoeken, te creëren.  Ze wisten goed dat ze Silahis, de Heer Sweron, niet konden betrekken. De administratie stond onder controle zijn leiding hadden ze dat wel gedaan dan waren zij vastgelopen. Later, toen alle rechten in handen waren van Mr. Van Dooren en Mr. Van Dooren de Heer Theu Sweron betrokken zou hebben, zou mr. Van Dooren en de Belastingdienst uitgeschakeld zijn. De Belastingdienst en Mr. Van Dooren waren wel wijzer, daar trapten zij niet in. 

Nadat de facturen van de leveranties en Gaston Shul Douanekantoor gecontroleerd waren en vergeleken met de voorraden, hebben de ambtenaren aan mij persoonlijk erkend, dat er geen sprake was van accijns en invoerrechten fraude. Dat was toch waar zij naar zochten en voor gekomen waren. De oorzaak van het onderzoek zou toch verband houden, met dat in Nederland meer wijn verkocht zou worden als er officieel werd ingevoerd. De ambtenaren hebben toen verzwegen, dat ze door zouden gaan om zaken te vinden om Hubert Remmen aan de grond te krijgen zodat hij nooit meer zaken zou kunnen doen.

 

Ook mijn Privé- en huishoudelijke bezittingen zijn uitverkocht.

Blz. 155. Verslag belastingdienst. Er staat Dhr Remmen verzorgt de aangiften voor de omzetbelasting maar de gang van zaken was:. Alle aangiften werden verzorgd door Accountantskantoor Fouderer Eindhoven en daarna door Administratie kantoor Silahis te Oss vervolgens ondertekend door "Hubert Remmen". de bedrijfsvoerder en economische eigenaar.

Mijn betrokkenheid als bestuurder en economische eigenaar bij De Hollandsche Wijnhandel was hen duidelijk. De ambtenaren zochten naar een manier mij te beschuldigen, maar bij voorbaat zou ik mij niet mogen verdedigen. Waarom niet, ik was toch de beschuldigde persoon? Ook mijn privé bezittingen aan het adres Veemarkt kade, mijn onderkomen, zijn inbeslaggenomen en voor 100% verkocht. Op welke manier kan er toestemming gegeven zijn ook mijn persoonlijke bezittingen totaal uit te verkopen?

Zaken relaties, klanten van De Hollandsche Wijnhandel vonden het schandalig van de belastingdienst een opgave toegestuurd te krijgen van mijn persoonlijke bezittingen.

In een proces-verbaal Bijlage 46 staat, dat volgens de belastingdienst Remmen de feitelijke leidinggevende persoon is, binnen de onderneming van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Het was dus de belastingdienst bekend, dat de beschuldigde persoon Hubert Remmen de economische eigenaar en bedrijfsvoerder was. Dit ook gebaseerd op de getekende documenten afkomstig van Fouderer Registeraccountants.

 

Holla & van  Dooren. Mr. H. Emmerig.

De bedrijven Wijnexpeditie Heesch B.V, de Caves Hubert B.V.’s, panden en industrieterreinen zijn door de curator, Mr. Emmerig van Holla & van Dooren, verkocht aan de Dirkzwagergroep. Beter gezegd “Going Concern” cadeau gegeven aan Dirkzwager.

In Juli 1996 is mijn nieuwe bedrijf De Hollandse Wijnhandel B.V. door de belastingdienst uitverkocht. Dit in een record tijd en zonder bericht vooraf. 

Nadat ik klant was geweest bij Fouderer Register accountants, te duur voor het opstartende bedrijfje ben ik onder leiding van de Heer Theu Sweron van Silahis administratie en belastingadvieskantoor, de administratie bij gaan houden. Ik werkte op het kantoor van Silahis en Theu Sweron leerde mij ‘n volledige computeradministratie bij te houden.

 

De Hollandsche Wijnhandel Tjeu Sweron en Michael Trockel.

Met de Heer Tjeu Sweron had ik een uitstekende verhouding en Tjeu begeleide mij met de gehele administratie en belastingzaken. Tjeu Sweron had de controle van De Hollandsche Wijnhandel op zich genomen voor twee weken dat ik in Zuid Afrika zou zijn op verzoek van Dr. Jannie Retief, exportdirecteur van de KWV.

Mijn zwager Michael Trockel zou in die tijd bij De Hollandsche Wijnhandel aanwezig zijn. Het doel ln Zuid Afrika was te bespreken met Hugo Herklaas en de KWV directie hoe de KWV De Hollandsche Wijnhandel B.V. over zou kunnen nemen. Mijn persoon zou daarbij gehandhaafd en betaald blijven als adviseur.  

Mnr Sweron was betrokken en zeer goed op de hoogte van de gang van zaken in mijn bedrijf. Theu Sweron was hoogst ontsteld, dat op De Hollandsche Wijnhandel B.V. door de belastingdienst beslag gelegd werd. Daarop heeft Tjeu zich tot het uiterste ingezet en ter ondersteuning bedrijvenadviesbureau Peter Holm en Mr. Mulders van Jack Poell advocaten Kantoor ingeschakeld. Alle inzet was tevergeefs. Oorzaak: de belastingdienst weigerde openheid van zaken te geven.  Theu heeft protesterend bij de belastingdienst met de vuist op tafel geslagen.  Theu wist dat wij onder zijn leiding en medewerking de belastingverplichtingen correct afgewerkt hadden.

Indien de belastingdienst open kaart gespeeld zou hebben zou die hele affaire niet gespeeld hebben en al die kosten gespaard zijn gebleven. Waarom heeft de belasting dienst Silahis en Fouderer Register accountants uitgesloten? Door in ongewisheid te verkeren en dat Theu Sweron bleef vast houden dat hier een grote Miskleun door de belastingdienst was begaan, hebben Peter Holm en Mr. A.(Fons) Mulders de moeite genomen naar Zuid Afrika te reizen. Men wilde van mij persoonlijk inlichtingen krijgen en overleggen hoe het mogelijk zou kunnen zijn dat de belastingdienst, met toestemming van de Officier van Justitie, tot een beslaglegging en uitverkoop over heeft kunnen gaan. Er is inzet geleverd en kosten gemaakt wat niet nodig geweest zou zijn, als de ambtenaren van de Belastingdienst niet tegengewerkt zou hebben.  Het probleem was de houding van de belastingdienst, met het doel dat Hubert Remmen niet de kans zou mogen krijgen zich te verantwoorden.

 

De correspondentie met en van Jack Poell Advocaten te Echt. Mr .Fons  Mulders en Mr. Jack Poell en de belastingdienst. Bijlage 135 Zie  Blz 9 tot 18.

Naar Zuid Afrika om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen.

Het was ‘n uiterst moeilijke tijd geweest om De Hollandsche Wijnhandel B.V. van de grond te krijgen. 4 keer een transport bedrijf in moeten schakelen om te verhuizen. De Hollandsche Wijnhandel was gespecialiseerd in Kaapse wijnen. Mogelijk gemaakt, dank zij ondersteuning van de zakenrelaties in Zuid Afrika, maar niet meer als KWV agent. Toen het eindelijk begon te lukken en de omzet van De Hollandsche Wijnhandel de kosten ging dekken reisde Hubert

P32.

voor 14 dagen naar Zuid Afrika, om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen aan de KWV.  Dr. Retief had verzocht dat ik zou komen. De KWV had reeds hun agent Cape Vendice in Engeland overgenomen en in Duitsland Eggers & Franken in Bremen.

Een volgende stap zou zijn een KWV bedrijf in Nederland. De Hollandsche Wijnhandel B.V. was nog maar een kleine wijnimporteur maar Dr. Retief vond ‘n overname van De Hollandsche Wijnhandel de handigste weg om in Nederland op te starten en hiermee de KWV in Nederland te vertegenwoordigen. Hubert werd gevraagd gehandhaafd te blijven als adviseur. Het was voor mij een oplossing, omdat ik niet volledig hersteld was van kanker en niet volledig hersteld van een frontale auto botsing in Zuid Afrika. ‘n Gebroken enkel en  breuken in beide voeten had. Bijlage116

 

Controle op gelden. Export Financiering mag niet langer dan een jaar uitstaan.

Een tweede reden om in Zuid Afrika te zijn was, dat ook Herklaas Hugo Cape Europeline mij nodig had voor de eventuele overname, van De Hollandsche Wijnhandel door de KWV of anders door Cape Europeline Ltd. Het Krediet dat hij verschafte om mij de mogelijkheid te bieden De Hollandsche Wijnhandel B.V. op te bouwen, mocht volgens voorschriften van de overheid in Zuid Afrika niet langer dan 1 jaar uitstaan.

 

Bijlage 116. Ik zou het vermoeden hebben van de maatregelen van de belastingdienst en daarom naar Zuid Afrika vertrokken zijn.

Alle zaken met de belastingdienst waren onder leiding van Fouderer Registeraccountants en Silahis voor 100% goed afgewerkt. Op welke manier zou ik dan een vermoeden kunnen hebben? Hebben ze tekenen gevonden van voorzorgsmaatregelen van mij om te vertrekken? Nee.  Heb ik privé dingen als al mijn kleding, Cartier Gouden Bril, mijn viool etc. etc. meegenomen? Nee. Had ik enkele reis geboekt? Nee

In die tijd dat ik in Zuid Afrika was voor de overname van De Hollandsche Wijnhandel, kwam een bericht door van het door Tjeu Sweron en ingeroepen Bedrijfs-advies bureau Peter Holm en Mr. A. Mulders van Jack poell advocaten in Echt, dat de Hollandsche Wijnhandel; in beslag genomen was. Dat Peter Holm had kunnen vernemen, dat het streven van de Belastingdienst was te bereiken, dat Hubert Remmen nooit meer zaken zou kunnen doen. Gelukkig was ik in die tijd te gast bij JP. en Alexa Bester en had ik op die manier 'n onderkomen.

De ambtenaren van de belastingdienst zijn er in geslaagd, toestemming te verkrijgen van de justitie, om beslag te leggen op de De Hollandsche Wijnhandel B.V. en de privé inboedel van Hubert Remmen. Daarop bestede de heer Madern een met vier ambtenaren 14 dagen” onderzoek in het mini kantoortje van De Hollandsche Wijnhandel.

 

Ja, hoe krijgen we die beslaglegging verdedigd? Zoeken zoeken, elk papiertje twee maal omdraaien en weer opnieuw.

Van de bewaker van het gebouw de Heer Wim van Zoggel vernamen wij dat elk papiertje 2 keer werd omgedraaid en weer opnieuw. Het kan niet anders zijn dan, dat ze ontdekt hebben dat ze met de beslaglegging een grote fout gemaakt hebben. De door hun gecontroleerde administratie, inkoop en verkoop, import gegevens en de door hen gecontroleerde accijns afdracht, hebben blijkbaar niet opgeleverd, dat ik beschuldigd kon worden van fraude. Het doel waarvoor ze daar waren. Hoe zouden ze zich kunnen redden van de Miskleun beslag te hebben gelegd, ofwel een einde te kunnen maken aan Huub Remmen in het bedrijfsleven. De gehele administratie was aanwezig en in een correcte staat inclusief de laptop die voor de administratie gebruikt is. De administratieve gegevens hebben zij niet kunnen gebruiken voor het doel waarvoor zij daar waren, nl. Fraude aantonen. Ook niet kunnen gebruiken om hun werk, de Miskleun, te verdedigen. Alles was 100% in orde.

P33

Wat hebben de ambtenaren bedacht om zich zelf ofwel hun opdrachtgever te redden.

Wat is daarop door die ambtenaren gedaan om zich te redden van een gemaakte grote Miskleun. Anders gezegd: te pogen Hubert Remmen aan de grond te krijgen: De voorraadopname is door hen omgerekend in de inkoopwaarde bij de leveranciers in Zuid Afrika en in de “verkoopwaarde bij de slijters”. De slijterijen, de klanten afnemers van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Niet omgerekend aan de handelsprijzen prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel verkocht, zoals op alle facturen door hen onderzocht is vermeld.  Doch te hebben bedacht hoe ze hun Miskleun konden verdedigen en ‘n fraude door Hubert Remmen gepleegd aan zouden kunnen tonen. De door hen met de hierboven aangegeven bedachte gegevens en daarbij een aantal foutieve berekening, geeft als resultaat een het voor iedereen ongeloofwaardige cijfer van 223% brutowinst. Hiermede wisten de ambtenaren van de Rechter Commissaris toestemming te krijgen De Hollandsche Wijnhandel B.V en voor 100% de privébezittingen van Hubert Remmen uit te verkopen. Hun werk was blijkbaar motieven te vinden, waardoor ‘n betreffende persoon veroordeeld kan worden. Ik vernam dat het hun werk niet is om notitie te nemen of tijd te besteden van de tegengestelde gegevens. Daarvoor waren zij niet in dienst en dat zou niet hun werk zijn. Die tegengestelde gegevens betrof de administratie van De Hollandsche Wijnhandel bv gevoerd door Fouderer, nota bene registeraccountants en onder leiding van Silahis Oss, Theu Sweron. Tjeu Sweron werd bedreigd met in hechtenis neming als mede beschuldigde indien hij doorging met protesteren tegen de beslaglegging.

 

Is ‘n Curator er niet voor om voor de crediteuren en belanghebbend op te komen? Ook niet als hij weet dat mensen de dupe zijn van misstanden. Of toch wel, maar dus niet als Holla & van Dooren betrokken is? Toen na de dood van mijn vader, ik het huis van mijn ouders in Megen wilde kopen voor mijn familie, heb ik een groot gevecht moeten leveren omdat de curator,Mr. Van Grunsven, Mgr v.d. Boerpark te Oss, geen medewerking wilde verlenen in het belang van de crediteuren. Dankzij de hulp van toen mijn toekomstige schoonvader Gijs Ploegmakers, Ad de Reus. Bernard van de Krabben en Isaias van Lieshout OFM en Provinciaal pater Hogeboom OFM, capituleerden de curator.

Duidelijke aanwijsbare oorzaken van het faillissement zijn aan Mr. van Dooren en ook aan de Rechter Commissaris verstrekt. Geen reactie.

 

De uitstaande rekeningen van Cape Europeline LTD Paarl.

Hfl.  307 172,12 plus 2 containers onderweg en bestemd en verkocht aan Gerard Tamis welke op onverklaarbare wijze in het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel betrokken zijn. De twee containers met bestemming Tamis VOF, Invoice 961 Hfl. 47 016.00. Idem Invoice 962  Hfl.42 788.40.

P34.

Totaal had Cape Europeline Ltd. Hfl 396 976,52. te vorderen. Dit terwijl ik door de Heer Herklaas Hugo ondersteund was en ik nu in Zuid-Afrika in moeilijkheden zit.

Er is aan Mr. van Dooren opheldering gevraagd door de Heer Hugo Herklaas van Cape Europeline Ltd., hoe die twee containers in zijn bezit gekomen zijn. Daar is geen antwoord opgekomen anders dan, dat Mr. van Dooren die vraag niet begrijpt.

Daar komt ie weer, zo ontwijkt Mr. van Doorn de vraag. Mr van Dooren begrijpt er zogenaamd niks van.

Wel meent Mr. van Dooren dat er voor te zeggen valt dat die vordering thuis zou kunnen horen bij de vorderingen die Cape Europeline heeft op De Hollandsche Wijnhandel bv.

Ja, zo ken ik de manoeuvre-ringen van Mr Dooren.

Met welk recht heeft de belastingdienst ofwel De Hollandsche Wijnhandel B.V. c.q. de curator over deze goederen kunnen beschikken? Het eigendom van de containers was van Cape Europeline of anders van Tamis V.O.F.  Cape Europeline heeft die goederen aangekocht, betaald en aan Tamis V.O.F. verkocht. Er is beslag gelegd op de containers door de belastingdienst omdat De Hollandsche Wijnhandel belasting schulden zou hebben. D.w.z. v.a.t. import duties etc. “De Hollandsche Wijnhandel had geen belastingschulden” maar de ambtenaren hebben blijkbaar te vergaande bevoegdheden. Beslag gelegd op goederen van Cape Europeline. Bijlage 27 Bijlages

Bijlage 28. Bijlages

Schriftelijk eigendomsvoorbehoud van Cape Europeline voor leveranties is getekend door de economische eigenaar Hubert Remmen, verantwoordelijk voor de aankopen, maar niet ondertekend door Jeannette Lensen.

 

Wat van mijn situatie in Zuid Afrika, nu de mensen die geholpen hebben dat ik weer een bedrijf op kon bouwen geen betaling krijgen voor de leveranties. Hoe kan ik nog verblijven in dit land en wat te doen met de overige relaties in Zuid Afrika die aan de Hollandsche Wijnhandel geleverd hebben.

Bijlage. Het is gauw gezegd en gemakkelijk praten voor ‘n curator “de crediteuren worden niet betaald”. De koffie smaakt er voor hem niet slechter door. 

Wat kan ik zeggen tegen mijn advizeur Procureur Koos Louw te Paarl?  Leveranciers worden niet betaald. De belastingdienst heeft alle gelden geïnd.

Koos verkoopt mijn handelsmerken “Die Bakensverzet” en “Goeie Tye” Het levert weinig op. Koos zorgt voor werk in Bonnievale. Ik geef export ondersteuning voor drie grote wijnkelders.

Ik slaap en woon in het kantoor van Nordale Kelder. Er zijn douches voor pesoneel, gebruikelijk tydens de oogsttijd, ‘n half jaar later organiseert de vrouw van de directeur van Nordale kelder een kamer voor mij in het dorp bij de postkantoorhouder. 

 

MSC, Mediterrane Shipping Compagnie, begrijpt totaal niet hoe het mogelijk is dat de goederen in beslag genomen zijn. Onmogelijk!

De enige connossementen die afgeven zijn is no 043781-0/29-5 1996 en 043780- 2/29-5 1996. Beide connossementen op naam van de enige gerechtigde ontvanger: Tamis Wijnhandel VOF. De Hollandsche Wijnhandel beschikte niet over een bewijs of een stuk dat aangaf, dat zij op de goederen gerechtigd waren of dat zij betaald hadden. Ook de eigenaresse van De Hollandsche Wijnhandel, Jeannette Lensen, had niet de mogelijkheid deze containers over te dragen aan de Belastingdienst. Met welk recht heeft de de belastingdienst en daarna Mr. S.M.M. van Dooren over die twee containers kunnen beschikken? Volgens Mediterrane Shipping Compagnie onmogelijk.

Cape Europeline heeft de goederen aangekocht, betaald en aan Tamis VOF verkocht. Cape Europeline heeft gedacht dat de zending safe was omdat alleen de persoon die in het bezit is van de Bil of Lading de containers in handen kon krijgen. Bijlage 123. Containers Antwerpen / Tamis/122

P35

Desondanks heeft de curator van de Hollandsche Wijnhandel B.V. de goederen in handen gekregen. Herklaas Hugo, Cape Europeline Ltd. heeft aan de curator Mr. S.M.M. van Dooren opheldering gevraagd. Daar is geen antwoord op gekomen anders dan dat Mr van Dooren de vraag niet begrijpt. Daarna  beantwoord Mr. S.M.M. van Dooren, dat er misschien voor te zeggen valt dat die vorderingen thuis zou kunnen horen, bij de vorderingen die Cape Europeline heeft op De Hollandsche Wijnhandel.

Daar gaat ie weer! Wil Mr. van Dooren zo van de navraag afkomen? Mr. van Dooren laat voorkomen dat hij die navraag niet begrijpt, Hij snapt er z.g. weer niks van. In Zuid Afrika zit ik in een donker gat, kan ik niet meer terug vallen op Herklaas Hugo, Cape Europeline Ltd. wordt niet betaald.

 

De in beslagname van de containers door de belastingdienst. Geen belasting schulden.

De eerste inbeslagname: er is medegedeeld door de opslaghouder van M.S.C., Mediterrane Shipping Companie (PTY) Ltd, Deckers & Wirts te Antwerpen dat die twee containers in beslag genomen zijn door de Belgiese Douane op instructie van de Nederlandse Belastingdienst omdat De Hollandsche Wijnhandel belastingschulden had. D.w.z V.A.T., Import Duties etc. 

De Hollandsche Wijnhandel had geen belasting schulden en BL stond op naam van Tamis..

Met welk recht heeft de belastingdienst en daarna Mr. van Dooren, die containers aan Tamis VOF , gevorderd? Bodembeslag? De containers bevonden zich niet op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel ! Alleen Gerard Tamis was de gerechtigde ontvanger. De Bill of lading stond op naam Van Gerard Tamis maar Gerard Tamis heeft bij Mr. S.M.M. van Dooren ontkend dat hij betrokken was. ik neem aan een poging van Gerard Tamis de containers goedkoop in handen te krijgen. Zo startte Gerard Tamis een bedrijf op voor eigen importen en verkoop van Zuid-Afrikaaanse wijnen. Over dat De Hollandsche Wijnhandel geen belastingschulden had was Mr. van Dooren zeer goed ingelicht. 

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen en Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld.  Cees van Noord heeft op 18 juni alle potentiele transakties met Cape-Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf. Deel van die containers was aanvankelijk beschikbaar voor Cees van Noord wijnimport.

 

Brief aan Mr. S.M.M. van Dooren van H. Hugo. van Cape Europeline Ltd. De Hollandsche Wijnhandel heeft geen belastingschulden volgens Fouderer Accountants en Silahis administratiebureau.

Bijlage 105. 19 juni 1997 Brief van H. Hugo directeur. Van Cape-Europeline, aan De Weledelgstrenge Heer Mr. S.M.M. van Dooren. "Uit alle gegevens van Fouderer Register Accountants, zowel als van Silahis Administratie- en belastingadvieskantoor, is gebleken dat er geen belastingschulden zijn. Graag zou ik hierover van U willen vernemen. Belastingschulden door achterstallige  accijnzen kunnen niet ontstaan zijn. De gehele voorraad is veraccijnsd bij invoer, door Gaston Schul Douaneagenten. "GEEN antwoord!"

 

Twee van de drie containers die aan Gerard Tamis verkocht zijn.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet.

Bijlage 61 afdrukken. Verklaring aan Mr. van Dooren dat de containers van Tamis zijn. Later weet Mr, van Dooren z.g. niet meer dat Tamis Wijnhandel in Oudorp betrokken was.  Mr. van Dooren zou door Jan Hein Verlinden op het spoor van Tamis zijn gezet. (slim bedacht door Mr. Van Dooren, vergeten dat hij eerder al door ons was ingelicht inzake Tamis)

Verklaring aan Mr. van Dooren waarom De Hollandsche Wijnhandel nog op naam van Jeannette Lensen staat en dat het aandeel dat Jeannette had in De Hollandsche Wijnhandel Fl.22000 reeds aan Jeannette was terugbetaald.

 

Mr. S.M.M. Van Dooren werpt op dat ik met Herklaas Hugo te vereenzelvigen zou zijn.

Bijlage 60/ Dat ik met De Hollandsche Wijnhandel goederen, met hulp van Hugo Herklaas, Cape Europline, heb kunnen importeren wil niet zeggen, dat De Hollandsche Wijnhandel B.V. of mijn persoon als agent van Cape Europeline met Cape Europline Pty Ltd te vereenzelvigen zou zijn. Dan schrijft Mr.S.M.M. van Dooren dat de directie van De Hollandsche Wijnhandel werd gevoerd door de heer Remmen.

Dus erkend Mr. S.M.M. van Dooren 29 november 1996 in een brief mijn persoon als de bedrijfsvoerder van de Hollandsche Wijnhandel maar desondanks  weigert Mr. van Dooren in te gaan op de gegevens die ik aandraag.

 

Bijlage 29/ geheel afdrukken. Toont aan dat de de Douaneambtenaren ons verkeerd beoordelen en dat Hubert Remmen de betrokken bedrijfsvoerder is

 

Fairview Estate en De Leeuwenjacht Estate.

Naast de vordering van Cape Europeline Ltd hadden Fairview en De Leeuwenjagt ook ‘n vordering op de Hollandsche Wijnhandel. Betreft goederen die ik uit vriendendienst, zonder financieel voordeel, heb besteld en verkocht en via De Hollandsche Wijnhandel uitgeleverd.  Door de belastingdienst berekend alsof ze met een marge van 225% verkocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. Wijnen welke doorgeleverd zijn zonder marge aan Wijnhandel King William te Leersum en Ed’s Wijnimport te Beverwijk.

P36

Ik moet nu ook denken aan lieve en oude mensen die niet betaald werden. 

Voorbeeld uit het faillissement Wijnexpeditie Heesch B.V. 1991/2. Wat van ‘n oude wijnboer in de Costière du Gard, De wijn verkocht aan Hubert Remmen, Wijnexpeditie Heesch BV. Door Mr Emmerig van Holla & van Dooren met goedkeuring van mevr. De Rechter Commissaris, voor ‘n minimum prijsje of nog minder overgedragen aan Dirk Zwager. Lieve en oude mensen, waar ik met een  tankauto de hele oogst van ‘n jaar liet ophalen, maar die niet betaald werd. Kelder meester Jeroen van Dijk beantwoorde, niet beter te weten, ongerust geworden leveranciers met: dat men niet ongerust zou hoeven te zijn gezien de grote voorraden en bezittingen van de eigenaar.

 

Terug naar mijn vorige bedrijven: 1991 - 1992 Ten behoeve van de voortgang van mijn bedrijven heb ik medewerking gegeven door mijn privé faillissement aan te vragen.

Ik heb ongelukkig gemeend, op aandringen en advies van curator Mr. Emmerig medewerking gegeven, door mijn privé faillissement aan te vragen. De doelstelling was mijn wens dat mijn bedrijven, mijn levenswerk, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves-Hubert B.V.'s, voortgezet kon worden. Alleen indien wij ontslagen zouden zijn, van de dwarsliggende en z.g. tijdelijke directeur Drs. W. Theelen, middels mijn prive faillissement, zouden de bedrijven en panden en industrie terrein, volgens Mr. Emmerig, over gedragen kunnen worden en daardoor voortgezet worden. Medewerking gegeven door mijn persoonlijk faillissement aan te vragen, onder de voorwaarden dat de crediteuren bij de overname door Dirk Zwager betaald zouden worden. Het werd voor mij verzwegen door de curator Mr. Emmerig en de heer Pieter Batenburg van Dirk Zwager, dat de overname geschiede zonder enige betalingen aan de crediteuren. Hoe konden Mr. Emmerig en Mevr. De Rechter Commissaris dit verantwoorden? Jammer, kon ook niet anders omdat ik niet verdedigd ben door de curator. Het zou te duur zijn volgens Mr. Van Dooren omdat Mr. Verbunt  er voor nodig was. Daarvoor wilde men geen geld ter beschikking stellen. Met als gevolg dat de belastingdienst de beschikbaar gekomen gelden opslokte. Dirk Zwager nam alles over zonder een redelijke vergoeding. Deze actie van de curator en Rechter Commissaris om te voorkomen dat het vermogen naar de Belastingdienst zou gaan. Dat mocht wel veel geld kosten. Bijlage 130./131/117                                                    Er was een aanbod van 1 miljoen gulden, indien de aanbieder Gastel Hoekstra, in aanmerking zou komen de bedrijven over te nemen. De verwachting was dat dit bedrag in handen van directeur Drs Wim Theelen zou vallen. Genoeg reden om er dus niet op in te gaan. Ik had toen nog vertrouwen in de toezeggingen van Pieter Batenburg namens Dirkzwaker. 

 

Curatoren van  De Hollandsche Wijnhandel Mr. W Hoppers en Mr. S.M.M. van Dooren van Holla & van Dooren, Parklaan 21 E, 5211 ‘s-Hertochenbosch.

19 Juni 1997 Info van de belastingdienst, Vorderingen van de belastingdienst ingediend bij de curator. 

Nu een jaar na de beslaglegging en uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V., heeft Mr. S.M.M. van Dooren mij bericht dat bij hem vorderingen ingediend zijn.  Vennootschapsbelasting over 1994 Hfl 264119,00.  Omzetbelasting periode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996 Hfl.  379000,00. Deze aanslagen, op basis van door de ambtenaren berekende verzonnen winst van 223%. Het percentage dat door hen omgeslagen is op alle jaren van De Hollandse Wijnhandel B.V.

Het proces-verbaal is gericht tegen mijn persoon. Wordt ik nu beschouwd als de economische eigenaar en bedrijfsvoerder die al die bedragen schuldig is? Hoe ziet de belastingdienst het? Zijn mijn privébezittingen ook van Jeannette Lensen?  Nee, bodembeslag, dus alles wat op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel stond is van de belastingdienst, dankzij de door de ambtenaren verzonnen meer winsten en de goedkeuring door Jeannette Lensen en de Rechter Commissaris maar alles is toch  uitverkocht. Hoe dan alsnog te vorderen?

 

Mijn redding? … 

Nadat het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. uitgesproken was, verwachtte ik dat het mijn redding werd. Nu wordt de belastingdienst verantwoordelijk gesteld door een curator. Gemakkelijk een vordering van ‘n paar miljoen. In mijn gedachte speelde: eindelijk kom ik uit die cirkel omlaag.

Ongelukkig is Mr. S.M.M. van Dooren in Den Bosch (Holla & van  van Dooren) aangesteld als curator. Het kantoor van Holla & van Dooren, Mr. S.M.M. van Dooren en Mr. H. Emmerig, waren voorheen in zaken die mij aangingen, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s 1991, niet van plan iets te ondernemen.  Het zou te duur zijn omdat volgens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren. Voor mijn verdediging zou Mr. Verbunt uit Utrecht ingeschakeld zou moeten worden. Kosten Mr. Verbunt Hfl 80.000,00.  Mr. Emmerig van Holla & van Dooren bevoordeelde Dirk Zwager met miljoenen guldens, dat was blijkbaar niet te duur. Een overdracht aan een minimale prijs, het vermogen mocht niet naar de Belastingdienst gaan.

P38.

(Zelf heb ik voor juridische hulp prijs opgevraagd bij Mr. Jan Boone uit Wijk Bij Duurstede Hfl 20 000.00 maar de curator had toen alle beslissingen in handen en wenste eventueel alleen Mr. Verbunt toe te laten)

 

De bewijzen van de miskleun door de belastingdienst beschikbaar maar de curator is niet van plan iets te ondernemen. 

De Hollandsche Wijnhandel: Een curator hoeft dus niet op te komen voor de crediteuren, ook niet als hij weet dat de oorzaak ‘n miskleun van de belastingdienst is?  Mr. S.M.M. van Dooren voert nu aan, inzake De Hollandsche Wijnhandel, te weinig gelden beschikbaar. Niet toereikend voor maatregelen. 

Mr. van Dooren blijkt niet bereid te zijn de onrechtmatige ingreep van de Belastingdienst te bestrijden, waardoor alle crediteuren en Hubert Remmen persoonlijk de dupe zijn. Kan Mr. van Dooren dat verantwoorden? Zelfs niet bereid te zijn aan de belastingdienst te vragen of ze gezien hebben, aan welke prijzen de Hollandsche Wijnhandel verkocht heeft. Mr. Van Doorn heeft alle facturen in handen en doorgenomen. Mr. van Dooren had op zijn minst kunnen verwijzen naar de foutieve berekening van de heer Noord van de belastingdienst. Elke beweging is blijkbaar te veel moeite voor Mr. van Dooren en met de Rechter Commissaris kom ik ook niet verder.  (Mevr. Meijer Dellaert Rechter Commissaris en Mr. Van Dooren zijn schijnbaar twee handen op een buik.)

 

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft over de foutieve ingreep door de ambtenaren en draait de zaken om.

Standpunt van Mr. S.M.M. van Dooren is: er niet vanuit te gaan dat de belastingdienst door de foutieve ingreep een groot bedrag verschuldigd is. Eerder meent Mr. van Dooren Hubert Remmen voor het deficit verantwoordelijk te moeten stellen.      Hier dus het excuus van Mr. Van Dooren om niets te doen. Hubert Remmen zou verantwoordelijk gesteld moeten worden. Zo dreigt Mr. van Dooren herhaaldelijk mij verantwoordelijk te stellen.  Als Mr. S.M.M. van Dooren dat zou doen zou ik hem zelfs dankbaar zijn, maar zover zal Mr. S.M.M. van Dooren, hem kennende, niet gaan. Het kantoor, Holla en van Dooren in s-Hertogenbosch, heeft enorme bedragen afkomstig van mijn persoon verwerkt. Hierdoor grote inkomsten gehad en neemt nu niet de moeite ook maar iets te doen. Heeft 'n curator geen plichten waaraan hij moet voldoen?

Om niets te doen zoekt Mr. S.M.M. van Dooren op allerlei manier zich te verdedigen. Mr. S.M.M. van Dooren schrijft in zijn brief van 19 juni 1979: “Het is zeker niet uit te sluiten dat de aanslagen van de belastingdienst aanmerkelijk te hoog zijn". Dat hij betwijfeld of de gegevens van de belastingdienst correct zijn.                                                                                Mr. van Dooren vindt blijkbaar onwaarschijnlijk dat de gegevens van de belastingdienst goed zijn maar dat neemt voor hem niet weg dat hij de belastingdienst wenst te volgen in plaats van te vervolgen. Bijlage 29 Bijlages

Bijlage 21 Gegevens voor Mr. van Dooren 27 mei 1997 

Mr van Dooren is door mij zeer goed ingelicht maar desondanks schijnt het hem van pas te komen aan iedereen te verkondigen: "De feitelijk zaakvoerder is Hubert Remmen die met de zuiderzon naar Zuid-Afrika is vertrokken en niet meer in Nederland is verschenen. Mevr. Lensen is persoonlijk aansprakelijk voor de schulden die de B.V. onbetaald heeft gelaten. Bij deze persoon is echter niets te halen."                                                                                                                        Deze tekst heeft hij uit zijn duim gezogen. Zo meent Mr. van Dooren dat hij het cirkeltje weer rond heeft.)

P39.

Hiermede neemt Mr. van Dooren Mevr. Lensen in bescherming. Hierdoor ontkomt Jeannette er aan om met Hubert contact op te nemen voor ‘n verweer tegen de ingreep van de belastingdienst. 

Met Mr. Van Doorn is het beter niet te praten. Beter is schriftelijk te corresponderen. Daarmee kan men in zijn de beantwoording tussen de regels door, lezen / waarnemen, hoe hij steeds manoeuvreert om zaken te ontwijken.

 

Gegevens bij herhaling verstrekt aan Mr. M.J.  Bruggink. 

Bijlage 13. 20 juli 1997. Gegevens verstrekt aan De Weledelgestrenge Heer M. J Bruggink. Zinloos, geen reactie.

Bijlage 14. Mr. van Dooren verwijt mij, de feitelijke leidinggevende van de B.V. De Hollandsche Wijnhandel B.V. geen maatregelen te nemen. Wat kan ik nog meer doen, dan Mr. Van Doorn volledig informeren? Mr. Van Doorn heeft alle zaken en rechten in handen maar is is niet bereid mee te werken of te ondernemen. Op nieuw een jurist inschakelen? Waarvan te betalen. De belastingdienst heeft alle financiën gevorderd waardoor ik geblokkeerd ben. Jack Poell advocaten wenst, na alles, betaling vooruit. Ik verwijs Mr. van Dooren naar alle inspanningen die reeds geleverd zijn. Bijlage 12.

 

8 december 1997. Eindelijk van de Belastingdienst beantwoording. Bericht ontvangen over de uitbetaling van mijn vordering van 3.2 miljoen gulden, bij de belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat. 

Er komt nog een zaak in handen van Mr. S.M.M. van Dooren. Ruim 3.2/3.5 miljoen guldens, betreffende de vordering die Hubert Remmen heeft op de belastingdienst ofwel Nederlandse Staat.

Met dit bedrag 3.2 miljoen gulden is door de curator Mr. H. Emmerig en de Rechter Commissaris Mevr. Meijer Delaert, bij de overdracht van mijn bezittingen overeengekomen: dat dit bedrag aan Dirk Zwager uitbetaald moet worden Een overeenkomst door de Curator en rechter Commissaris aangegaan met sluwe Pieter Batenburg van Dirk Zwager. De nagekomen vorderingen zouden aan Dirk Zwager toekomen. Dirk Zwager nam de bedrijven, Wijnexpeditiekantoor Heesch BV, de Caves Hubert B.V.’s, over in een “Going Concerne” staat, inclusief de panden en industrieterreinen voor slechts 5,5 milj. Door de overeenkomst. Inzake de nagekomen vorderingen, met de Curator en Rechter Commissaris was Pieter Batenburg van Dirkzwagergroep er zeker van dat zij, de Dirkzwagergroep, de vordering die ik had van 3.2 milj op de belastingdienst uitbetaald zouden krijgen. De curator, Mr. Emmerig en de Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert was geen partij tegenover de sluwe accountant en financieel directeur van Dirkzwagergroep. Mr. Emmerig en mvr. Meyer Delaert wisten misschien niet waar zij mee bezig waren. De enigste verklaring voor de onverantwoorde beslissingen ten koste van de crediteuren en Hubert Remmen.

Had Dirk Zwager niet ‘n verplichting tegenover mij, omdat door mijn medewerking en daarbij mijn privé faillissement aan te vragen om van Drs. Theelen ontslagen te raken, de bedrijven, panden en industrieterreinen aan hun overgedragen konden worden? Dat zoals ik later vernam dat mijn vordering op de Nederlands Staat ofwel belastingdienst, ook nog aan hun overgedragen was. Ze hadden het, Pieter Batenburg namens Dirkzwager, goed voorelkaar.

P40

“Wij hebben zo beslist en een goede morgen.” De Hoog Édelachtbare! Mevr. Meyer Delaert, Rechter Commissaris.

Vanwege de vordering die ik had op de belastingdienst, 3.2 miljoen, was er geen rede voor een faillissement. Op  instructie van  Mr. J. Boone uit Wijk bij Duurstede, heb ik bij mevr. de Rechter Commissaris Meijer Delaert protest ingediend tegen mijn faillissement maar Mevrouw de Rechter Commissaris Meijer Dellaert wenste daar niet op in te gaan. Besefte zij niet dat alle nagekomen vorderingen door haar en de curator en aan Dirk Zwager toegezegd waren? Zij beantwoorde mij met “Wij hebben zo beslist en een goede morgen” en daar stond ik die morgen op straat voor het gerechtsgebouw in Den Bosch. Dat was de tweede keer dat ik die dame ontmoet heb. De eerste keer was niet meer als ter kennismaking.                          Als reeds eerder aangegeven, zo werkt het dus bij de justitie.

 

Het tegoed op de Belastindienst ofwel de Nederlandse Staat.

Mede op advies van Mr. Wallast Groenewoud en de controle van Gerard van de Zijden, hoofd administratie van mijn bedrijven, heb ik jaarlijks de vordering die ik had op de Belastingen, bij de aangifte via Looiens en Volkmaars herhaald. Daarop is door de heer Hartman van de belastingdienst (Douane en Accijnzen – projectgroep Wijnaccijns 020-5867.484) aan ons, c.q. Mr. M.H. van Wieringen van Lexus Internationaal B.V., de info verstrekt, dat eindelijk die vordering van 3.2/3.5 miljoen gulden uitbetaald zal worden. Dit ingevolge een uitspraak van het Europese Hof.

De Heer Hartman:

De belastingdienst heeft beschikt, dat aan het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. een groot bedrag - ruim drie miljoen gulden – terug betaald wordt, wegens teveel geheven wijnaccijns over de periode 1989 – 1991. Dit bedrag komt aan "de eigenaar van de B.V. toe" omdat die persoon dit geld in die jaren tekort gekomen is.

Deze terugbetaling was bestemd voor Hubert Remmen maar deze uitbetaling is in handen gevallen van Mr. Van Dooren, Holla & van Dooren. Veroorzaakt omdat Hubert zijn privé faillissement had aangevraagd, volgens advies en verzoek van curator Mr. Emmerig en Pieter Batenburg, als énige mogelijkheid, om van Drs W. Theelen ontslagen te kunnen raken. Alleen hierdoor zouden de bedrijven voorgang kunnen vinden middels 'n overdracht aan Dirkzwager, aldus Mr. Emmerig.

 

Een revisieverzoek?

22 april 1998. Ik meende voldoende nova hebben om een revisieverzoek voor de strafzaak aan te vragen. Mr Boone laat daarop weten dat er mogelijkheden zijn, maar alleen indien de Zuid Afrikaners willen getuigen en, gelden voor de proceskosten aanwezig zijn. Aan Mr van Dooren zijn verklaringen onder Ede via een Notaris toegezonden. Die moeite blijkt 1. te vergeefs te zijn en 2. ook tevergeefs om Mr. Van Doorn actief te krijgen. Mr. Boone bericht: “de rechtbank zal bij een revisieverzoek die verklaringen naast zich neerleggen. De Zuid Afrikaners moeten bereid zijn persoonlijk te getuigen.”

Het probleem om getuigen zover te krijgen is, dat de KWV van toen semi overheid, na de Wereld Boycotperiode onder het beleid van de nieuwe regering in Zuid Afrika, de ANC, opgeheven is en niet meer als zodanig bestaat. Dan nog, als reeds vermeld, dat ik niet over de financiën beschik nodig voor een revisie verzoek.

Mei 2018. Onder invloed van de ANC regering is de KWV niet meer het orgaan en semie overheid, van de wijnbouw in Zuid Afrika. De KWV bedrijven zijn overgenomen en nu een normale maatschappij geworden. Deze maand vernam ik dat men een 100 jarig bestaan viert van de KWV.  Ik heb gedacht een kans om de personen van toen weer te ontmoeten omdat die dan

P41

tot de genodigde zullen behoren.  Maar neen, van mijn vele jaren bij de KWV onder verschillende directeuren en president-directeur, niemand aanwezig en ook niet uitgenodigd. De gasten waren alleen de betrokkenen van de huidige Maatschappij met de naam KWV. Er is mij gezegd, in verband het 100 jarige bestaan, dat er later een dag georganiseerd zal worden voor de voorheen betrokkenen. Mijn adres is daar voor

genoteerd. Jammer, nooit meer iets vernomen.

 

Wegens geldgebrek was Mr. S. van Dooren de mening toegedaan dat hij niets tegen de belastingdienst kon ondernemen.

Mr. van Dooren verklaarde aan Mr. van Wieringen, dat hij zich in zou willen zetten om Hubert Remmen verantwoordelijk te stellen. Dus daarvoor zou Mr. van Dooren z.g. actie voor willen ondernemen, maar dus niet voor een vergoeding voor de grote Miskleun van de Belastingdienst.

Mr S.M.M. van Dooren had aanzienlijk meer dan een miljoen kunnen claimen, vanwege de foutieve acties van de belastingdienst bij De Hollandsche Wijnhandel B.V. Er had voldoende gelden beschikbaar kunnen komen.

Mr van Dooren voert aan dat de opbrengst, die nog in zijn handen gevallen is, na het Faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, globaal maar 65 000 gulden bedraagt. Ik neem aan “onrechtmatig” in zijn handen gevallen en voortkomende uit twee containers die eigendom waren van Cape Europeline PTY Ltd en betemd voor Gerard Tamis.

Geen eigendom van De Hollandsche Wijnhandel B.V. maar wel van Cape Europeline Ltd.  Van de containers in de haven eigendom van Cape Europeline kan niet gezegd worden dat ze op bodem van De Hollandsche Wijnhandel stonden. De containers zijn ook niet gefactureerd aan De Hollandsche Wijnhandel en De Hollandsche Wijnhandel heeft ook niet betaald voor deze containers.

Ondanks de problemen in Nederland heeft Cape Europeline, Herklaas Hugo, de containers niet opgehouden, ten einde de markt in Nederland tijdig te kunnen voorzien. Men is er van uitgegaan dat de containers veilig waren, omdat er geen Bill of Lading was uitgereikt anders dan aan de koper Gerard Tamis.

P42.

In juni 1996 werden die containers door de belastingdienst in de haven van Antwerpen in beslag genomen. Er is mij uitgelegd dat de belastingdienst te vergaande bevoegdheden heeft, waardoor ze zulke dingen kunnen doen. Maar omdat de inhoud van de containers eigendom van Cape Europeline Ltd was, konden de containers niet door de belastingdienst worden verkocht. Daarna, door het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel per 16-10-1996, is het beslag komen te vervallen. De belastingdienst was toen weer terug bij af en heeft niets verkocht, maar daarop heeft Mr. van Dooren kans gezien de containers in handen te krijgen.

 

Gerard Tamis

Cape Europeline ontving overzicht van Gerard Tamis, met welke klanten van De Hollandsche Wijnhandel Gerard Tamis contact opgenomen heeft om wijnen te leveren en info over de opslag en uitlevering via Malenstein te Ede.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen.  Met Cees van Noort zijn op 18 juni alle potentiële transacties met Cape Europeline opgezegd. Een deel van die containers was beschikbaar voor Cees van Noort wijnimport

.

De afspraak met Gerard Tamis.

Bijlage 151. 29 juni 1996 bevestigt Gerard Tamis de afspraken met Cape Europline Ltd en vraagt bespoediging van de levering van de 3 containers. Een container is door Tamis VOF in ontvangst genomen, maar de 2 volgende zijn door de belastingdienst in beslag genomen, omdat De Hollandsche Wijnhandel B.V. belasting schulden zou hebben. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had geen belastingschulden en de BL stond op naam van Gerard Tamis..

Bijlage 150. 1 julie 1996 heeft Herklaas Hugo van Cape-Europeline nog contact op genomen met Mr Mulders van Jack Poell Advocaten met het bericht, dat G. Tamis de verkoop voor Cape Europeline gaat voortzetten. Mnr Hugo deed hierbij ook navraag om te weten of de containers in veilige handen waren.

Bijlage 30 Bijlages

 

Mr. van Dooren blijkt kans gezien te hebben de containers van Cape Europeline te vorderen.

De curator heeft na het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel,19/10 ’96, onderzocht of de containers in de boedel vielen of niet. Uit automatisme werden de containers ingeboekt door Meihuizen Freight, in het manifest van het schip op naam van de Hollandsche Wijnhandel, de agent van Cape Europeline Ltd. Als gebruikelijk bij Cape Europeline, stonden alle containers bij inscheping voor de afnemers, gewoontegetrouw op naam van De Hollandsche Wijnhandel.  In overleg met Herklaas Hugo Directeur van Cape Europeline Ltd, werden door Hubert Remmen de bestemming en de condities geregeld. De drie containers zijn door Cape Europeline verkocht aan Tamis en de Bill of Lading is op de naam van de koper Gerard Tamis gezet.  Alleen de persoon die over de Bill of Lading beschikt kan over de containers beschikken.

P43

Door Cape Europeline ingekocht, betaald en verkocht aan G. Tamis.

Op de containers van Cape Europeline was beslag gelegd door de belastingdienst. Een voorstel van Gerard Tamis om de problemen op te lossen was, die containers te kopen voor Hfl 60 000,00 van de belastingdienst en Hfl 40 000,00 te betalen aan Cape Europeline. Cape Europeline zou dan die Hfl. 60 000 terug moeten vorderen van de belasting dienst wegens onterecht in beslag genomen.

Bijlage 32. Bijlages

Het is onduidelijk hoe die containers in handen van Mr. van Dooren konden komen, maar…. “Tamis heeft een truc toegepast om de containers goedkoop over te kunnen nemen.” Tamis heeft aan Mr. van Dooren verteld dat hij geheel onbekend was met de koop. Althans, dat is door Tamis zo verteld aan de curator Mr. van Dooren. De curator heeft daarop gesteld, dat er dus geen sprake was van een verkoop aan Tamis en meende er vanuit te kunnen gaan, dat daardoor de inhoud van de containers tot de boedel van de Hollandsche Wijnhandel behoorde.                                Slim bedacht van Mr. Van Dooren. Mr. Van Doorn stelt dat Cape Europeline hem niet overtuigd heeft dat die zending van Cape Europeline was maar Mr. Van Doorn heeft hieromtrent geen contact opgenomen gehad met Cape Europeline.

Cruciaal is dat Tamis aan de curator heeft verklaard, de containers niet te hebben gekocht. De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog, volgens Bijlage 33, in Antwerpen, Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld door Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. Aanvankelijk was een gedeelte bestemd voor Wijnimport Cees van Noord. Cees van Noort heeft op 18 juni 1996 alle potentiële transacties met Cape Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan, dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf. 

Aan de Scheepvaartmaatschappij is geen andere instructie gegeven, dan een BL uit te reiken aan Tamis VOF. De Hollandsche Wijnhandel was niet in het bezit van een Bill of Lading. Bijlage 31. Bijlages

Alle verschepingen van Cape Europeline Ltd. werden ingeboekt onder de Hollandsche Wijnhandel, omdat Hubert Remmen de contacten onderhoudt als agent van Cape Europeline en met Herklaas Hugo de bestemming regelt. Van de drie containers verkocht aan Tamis, is een container door Van Den Meerendonk Scheepvaat Maatschappij bij Tamis V.O.F.  afgeleverd op de twee volgende is wegens beslaglegging door de belastingdienst niets uitgeleverd. De curator heeft, nadat het beslag door de belastingdienst was opgeheven, die containers in handen weten te krijgen. Ik lees: "doordat de ontvanger, Gerard Tamis, aan de curator verklaarde dat hij geheel onbekend was met de koop."

(Wist Gerard Tamis ook niet meer dat de eerste container al in zijn bezit was? Maar DAT kwam de curator goed uit.)

Het gevolg is geweest dat de curator er vanuit gegaan is dat er geen sprake was van verkoop aan Tamis V.O.F en dat de containers aan De Hollandsche Wijnhandel toe zouden komen. De curator heeft daarop voor een dump prijs de containers aan die zelfde heer Tamis verkocht. Slimme truc van Tamis. Hij had die containers nodig, Tamis zou de verkopen van die wijnen voortzetten volgens de afspraken die Gerard Tamis had met Cape Euopeline Ltd.

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft dat hij, van de door Tamis aan hem betaalde 60.000 gulden, al 35 000 gulden nodig heeft voor hem zelf, om het faillissement af te werken. 

 

(Het faillissement van ‘n bedrijf, zoals Mr van S.M.M. van Dooren schrijft, waar na de algehele uitverkoop, dus niets meer aanwezig was anders dan een crediteur Cape Europeline Ltd. Pty, Mijnh. Herklaas Hugo). 

Dus blijft er slechts, Fl. 25000.00, over volgens Mr. van Dooren, zodat hij geen actie kan ondernemen tegen de belastingdienst. Immers ‘n accountantsonderzoek, aldus Mr. van Dooren is duur. Op de gratis aangeboden hulp van Register accountant Fouderer en van Silahis administratie- en belastingadviesbureau weigert Mr. Van Dooren op in te gaan. Ook ‘n gesprek met de Heer Theu Sweron, verantwoordelijk voor de Administratie van de Hollandsche Wijnhandel B.V., was voor Curator Mr. van Dooren ongewenst.     Hier blijkt dus wéér hoe 'n curator de vrijheid heeft te doen wat hem zelf goed uitkomt. Over de mentaliteit van Mr. S.M.M. van Doorn dan nog maar niet te spreken.

De administratie van De Hollandsche Wijnhandel is de eerste 3 jaren “volledig” gevoerd door  Register Accountantskantoor Fouderer, contactpersonen: de Heer Fouderer en de Heer  Henk van de Vijfeijke. Daarna is de administratie. voortgezet onder leiding van Administratie en belastingadviesbureau Silahis, de Heer Theu Sweron.  Theu Sweron van Silahis administratie en belastingadviesbureau was bereid, om van louter verontwaardiging, zonder vergoeding, de nodige gegevens beschikbaar te stellen. Alle gegevens voor Mr. Van Doorn beschikbaar.

lP44.

Beslaglegging op containers van Cape Europeline door de belastingdienst maar niet verkocht wegens eigendom van Cape Europeline Ltd., daarna gevorderd door Mr. S.M.M. van Dooren.

Bijlage 13/14/15/16/19/20/21//80/97/103/104/108/109/110/

Mr. S.M.M. van Dooren geeft vaak z.g. volledige beantwoording maar dan om de kernpunten heen.

Inzake de vordering die Cape Europeline Ltd. heeft,vanwege de twee containers, naar Gerard Tamis onderweg, maar die in handen gekomen van Mr. van Dooren, schrijft Mr. van Dooren: “Dat daarvoor wel wat te zeggen is, maar dat naar alle waarschijnlijkheid toch geen uitkering kan worden gedaan, in verband met de vordering van de Fiscus van Hfl.500.000,00.” Hieruit blijkt dat na de ecutorialeverkoop van De Hollandsche Wijnhandel en mijn privé bezittingen vordert de Belastingdienst nog Hfl. 500.000,00

Met andere woorden, Mr. Van Dooren geeft aan, dat het geen zin heeft op de beantwoording van die vordering in te gaan.  Wil Mr. van Dooren door zo te antwoorden buitenschot blijven voor de vordering van de containers van Cape Europeline, de crediteuren en de schade voor Hubert Remmen?

Mr van Dooren beantwoordt 19 juni 1997, dat hij de vorderingen die Cape Europeline Ltd. heeft op De Hollandsche Wijnhandel bv erkent.  Hfl.  400 000. inclusief de  containers van Cape Europeline geleverd aan De Hollandsche Wijnhandel B.V.                 

De fiscus heeft De Hollandsche Wijnhandel geheel uitverkocht en die gelden toegeëigend en vordert nu dus nog Fl. 500 000,00. Zo vorderde de Belastingdienst, met de door de ambtenaren “verzonnen aanslagen"’, de gelden van de crediteuren, mijn bedrijf en mijn persoonlijke bezittingen op.

 

15 juli 1996. Bericht aan Tamis:

Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. middels de heer John van Peelen, verzoekt Gerard Tamis contact op te nemen met de heer  Bolsens tel 32 3 2032422  fax 20322005, in verband met de aan G. Tamis geadresseerde containers EX M/S  MSC Clorinda, omdat het beslag nog niet opgeheven is.

De heer Gerard Tamis laat in contact met Mr. S.M.M. van Dooren voorkomen dat hij niet op de hoogte is. Nergens van weet.

Zie bijlage 172 Tamis vraagt aan Cape Europeline inlichtingen en verwijst naar de voorgaande contacten.

P45

De Bill of lading stond op naam van Gerard Tamis desondanks zijn de containers met 25500 flessen wijn door Mr. van Dooren voor een dumpprijs verkocht.

Bijlage 170. Tamis heeft kans gezien de curator te helpen de containers in handen te krijgen. Dit door aan Mr. S.M.M. van Dooren te verklaren dat hij, G. Tamis, geheel onbekend was met de koop. Hierdoor meende Mr. Van Dooren er van uit te kunnen gaan, dat er geen verkoop aan Tamis had plaats gevonden. Dat de containers aan Mr. Van Dooren toe zouden komen, als zijnde van De Hollandsche Wijnhandel bv. Tamis had moeten reclameren dat de zending van hem was.

Door de list van Gerard Tamis, kon Tamis de containers voor een dump prijs, HFl 40/50000,00 onder de prijs, van de curator overnemen.

Bijlage 171 24 augustus 1996. Voorstel van Tamis inzake de betaling van de containers. Ome problemen op te lossen stelde Tamis voor dat hij de containers voor Hfl 60.000 van de belastingdienst zou kopen en Hfl 40000  zou betalen aan Cape Europeline. Cape Europeline zou dan die Hfl 60000 terug moetgen vorderen van de Belastingdienst.

De waarde was Hfl. 100.000,00 en Cape Europeline had kopers beschikbaar voor de volledige prijs.

De curator, Mr. Van Dooren trapte er graag in, DAT kwam hem goed uit dat Tamis niets wist van de koop en dan ook nog, dat Tamis zomaar die twee containers van Cape Europeline nodig had. Dit zonder dat er ‘n voorbereidend contact zou geweest zijn met Hubert Remmen van De Hollandsche Wijnhandel namens Cape Europeline Ltd. Wist Gerard Tamis ook niet wat er geladen was in die containers? Had Gerard Tamis nog nooit van ons gehoord?                                                                            Sluw bedacht of niet? Volgens Mr. Van Doorn had Jan Hein Verlinden voor hem Tamis opgespoord, ook slim en sluw.

 

Cape Europeline Ltd. is ervan uit gegaan dat geen opdracht is gegeven om een Bill of lading uit te reiken, anders dan aan Tamis Wijnhandel te Ouddorp, Nederland. Dus is er van uitgegaan dat de zending safe was.  Mr. van Dooren heeft die containers onterecht in handen weten te krijgen, maar waarschijnlijk met gebruik van de hulp van Gerard Tamis, omdat er geen verkoop aan Tamis Wijnhandel zou hebben plaats gevonden. Volgens Mr. van Dooren waren de containers daardoor eigendom van De Hollandsche Wijnhandel, de agent van Cape Europeline. Hoe is het mogelijk dat Mr. Van Dooren de containers kon vorderen. De Bill of Lading stond op naam van Tamis en de belastingdienst kon na een beslaglegging de containers niet verkopen, wegens het protest en eigendom van Cape Europeline. (Mr. Van Doorn weet raad) Volgens de scheepvaart maatschappij onmogenlijk.

 

De Heer Gerard Tamis.

Vreemd: Tamis benaderde ook de relaties van Hubert Remmen in Zuid Afrika, om buiten Hubert om, aankopen te doen. Buiten Cape Europeline aankopen doen levert geen financieel voordeel op wel nadeel.

Het inkoopkantoor van Cape Europeline zorgt voor de exportvergunning, de export documenten, de financiën voor de kelder, regelt het transport van de kelder tot de haven en het transport overzee CIF Rotterdam. Door Herklaas Hugo in overleg met Hubert Remmen wordt beslist of de Bill of Lading, die aan de cliënt geadresseerd wordt, vooraf betaald of op credit door MSC, Mediterranen Shipping Compagnie overhandigd kan worden. Het is niet altijd zo dat de zendingen, geheel of gedeeltelijk, bestemd zijn voor de Hollandsche Wijnhandel. Gewoontegetrouw gaat men er van uit de containers in te schepen met bestemming de agent van Cape Europeline, De Hollandsche Wijnhandel. Maar alleen de persoon die over de Bill of Lading beschikt kan ‘n container in ontvangst nemen.

P46

Motorbikes Choppers en Scramblers. Arie en Hennie van der Stel.

Later zoek ik een andere manier om inkomsten te verwerven. Nu niet meer in de wijnhandel vanwege wat ik doorgemaakt heb en niet meer niet terug kan vallen op bevriende relaties en wijnproducenten zoals en Mnr Hugo c.q. Cape Europeline Ltd. Door de ingreep van de belastingdienst bij De Hollandsche Wijnhandel zijn de leveranciers van De Hollandsche Wijnhandel niet betaald, de belastingdienst heeft alles toegeëigend.

Via een Nederlander in Cape Town die Chinese motorbikes importeert kom ik in het bezit van een motorbike. Hiermee is mijn vervoerprobleem opgelost en Zuid Afrika is een heerlijk land voor bikers. Met de zon in de rug en de vlam in de pipe door het land. Veel mensen die mijn bike zien willen informatie over mijn motorbike. Gevolg, ik begin die motorbikes te verkopen en werk samen met de motorbike repair shop van Tim Redelinghuis. Daarna wegens de sterke daling van de koopkracht door het ANC- beleid in Zuid-Afrika, begin ik kleine Chinese engines te importeren voor inbouw in fietsen. Jaren later, 1999, is de economie van Zuid Afrika is ingestord en liep ik vast met de verkoop van geimporteeerde engines en motorbikes.

Hennie en Arie van der Stel uit Oud Beierland waren bij de eerste afnemers van motorbikes. Arie en Hennie genieten om met de motorbikes te rijden. Ze laten de auto's thuis. Er ontstaat grote vriendschap met Arie en Hennie. De mensen kijken ons na als we met drie motorbikes achter elkaar door het dorp rijden. (soms naast elkaar)

Triest, het is met Arie en Hennie niet tot een goed einde gekomen. Helaas, Hennie is ernstig ziek naar Nederland teruggekeerd en daar overleden, Arie is reeds dodelijk ziek met hulp van zijn zus Anneke en haar man Simon naar Zuid Afrika gereisd en hier overleden. Arie is na het gemis van Hennie naar Zuid Afrika gekomen, in de hoop iets terug te vinden van de sfeer van Hennie, die hier gewoond heeft. Beiden in korte tijd en te jong overleden. Wij, Valencia en ik zijn zeer betrokken, bij het verlies Arie en Hennie van der Stel - Overdulve.

 

Een vereffenaar? Hoe zo? Waar gaat het over?

Er wordt nu door De Ontvanger J.F. Fleuren gepraat over een vereffenaar. Dit betekent dat ik maar moet begrijpen, dat men gaat beschikken over het vermogen van 3.5 miljoen gulden, dat de belastingdienst ofwel De Nederlandse Staat aan Hubert Remmen persoonlijk verschuldigd is, wegens te veel afgedragen en door de belastingdienst geïnde accijnzen. Word ik daar niet over geïnformeerd? 

P47

Mr. Emmerig is vervangen door Mr. van Dooren van het zelfde kantoor, Holla & van Dooren.  Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid aan Hubert Remmen enig informatie te verschaffen. De gehele verhouding is veranderd. Zeker achteraf gezien ben ik het met veel zaken niet eens. Met Mr. Emmerig had ik een betere verhouding. Mr.Emmerig stelde zich vriendschappelijk op en beloofde dat hij mij zou beschermen. Bijv. toegezegd omdat ik mee zou werken, zou hij zorgen dat hij zelf de curator werd van mijn privé faillissement. Beschermen? Nu door zijn opvolger Mr. Van Doorn...

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler, dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn mij te verdedigen

maar volgens de belastingdienst ben ik de beschuldigde persoon en anderzijds wil men mij niet te erkennen. De Belastingdienst heeft weten te voorkomen, dat ik mij kon verdedigen. Ben ik nu wel de beleidsbepaler geworden?  De curator Mr. S.M.M. van Dooren heeft geweigerd op te treden, voor de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren, Jeannette Lensen en mijn persoon de dupe geworden. Wat is de functie van een curator? Mr. van Dooren is de mening toegedaan dat eerder Hubert Remmen aansprakelijk gesteld moet worden. Ik zou graag weten op basis waarvan. Dus niet de belastingdienst maar juist mijn persoon zou aansprakelijk gesteld moeten worden.

Wegens de overdracht van zijn vermogen voor 5.5 miljoen heeft Hubert Remmen persoonlijk het miljoenen bedrag moeten betalen, c.q. op moeten vullen waarvoor aan Dirk Zwager de bedrijven, panden en industrieterrein zonder een redelijke vergoeding door de curator en Rechter Commissaris zijn overgedragen.

Heeft de belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel B.V. en mijn privébezittingen voor uitverkocht? Dit met een opdracht aan de ambtenaren om een fraude, hoe dan ook op tafel te krijgen?

Heeft de belastingdienst beslag gelegd op de uitbetaling van mijn tegoed van 3.2 bij de belastingdienst ofwel Ned. Staat om die zelfde reden?

Het lijkt mij ongeloofwaardig; kan het de rede geweest zijn van de verzonnen meer winsten van De Hollandsche wijnhandel door de ambtenaren?  Werd verwacht van de ambtenaren, dat zij met een oplossing zouden komen ter voorkoming, dat aan Hubert Remmen, de miljoenen teveel afgedragen en gevorderde gelden, terug betaald zouden worden? Alles met ongefundeerde nepbewijzen.

 

Enkele miljoenen verspeeld, omdat Jeannette dwars is geweest, en de curator, Mr. Van Dooren tegengewerkt heeft.  

Mr. van Wieringen schrijft: dat Mevr. J. Lensen veroorzaakt heeft, dat de belastingdienst op deze manier in heeft kunnen grijpen.  Heeft Jeannette kans gezien mij een trap na te geven? In plaats van mij tegen te werken, had Jeannette met mij, volgens Mr. van Wieringen, een vordering van enkele miljoenen in kunnen dienen bij de belastingdienst. Het zou aan Jeannette en mij uitbetaald worden. Aansprakelijkstelling van de belastingdienst voor onrechtmatig geheven aanslagen, de oorzaak van het Faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, plus gemiste toekomstige winst, geleden schaden, kosten rechtsbijstand etc. etc. De Hollandsche Wijnhandel zou door de overname het nieuwe KWV agentuur in Nederland geweest zijn.                                                                                                                                                                              In hoeverre had Jeannette rechten, zij wilde niet meer betrokken zijn en haar aandeel was om die rede terug betaald              De belastingdienst is ook fout geweest door Hubert Remmen, de bedrijfsvoerder en economische eigenaar, niet zodanig te herkennen. Fout is geweest om Jeannette met een verzonnen winstmarge het vuur na aan de schenen te leggen, om de miskleun van de belastingdienst toe te dekken. 

P48                                                                                                                                                                                2 juli 1998 schrijft de Ontvanger van de Belastingdienst: binnen de gestelde termijn is nooit een protest ingediend. Dat ik persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld op grond van de wet bestuursaansprakelijkheid.

s-Hertochenbosch J.F. Fleuren: ”Mogelijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gelden vrij komen, die met oude aanslagen van 1986 t/m 1991 kunnen worden verrekend”.

De B.V. "De Hollandsche Wijnhandel" is executoriaal uitverkocht en de opbrengst is vereffend met de openstaande aanslagen. Daarna op 16 oktober 1996 is de B.V. in staat van faillissement verklaard met Mr.S.M.M van Dooren als curator. Mogelijk dat u in de toekomst als beleidsbepaler alsnog aansprakelijk gesteld wordt op grond van de Wet Bestuursaansprakelijkheid.

Hoezo? Ik ben toch niet erkend als bestuurder en economische eigenaar maar nu weer wel?

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn me te verdedigen, maar de belastingdienst wenste mij toch niet te erkennen en ben ik nu wel de beleidsbepaler en economische eigenaar geworden? De curator Mr. Van Dooren heeft geweigerd op te treden tegen de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren en mijn persoon de dupe geworden. Wat is eigenlijk de functie van een curator?

Er zijn een groot aantal dwangbevelen via de officier van justitie aan u betekend. Deze dwangbevelen staan op uw naam. De dwangbevelen hebben betrekking op de Jaren  t/m 1991. Deze dwangbevelen zijn opgelegd in het jaar 1994 en moeten u bekend zijn.

De reden van deze betekening is tweedelig:

1, betekening heeft plaatsgevonden om verjaring te  voorkomen. 2, betekening heeft plaatsgevonden om een titel te verkrijgen  om daarmee derden-beslag te leggen onder Mr. Emmerig.    

Mogelijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V., gelden vrijkomen die met deze aanslagen kunnen worden verrekend.

Hoogachtend,

Belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch.

J.F. Fleuren.

P49

De Heer Fleuren praat niet over het tegoed van 3.5 milj. dat ik heb op de Belastingdienst maar de maatregelen hebben de schijn dat er iets achter zit.

Wat moet ik mij nu weer afvragen? Heeft men mij aan de grond weten te krijgen vanwege de grote tegoeden die ik had bij de belastingdienst ofwel de Nederlandse staat?  Dat alles zich afgespeeld heeft om te voorkomen dat Hubert Remmen zijn rechten kan innen? Was er op die manier een opdracht voor de ambtenaren om hoe dan ook fraude aan te tonen? Ben ik twee keer verkeerd beoordeeld?  Uitverkoop en failliet omdat de Belastingdienst de grote vordering die ik had op de Nederlandse staat niet wenste te verrekenen.  Dan nog, alles verkeerd beoordeeld door de rechtbank in ‘s-Hertochenbosch. Ben ik onterechte aanslagen en verhogingen schuldig, terwijl de Belastingdienst reeds jaren 3.2 milj. achter houdt in een poging om niet te betalen?

De Hollandsche Wijnhandel executoriaal uitverkocht middels een opdracht aan de douaneambtenaren om beschuldigingen te creëren?

Bijlage 92. Bemerkingen van Theu Sweron inzake  rapport van M. van Noord Belastingdienst.

 

De oorzaak dat het grote bedrag aan aanslagen en boetes door de Curator van het faillissement van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. niet kon worden voldaan.

Curator Mr. Emmerig en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert, hebben de bedrijven panden en industrieterrein voor minder dan een minimale vergoeding, overgedragen aan Dirk Zwager.

Hierdoor heeft de curator met toestemming van de Rechter Commissaris weten te voorkomen, dat de Belastingdienst met het vermogen aan de haal ging. Ongelukkig konden hierdoor ook de crediteuren ,niet worden betaald. ’n Voordeel van miljoenen guldens viel daardoor in handen van (?. . .) Dirkzwager, maar in 1998-99 heeft Hubert Remmen persoonlijk het tekort, ontstaan door de goedkope overdracht, aan moeten vullen, wegens de aanslagen van de Belastingdienst en de niet betaalde crediteuren. Had de curator en Rechter Commissaris niet de plicht om bij de verkoop van de bezittingen voor de crediteuren op te komen?  Het vermogen; bedrijven, panden, industrieterrein plus zijn vordering van 3.2 milj. op de Nederlandsche Staat zijn voor slechts 5.5 milj. aan Dirkzwager overgedragen. De curator Mr. Emmerig van Holla & Van Doorn, met toestemming van de Rechter Commissaris, mevr. Meyer Dellaert, hadden zo besloten omdat het geld anders toch maar naar de belastingdienst zou gaan. De onderhandelingen met Dirkzwager was Hubert Remmen, na overleg met Mr. Broekman van Looyens  & Volkmaars, aangevangen voor 18 Milj, dit buiten de vordering van 3.2 milj op de Nederlandse Staat.

Heeft de Belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel B.V. voor uitverkocht? Daarna later heeft de Belastingdienst beslag gelegd, op de uitbetaling van mijn tegoed bij de belastingdienst ofwel Nederlandse Staat.  Wat mij eigenlijk ongelooflijk voorkomt: kan het de rede geweest zijn van de door de ambtenaren verzonnen meer winsten van De Hollandsche Wijnhandel B.V.? Werd verwacht van de ambtenaren, dat zij met een oplossing zouden komen, ter voorkoming dat aan Hubert Remmen de miljoenen wegens teveel betaald aan accijnzen, terug betaald zouden moeten worden? Volgens de accountants van de Dirkzwagergroep zal de belastingdienst tot het uiterste gaan om te voorkoming dat betaald moet worden. Het zou volgens hen, de accountants van Dirkzwager, het gunstig was, dat die 3.2 milj. bij de overdracht van zijn vermogen ook in handen van Dirkzwager gekomen was. Het zou dan ook niet nodig zijn, volgens Pieter Batenburg, zijn dat de accountants van Dirkzwager een regeling zouden treffen ter voorkoming, dat indien Hubert Remmen  later weer over inkomsten zou kunnen beschikken die door de Belastingdienst gevorderd konden worden.

 

Nu 3 april 2018 werk ik nog steeds aan het opzoeken van gegevens

Alles is lang geleden waardoor het controleren en nagaan is, om zeker te zijn dat wat ik schrijf correct is. Achteraf zijn veel zaken  beter te overzien maar ik verkeerde in die tijd niet in goede omstandigheden  woonde in 'n kelder, en was niet ‘n opgeleide persoon was om al die zaken te kunnen hanteren. In die tijd heb ik zaken ook niet goed beantwoord omdat verantwoordingen door mij zijn gegeven zijn onder de druk van de omstandigheden en rekening houdend met allerlei bedreigingen die van links en rechts op mij afkwamen.

Waar ben ik mee bezig?  Nu 2 juli 2018. Wat ik schrijf is in het verleden al opgeschreven.  B.v. In een brief aan de ombudsman Marcel van Dam, gedateerd zondag 8 januari 2006. In de beantwoording staat, dat de ombudsman niet mag optreden, indien bij de Belastingdienst een beroep kan worden ingesteld. Maar de Belastingdienst heeft niet geaccepteerd dat bezwaren werden ingediend.

P50.                                                                      

Het kost maanden tijd om alles op te sporen, terug te vinden. Zaken van de Hollandsche Wijnhandel B.V. zijn van 22/23 jaar geleden. Andere affaires nog ouder. Anderzijds, ik heb nu voor het eerst de tijd om dit te doen. Het levensonderhoud in Zuid Afrika heeft mij niet eerder kans gegeven, maanden tijd te nemen om zulk een verslag te schrijven Bijlage 152. Zie bijlages 34 website

 

Geen bezwaar ingediend tegen de aanslagen en opgelegde boetes?

9 mrt 2004. Informatie van Mr. J.J.T.M. Pietersen, Officier van Justitie Arrondissementsparket ’s-Hertogenbosch: dat indien er nog zaken veranderd zouden moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst. Verder deelt Mr. Pietersen mede,. dat de veroordeling juist was op basis van een aantal door de FIOD aangedragen bewijzen die mij bekend zijn, maar tijdens de rechtszittingen voor het merendeel niet aangeroerd zijn. Er werd aan mij verteld: “die z.g. kleinere zaken zijn ondergeschoven aan de grote Fraude, gelden in het buitenland gedurende een periode op naam te hebben gehad.” De Financiën die volgens de FIOD aan mijn bedrijven onttrokken zouden zijn. Dat is nooit gebeurd. Hoe kan je meer als 3 miljoen aan 'n bedrijf onttrekken?

De belastingdienst, de Heer Fleuren ontvanger van belastingen Ondernemingen 's-Hertogenbosch, is er van uitgegaan dat er geen bezwaar tegen de aanslagen is ingesteld. Hierboven is reeds vermeld wat wij gedaan hebben, middels de Heer Theu Sweron van Silahis belastingadviesbureau, Jack Poell advocaten en Peter Holm bedrijvenadviesbureau.

 

Marcel van Dam

Mr. de Bruin, namens de Ombudsman heeft geantwoord met: "De Nationale Ombudsman mag, op grond van de Wet Nationale Ombudsman, geen onderzoek instellen naar een gedraging van de belastingdienst waartegen u bezwaar of beroep had kunnen aantekenen." Maar kan de Ombudsman dan niet onderzoek instellen naar een weigering van de belastingdienst, om een protest of bezwaar in ontvangst te nemen?

Bijlage  34 Bijlages

 

Bijlage 155. Een verslag per 2 december van Mr. van Dooren aan de Rechter Commissaris Mr. W.M.J. Hoppers. Als dit wordt gelezen na ingelicht te zijn met de hier bovenstaande info en de brief geschreven aan de Ombudsman, Marcel van Dam in 2006, dan hoef ik hieraan voor u, geachte lezer, over ”Mr. van Dooren” en het kantoor Holla & van Dooren in ‘s Hertochenbosch niets meer toe te voegen. Ik las in het Brabantsdagblad dat bij Holla & van Dooren in Den Bosch de ruiten ingegooid zijn. Nou, daar vind ik niks vreemd aan.

Bijlage 35 Bijlages

Wordt vervolgd met gegevens waarmee Mr. van Dooren zich verdedigt: Hubert Remmen niet te ondersteunen. Wat heeft Mr. van Dooren achter de hand gehouden om zonodig gebruik van te kunnen maken? Het verleden: de beschuldigingen door de FIOD, de veroordeling door de rechtbank.

P51.

Swellendam 11 july 2018

Verslag van Mr. S.M.M. van Dooren inzake het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. per 2 december 1996

Oorzaak faillissement. Voorlopig oordeel! “De terechte inval?”

Naar het voorlopig oordeel van Mr. S.M.M. van Dooren, ook de terechte inval heeft simpelweg geleid tot acute staking van de onderneming, waardoor het faillissement (NB.: aangevraagd door mevrouw Lensen) onontkoombaar werd. Naar voorlopig oordeel lijkt de conclusie gerechtvaardigd, dat het faillissement is uitgelokt door het optreden van de Belastingdienst ondernemingen te ‘s-Hertogenbosch. 

Mr. Van Dooren laat hier blijken, dat hij weet, dat de belastingdienst Jeannette onder druk heeft gezet. (En, Ja daar komt ie weer. Wat ben ik toch weer slim, ”voorlopig oordeel.” Zo kan ik altijd nog, mocht het nodig zijn, onder mijn uitspraak uitkomen) (Overigens, Jeannette had haar deel in de Hollandsche Wijnhandel B.V. al terug betaald gekregen dus was het, naar haar mening, niet moeilijk om de belastingdienst ter wille te zijn. Daarbij zij was met mij reeds in onvrede.)

Waarop baseert de curator zijn voorlopige mening " de terechte inval van de Belastingdienst?" Daar geeft hij geen verklaring voor anders dan; dat Mr. Van Dooren verwijst naar de inval van de belastingdienst wegens vermeend frauduleus handelen van de vennootschap en haar feitelijke bestuurder, maar………: het z.g. frauduleus handelen is volledig weerlegd aan de curator, middels de gegevens van de belastingdienst zelf en de beschikbare gegevens van De Hollandsche Wijnhandel bv.

De curator is ook ingelicht, dat alle financiële gegevens inzake De Hollandsche Wijnhandel bv gratis beschikbaar zijn en onder controle waren van Fouderer Register Accountants en Silahis Administratie en belastingadviesbureau. Mr. van Dooren heeft het ongewenst gevonden hier notitie van te nemen.                                                                                                            'n curatoren 'n Rechter Commissaris zijn beschermd, kunnen doen wat hen persoonlijk goed uitkomt.

 

De belastingdienst mag geen administratie vernietigen. Waar is de Laptop?

Hoe zal ik mij nog ooit kunnen verantwoorden zonder de Laptop? Mr. van Dooren heeft persoonlijk, de door hem van de belastingdienst in gehavende en chaotische toestand ontvangen administratie, geordend.

Mr van Dooren schrijft “veel tijd is besteed aan het doorlopen, onderzoeken en op orde brengen van de administratie”. Desondanks is volgens Mr van Dooren de financiële administratie weinig toegankelijk. Wat van: indien Mr. van Dooren de beschikking had gehad van de Laptop of alleen maar notitie had genomen van de prijzen op de verkoop facturen?

Dus Mr. van Dooren heeft alles onderzocht, geordend en doorgenomen maar niets gezien.

 

Blijkbaar de vele contacten met Hubert Remmen vergeten.

Mr. Van Doorn; "De feitelijke bestuurder, de heer Hubert Remmen, verblijft in Zuid Afrika" Is niet bereikbaar, over de oorzaak van het faillissement is met hem dan ook niet gesproken."

Niet bereikbaar? Nee? dat klopt, haha die is weer goed van Mr. van Dooren. De “vele contacten heen en weer” over de oorzaak van het faillissement zijn met onweerlegbare bewijzen schriftelijk verlopen zodat Mr. Van Doorn alles zwart op wit op schrift heeft. 

P52.

Mr. van Dooren: naar verluid loopt er tegen Hubert Remmen een arrestatie- bevel.  De zaak Wijnexpeditie Heesch B.V. en KWV Financiën beheert.

Mr. van Dooren doelt hier op dat: ik veroordeeld ben door de rechtbank voor 2 jaar en 2 maanden met 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Op de datum van 19 december 1995 onherroepelijk geworden en wegens verjaring weer vervallen. Ondanks alle contacten met Mr. Van Dooren heeft hij dit nooit eerder aangeroerd. Slim om iets achter de hand te houden, je weet maar nooit.

Hubert Remmen is in juni 1996 naar Zuid Afrika vertrokken en  voor die tijd heb ik nooit een oproep ontvangen voor het uitzitten van gevangenisstraf. Indien de oproep aan een verkeerd adres uitgereikt is, dan is er weinig moeite gedaan om mij alsnog te bereiken.

Van Mr. J.L.M. Faber, Juridisch beleidsmedewerker Kabinet Procureur Generaal, in gevolge een verzoek van mij aan de Burgemeester in Heesch, heb ik vernomen uit zijn schrijven van 15 juni 1997: “dat u zich op 25 november 1996 niet voldaan heeft aan de verplichting u te melden voor het vervullen van de aan u opgelegde gevangenisstraf.”

In die tijd, 25 nov. ’96, was ik reeds 5 maanden in Zuid Afrika. Eerst op 15 juli 1997 vernam ik mij 25 november 1996 had moeten melden. De justitie was met mijn adres gegevens op de hoogte. (Dat ik nou altijd gedacht heb, dat ik in Nederland geen onderkomen meer zou hebben. Hahaha)

Dan heeft Mr. van Dooren een aantal verwijten aan Hubert Remmen die hierboven voor de lezer al eerder weerlegd zijn.

 

Volgens Mr. van Dooren inkomsten voor Jeannette Lensen uit De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Dat Jeannettte Lensen, volgens het faillissementsverslag van Mr. van Dooren  financiële, dan wel materiele vergoeding ontvangen hebben, slaat nergens op. De curator heeft eerder verwezen naar wat brief papier en business kaartjes, die ik voor Jennette verzorgd heb. Dat moet het dan zijn.

 

Hubert Remmen had genoteerd moeten zijn als in Loondienst.

De kasopnames door Mr. van Dooren vermeld zijn bekend bij Silahis administratie kantoor en betreffen privé opnames gedurende enkele maanden, omdat de uitkering waar ik van leefde geblokkeerd was. Anderzijds, meen ik te moeten vermelden: de aanloop verliezen van De Hollandsche Wijnhandel heb ik gedekt met betalingen van mijn uitkering als gevolg van Kanker..

Die opnames waar Mr. van Dooren verwijst zijn geen vergoedingen aan mij uitbetaald. Het waren leningen die terug betaald zou worden zodra mijn uitkering weer hersteld zou zijn. Er was geen sprake van dat ik in loondienst was. Ik heb beperkt kunnen werken en zonder vergoeding in mijn 100% eigen bedrijf. Beloning? De hoop was weer toekomst op te kunnen bouwen.

P53.

De executoriale uitverkoop door de belastingdienst.

Mijn privé bezittingen, de inventaris tezamen met de handelsvoorraad zijn executoriaal verkocht voor Fl. 210.805,00. Dit betekent dat ik hiermede een groot verlies heb geleden. Kantoorinventaris, Woonkeuken gemeubileerd, vries en koelkasten en, Kastenwanden. Gemeubileerde entree. De Debiteuren bedroegen volgens de belastingdienst Fl. 112 000,00 waarvan Fl. 10 351,00 (o.a. Peter Kreft A’dam) oninbaar zou zijn. Door de belastingdienst geïnd.

 

De containers met 25500 flessen wijn van Cape Europeline Ltd.

Mr van Dooren verwijst verder naar de containers in de haven van Antwerpen. 25.500 flessen wijn door de belastingdienst in beslag genomen, maar niet door de Belastingdienst verkocht, omdat hier tegen bezwaar door Cape Europeline Ltd. was ingrediënt. Het eigendom behoorde immers bij Cape Europeline Ltd. en de containers waren geadresseerd aan Gerard Tamis..

Doch Mr. van Dooren weet het beter. Volgens Mr. van Dooren richten die bezwaren zich thans tot de failliete boedel. De Zuid Afrikaanse eigenaar heeft de curator niet kunnen overtuigen dat zij de eigenaar is van de lading. Haha Tamis! Er zijn geen connossementen uit gereikt aan De Hollandsche Wijnhandel en de containers stonden ook niet op de bodem van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Toch heeft Mr. van Dooren een move gevonden om de containers in handen te krijgen.

 

Er wordt door Mr. van Dooren geen claim gelegd bij de Belastingdienst.

Mr. van Dooren verklaart dat het geen zinvolle bezigheid zou zijn, de juistheid en omvang van de opgelegde aanslagen en opgelegde boetes aan De Hollandsche Wijnhandel B.V. te onderzoeken, omdat het niet opweegt tegen de grote aanslagen van de belastingdienst. 

’s-Hertogenbosch, 2 december 1996 Mr. SMM van Dooren.

Mr. van Dooren is volledig op de hoogte gebracht met onweerlegbare bewijzen. Daarbij de gratis aangeboden hulp van Silahis belastingadviesbureau, de Heer Tjeu Sweron, die de leiding had over de administratie. Met hulp van Silahis administratie- en belastingadviesbureau zouden die zeer grote aanslagen voor 100% komen te vervallen en kan een enorme claim bij de belastingdienst worden ingediend. Aldus Mr. van Wieringen.

Mr. van Wieringen zag kans, al was het beperkt, contact te kunnen maken met Mr. van Dooren. Van Mr van Wieringen vernam ik dat, indien er aan mij zou worden uitbetaald, komt daar van Mr Van Doorn onmiddellijk een invordering tegenover te staan. (Daarkomt ie weer!) Mr. Van Doorn van Holla & van Doorn zal mij verantwoordelijk zal stellen voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel. Dan zegt Mr. van Dooren dat eerst ook de crediteuren van Wijnexpeditiekantoor te Heesch voldaan zouden worden.                                                                                                                                    Afwimpelen en afdichten. Zo reageert de sluwe Mr. Van Dooren terwijl hij goed weet dat hij mij niet verantwoordelijk zal stellen. 

By the way, hoe zit het nu met die persoonlijke vordering van 3.2 miljoen? Voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel ben ik in werkelijkheid niets verschuldigd. De belastingdienst is aan mij een schadevergoeding verschuldigd, maar Mr. van Dooren wenst daar niet op in te gaan. Dan nog, in hoeverre kan men mij de zaak Wijnexpeditie Heesch bv aan rekenen?

                                                                                                                                

________________________________________________________

 

 

Hoe gaat het? Als men alle opgelegde boetes en verhogingen, terecht of onterecht, door de belastingdienst opgelegd kan betalen? De FIOD bood aan om daarmee problemen te voorkomen. De Belastingdienst wenste mijn vordering op de Belastingdienst niet te verrekenen in een poging om niet uit te betalen. Komt er dan geen rechtszaak of komt er toch een rechtszaak maar moet er dan rekening gehouden worden, dat men alles kan betalen?. In mijn geval is er geen rekening mee gehouden. Hoe komt het, dat bij grote drugs criminelen men niet verder gaat,dan dat zij nog in hun levens onderhoud kunnen voorzien. Gelukkig lieten mijn relaties mij niet inde steek en ik bouwde weer een bedrijf op maar dat bedrijf word dan ook door de Belastingdienst in beslag genomen en uitverkocht.

                                                         _____________________________________________

 

HUBERT REMMEN KWV AGENT en IMPORTEUR VAN DE KWV WIJNEN, oprichter en DIRECTEUR VAN BODEGA NUEVA ANDALUSIA. oprichter en directeur van het WIJNEXPEDITIEKANTOOR HEESCH B.V. distilleerderij en importteur van Franse, spaanse, Portugese, italiaanse en Duitse wijnen, de CAVES HUBERT B.V.'S en daarna DE HOLLANDSCHE WIJNHANDEL B.V.

Enkele aandachts-punten:                                                                                                                             

De notaris en mijn persoon bedrogen door een ter ondersteuning ingeroepen drs. waardoor de notaris de akte niet voorgelezen heeft.                                                                                                                                                  Financiën beschikbaar; bezwaar in gediend tegen faillissement maar desondanks door de Rechter Commissaris afgewezen!    Het besluit van de Curator en rechter Commissaris om de opbrengst van de bezittingen tot het uiterste te drukken om te voorkoming dat de Belastingdienst met het vermogen aan de haal zou gaan.                                                                Veroordeeld door het Hoff; broodnodige KWV getuigen doen toezeggingen maar werden geblokkeerd om te verschijnen.        Volgens een rechter in Zuid Afrika is niet de KWV agent, Hubert Remmen,  schuldig maar de directie van de Koöperatiewe Wijnbouw Vereniging van Zuid-Afrika.                                                                                                                  Een curator die niet opkomt op voor de crediteuren en de gefailleerde persoon.                                                                  De Rechter-commissaris en de curator nemen geen notitie van de fouten van de Belastingdienst.                                    Protest door mijn belastingadviseur en plaatsvervanger tegen de beslaglegging afgewezen, zelffs onder bedreiging ingerekend te worden indien door hem het bezwaar voortgezet wordt                                                                                De FIOD, houdt geen rekening dat er voldoende financiën beschikbaar kunnen zijn om voor de terecht of onterechte beschuldigingen een regeling treffen.                                                                                                                        Weigering van de Belastingdienst om de door hen teveel geïnde gelden tijdig terug betalen; dit in een poging van de belastingdienst om niet te betalen ofwel niet te verrekenen op de weliswaar onterechte  aanslagen.                                      Tot slot heeft Hubert Remmen de hele affaire persoonlijk voldaan maar met die mogelijkheid had vooraf rekening gehouden moeten, worden zowel door de FIOD, Belastingdienst en het Hof.

 

Een levenswerk.                                                                                                                                                            Dat ik mijn levenswerk, ‘n aantal bedrijven van de grond af aan opgebouwd. Daarbij de grootste wijnimport in Nederland, mijn gezin, mijn woonhuis, de inboedel, een aantal bedrijfspanden, een industrieterrein en pensioen voorziening verloren heb, echter niet door de beschuldigingen maar als gevolg van omstandigheden die ontstonden door een FIOD inval. Ik kwam letterlijk en figuurlijk op straat terecht, terwijl de belastingdienst "3.5 miljoen" ophield in een poging om niet uit te betalen.

 

Van multi-miljonair tot zonder onderkomen op straat.                                                                                          Gevoelsleven, mensen! Wat kan gebeuren in zulk een situatie  Pleeg zelfmoord of geef toe aan het verlangen om vanaf het terras bij Centraal in Den Bosch 'n aantal mensen op de markt dood te schieten. Mijn keus was het laatste. U hoort het vaak in het nieuws of lees het in de krant; ik heb het leren begrijpen. Gelukkig heb ik mij weten te herstellen en opnieuw een bedrijf opgebouwd. De Hollandsche Wijnhandel bv.

 

_______________________________________________________________________________________________

 

Met André Kerstens, die waarschijnlijk wegens de anti-apartheid beweging er geen belang in zag de import van de KWV wijnen en distillaten voort te zetten, zou ik dit verslag aan kunnen vangen. De KWV contact personen, Dr. Berres en Mr. Stokes Rees, zochten namens het overkoepelende orgaan van de wijnbouw in Zuid Afrika, de KWV semi overheid, een persoon met bredere mogelijkheden om niet alleen als importeur maar tevens als agent voor de wijnbouwvereniging van Zuid Afrika op te treden er zou meer ondersteuning nodig zijn. Zo kwam de relatie met de KWV tot stand. Omdat ik de nadruk wil leggen op de omstandigheden die ontstonden, als gevolg van de van de KWV ontvangen gelden en de FIOD inval, meen ik dat het beter is te beginnen, met de periode dat Drs. Wim Theelen uit Waalwijk ter ondersteuning ingeroepen is.

 

Via het arbeidsbureau kwam ons in contact met Drs. Wim Theelen.

De voorraadadministratie van de Alcohol was in handen van Irma Fareng. Irma is getrouwd met de Franse wijnmaker George Fareng, die ook bij ons werkzaam was. Irma had de controle over de alcoholvoorraad. De door haar gevoerde correcte alcoholadministratie gaf Irma op een dag een groot tekort aan. Het betrof niet verwerkte pure alcohol van 98 Vol.% Vanwege dit tekort zijn administratief grote inspanningen verricht, om een eventuele administratieve fout op te sporen. Het enige dat geconstateerd kon worden was, dat de inhoud van een tankauto alcohol vermist werd ofwel zoek was. Het is voor mij lang geleden, dus ik vermeld zaken onder voorbehoud. Ik meen te weten dat de alcoholvoorraad om de twee dagen werd gecontroleerd door Irma, met de hulp van Arthur Romme, de bedrijfsleider van de bottelarij en de wijn- en alcoholopslag. Het is ook de hand liggend, omdat ik mij niet kan voorstellen hoe Irma de hoeveelheden in de tanks zou kunnen vaststellen, zonder de hulp of opgave van Arthur of Peter. De vraag was: hoe het kon zijn dat een tankauto alcohol vermist werd, zonder dat vastgesteld kon worden wanneer, zodat de belastingdienst ingelicht had kunnen worden. Irma heeft alle zijlen bij gezet om de alcoholvoorraad over en over te controleren, maar kon niet tot een oplossing komen. Het tekort betrof een zeer groot bedrag aan alcoholaccijnzen. Ter ondersteuning van Irma met het zoeken naar de oorzaak is Drs. W. Theelen ingeroepen.

 

Drs. Wim Theelen ingeroepen voor bijstand wegens ’n groot alcohol vermis.

Het tekort betrof een zeer groot bedrag aan alcohol accijnzen die later door ons als enigste oplossing zijn afgedragen. Ongelukkig kwam ons bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. in ander vaarwater door een ingreep van de FIOD.  Drs. W. Theelen heeft zich daardoor nooit bekommerd over het alcohol vermis maar werd actief voor de problemen met de FIOD, maar die hij voor eigen gewin is gaan gebruiken.  Later heeft Drs. Theelen, als directeur zijnde, de taak het alcohol vermis op te sporen, afgeschoven naar een tijdelijk ingehuurde persoon. Die man door Theelen ingehuurd, had geen idee wat te doen of enige ervaring met dergelijke zaken. Daarbij, mede door de problemen die door de FIOD ontstonden, is het vermis van die grote hoeveelheid Alcohol nooit opgespoord. Het zou kunnen zijn dat een tankauto elders gelost is, door gestuurd naar een ander adres. Dat is dan met medewerking van ‘n chauffeur van de tankauto. Ook kan een tankauto gelost zijn, terwijl een kraan van de betreffende tank in de hal van de tankopslag na het reinigen nog open gestaan heeft, maar in zo’n geval zou de Hal van de tanks blank gestaan hebben en zelfs de alcohol op straat de riolering uitgekomen zijn. Personeel zou zo’n ongeval kunnen verzwijgen. Bij ’n groot alcohol verlies had de belastingdienst in geroepen moeten worden. Melding bij de belastingdienst is niet gebeurd, men wist niet te zeggen wanneer en hoe dit verlies ontstaan kon zijn, zodat het een probleem was, om met de belastingdienst afd. accijnzen in contact te treden. Een dag kwam ik aanrijden met mijn Engelse collega, Mr. Stokes Rees. We zagen een plas op de straat; het had niet geregend. Mijn collega stapte uit, stak zijn vinger in de plas, proefde en zei Bristol Cream Sherry. Bij ons hete dat Sherry type Old Selecta.

 

Als gevolg van de FIOD inval was direct extra hulp nodig.

Om mijn persoon te verweren tegen de ingreep van de FIOD, de dreiging dat ik in hechtenis genomen zou worden, en voor de bescherming van de bedrijven, was direct deskundige hulp nodig.  De moeilijkheid was iemand te vinden die direct in kon springen. Hierdoor kwam Drs W. Theelen in aanmerking als enige ervaren persoon die direct beschikbaar was. Mijnheer van Rumpt van de Rabo Bank bemerkte: waarom Drs. W. Theelen?  Er was gebleken dat Theelen niet 100% betrouwbaar was. (Het was ook de reden dat ik De Heer van Rumpt in het bestuur wilde hebben) Overigens de relatie met Theelen had zich niet slecht ontwikkeld door zijn vriendelijke vrouw Ria (van Rooi). Nadat ik Jeannette had leren kennen, bij bezoeken aan mijn broer Fons in Amsterdam, moedigde Ria mij aan de relatie met Jeannette door te zetten. Anderzijds Wim Theelen ondernam in die tijd al pogingen, om met mijn zaken betrokken te raken maar daar ben ik toen niet op ingegaan.

 

Het vijvertje van Drs, Wim Theelen.                                                                                                      Op een dag was Ria aan het winkelen en zag een mooie grote reiger te koop staan. Drs Wim zijn trots was zijn vijvertje in de tuin. Ria kocht die reiger, nam hem mee naar huis en zette die Reiger in Drs Wim z’n vijvertje. De andere  dag morgen was Drs  Wim al vroeg op, ging naar beneden en keek door de gordijnen naar zijn vijvertje maar!...'............Wat zag hij !  “een reiger in zijn vijvertje!” Hij rende als de weerlicht de trap op naar boven maakte de familie wakker en ze moesten hem geruisloos volgen de trap af en mochten beneden voorzichtig door de gordijnen gluren naar zijn vijvertje. Ria had dat hele ding vergeten om te laten zien.

Er gebeurde veel onder moeilijke omstandigheden, zoeken naar verweer voor de Fiod. Bezoeken aan Juristen waarmede ik contact had voor de verdediging tegen de FIOD en belastingdienst waarbij nu Theelen betrokken werd etc.

 

De FIOD is op spoor gezet door Arthur Romme, onze bedrijfsleider van de bottelafdeling en tankopslag.

Arthur Romme, in dienst van Wijnexpeditie Heesch B.V., had gedacht dat hij zich verbeteren kon door voor zich zelf een bottelbedrijf op te starten. Bottelbedrijf Geffen. Dat was een verkeerd idee, omdat hij het niet van de grond kreeg. Voor zover ik vernomen heb, had Arthur al zijn gelden geïnvesteerd en zijn huis als borg verbonden. Anders dan van Kees  Klerks uit Leiden kreeg Arthur geen mede werking van onze relaties. Klerks beloofde Arthur financiële ondersteuning en een grote afname voor zijn slijterijen maar trok later terug, Arthur Romme heeft gedacht: als Hubert Remmen met zijn wijnexpeditiebedrijf Heesch bv aan de grond loopt ben ik gered. Arthur Romme meende dat hij dan bottelomzet zou kunnen nemen als loonbottellaar. Arthur meende op de hoogte te zijn van de investeringen in Spanje, kopieerde morgens vroeg gegevens van mijn bedrijf en deed een aangifte bij de belastingdienst, dat ik over gelden in het buitenland zou beschikken.

Bij zijn vertrek uit ons bedrijf werd volgens administratief een inhoud van een tankauto alcohol vermist.  We konden geen aangifte bij de belastingdienst doen, omdat Arthur Romme geen melding had gemaakt van het vermis. Arthur melde steeds een bottel overschot. Een botteloverschot kwam ons goed uitkwam vanwege een te groot bottelverlies, niet goed werkende afvulmachines. De datum van het grote vermis was niet te achterhalen. Later bij de rechtszaak kwam het tekort te spraken, maar Arthur bleef verklaren: dat er onder zijn leiding een bottel overschot was en geen tekort. Wij betaalde noodgedwongen de accijnzen verschuldigd wegens de vermissing. Intussen werd ons via Percy de Paula, hoofd van de administratie, alcohol aangeboden die ons op de zwarte markt zou kunnen kopen. Op die manier goedkoper het gat te vullen dan de accijnzen te betalen. Op de zwarte markt alcohol kopen? Ik wenste er geen gebruik van te maken. Ik meenden ook dat het niet bestaat, dat je in Nederland een tankauto Alcohol op een z.g. zwarte markt kan kopen. Misschien was het de aangeboden alcohol die bij ons vermist was. Het aanbod kwam van Percy die met mijn bedrijf en ook met Arthur Romme betrokken was. Er deden zich vreemde omstandigheden voor, Percy, in die tijd hoofdboekhouder van mijn bedrijven, deelde ongevraagd royaal opslag uit om zich bemind te maken bij het personeel. Waarschijnlijk was Percy op de hoogte gebracht door Arthur Romme, dat hij aangifte had gedaan bij de belastingdienst. Percy de Paula en Joanne Brooks boden Arthur Romme hulp aan terwijl zij bij mij in loondienst waren. Op verzoek van Percy, reisde Joanne Brooks ter ondersteuning met Arthur Romme naar onze leveranciers in Spanje, om leveranties over te kunnen nemen. Met Percy had ik afspraken gemaakt om met hem, komende week enkele belangrijke zaken te regelen, maar Percy en zijn vrouw waren verdwenen. Zijn woning trof ik leeg aan.

 

1991 De FIOD inval

Bij de FIOD inval werden mijn financiële gegevens, inzake de van de KWV ontvangen gelden onderzocht. Hierbij is hun gebleken, op basis van de gezichtswaarde van de documenten, dat die gelden in het buitenland op mijn persoonlijke naam gestaan hebben. Mijn verklaringen: dat het geen onttrokken gelden uit mijn bedrijven waren werden door de FIOD aan de kant geschoven. Zij zeiden; "Als wij in uw plaats zouden zijn, zouden zouden wij het zelfde gezegd hebben maar daar trappen wij niet in". Daarbij kwam, dat ik niet ondersteund werd door Drs. Wim Theelen met gegevens uit de bedrijven. Juist integendeel. Ik werd gearresteerd en die omstandigheden hebben geleid tot verlies van mijn vermogen.  Mijn belasting adviseur, Mr Broekman van Looyens en Volkmaars, was aan de kant gaan staan wegens de betrokkenheid van de FIOD. Volgens zijn verklring gebruikelijk bij Looiens & Volkmaars indien de FIOD betrokken is. Daarop had ik Mr. Prinsen uit Eindhoven betrokken maar Drs. W. Theelen blokkeerde de betalingen aan Mr. Prinsen, onder het motto we hebben al een Jurist in het bestuur. Mijn positie werd verzwakt, omdat de FIOD geen reactie kon krijgen van de overheidsinstanties in Zuid Afrika. Bij de KWV waren alle gegevens voor wat mij betrof verwijderd door Koos Louw, de jurist van de KWV. Men wenste mij niet meer te kennen, om te voorkomen dat meerdere zaken om de wereld boycot te omzeilen, in het licht zouden komen. Eerst pas in 1997, onder invloed van het nieuwe ANC regering, werd de KWV in Zuid-Afrika, verantwoordelijk gesteld voor de, in nood gedwongen transacties, wegens de wereld boycotperiode voor Zuid-Afrika. (De inval van de FIOD vond in 1991 plaats)

 

In de steek gelaten. Mijn persoon onbekend voor de KWV.

In 1991 heeft de KWV mij verlaten. Men dacht daarmee te voorkomen dat het bekend zou worden dat de KWV betrokken was bij onwettige transacties in de sanctie jaren.  Voor een ieder was het duidelijk dat ik officieel de KWV vertegenwoordigde. Zelfs een KWV medewerker was in mijn dienst in Nederland.  Zie ook onder bijlage foto’s van KWV ambtenaren die mij bezochten en behulpzaam waren. De FIOD-ambtenaren zagen alles anders. In de haven van Amsterdam was een scheepslading Oloroso / Amontillado aangekomen en opgeslagen, door de KWV aangevoerd met valse herkomst documenten. Ik zou schuldig zijn aan die vervalsing van de herkomst documenten. Bij de KWV had ik melding gemaakt van activiteiten van de anti Apartheid beweging. Bekladden van mijn huis en bedrijf, teksten en teksten op de straatweg. De KWV had gedacht te helpen door 'n scheepslading sherry type te verschepen met veranderde herkomst gegevens. Ondersteuning, doch zonder eerst met ons te overleggen. Het zou gunstig zijn in verband de anti apartheid beweging, maar ik had er niet om gevraagd en zo ernstig hadden wij die acties van de Anti apartheid beweging niet opgenomen. Bovendien in Nederland was er door de overheid geen boycot voor Zuid –Afrikaanse producten ingesteld. Het zou tegen de Zuid-Afrikaanse mensen van Nederlandse afkomst zijn. De beschuldiging van vervalsing van herkomstdocumenten werd in mijn schoenen geschoven, maar waren al die gegevens ook niet een aanwijzing voor de FIOD, dat ik de KWV vertegenwoordigde en namens de KWV optrad? De FIOD ambtenaren wenste het anders te zien. Ze verklaarden beloofd te hebben aan de Officier van Justitie te helpen mij veroordeeld te krijgen" (Dat het zo werkt heb ik jaren later nogmaals ondervonden met mijn bedrijf De Hollandsche Wijnhandel B.V.  Zelfs het creëren van een fraude door de ambtenaren om een veroordeling van de grond te krijgen. Harde bewijzen niet nodig. Zelfs de gegevens van een Register Accountant, door wie de volledige administratie gevoerd was, werden niet in aanmerking genomen.)

Wat was tegen de regels van de EEG: 

Het was voor de KW van belang, dat de agenten zelfstandig op konden treden, om. de wijnexport in stand te houden en zodoende het voordeel hadden niet te vallen onder de omstandigheden van de Wereldboycot periode voor Zuid Afrika. Men dacht de agenten behulpzaam te moeten zijn met verschepingen van wijnen met valse herkomst documenten. Ook was besloten de KWV vertrouwens--personen financieel sterk te maken, om met hun hulp, de KWV agenten, de export in stand te kunnen houden. Grote bedragen konden in samen werking ter beschikking gesteld worden. De opdracht was hoe dan ook, de export en de belangen van de KWV verdedigingen. Alles onder de instructie: dat die gelden niet bekend mochten worden in de EEG. Het was een tijd van abnormale omstandigheden, je zou kunnen zeggen, het was oorlog. Hierdoor verkeerde ik in een bijna niet uiteenleggen situatie, voor personen die niet op de hoogte waren met Zuid Afrikaanse toestanden. Daarbij nog, tot ergernis van de FIOD ambtenaren, de overheidsinstanties in Zuid Afrika, waarbij de KWV semi overheid, weigerden contact met de FIOD.

 

Onder de omstandigheden die ontstonden door de FIOD ingreep, heeft Drs. W. Theelen gebruikt om mijn vermogen uit handen te nemen. Diefstal met sluw verkregen hulp van de Notaris.

De voor hulp ingeroepen Drs. W. Theelen heeft de zaken uitgebuit voor hem zelf. Door sluw bedacht te hebben hoe hij de notaris, Mr, Pinkse uit Oss, zover wist te krijgen dat mijn vermogen in zijn handen zou vallen. Wim Theelen was niet voor mij, maar opereerde tegen mij voor eigen gewin. 

 

Als agent van de KWV heb ik opgetreden en de aan mij beschikbaar gestelde financiën niet gemeld bij de belastingdienst. Het was mij verboden door de KWV van Zuid Afrika, dat die gegevens in Nederland bekend zouden worden. Daarbij zou het ook tegen de EEG voorschriften zijn. Ik heb de regels. als KWV agent, van de KWV en de overheid in Zuid Afrika opgevolgd. Hierdoor werden mij door de Belastingdienst grote aanslagen en boetes opgelegd en werd ik door de rechtbank veroordeeld. Gelden in het buitenland in mijn beheer en op persoonlijke naam. Drs. Wim Theelen ingeroepen voor verdediging heeft niet de moeite genomen te ondersteunen, met gegevens uit de administratie van mijn bedrijven, zoals dat ik voor mijn werk apart betaald werd. Er had ook aangetoond moeten worden, dat die gelden niet ontvreemd waren uit mijn bedrijven. Drs. W. Theelen verklaarde aan de overheid en aan personeelsleden het tegendeel, ik zou volgens Theelen miljoenen uit de bedrijven onttrokken hebben.

 

Hoe dan ook de Zuid-Afrikaanse KWV belangen bevorderen.  De situatie in Spanje. Het verbod van het Spaanse Conseggor du Regulardor Sherry op tanks te exporteren.

Als agent en behorende tot de vertrouwens-personen van het overkoepelende orgaan van de Wijnbouw in Zuid Afrika, KWV, wegens de wereldboycotperiode, gelden ontvangen op een rekening in Zwitserland op persoonlijke naam. Het doel was de KWV belangen te ondersteunen zonder dat een verbinding met Zuid-Afrika bekend zou worden. Geen bindende voorschriften hoe die gelden te gebruiken, maar die financiën ingezet voor een oplossing, om de Zuid- Afrikaanse  wijnmerken gedurende de wereldboycot periode van wijn te kunnen voorzien. Hierdoor zouden de grote investeringen, door de KWV gedaan, voor de opbouw van merken, niet verloren gaan. Die situatie was een geschenk uit de Hemel voor wat mijn bedrijven in Nederland betrof. Een verbod van het Conseggor du Regulardor van Jerez de la Frontera, om Sherry op tanks te exporteren was voor mijn bedrijven catastrofaal. Omdat ik het beheer van die financiën in handen had, kon ik gelijktijdig mijn bedrijven in Nederland redden, door ook van wijnaanvoer te voorzien. Een actie die ook gunstig was voor de omzet van de Spaanse Bodega.

 

Tot het uiterste gaan om wijnen te exporteren. KWV beslissingen zonder mijn betrokkenheid.

Dr. Jannie Retief nam stappen die in feite onverantwoord waren, Jannie ging tot uiterste om de export in stand te houden. Jaren later, pas in 1997, onder invloed van de ANC regering, werd Jannie beschuldigd en heeft om de KWV te redden de KWV moeten verlaten. Aan mij was medewerking gevraagd voor financiële transacties. Men had besloten Hubert Remmen financieel uiterst sterk te maken en hij zou als een niet onder de wereld boycot vallende persoon, de KWV ondersteunen en export af kunnen dwingen. Die financiën waren geheel voor de agent ter beschikking, geen verantwoording verschuldigd, maar de KWV diende ondersteund te worden en die gelden mochten niet bekend worden in de EEG

 

De situatie in Zuid Afrika: exporteren of de wijnen in het riool laten lopen.                                              De Koöperatiewe Wijnbouw Verenigging van Zuid Afrika was wegens de Wereld Boycot  voor Zuid Afrika in moeilijkheden. Het merendeel van de export in Zuid Afrika was geblokkeerd. De KWV merken kwamen droog te staan. Daarentegen de tanks bij de KWV en ook in alle regio’s en bij de wijnproducenten waren nog vol. De nieuwe oogst was in aantocht. Wat te doen met de nieuwe oogst. De kranen van de tanks opendraaien en de wijnen in het riool te laten lopen om ruimte te maken? De KWV directie had tijdig al besloten tot het uiterste te gaan om export te kunnen realiseren. Als KWV agent had ik daardoor financieel geen beperkingen. De export directeur Dr. Jannie Retief had de opdracht dat ons relatief kleine exportteam het onmogelijke waar zouden maken. Er zijn regelingen getroffen waar Dr. Retief en Hubert Remmen later de dupe van zijn geworden maar in die tijd werd alles zeer gewaardeerd en Jannie werd "de Golden boy" genoemd. Ik ben in Nederland vast gelopen omdat men er van uit wenste te gaan dat de gelden in het buitenland door mij bij de Belastingdienst aangegeven hadden moeten worden. Volgens een rechter in Zuid Afrika was de kWV schuldig aan die veroordeling van mijn persoon in Nederland.

 

Tot het uiterste gaan om wijnen te exporteren. Een KWV beslissing zonder mijn betrokkenheid.          Onder de druk van export te moeten realiseren nam Jannie Retief stappen die in feite onverantwoord waren, Jannie ging tot het uiterste om de export in stand te houden. Jaren later, pas in 1997, onder invloed van de ANC regering, werd de KWV beschuldigd en heeft Drs. Jannie Retief (De golden boy genoemd) om de KWV te redden de KWV moeten verlaten. Aan mij was medewerking gevraagd voor financiële transacties. Men had besloten Hubert Remmen financieel uiterst sterk te maken en hij zou als een niet onder de wereld boycot vallende persoon de KWV ondersteunen. Financiën waren geheel voor de agent ter beschikking, geen verantwoording verschuldigd, maar de KWV diende ondersteund te worden en die gelden mochten niet bekend worden in de EEG.

De FIOD heeft mijn buitenlandse bank gegevens gebruikt om aan de rechtbank en de Belastingdienst te tonen, dat ik over gelden in het buitenland heb beschikt. Wat hier duidelijk gesteld moet worden vanwege de beschuldigingen door de FIOD: dat het geen door mij aangevraagde zakelijke transacties, of een door mij middels onderhandelingen verkregen condities waren, maar beslissingen van de KWV directie om zo te handelen zonder dat ik bij die besluiten betrokken was. Zie het artikel hier over in de Burger van 31 Juli 1997. “Een KWV agent in moeilijkheden gekomen door de KWV” Dit omdat ik als vertrouwens-persoon zelfstandig op zou treden met door de KWV beschikbaar gestelde financiën. Moeilijkheden met de EEG rijgelementen en de Zuid-Afrikaanse overheid diende voorkomen te worden, daarbij het risico voor de export van Zuid-Afrikaanse producten naar de EEG. Het was een roerige periode en dingen waren vaak niet zo goed gecoördineerd. Zo was ik in Poznan op de jaarbeurs aanwezig en kwamen wij, Dr Retief, elkaar tegen.

 

De KWV directie wist nergens van.

Was het niet de directie van de KWV, die de aanzet heeft gegeven om gelden vrij te maken, en mij ter beschikking te stellen. Waarom zulke zaken in de schoenen te schuiven van Dr. Retief. Voor b.v. de Champagne fraude, het hele bedrijf meegewerkt, maar niemand weet er van en de directeur, Jacobes van Niekerk, is toevallig ’n week op vakantie, de enige beschuldigde is de export directeur, Jannie Retief. Jannie werd de zondebok en heeft met het verlaten van de KWV de KWV moeten redden.

Eerst pas in 1997  kwam de KWV in moeilijkheden voor de ondernomen zaken om de Wereldboycot te omzeilen. In de sanctie-dagen was Jannie Retief een held. Iemand die ten alle koste KWV se producten in die buitenland verkocht heeft. "Nou moet hij padgee om de KWV te redden". Overgenomen uit de Paarl Post van 31 jullie 1997. Zie Bijlage,

 

De blokkade van wijn toevoer op tank voor Wijnexpeditie Heesch B.V.

Wij hebben een groot wijnimportbedrijf in Nederland opgebouwd en we leefden in de tijd van een enorm groot Sherry verbruik. Wij hebben daar voor 100% op ingespeeld met een uniek systeem voor drankwinkels, "wijn zo uit het vat". De verkoop van tapwijnen.  Hierdoor groeide mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch uit, tot de grootste of een van de grootste wijnimport bedrijven in Nederland, maar er dreigde een kink in de kabel te komen. Door de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Du Regulador in Jerez de La Frontera het zich veroorloven, een verbod op te leggen voor export van Sherry op tanks. Voor Spanje was het een voordeel, indien alle Sherry in Spanje gebotteld zou worden. Het Succes van mijn bedrijven en drankwinkels door geheel Nederland, steunde op aanvoer van Sherry een vrac / bulk, op tanks. Door het besluit van het Consegor du Regulardor van Jerez de la Frontra, geen aanvoer meer op tankauto’s, zou het door mij ontwikkelde unieke systeem “Tapwijnen in drankwinkels” en mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. vast lopen.

 

De Brands van de KWV dreigde verloren te gaan.

De Wereldboycot voor Zuid Afrika veroorzaakte voor de KWV, dat de grote investeringen gedaan voor de merken opbouw verloren gingen. Zuid -Afrikaanse wijn kon niet meer voldoende geëxporteerd worden en de merken kwamen droog te staan. De KWV directie had gedacht, de KWV merken in de wereld te redden, te kunnen onderhouden, met hulp van Sherry toevoer uit Spanje. KWV merken met Spaanse wijn, produce of Spain. Na de wereld Boycot zou alles dan weer terug gedraaid kunnen worden en de merken weer ter beschikking zijn voor Zuid Afrika.  Ongelukkig moest de directie van de KWV, zonder enig resultaat terug keren, van de onderhandelingen met de Bodega’s in Jerez de la Frontera. De Spaanse producenten zagen er niets in, om de Zuid-Afrikaanse producenten van dienst te zijn. Bovendien was er door de grote vraag al een tekort aan sherry ontstaan.

 

De oplossing: Bodega Nueva Andalusia.

Middels Dr. Retief werden die problemen aan mij voor gelegd. Ik was bekend met de wijnwereld en had er veel zakenrelaties. In de zelfde tijd kampte wij met het verbod Sherry in Bulk, op tank auto’s te exporteren. hoe zouden mijn bedrijven nog voort bestaan?  Nu lag er een aanbod op tafel, om de merken van de KWV van Sherry te kunnen voorzien, en alle financiën in mijn handen. Een voordeel; waarin ik de oplossing zag, was dat de KWV voor de brands niet het woord Sherry nodig hadden. Immers de KWV en de wijnboeren in Zuid-Afrika waren al verplicht, vanwege de bescherming op herkomst benamingen, de namen Sherry, Port en Champagne, niet meer voor hun producten te gebruiken. Daarbij meende ik, dat het woord Sherry voor mijn bedrijven in Nederland, ook niet dringend nodig zou zijn. In Spanje had ik als eens ontdekt, dat de Sherry bodega’s Sherry typen aan voerden uit gebieden buiten het originele Sherry gebied. Ik nam de zaak op met mijn vrienden in San Lucar de Barrameda, Antonio Barbadillo en Gabriel, bodega’s Barbadillo. Gabriel adviseerde: de beste oplossing zou zijn, Shery types te produceren in Montilla. Ik stelde voor om alle gelden van de KWV mij ter beschikking gesteld, te investeren in de grootste Bodega in Montilla, Bodegas Montulia. Dit middels een oprichting van Bodega Nueva Andalusia. Voor productie te zorgen voor de merken van de KWV en tevens zou het een oplossing zijn voor mijn bedrijven in Nederland.

De KWV directie bezocht mij in Spanje en concludeerde, hoog gekwalificeerde mogelijkheden voor productie van sherry types. Het kost tijd alle voorbereidingen te treffen, het werd in zoverre een succes, dat alles van de grond kwam maar helaas ook weer werd verstoord, door de plotselinge wending van de politiek in Zuid-Afrika. Ondanks alle tegenwerking en nog niet verwacht, besloot President de Klerk, de regering over te dragen aan de ANC. Hiermede werd de dreigende burger oorlog in Zuid Afrika voorkomen. Mandela kwam aan de macht en de Wereld Boycot werd beëindigd. Wat nu met de opgerichte Bodega Nueva Andalusia in Spanje. De KWV had voor de afnemers geen belangen meer bij aanvoer van wijnen uit Spanje. Juist het tegendeel en men was ongelukkig met, zoals zaken zich ontwikkeld hadden om de wereldboycot te omzeilen. Onze bedrijven in Nederland genoten groot voordeel, Wijnexpeditie Heesch B.V. groeide, ondanks het tekort aan Sherry van Jerez en het besluit van het Conseggor du Regulardor geen Sherry meer op tank te exporteren, uit tot de grootste wijnimporteur in Nederland. (Info van Mr. Groenewald  Voorzitter van de  vereniging Nederlandse Nederlandse Wijnhandelaren ) Er was een tekort aan Sherry maar het raakte mijn importbedrijf niet. De producten van Bodega Nueva Andalusia, mochten weliswaar geen Sherry heten maar waren kwalitatief niet minder. Wegens de aflevering door Wijnexpeditie Heesch B.V. op fusten van 30 liter aan de drankwinkels, en zo uit het vat getapt en verkocht, was er niemand die vroeg of die Oloroso. Amontillado of Fino, recht had op de naam Sherry hadden. Voor Manzanilla bleef Antonio Barbadillo ons steunen. We ontdekte wel dat door enkele slijterij-wijnhandelaren toch de naam sherry voor onze producten gebruikt werd.

De keuringsdienst-van-waren had actie ondernomen mij te beschuldigen voor het afleveren van geëtiketteerde vaten, ontbrekende herkomstbenamingen op de vaten. De officier van Justitie moest bakzeil halen omdat ik het Hof kon verwijzen, dat wettelijk vermeldingen op fusten / vaten niet een vereiste was. De Hof bleef achter mij staan en de officier van Justitie kon dat blijkbaar niet verwerken. Zelfs in het bijzijn van het Hof zei hij "ik krijg jou nog wel.

 

Overvallen door een ontsteking in een oude reeds versteende kankerbol onder mijn linker nier.  

Tot zover was er nog niks mis. De bodega in Spanje had Wijnexpeditie Heesch als grote afnemer en daarmee de slijterijen in Nederland en ook supermarkt ketens; de Sherry Bodegas in Jerez, voor Pedro Ximinez; de Engelse markt met Sainsbury en de Spaanse binnenlandse markt. Ongelukkig was mijn conditie niet goed meer, er had zich Kanker ontwikkeld. Percy de Paula werd aangesteld om controle te houden op de Bodega en investeringen in Spanje. Percy een broer van de minister van financiën van Curaçao. Achteraf ben ik er op gewezen door een van mijn medewerksters, dat zij mij gewaarschuwd had, voor de persoon Percy de Paula in verband zijn verleden. Er was geen andere rekenmeester die goed Spaans of Frans sprak beschikbaar. Ik kwam langdurig in ziekenhuizen terecht en ik zou er slecht aan toe zijn omdat mijn kanker type niet bekend zou zijn. Een gelukkige omstandigheid ontstond omdat mijn vrouw, vriendin, Jeannette Lensen er moeilijkheden mee had, dagelijks mij vanuit Amsterdam het Groot Ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken, wegens de files op die route.  Jeannette liet mij verhuizen naar de Anthonie van Leeuwenhoek kliniek in Amsterdam. Dr. Den Bockel Huininck van het gespecialiseerde onderzoek centrum voor Kanker, accepteerde het medisch dossier van het Groot Ziekenhuis in Den Bosch niet. Men  begon geheel opnieuw met onderzoek. Er werd besloten mij onmiddellijk weer te laten opereren en gelukkig met een goed resultaat. Daarna heb ik zeer lange tijd in het Anthonie van Leeuwenhoek Chemotherapie ondergaan. Na een perioden van meer dan ‘n jaar in mijn huis in Heesch, weer redelijk opgeknapt. Na twee jaar weer terug in Spanje was alles bijna tot niet. Een goede verantwoording van Percy de Paula en mijn bevriende jurist Juan Ramizez Ponferrador kon niet worden gegeven. Daarbij tijdens het eerste bezoek weer in Spanje was Percy de Paula en zijn vrouw plotseling spoorloos verdwenen. In de tijd dat ik in het Grootziekenhuis in Den Bosch lag, was Julian Ramirez en zijn vrouw Conchita naar Nederland, om mij in het Groot ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken maar werden zij niet toegelaten. Terug naar Spanje is men er van uit gegaan dat ik nooit meer terug zou komen.

 

Percy de Paula. Chantage.

Percy de Paula heeft vanuit Curaçao gepoogd mij te chanteren. Hij bewerkte mij vanuit Curaçao via zijn vriend waarvoor hij terwijl in onze dienst zijnde goederen inkocht. Voor Hfl. 30 000 zou hij zorgen dat de FIOD geen kans zou hebben tegen mij te ondernemen. Hij zou kunnen getuigen dat ik niet in bezit was van KWV gelden. De keus was aan mij. Percy zou een klein baantje aangenomen bij de Bank van Curaçao en dat een betaling van mijn kant hem zou helpen.

De ambtenaren van de FIOD hebben Percy bezocht. Van hen kon ik vernemen dat Percy een hooggeplaatste functionaris was bij de bank van Curaçao. Niet zo verwonderlijk zijn broer was minister van financiën van Curaçao. De FIOD ambtenaren moeten toch van Percy vernomen kunnen hebben, neem ik aan (?), dat ik niet meer over enige financiën van de KWV afkomstig beschikte. Verdacht heb ik gevonden dat de vrouw van Percy, uit Venezuela afkomstig, over financiën beschikte bij een bank in Barcelona.

 

De Hof zaak: de verdediging is mislukt o.a.:

  1. financiën van de KWV afkomstig en dus niet van eigen bedrijven kon niet worden aangetoond, omdat " KWV getuigen ondanks toezegginggen niet opdaagden". Oorzaak: men vreesde arrestatie en ‘n risico voor de Zuid Afrikaanse wijnexport naar de EEG landen en arrestatie van Dr. Retief KWV exportdirecteur. Beschuldigd van wijn invoer met valse herkomst documenten. De vervalsingen van herkomst was echter gepleegd door de KWV, met medewerking of advies van de wapenhandelaar CassaLee in Antwerpen, contactpersoon Casalee antwerpen, de Heer Verhagen;

 

  1. omdat voor de ondersteuning en verdediging in geroepen Drs W. Theelen heeft verkondigd, zonder dat hij er bewijzen voor had en hem daar ook niet naar gevraagd is, dat Hubert Remmen miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou heben. Het paste Drs W.Theelen in zijn plan het vermogen van Hubert Remmen voor hem zelf toe te eigenen;

 

  1. voor de nodige hulp en bewijzen uit het bedrijf is door de z.g. tijdelijke directeur Drs.W.Theelen de medewerking onthouden.

 

Mr. Jan Boone had voor de verdediging dringend getuigen nodig.

Eerst pas in 1997 heeft ons meer informatie bereikt, waardoor het duidelijk werd dat het niet mogelijk was voor de KWV, getuigen naar Nederland te sturen. Oorzaak: de fraudes(?), noodsprongen, tijdens de wereld boycot periode door de KWV gepleegd om de export instant te kunnen houden. (zie de Paarl Post van 31 juli 1997.)

De FIOD heeft tegen beter weten in niet verklaard aan de rechtbank, dat ik niet in bezit was van de Zuid-Afrikaanse gelden? Waarom een veroordeling ondanks geen Zuid Afrikaanse gelden in mijn bezit.                                                                      

De Andere fraudes, aldus Mr. Boone, de z.g. kleinere fraudes werden onder de tafel geveegd zijn van de ernstige misdaad, financiën in het buitenland in bezit “gehad’ te hebben. 

Afgezien of het allemaal terecht was: Hoe werkt het nou? Als gevolg van ’n FIOD inval raak je je levenswerk kwijt, inclusief je gezin en huis, je totale vermogen. Het gaat over miljoenen, je was Multimiljonair. Je komt letterlijk en figuurlijk op straat terecht. Er worden onterecht grote boetes en verhogingen opgelegd door de belastingdienst; die kunnen en worden volledig betaald. En dan wordt daarmee bij de rechtszaak en bij de Belastingdienst, de curator en Rechter Commissaris geen rekening mee gehouden. (je verzoekt of je nog een klein onderdeel ‘n van je vermogen , ’n filiaal, mag behouden om in levensonderhoud kunnen voorzien, mede omdat gewoon gratis weg gegeven wordt maar daar kom je daar niet voor in aanmerking.) Hoe komt het dat bij grote drugs criminelen men niet verder gaat, zodat dat zij nog in hun levens onderhoud kunnen voorzien? Gelukkig lieten mijn zakenrelaties mij niet in de steek en ik bouwde weer een bedrijf op. Dat bedrijf wordt dan ook door de Belastingdienst uitverkocht.

 

Voortzetting van de bedrijven onder een door Drs. Wim Theelen samengesteld bestuur, waarbij hij zelf zou deelnemen als “ tijdelijk directeur”.

Er gebeurde veel onder moeilijke omstandigheden, zoeken naar verweer voor de Fiod. Bezoeken aan Juristen (Mr. Prinsen) waarmede ik contact had, voor de verdediging tegen de FIOD en belastingdienst, waarbij nu Theelen betrokken werd etc.

Volgens Drs. W. Theelen, zouden de gevolgen van het FIOD onderzoek, het einde betekenen van mijn bedrijven. Hiervoor meende hij een oplossing aan te kunnen bieden. Een regeling die Theelen daarvoor van de grond heeft gekregen, was een bestuur samen stellen met Mr. Boogaerts (Boogaerts en Groenen) als voorzitter. Daarbij zou Theelen zelf in het bestuur deelnemen, als tijdelijk directeur van het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s.  Ik heb daarmee ingestemd, omdat ook Mijnheer van Rumpt van de Rabobank aan het bestuur zou deelnemen. Een voor mij bekende en betrouwbare fidele persoon.

Drs W. Theelen stelde voor dat hij tijdelijk directeur zou zijn, zodat Hubert Remmen als beschuldigde persoon, niet bij de B.V.’s betrokken zou zijn. Hiermede zou voorkomen worden, volgens Theelen, dat men de bedrijven zou sluiten. Nadat de FIOD- en belastingproblemen opgelost zouden zijn, zou het directeurschap weer terug in handen van Hubert Remmen komen. Mr. Boogaerts was een belangrijke jurist met relaties bij de rechtbank, trad ook op als hulp rechter aldus Theelen. Wij hadden dan volgens Theelen het voordeel, een sterke positie te hebben in onderhandelingen met de Justitie en de bank. Het bedrijf had blijvende ondersteuning van de bank nodig, omdat ik 2 miljoen contant uit had moeten betalen, wegens de scheiding die mijn ex Joke Ploegmakers, gewenst heeft.

 

Financiën beschikbaar maar wegens het optreden van Drs. Theelen niet inzetbaar.

Er was voldoende kapitaal beschikbaar voor de bedrijven, maar niet om zoals gevraag door de FIOD, de belasting aanslagen en op te leggen boetes, wegens buiten de EEG gelden op naam te hebben gehad, direct te regelen. Een oplossing zou geweest zijn, indien ik had kunnen beschikken, over mijn vordering van 3.5 miljoen op de belastingdienst. Helaas wilde de belastingdienst de vordering die ik had op de belastingdienst of Nederlandse Staat, nog niet erkennen maar volgens de juristen stond het al vast, dat het tegoed uitbetaald zou worden.

Volgens Mr. van Wieringen van Luxus International B.V. te Weert, zou de belastingdienst verantwoordelijk gesteld moeten worden, dat ik die gelden toen niet beschikbaar had.

 

Mijn streven was dat de bedrijven voortgezet konden worden

In die tijd en in die situatie verkerende, was het belangrijkste streven van mij  dat mijn bedrijven voortgezet konden worden. Ik heb niet goed gereageerd onder de stress die de FIOD veroorzaakte en dat volgens Theelen mijn bedrijven beëindigd zouden worden. Ik werd ook ingerekend. Wim Theelen wist die stress op te voeren. Helaas moest Mijnheer van Rumpt zich terug trekken om deel te nemen in het bestuur. Dit op aandringen van het bestuur van de Rabobank maar de andere personen die aan het bestuur deel zouden nemen waren al aangesteld.

 

De truc van Drs. Wim Theelen.  Notaris Mr. Pinkse en kandidaat Notaris de heer Schoofs van Notariskantoor Pinkse in Oss.

Drs. W. Theelen door ons ingeroepen voor verdediging, verklaarde niet voor mij, maar uit eigenbelang was Drs. W. Theelen "tegen" mij. Zijn streven was: de bedrijven en panden goedkoop voor hem zelf in handen te krijgen na een te creëren faillissement. Kandidaat notaris Schoofs ontdekte het, belde mij hierover op om te waarschuwen. Ik was niet de juiste persoon om op al die zaken goed op te vangen of beter te reageren, de door mij ingeschakelde Mr. Prinsen uit Eindhoven was door Drs. Theelen uitgeschakeld, met als motief we hebben een jurist in het bestuur. Mr. Boogaerts, door Theelen aangesteld, liet het echter voor wat het was.

 

Wijnexpeditiekantoor Heesch, en ondergetekende. Door mijn positie als KWV agent in moeilijkheden met de belastingdienst.

Als agent van de KWV had ik mij te houden aan het verbod om gelden in Nederland bekend te maken. Tijdens de wereld boycot voor Zuid Afrika naam de KWV zeer vergaande maatregelen om de export af te dwingen. Indien ik aangifte had gedaan had als agent van de KWV gelde ontvangen te hebben zou het een handeling geweest zijn tegen de instructies en voorwaarden van het Gouvernement van Zuid Afrika, de KWV en ook tegen die van de EEG wetgeving. De stelling van de FIOD en belastingdienst, dat ik die gelden aan de bedrijven onttrokken zou hebben was verkeerd. Er zijn nooit door mij gelden uit mijn bedrijven verduisterd.

 

Drs. Wim Theelen

De belastingdienst heeft boetes opgelegd alsof ik gelden uit mijn bedrijven onttrokken zou hebben. Dit is nooit aangetoond maar Drs. W. Theelen, in zijn positie als directeur van de bedrijven verklaarde aan de Justitie en aan het personeel, zonder dat hij er bewijzen voor had: dat ik miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou hebben.  Uit eigenbelang was Drs. W. Theelen tegen mij. Zijn streven was de bedrijven en panden goedkoop en voor hem zelf in handen te krijgen. Dat zou volgens Drs. Theelen mogelijk zijn door een te creëren faillissement, waarna hij dan alle bezittingen over zou nemen en ik zou dan ook een paar aandelen zou krijgen ...

De instructie van de overheid in Zuid Afrika was, dat die gelden onder geen omstandigheden in de EEG geparkeerd mochten worden. Die gelden door de KWV mij toegestuurd, zijn ingezet ten behoeven van de KWV in Zuid Afrika. Daarbij heb ik kans gezien in mijn positie als KWV vertegenwoordiger, mijn bedrijven in Nederland sterk te ondersteunen, door toevoer van onder prijsde leveranties uit Spanje en Zuid Afrika.

Onder de omstandigheden veroorzaakt door de FIOD en dat ik ingerekend zou worden, is Wim Theelen er in geslaagd door de stress op te voeren van de ontstane situaties misbruik te maken.

 

Notaris Mr. Pinsen uit Oss, Mr. Boogaerts en Hubert Remmen misleid door Drs. Wim Theelen. Bedrog met hulp van de beste Notaris ooit gekend.

Plotseling werd ik vanuit het kantoor van Mr. Prinsen Notaris te Oss ingelicht, dat de Notaris, Mr. Boogaerts en Drs Theelen reeds ‘n tijd op mij zaten te wachten. Ik zou ‘n afspraak hebben daar present te zijn voor het passeren van een akte.

Ik had geen afspraak maar Wim Theelen is er in geslaagd mij onvoorbereid met spoed naar de notaris te sleuren. Ik wist, dat we gesproken hadden over een tijdelijke overname van het directeurschap en ging ervan uit dat het daar over zou gaan. Ik diende halsoverkop een stuk te ondertekenen om de bedrijven te redden, elke minuut zou belangrijk zijn volgens Theelen. 

De notaris was door Theelen voorgehouden, dat hij Wim Theelen, zijnde mijn vriend en vertrouwenspersoon ingezet was, omdat mijn bedrijven en vermogen gered dienden te worden. Dit middels zijn aanstelling als directeur van de bedrijven en een emissie van de aandelen op zijn naam.

Theelen had mij voorgehouden, dat de notaris die tijdelijke overname van het directeurschap zou moeten regelen. ik meende te moeten begrijpen dat het daar over ging. Onvoorbereid haastte ik mij naar het kantoor van de notaris en daar werd ik gevraagd documenten te ondertekenen. notaris Mr. Pinksen zei: "Het is niet nodig de akte volledig voor te lezen, omdat de heer Theelen alles met mij had voorbereid en besproken." "U dus volledig op de hoogte bent"

 

De truc van Drs. Wim Theelen

Theelen had aan de notaris verklaard, dat hij als vriend van Hubert het een zeer pijnlijke zaak voor mij vond, dat ik wegens bedrog gepleegd te hebben, zou moeten tekenen om mijn bedrijven te redden, middels een emissie van de aandelen op zijn naam. Daarbij de aanstelling W. Theelen als directeur van Het Wijnexpeditiekantoor en de Caves Hubert B.V.’s. Dat die actie opgesteld diende te worden opgesteld maar niet voorgelezen hoefde te worden, omdat het een pijnlijke zaak voor Hubert zou zijn en hij, Wim Theelen, daarvoor alles met mij reeds uitvoerig met had doorgesproken.

Mr. Pinkse, Notaris te Oss, had ik leren kennen via Mr. Broekman Van Looyens en Volkmaars, in de tijd dat Mr. Pinkse nog kandidaat Notaris was in Eindhoven bij het kantoor van Notaris Hanen. Later is Mr. Pinkse Notaris in Oss geworden en heeft de relatie zich voortgezet. Mr. Pinksen meende aan het voorstel van Drs. Wim Theelen mee te kunnen werken. Ik was niet op de hoogte wat de werkelijke onvermijdelijke gevolgen waren van de handtekening die ik zette. De truc van drs W. Theelen. Ik meende te weten dat het om de tijdelijke overname van het directeurschap ging. De notaris ging er vanuit, dat ik zou weten dat het ging om een volledige uithanden geven van het eigenaarschap, middels een emissie van de aandelen aan Drs. Wim Theelen en de doorzetting van mijn bedrijven onder het nieuwe bestuur met Theelen als directeur.

 

Mr. Boogerts was als getuige aanwezig bij het bedrog door Drs. W. Theelen.

Na de ondertekening van de akte, werden door de getuige Mr. Boogaerts, voor mij zeer vreemde opmerkingen gemaakt. Dat hij, als ik het wilde zijn stropdas af zou doen en dan nog: dat hij die maatregel erg spijtig en aller uiterst vond. (Dus volgens Mr. Boogaerts was het niet zo nodig) Was Mr. Boogaerts de mening toegedaan dat het niet had moeten gebeuren? Wilde Mr. Boogaerts mij als onkundige gerust te stellen tegen zijn persoon.???  Dus, Mr. Boogaerts heeft gedacht dat deze actie te ver ging?  Wat had Drs. W Theelen Mr. Boogaerst die als getuige aanwezig was voorgehouden?

 

De notaris heeft de akte niet voorgelezen.

De akte is niet door Notaris Mr. Pinkse voorgelezen anders dan zeer beperkt enkele zinnen. Na de ondertekening begreep ik dus van Mr Boogaerts mogelijke ernstige consequenties. Het leek mij zo, dat Mr. Boogaerts het nodig vond kenbaar te maken, dat wat plaatsvond uiterst en vergaande was. Op die manier voor hem zelf alsnog te kunnen verantwoorden, dat de akte in zijn bijzijn plaatsgevonden had en niet voorgelezen was. Overeenkomstig de wet moet een akte voorgelezen worden. Was het om goed te praten, dat hij als getuige hier wilde verantwoorden, waarbij hij betrokken was? Meende Mr. Boogaerts, dat alsnog er op gewezen diende te worden wat zich hier afspeelde? Dat hij als getuige miste dat er niet gesproken was over de gevolgen? Vermoede Mr. Boogaerts, dat ik niet op de hoogte zou zijn? Concludeerde Mr. Boogaerds , dat deze maatregel van de heer Theelen te verregaand was? Dat hij na afloop tegen mij ging zeggen: dat hij die maatregel, waar hij dus als getuige aan meewerkte, erg spijtig en aller uiterst en pijnlijk vond. Dat had ik nog van niemand gehoord en ik reageerde onder mijn omstandigheden weer niet goed. Voelde Mr Bogaerst aan, dat ik in zijn bijzijn misleid was. Wilde Mr. Boogaerts daarmee zijn aanwezigheid vrij spreken?

Het klonk wel even anders als de gouden oplossing van de heer Drs. W. Theelen, die in overleg met mij als tijdelijk directeur op zou treden. Dat daarvoor die handtekening nodig was zodat hij gemachtigd was en ik ten behoeven van de bedrijven beter voorlopig op de achtergrond zou blijven. Ik was overrold, moest zonodig tekenen, het was nog de enige kans mijn bedrijven en vermogen te redden, elke minuut zou belangrijk zijn.

 

Ik had geen zeggenschap meer.

Al snel betaalde Theelen de juristen die voor mij werkten niet meer waardoor hijzelf vrij spel had en ik niet meer verdedigd werd. De eerder eens vriendelijke Wim Theelen, die zaterdags graag bij ons binnen kwam stappen, steeds solliciteerde voor parttime werk, werd opslag een andere persoon.  De man die altijd zei zoveel respect te hebben voor wat ik had opgebouwd en die zo goed het verschil wist te overbruggen, tussen mijn denkwijze (selfmade man)  en die van opgeleide personen was er niet meer. De Notaris wist goed wat er gebeurde maar stelde mij niet op de hoogte, omdat zoals hem was voorgehouden, dat Theelen alles in overleg met mij had voorbereid. De notaris begreep dat het voorlezen van de akte voor mij, zoals Theelen hem had voorgehouden, een zeer pijnlijke zaak zou zijn. Notaris Mr. Pinkse uit Oss.

 

2 februari 2020, nooit eerder aan gedacht; vreemd dat ik nooit een kopie van die akte van de Notaris in handen gekregen heb. Aan wie zal die akte overhandigd of toegestuurd zijn. Aan mijn kantoor in Heesch? Toegespeeld aan Drs. W. Theelen? Zou Drs. W. Theelen 'n copie voor mij bestemd bij het Notariskantoor afgehaald hebben?

 

Directeur Theelen wilde van Hubert Remmen ontslagen zijn.

Hoe dan ook, wat ik ook probeerde, het lukte mij niet de communicatie met Theelen op gang te houden.  Hij wilde geen overleg anders dan de keren dat hij er absoluut niet om heen kon. Bij afspraken nam hij later met de betreffende personen contact op met: dat hij het nodig vond een gesprek te hebben maar dan zonder Hubert Remmen erbij. Hij werkte steeds met listen waardoor hij er vaak slaagde, om mij bij afspraken met derden weg te kunnen houden. Als ik Theelen tegenkwam groette hij niet terug. Er ontstond een grote kloof tussen mij en Theelen waarbij het gevormde bestuur, in hoofdzaak eigenlijk uit Wim Theelen en mij.  Onder die omstandig heden was het voor mij onmogelijk geworden voor het bedrijf in te springen. 

 

Ik kon voor het bedrijf geen hulp aanbieden.

Er werd mij gevraagd door Mr. Boogaerst cq het bestuur of ik nog gelden beschikbaar kon stellen.  Er was nog kapitaal beschikbaar en aangeboden door mijn familie en relaties, omdat alles uit mijn handen genomen was, met daarbij de houding en de trucs van Theelen, was het voor mij onverantwoord hiermee voor de dag te komen. Ook de vordering die ik persoonlijk had, van 3.5 miljoen op de Nederlandse Staat ofwel de belastingdienst, heb ik verzwegen voor het bestuur met Wim Theelen. Beschikbare gelden van mij zelf, familie en mijn relaties gaan gebruiken, terwijl het in handen van Drs. W. Theelen zou vallen en lk daarbij geen zeggenschap had.

 

Handel door “Theelen & van Rooi” met onze bedrijfsgegevens. 

De vijandigheid van Wim Theelen naar mij werd zeer groot, omdat ik voorkwam dat hij via zijn kantoor “Theelen en van Rooi”, d.w.z. Wim en zijn vrouw Ria, Ria van Rooi, markt informatie die beschikbaar was bij Wijnexpeditie Heesch B.V., aan onze leveranciers zou gaan verkopen. Wij ontvingen markt info van het Hoofdproductschap HPA. Theelen liet die info bewerken door studenten van de Hogeschool in Breda waar hij les gaf en plande de door de leerlingen opgestelde rapporten te verkopen aan onze leveranciers in het buitenland. Onze relaties die altijd geholpen hadden zouden hiervoor moeten betalen aan Theelen & van Rooi.

 

‘n Voorstel van Theelen was, inkopen op een deel van het bedrijf en dan failliet te laten gaan.

Het voorstel van Theelen om op een deel van het bedrijf Wijnexpeditie B.V. inkopen te doen en het daarna failliet te laten gaan, heb ik niet kunnen accepteren. Het paste niet bij mijn verleden en stijl waarin ik altijd gewerkt heb.  Meer dan 100 jaar bestaand fam. bedrijf-wijnkoperij van een diepte punt in 1960 na de dood van mijn vader weer van de grond af aan te hebben opgebouwd. Volgens Mr. Groenewoud van de vereniging van wijnhandelaren tot de grootste wijnimport in Nederland. Theelen nam beslissingen ten koste van de bedrijven, waardoor hij met mij  in onvrede kwam.

 

Drs Theelen vorderde de auto van Jeannette.

Reeds de dag na de ondertekening bij de Notaris ontstonden problemen met Theelen. Jeannette wilde in haar auto stappen om te gaan winkelen maar Theelen eiste dat zij die auto inleverde. Theelen had niet verwacht dat die VW een auto van Jeannette zelf zou zijn. Jeannette had die VW al voordat zij bij mij kwam wonen.

 

Het plan van Theelen om Wijnexpeditie Heesch bv failliet te laten gaan ten voordelen van hem zelf.

Een faillissement veroorzaken om de bedrijven goedkoop over te kunnen nemen. Ik zou dan ook een paar aandelen krijgen. Kandidaat notaris Mijnheer Schoofs van het kantoor van Notaris Pinkse ontdekte het en belde mij hier ontsteld over op. Ik reageerde niet meer te wetend wat te doen onder al die toestanden.  Theelen had relatie met Grolsch brouwerijen, ‘n idee van hem was na ‘n faillissement waarbij  hij de bedrijven goedkoop over zou kunnen nemen, de  bedrijven te verkopen aan Grolsch. Grolsch bierbrouwerijen zou dan de verplichte restaurants, aan Grolsch verbonden van wijnen kunnen voorzien.

 

Theelen met de directeur van Grols naar Zuid Afrika

Drs. W. Theelen heeft kans gezien met zijn relatie, de directeur van  Grolsch, aan een door de RSA Ambassade aan ons aangeboden promotiereis naar Zuid Afrika deel te nemen. Bij de KWV bleef de deur voor hem met de directeur van Grolsch gesloten. De KWV directie wist genoeg van Drs. Wim Theelen, omdat een Zuid Afrikaanse KWV medewerker bij ons in Nederland in dienst was.

 

Wijnexpeditie Heesch B.V. Failliet. Een kanonnade.

Omdat ik geen regeling kon treffen met de belastingdienst, raakten de bedrijven in een staat van faillissement, wegens de aanslagen en opgelegde boetes van de belastingdienst. Curator, Mr. Emmerig heeft de onderhandelingen, die wij eerder reeds begonnen hadden wegens mijn ziekte, door gezet met de heer Pieter Batenburg financieel directeur van Dirk Zwager. Probleem was hoe die bedrijven over te dragen aan Dirk Zwager, omdat hiervoor medewerking van Drs. Wim Theelen nodig was. De verhouding met Wim Theelen was niet rooskleurig. Theelen bracht ‘n bezoek aan Jeannette en meende als mijnheer de directeur welkom te zijn, maar Jeannette bracht Theelen even goed onder woorden, wat hij als betaalde werknemer te doen had en deed. Zo sterk, dat voordat hij binnen was hij bijna achterover van de stoeptrede af struikelde.

 

Ontslagen kunnen raken van Drs. Theelen, maar daardoor de rechten op de uitbetaling van 3.2 milj. verloren.

Omdat ik wenste dat de bedrijven, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s doorgang zouden vinden middels een overdracht diende ons ontslagen te zijn van Wim Theelen. (Gastel-Hoekstra bood een miljoen aan indien hun in aanmerking zouden komen voor de overname. Ik vreesde dat dat bedrag in handen van Theelen zou verdwijnen.) Volgens de Curator Mr Emmerich was de énige mogelijkheid, ‘n persoonlijk faillissement aanvraag in te dienen. Mr. Emmerig en mevr. Meijer Delaert, Rechter Commissaris. zouden daarmee ontslagen zijn van Drs Wim Theelen als Directeur. De bedrijven, panden en industrieterrein konden dan overggenomen en voortgezet worden door een overdracht aan Dirk Zwager. Om mij over te halen die stap te nemen deden Mr. Emmerich en Pieter Batenburg namens Dirk Zwager toezeggingen. Dirk Zwager zou het voor mij in orde maken en voor mijn toekomst zorgen. Mr. Emmerig zou zorgen dat hij zelf de curator werd, zodat ik niets te vrezen had. Later werd het curatorschap echter overgenomen door Mr. Van Dooren, die een "totaal andere houding" aannam en Pieter Batenburg namens Dirkzwager is zijn toezeggingen namens nooit nagekomen.

Toen bij het Hof te spraken kwam dat Mr. Emmerig toegezegd had, dat hij dan curator zou worden indien ik bereid was mede werking te verlenen door mijn privé faillissement aan te vragen, gingen ze elkaar aan zitten kijken of er een feestje te vieren was. Het zal dus wel een niet toegestane actie geweest zijn.

 

De overeenkomst van de Curator en Rechter Commissaris met Dirkzwagergroep inzake de nagekomen vorderingen.                                                                                                                              De vordering van 3.2/5 miljoen. die Hubert Remmen persoonlijk had, op de belastingdienst ofwel De Nederlandse Staat, wegens de teveel afgedragen en ingevorderde accijnzen. Ondanks de overeenkomst, die Pieter Batenburg, financieel directeur van Dirk Zwager, had  met de curator Mr. Emmerig en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert, betaalde de Belastingdienst die 3.2/5 miljoen niet uit aan Dirk Zwager maar aan Hubert Remmen. De belastingdienst besliste anders: Het geld zou volgens de Belastingdienst toekomen aan de aandeelhouder van toen, die het geld in die tijd tekort gekomen was en dat was niet Dirk Zwager. Ongelukkig, de uitkering van 3.2 miljoen gulden is, omdat ik medewerking heb gegeven dat de bedrijven voortgang konden vinden, daarvoor een persoonlijk faillissement aan heb gevraagd, als énige oplossing om van Drs. W. Theelen ontslagen te raken, in handen gevallen van Mr. S.M.M. van Dooren. (Drs. W. Theelen stond de overdracht van de bezittingen in de weg.) 

(Was het een slimme zet van de Belastingdienst, zodat alleen aan Hubert Remmen uitbetaald werd?) De uitbetaling van 3.2 miljoen is door de belastingdienst voor 1.5 milj. weer ingevorderd door de Belastingdienst, wegens de aanslagen en verhogingen die Hubert Remmen opgelegd zijn, omdat hij als agent zijnde van de K.W.V, gelden op naam heeft gehad in het buitenland. Deze aanslagen konden niet worden voldaan door de Curator van het faillissement, omdat de in "Going Concern staat!" verkerende BV’s; Wijnexpeditie Heesch BV, de Caves Hubert BV’s, incl. de panden en industrieterrein, bij de overdracht aan Dirk Zwager niet opgebracht hebben. Mr. Emmerig van Holla en van Dooren, curator van het faillissement, verklaarde, "indien de eigendommen van Hubert Remmen meer opbrengen, zal het geld toch maar naar de belastingen zal gaan". De Rechter Commissaris, mevr. Meijer Delaert, voegde er aan toe: "die lage vergoeding in het belang van het personeel". Dit ten kosten van de crediteuren en Hubert Remmen. Later heeft Hubert Remmen, door die transactie van zijn bezittingen, overdracht aan Dirk Zwager zonder ’n  redelijke vergoeding, het ontstane te kort aan moeten vullen, in de heropening van het faillissement in een vereffening. Dit met de uitbetaling van zijn vordering op de Belastingdienst van 3.2 miljoen. Afgezien van wat de Belastingdienst reeds ingevorderd had, heeft de Belastingdienst bij de vereffening nog Hfl  1.447667.50  gevorderd. Waar is die 3.2 milj. verder aan opgegaan?

22 april 1998 heb ik een bericht ontvangen van Mr. J.L. Brens, namens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren, dat de boedel niets aan Hubert Remmen schuldig is of zal worden. Wat de boedel betreft is de kwestie daarmee afgedaan. Ondertekend Mr. J.L. Brens namens curator H. Emmerig, Functie Vereffenaar, 8 April 1998. 

Voor mij is die brief onduidelijk, er staat: De belastingdienst heeft op 19 maart jl. (1998) executoriaal derdenbeslag gelegd onder Mr. Emmerig, voor een (beweerde) vordering van ruim Hfl. 1,4 miljoen. Dan vervolgt Mr. Brens van Holla & Van Dooren: dat hij een verklaringsformulier heeft ingevuld dat de boedel niets aan Hubert Remmen schuldig is.” Wat de boedel betreft is de kwestie daarmee afgedaan,” 

Zo ken ik de manoeuvre-ringen van Mr. van Dooren; (Altijd ingedektEen bericht niet van Mr. van Dooren persoonlijk. Hiermede heb ik ook geen idee van hoe die zaken afgewerkt zijn.... No 1 Bijlages

 

Geen 2.3- maar 5,5 miljoen.

Ondanks de overeenkomst die Pieter Batenburg van Dirkzwagergroep had, met de curator en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert, betaalde de belastingdienst die 3.2/5 miljoen niet uit aan Dirk Zwager. De Belastingdienst besliste anders: het geld zou toekomen aan de aandeelhouder van toen en dat was niet Dirk Zwager maar Hubert Remmen. De uitkering van 3.2 miljoen gulden is door dat ik mijn medewerking heb gegeven, ‘n persoonlijk faillissement aan te vragen, om daarmee van Drs W.Theelen onslagen te raken, zodat de bedrijven doorgang konden vinden, in handen gevallen van Mr. S.M.M. van Dooren. Mr van Dooren nam niet de vriendschappelijke houding aan zoals Mr. Emmerich. Hoogstwaarschijnlijk is die 3.2/5 weer uitbetaald aan de belastingdienst en de crediteuren. Dit onder aftrek van de kosten van Holla & van Dooren. Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid geweest aan mij hierover inlichtingen te verschaffen.

 

Pieter Batenburg en Dirkzwager meende het totale vermogen van Hubert Remmen in handen gekregen te hebben voor Hfl 5,5 miloen minus die  3,2 miljoen. Dus voor 2,3 miljoen. 

De overdracht van de bedrijven, panden en  industrieterrein incl. het tegoed dat Hubert had op de Ned. Staat, is volgens de curator Mr. Emmerich voor het minimaal bedrag van 5.5 miljoen gulden gerealiseerd.  Een uitlating van Mr. Emmerich was: “We moeten zorgen dat de belastingdienst niet aan de haal gaat met het vermogen”. Pieter Batenburg van Dirk Zwager en Mr. H. Emmerich waren het daar samen roerend over eens. (klinkt meer dan verdacht vindt u niet? En waar gaat het vermogen dan wel naar toe ...)

Men zei de prijs veranderd te hebben. Van de Curator Mr. Emmerich vernam ik: “die lage prijs wegens een beslissing van de Rechter Commissaris genomen in het belang van het personeel”. In “Going Concern zijnde bedrijven”; belangen van het personeel? Hoezo? De bedrijven waren niet bankroet. Zo lijkt het erop hoe Mr. Emmerig het dus met de Rechter Commissaris voor elkaar heeft weten te krijgen, voor wat de geldsom betreft van 5.5 miljoen. Van deze lage opbrengst konden de “weliswaar  onterechte”, boetes van de belastingdienst en de Crediteuren niet voldaan worden. Gevolg is geweest: Hubert Remmen is voor dat tekort aansprakelijk gesteld.

Maar nu komt ie! Heeft de sluwe Pieter Batenburg gebruikgemaakt van, dat de Curator Mr. Emmerig niet op de hoogte was van waar hij mee bezig was? Mr. Emmerig liet zich hoofdzakelijk informeren door Pieter Batenburg. Bij de overname voor het minimale bedrag van 5.5 miljoen, kwam Pieter Batenburg namens Dirkzwagergroep overeen met de curator, "dat ook de nagekomen vorderingen ook aan Dirk Zwager toe kwamen". d.w.z. De overname prijs van voor 5,5 miljoen met de overeenkomst; dat de na gekomen vorderingen o.a. 3.2 miljoen., waar Hubert Remmen de rechten op had, in verband mijn vordering op de Belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat, ook aan Dirk Zwager uitbetaald zou worden.

Is het gehele vermogen van Hubert Remmen naar Dirk Zwager gegaan voor 2,3 milj. (5.5 minus 3.2)  (Alle bedrijven waarbij de grootste Wijnimport in Nederland Going Concern, panden en industrieterrein) De aanvankelijk voorgestelde minimum prijs was 17/18 miljoen. Door alle toestanden veroorzaakt was de waarde van het vermogen minder geworden.

Wat moet ik hier van denken? Mr. Emmerig en Pieter Batenburg waren het samen goed eens. Was deze zaak interessanter voor Mr. Emmerig dan de opbrengst van zijn Casino in Rosmalen? (Mr Emmerig was trots dat hij ook zakenman was.)

 

Wijnexpeditie Heesch B.V. een krachtig en uniek bedrijf. Zie Bijlages: foto’s entree, de élévage kelder, proefkelder en de Cuverie etc. De jaarlijkse stand op de jaarbeurs te Amsterdam etc.

De keuze die ik gemaakt heb met Joke Ploegmakers, mijn vrouw van toen, was o.a. een sterk importbedrijf te creëren.  Als enige in Nederland was, mede dankzij de  hulp van mijn schoonvader de Heer Gijs Ploegmakers, een élévagekelder gebouwd en konden wij aanvangen met de élévage van wijn op eikenhouten fusten. Wij beschikten over de kennis, wijnen tot ontwikkeling te brengen en twee ervaren wijnmakers waren in onze dienst. Jeroen van Dijk en George Fareng. Franse wijnen werden door mij geselecteerd en opgekocht bij wijnboeren voor de élévage en op eikenhouten fusten gelegd.

Door Mr Broekmans van Looyens en Volkmaars was ons geadvizeerd, kapitaal te verdelen, maar ik wilde de winstmarge liever besteden aan de bedrijven. Daarmee konden wij voorkomen hoge belastingen af te moeten dragen. Het werd een groot succes speciaal omdat ik er in slaagde voor de branche nieuwe systemen in te voeren. Voor zoveel als mogelijk was, investeerden wij in goederen die nodig waren om die nieuwe systemen, o.a. tapwijnen  uit te kunnen leveren.

 

Tapwijnen zo uit het vat bij de slijterij Wijnhandelaar.

De eerste ontwikkelde tapsystemen waren minder kostbaar maar leverden problemen op. Eenmaal hiermee begonnen konden  wij niet meer terug en hebben wij grote bedragen moeten investeren.. Volgens ik van Keldermeester Jeroen van Dijk vernam op mijn navraag in februari 2018, hebben wij niet alleen  een aantal 22000 liter stalen opslag tanks voor wijn aangeschaft maar ook 2000 stalen 30 liter fusten en flessenspoelmachines voor de slijterijen aangekocht. Door de, in Spanje geïnvesteerde KWV-gelden, onder mijn leiding, had ik de gelegenheid wijnen onder de prijs te leveren aan wijnexpeditie Heesch en ontstonden er marges die extra investeringen mogelijk maakten.

 

Bob Soer.

Bijlages: De Photo, de stand van de Bodega, in het midden toont ook Bob Soer. Rechts een veneciador van Bodega Nueva Andalusia.

Ik ontmoette Bop voor het eerst eens bij zijn bedrijf in Noord-Holland. Bij de uitverkoop van zijn bedrijf was ik naar de veiling gegaan. Ik was niet naar de kijkdag geweest maar Bop kwam bij mij zitten en gaf ongevraagd de nodige aanwijzingen. Ik kocht op die veiling aan zeer gunstige prijzen grote rostvrij stalen filters en goederen. Bop gaf de nodige aanwijzingen.

Bij het zoeken naar een opslag in de haven van Antwerpen kwam ik weer in contact met Bob Soer Hij woonde in België, was bekend met de opslag bedrijven aldaar en bood informatie aan. Gezien dat Bob grote ervaring had met productie van dranken, heb ik van hem ondersteuning gevraagd voor de zaken in Spanje en het Wijnexpeditiekantoor te Heesch. Dat is goed gegaan en Bob is een paar dagen per week naar Heesch gekomen en ook in Spanje geweest voor ondersteuning.

Gezien de enorme overcapaciteit van Bodega Montulia in Spanje, meende Bop dat we het hele jaar door moesten gaan met productie. Dat zou mogelijk zijn met productie van vruchtenwijnen. De grondstoffen voor vruchtenwijnen zijn in tegenstelling met druiven voor wijn, het hele jaar door verkrijgbaar.

 

De relatie met Bob Soer opgebroken op advies van de FIOD ambtenaren

Ongelukkig ontstonden er problemen, omdat ambtenaren van de FIOD waarschuwde, voor dat Bob Soer bij ons rondliep. Het zou de aandacht van de FIOD op ons bedrijf vestigen. Ik had dus geen kans om met de Heer Bob Soer door te gaan. Bob was hevig ontsteld, dat hij ondanks zijn bereidwilligheid en alle inzet door hem geleverd, niet meer bij ons betrokken kon zijn als parttime medewerker. Hij meende, dat hij dat na alles niet kon accepteren. Voor mij betekende het en stop om in Antwerpen een bedrijf op te zetten. De eerste contacten waren gelegd met EDC in de haven. Waar vind je een ervaren directeur bedrijfsleider voor een wijn import? Het kan zijn dat Bop Soer, zo leek het, (? kwaad bloed) mede aanzet is geweest de acties van Arthur Romme tegen ons te ondersteunen (?) maar ik heb daarover geen enkele aanwijzing anders, dan dat Bop Soer nadat hij bij ons weg was een relatie ontstond van Bob met Arthur Romme.

Door het systeem “tapwijnen verkrijgbaar bij de Slijterij Wijnhandel” op de markt gebracht te hebben, was Wijnexpeditie Heesch B.V. een sterke en onmisbare leverancier geworden voor de slijterij-wijnhandel. Onze kracht was als énige, wijn op stalen fusten te kunnen leveren ten behoeve van de wijntapperijen en als énige over onbeperkte aanvoer van  Sherry types te beschikken. Hierdoor werden ook onze andere importen; uit Franrijk, Spanje, Portugal, Duitsland en Italië goed verkocht. Wijnen als Sherry en Sherry typen werden ook en vrac (bulk) door onze eigen transportdienst uitgeleverd.

Bijlage foto afd. reiniging van RVS 30 liter fusten. De tanks en afvulslangen voor de 30 liter fusten.

De 30 liter RVS fusten werden voor aflevering leeg geplaatst op de rolcontainers. Op de rolcontainers gezet werden de fusten aangesloten op de afvulslangen en gevuld, zodat personeel niet overbelast werd door het gewicht dragen van de volle fusten.

 

Mijn streven was dat de bedrijven doorgezet konden worden.

Door de ingreep van de  FIOD, verkeerden we in een moeilijke situatie.  Mijn grootste prioriteit was dat de bedrijven, mijn levenswerk, voortgezet zou worden. In verband mijn conditie, nog herstellende van kanker, was het mijn wens dat naast mij een directeur aangesteld zou worden. Ik was niet voldoende hersteld om dat werk op me te nemen.

De Rechter Commissaris en de Curator Mr. Emmerig zijn nooit goed de hoogte geweest van zaken van de bedrijven, panden en industrie terrein van Hubert Remmen.  De curator Mr. Emmerich was geen partij tegen- over de sluwe accountant, financieel directeur van Dirkzwager. Alle info haalde Mr. Emmerich bij de koper, Pieter  Batenburg van Dirk Zwager. Pieter Batenburg was de persoon die namens Dirk Zwager onderhandelde voor de overname. Hierbij werden gegevens verzwegen wat mede veroorzaakt werd, doordat een nieuw aangestelde boekhouder, bij Wijnexpeditie Heesch B.V., wist dat Dirk Zwager zijn werkgever zou worden.

 

In mijn bureau laden trof de FIOD een lijst van de wijn exporterende bedrijven aan. Omdat er ook de naam op voorkwam, van het door de KWV gebruikte adres voor de verandering van de herkomst benaming Zuid Afrika, zou ik medeplichtige zijn geweest. Ik was niet bij de herkomstbenaming betrokken. Het was een actie van de KWV, omdat ik gemeld had dat de anti apartheid beweging actief was. Men had gedacht daarmee te helpen. (zie het artikel hier over in de Burger “Een KWV agent in moeilijkheden gekomen door de KWV’ Wat ons betrof, was het niet nodig met een andere herkomst benaming wijn aan te voeren. In tegenstelling met andere landen, was er van de Nederlandse regering geen verbod op de import van Kaapse wijnen.

 

De nieuwe oogst in Zuid Afrika in aantocht maar geen opslag ruimte.

De KWV reageerde in paniek omdat een groot deel van de export vast gelopen was. De nieuwe oogst stond voor de deur en alle tanks in de wijnbouw gebieden waren nog vol.

Export moest hoe dan ook afgedwongen worden.

De oplossingen moesten komen van de export directeur en zijn agenten. Het onmogelijke werd gevraagd aan het team van enkele personen onder leiding van Dr. Retief. Ten alle kosten zou geëxporteerd moeten worden. De KWV ging te ver omdat Zuid Afrikaanse Vonkelwijn als Champagne geëtiketteerd en geëxporteerd werd. Dr. Jannie Retief werd door de Wijnboeren vereniging van Zuid Afrika De Golden Boy genoemd. De KWV had eerder al besloten met extra financiën voor de agenten export af te dwingen. Ik ontving van de KWV  grote financiële ondersteuning welke ik in Spanje investeerde om de Zuid Afrikaanse Brands in leven te houden door levering van wijn. De KWV directie bezocht met mij de wijngaarden en Bodega’s in Montilla. Men concludeerde zeer hoogwaardige productie.  Ik investeerde de van de KWV ontvangen gelden, ter ondersteuning van leveringen voor de KWV Brands, in Bodegas Nueva Andalusia. Die situatie was voor mij een geschenk uit de Hemel. Wegens een verbod op export van Sherry en vrac (bulk). Levering van Sherry op tankauto’s, was voor mijn bedrijven van levensbelang.

 

De redding voor onze bedrijven.

In die tijd was Sherry het belangrijkste en meest gevraagde product.  Ik had daar volledig op ingespeeld door het systeem tapwijnen te ontwikkelen. De aanleg in de kelder voor het afvullen van fusten en de nodige installaties. Omdat technische zaken door mij ontwikkeld nog verbeterd diende te worden, nam ik ter ondersteuning René Koops in dienst. Wegens de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Regulardor van Jerez de la Frontera het zich veroorloven, dat geen sherry meer en vrac, op tankauto’s of scheepsladingen geëxporteerd zou worden. Een voordeel voor Spanje, omdat alle Sherry daarmee in Spanje gebotteld zou worden. Die grote bedreiging voor mijn bedrijven kon voorkomen worden, indien alternatieve wijnen geleverd zouden kunnen worden.  Het plan om voor de KWV merken, wijn te kunnen leveren voor het onderhoud van de KWV Brands, bracht tevens de oplossing met zich mee, voor levering van Sherry types aan het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. Met hulp van bodega’s Antonio Barbadillo voor de Manznilla, Sherry types van de KWV en de productie van Bodega Nueva Andalusia, Oloroso en Amontillado en Fino, heeft Wijnexpeditie Heesch B.V. door kunnen werken en ontwikkelen. Onze bedrijven zijn niet tot stilstand gekomen.

 

De KWV exporteerde een scheepslading voor Wijnexpeditie Heesch met valse herkomst documenten

De KWV ofwel de KWV ambtenaren betrokken bij de export hebben initiatieven genomen, om z.g. een agent behulpzaak te zijn, door te verschepen met een andere herkomstbenaming op de documenten. Een scheepslading voor Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V te voorzien van een andere herkomst benaming. Hierbij zou volgens Dr. Retief gebruik gemaakt zijn, de zending wijn via een ander land te verschepen, waarbij in dat land een bijdrage viel. Door die bijdrage in dat land, zoals het ook met machines in Italië zou gaan, zou die zending dan recht heben, op de herkomst benaming van het betreffende land. In werkelijkheid werd dor de KWV rechtstreeks verscheept met valse documenten. Ik werd beschuldigd door de FIOD mede gewerkt te hebben aan deze fraude, omdat in mijn bureau laden een lijst gevonden was van wijn exporterende bedrijven, waarop ook de naam voorkwam, van het door de KWV vermelde adres als afzender van die zending. De FIOD concludeerde dat die zending wijn niet via een ander land verscheept was, maar rechtstreeks van Zuid Afrika naar Amsterdam en voorzien van valse herkomst documenten. Die ontdekking werd ook gedaan door een medewerkster van ons kantoor, Pauline Helders. Zonder dat zij er opdracht voor had, nam zij op  eigen initiatief contact op met die producent, vermeld op de documenten en vernam dat die producent niet op de hoogte was van die transactie. Pauline hield het verder voor mij geheim.

Pauline Helders was secretaresse van Hubert Remmen en actief omdat zij tegen de apartheid in Zuid Afrika was.

 

Hubert Remmen veroordeeld door de Rechtbank. 2 jaar en 2 maanden

De Rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaring op juiste gronden is geschied. Indien er fiscaal nog zaken veranderd moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst.

Er zijn een aantal zaken niet goed gegaan waardoor de rechtbank mij veroordeeld heeft. De veroordeling was gebaseerd op de grote fraude KWV financiën in het buitenland in bezit gehad te hebben. Die z.g. kleinere zaken werden onder de tafel geveegd van de grote fraude gelden in het buitenland op naam. Het geschil met de Fiscus resulteerde in fiscale delicten. Was die fraude een belastingzaak? Had er niet rekening gehouden moeten worden, met de onmogelijkheid die KWV gelden bij de belastingdienst als inkomsten aan te geven? Zo zijn er meer Nova welke niet bij de rechtbank ter sprake zijn geweest.

Ik was niet de juiste persoon en niet opgeleid om in deze situatie goed te reageren, temeer onder de omstandigheden van reeds ingerekend te zijn en de stress die de FIOD heeft veroorzaakt.

 

De belofte dat Dr. Jannie Retief zou komen om te getuigen.

Dr Jannie Retief, KWV Export directeur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen voor de FIOD affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Ons had KWV getuigen nodig om te kunnen verklaren dat die gelden niet van mijn bedrijven afkomstig waren. De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Jannie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr. Retief te groot zou zijn en het gevolgen op zou op roepen voor de wijnexport van Zuid-Afrika naar de EEG.

Ondanks toegezegd door Dr. Jannie Retief had ik niet de door Mr. Boone de gewenste ondersteuning wegens het ontbreken van KWV getuigen.

 

In 1997 meer info ontvangen over de KWV

Eerst in 1997 is ons tot de ontdekking gekomen, dat er meer bij de KWV aan de hand was als wij meende te weten, tijdens het proces tegen mij, met de hulp van Mr. Boone. ’n Journalist nam contact met ons op en vond het schandalig, dat wij de dupe waren geworden van KWV optreden, maar wenste zijn naam verborgen te houden.   Zie Bijlages: De Paarl Post van 31 Julie 1997. KWV loods onderzoek. Bekende van de KWV groet skielik.

De Nationale co-operatieve KWV die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had, was niet alleen in moeilijkheden wegens ’n scheepslading wijn naar de haven van Amsterdam, met valse herkomst documenten. Dr Retief ofwel de KWV was in moeilijkheden wegens meerdere zaken, o.a. door het exporteren van namaak Champagne. Het was een probleem voor KWV ambtenaren, nu de aandacht op hun gevestigd was, om naar Europa te reizen. Blijkbaar zou onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden namaak Champagne geproduceerd en ge-exporteerd zijn.  Achteraf nogal duidelijk, dat een komst van de getuigen voor mijn zaken niet gerealiseerd kon worden. Het was gebruikelijk tijdens de wereld boycot periode voor Zuid-Afrika, dat producten met een valse herkomst benaming geëxporteerd werden. Wijn is in tegenstelling met bijvoorbeeld fruit, aan veel regulaties gebonden. Daardoor is het meer strafbaar met valse herkomst benamingen wijn in de handel te brengen. Tijdens het proces waren wij niet op de hoogte van o.a. de Champagne fraude ect. Mr. Boone en ondergetekende en hebben toen niet aan het Hof kunnen verklaren waarom de getuigen niet kwamen. De Rechtbank was ontstemd omdat door de toezeggingen, dat getuigen zouden komen, mr. Boone verschillende malen uitstel heeft gevraagd, het proces meer dan een jaar opgehouden is. Daarop was het in ons nadeel, dat het Hof geen tijd meer wenste te besteden. Het zou ten koste gaan van andere zaken bij het Hof.

 

De Financiële administratie van Wijnexpeditie Heesch B.V. zou foutief zijn in verband de gelden in het buitenland.

De financiële administratie onder leiding van een deskundige chef de bureau, Gerard van der Zijden, was correct maar zou niet goed zijn als gevolg, dat ik beschuldigd ben op mijn naam gelden buiten de EEG te beschikken. Die bedragen zijn niet vermeld als zijnde inkomsten in de administratie van uw bedrijven. Die financiën, KWV gelden, waren niet van mijn bedrijven afkomstig. Die gelden heb ik ook nooit persoonlijk toe kunnen eigenen. De veroordeling en bewezen verklaring ruste op de gezichtswaarde van documenten. Hierdoor zou de veroordeling op juiste gronden zijn geschied. Gegevens van op mijn naam ontvangen gelden in Zwitserland als agent van de KWV. Dit wegens de wereld boycotperiode voor Zuid Afrika.

Die gelden zijn overgeplaatst naar Jhon Scarboroug, een KWV relatie  op het eiland Main en daarna ingezet voor productie van Sherry types in Spanje. Bodegas Nueva Andalusia.

 

Miljoenen guldens verloren als gevolg van het optreden door de FIOD

Hubert Remmen heeft door “de omstandigheden” veroorzaakt door de ingreep van de FIOD miljoenen guldens verloren. Niet door de uitspraak van de rechtbank maar wel als gevolg van het optreden van de FIOD. Persoonlijk miljoenen guldens aan onterechte aanslagen aan de Fiscus moeten betalen. De uitspraak van de rechtbank zou anders geweest zijn indien de het Hof op de hoogte geweest zou zijn van de exacte situatie.

De FIOD meende het allemaal anders te moeten zien en te weten. De FIOD heeft niet willen erkennen, dat ik opgetreden heb als agent van de KWV in Zuid Afrika en als zodanig die financiën ingezet heb.  Zij verklaarden dat zij het ook zo gezegd zouden hebben, indien ze in mijn situatie zouden verkeren. Daarbij dat de hele wijnhandel in Nederland weet dat ik de agent van de KWV was maar ongelukkig heeft de KWV en andere instanties in Zuid Afrika hebben niet willen reageren op de navragen van de FIOD.

 

Percy de Paula door de FIOD ambtenaren gehoord.

De FIOD ambtenaren zijn naar Curaçao gereisd om Percy de Paula te verhoren. Percy de Paulo was aangesteld als controller en rekenmeester van Bodegas Nueva Andalusia. Bij het bezoek aan Percy is de FIOD ambtenaren gebleken, dat ik persoonlijk nooit in het bezit gekomen ben van door de KWV ter beschikking gestelde financiën. Als reeds vermeld de nodige Zuid Afrikaanse getuigen zijn, ondanks alle toezeggingen, nooit op komen dagen. Anderzijds er is niet aangetoond dat er uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. gelden ontrokken zouden zijn.  Door Drs, W. Theelen is aan de justitie en aan personeel van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. verklaard, dat ik miljoenen aan het bedrijf zou hebben onttrokken. Drs. W. Theelen zag daar voor hem zelf een voordeel in.

  

Ongelukkig werden 2 verklaringen bij de rechtbank zijn onderuit gehaald ondanks correcte vermeldingen.

De alcoholboekhouding in handen van Irma Fareng was zeer correct en haar verklaringen werden goed geaccepteerd door het Hof. Daarop had de Rechtbank er een probleem mee, dat Irma haar verklaring nog aanvulde met, dat het saldo schommelde. De rechtbank had daar geen begrip voor en wenste verder geen tijd te besteden. Het Hof verklaarde: wegens tijd te kort voor andere zaken, zodat wij geen uitleg konden geven dat het om minimale verschillen ging en het waarom. Het zou betekenen volgens de rechtbank dat de administratie niet correct was. Het saldo schommelde omdat bij het afvullen van zeer grote hoeveelheden bottels er kleine verschillen in de alcohol administratie ontstonden omdat men administratief exact 0.75 l of 1 liter per bottel af boekte. In de praktijk was er over en onder afvulling. Over of onder afvulling ontstond door het gebruik van de verschillende typen bottels welke niet exact 100% precies afgevuld konden worden. Het waren te verwaarlozen kleine verschillen maar bij duizenden bottels betekend het toch een klein verschil, van plus en min in de administratie, zodat Irma kon zeggen dat het saldo schommelde.

De verklaring dat ik door de KWV extra werd betaald voor mijn inzet, kon ik niet bewijzen omdat daar Drs. Theelen en Carlette van Velzen voor nodig was.  Drs. Theelen had kunnen getuigen dat het bedrijf Hfl 70000,00 ontvangen had als betaling voor mijn extra inzet voor de KWV. Carlette had op verzoek van de KWV ambtenaren voor een extra betaling een of meer kosten facturen moeten maken. Wij wisten niet hoe voor die grote bedragen facturen te kunnen maken. De KWV ambtenaren dicteerden daarop de omschrijvingen en bedragen en namen die mee naar Zuid -Afrika om die gelden aan ons over te kunnen boeken. Ongelukkig had het Hof Carlette juist toestemming gegeven te gaan. Carlette was niet beschikbaar. Ik ben er bij de rechtszaak niet verder op ingegaan, omdat het Hof mij de mond snoerde met ook nog "valsheid in geschriften” voor het opmaken van die door de KWV medewerkers, waarbij Dr. Retief, gedicteerde facturen. Het Hof wenste verder geen tijd meer beschikbaar te stellen.

Afgezien of het allemaal terecht was? Hoe werkt het nou? Als gevolg van ’n FIOD inval en het optreden door de Belastingdienst verlies je je levenswerk, inclusief je gezin en huis en je totale vermogen. Het gaat over miljoenen, je was Multi-miljonair. Je komt fletterlijk en figuurlijk op straat terecht. Er worden grote boetes en verhogingen opgelegd door de belastingdienst, die kunnen en worden volledig betaald.

Documenten:

2 juli 1998 Bijlage 33. Bijlages

 

21 juni 2018. Het huidige adres van Hubert Remmen, Voortrekstraat 19, Swellendam.  6740 RSA  Email: info@hubertremmen.nl Website: www.hubertremmen.nl

 

Zoekt u een naam of woord, gebruik de zoekfunctie Ctrl   F. Voorbeeld: Ctr - F -  Notaris

Email: info@hubertremmen.nl 

 

__________________________________________________________________________________________   

Hieronder een foto genomen van tanks van Wijnexpeditiekantoor te Heesch en aangetroffen op een folder van Het Hoofd ProductschapWijn in Nederland.

 

De cuverie van het Wijnexpeditiekantoor te Heesch. De ontvangst van scheepsladingen uit Zuid Afrika en tankauto’s wijnen uit Spanje en Frankrijk.

Wat fout gegaan is bij de rechtszaak:  Nova?

Veroordeeld omdat ik gelden op persoonlijke naam in het buitenland heb gehad.

Als agent en vertrouwenspersoon van het overkoepelende orgaan van de Wijnbouw in Zuid Afrika, de KWV, gelden ontvangen op een rekening in Zwitserland op mijn persoonlijke naam. Het doel was de export van Zuid Afrika tijdens de wereldboycotperiode voor Zuid Afrika te bevorderen. Geen bindende voorschriften hoe die gelden te gebruiken maar die financiën ingezet voor een oplossing, Bodega Nueva Andalusia, om de Zuid Afrikaanse wijnmerken tijdens de wereld boycotperiode te kunnen voorzien van wijn. Hierdoor zouden de investeringen door de KWV gedaan voor de merken, niet verloren gaan en na de boycotperiode weer beschikbaar zijn voor de kWV. Gelijktijdig had ik het voordeel de bedrijven in Nederland te redden door levering van Sherrytypes, inverband met het verbod van het Conseggor du Regulardor op de export van Sherry en vrac, bulk.

Tijdens de rechtspraak is niet ter sprake gebracht: dat de FIOD en belastingdienst geen rekening heeft willen houden dat ik de mogelijkheid had om tegemoet te komen,’n deal aan te gaan met de belastingdienst. Dit middels de 3.5 miljoen grote vordering die ik had op de belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat. De ambtenaren van de FIOD hebben gevraagd of ik de aanslagen en opgelegde boetes zou willen voldoen, om verdere moeilijkheden te voorkomen. Het geld hier genoemd zou niet beschikbaar zijn en men wenste nergens op in te gaan. Daarbij de verklaringen die ik gaf zouden zij in mijn plaats zijnde ook verzonnen hebben, aldus de FIOD. Met behulp van de correspondentie en oude bankgegevens kon de FIOD aantonen, dat ik de beschikking heb gehad(!) over financiën in het buitenland maar er is nooit aangetoond, dat die gelden van mijn bedrijven afkomstig zouden zijn.

Volgens Mr. M.H. van Wieringen van Lexus Internationaal B.V. te Weert, zou de belastingdienst verantwoordelijk gesteld moeten worden, dat ik die gelden te vorderen op de Belastingdienst toen niet beschikbaar had.

Dit neemt niet weg dat wegens de voorschriften van de KWV, het Gouvernement van Zuid Afrika en de EEG, aangetoond had moeten worden, dat ik die financiën, niet als inkomen bij de belastingdienst aan heb kunnen geven maar beschikbaar waren gesteld om de KWV belangen, als niet onder de Wereldboycot vallende persoon in te zetten.

 

Arrestatie had voorkomen kunnen worden indien ik ‘n aanbod had gemaakt de zaak te regelen met de Belastingdienst maar:

Buiten die hierboven genoemde 3.5 miljoen gulden had ik geen financiële mogelijkheden om in te gaan, op de vraag of ik de zaak financieel kon regelen.

Mijn ex Joke Ploegmakers: Wegens de door haar gewenste scheiding en daarbij de verkoop van onze bezittingen om te kunnen delen, had ik aan Joke 2 miljoen uit moeten betalen om de wijnimport sinds 1885 van mijn familie in handen te kunnen houden. Het nog beschikbare Kapitaal dat mij restte was nodig om de bedrijven gaande te houden. De FIOD en de Belastingdienst wensten niet in te gaan op mijn vordering, hierboven genoemd van 3,5 miljoen gulden. Terwijl het al vast stond dat dat bedrag uitbetaald zou moeten worden wegens de uitspraak van het Europese Hof. Als gevolg van die wetenschap sloot de sluwe Pieter Batenburg namens Dirk Zwager, bij de overname van de bedrijven panden en industrieterreinen, een deal met de Curator dat ook het bedrag van 3.2 aan hen toe zou komen. D.w.z. de z.g. nagekomen vorderingen, waarbij dus die 3.2 milj., aan Dirk Zwager uitbetaald diende te worden.

 

Die gelden die buiten de EEG op mijn naam stonden, bestonden tijdens de FIOD inval niet meer. (belasting fraude??) De door de KWV beschikbaar gestelde financiën zijn beschikbaar gesteld, om leveranties tot stand te brengen middels Bodega Nueva Andalusia, voor KWV klanten in de wereld zodat de KWV merken niet verloren zouden gaan. Door de Wereld Boycot voor Zuid Afrika kon de KWV zelf de Brands niet meer onderhouden, niet meer voorzien van wijn. Die financiën c.q. investeringen in Spanje zijn verloren gegaan. Voor mijn bedrijven in Nederland hadden wij het voordeel, dat door de investering in een Bodega de wijntoevoer instant gehouden kon worden. Het beleid bij Bodegas Nueva Andalusia is wegens mijn ziekte en opname in het ziekenhuis in verkeerde handen gevallen. Percy de Paula en Julian Ramirez Ponferrada. Achteraf bezien had die catastrofe voorkomen kunnen worden indien ik in was gegaan op het aanbod samen te gaan met een groep wijnbouwers in Montilla. Het was een fout daar niet op in te gaan. Het zou een betere oplossing geweest zijn dan de aanstlling van Percy de Paula. Ik had niet de verwachting plotseling voor lange tijd uitgeschakeld te zullen zijn wegens kanker .

Wordt vervolgd.

 Bezoekers uit Nederland. Uitleg over de productie van Pedro Ximenez.

Hubert Remmen veroordeeld door de Rechtbank. 2 jaar en 2 maanden

De Rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaring op juiste gronden is geschied. Indien er fiscaal nog zaken veranderd moeten worden dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst.

Er zijn een aantal zaken niet goed gegaan waardoor de rechtbank mij veroordeeld heeft. De veroordeling was gebaseerd op de grote fraude, KWV financiën in het buitenland die ik in bezit heb gehad op persoonlijke naam. Die z.g. kleinere zaken werden onder de tafel geveegd van de z.g. grote fraude gelden in het buitenland op mijn naam te hebben gehad. Het geschil met de Fiscus resulteerde in fiscale delicten. Was die fraude een belastingzaak? Had er niet rekening gehouden moeten worden met de onmogelijkheid die KWV gelden bij de belastingdienst als inkomsten aan te geven?

 

De belofte dat Dr. Jannie Retief zou getuigen.

Dr Jannie Retief, KWV Exportdirecteur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen voor de FIOD affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Wij hadden KWV getuigen nodig om te kunnen verklaren dat die gelden KWV gelden waren en dus niet van mijn bedrijven afkomstig waren. De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Janie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr Retief groot zou zijn en het gevolgen op zou hebben voor de wijnexport van Zuid Afrika naar de EEG. Wij waren in die tijd nog niet op de hoogte wat het risico behelsde waarom Mnr De Labatt meende te moeten voorkomen dat Dr. Retief naar Nederland zou gaan.

Ondanks toezegging door Dr Retief had ik niet de door Mr. Boone de gewenste ondersteuning. Vele jaren later, eerst in 1997 zijn wij tot de ontdekking gekomen dat er meer bij de KWV aan de hand was als wij meende de weten tijdens het proces tegen mij met de hulp van Mr. Boone. ’n Journalist nam contact met ons op en vond het schandalig dat wij de dupe waren geworden van KWV optreden maar wenste zijn naam verborgen te houden.

De Nationale co-operatieve KWV die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had was niet alleen in moeilijkheden wegens ’n scheepslading wijn naar de haven van Amsterdam. Dr. Retief ofwel de KWV was in moeilijkheden wegens meerdere zaken en het exporteren van namaak Champagne. Blijkbaar onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden. Dus achteraf nogal duidelijk dat de getuigen voor mijn zaken niet konden komen. Het was gebruikelijk tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrika dat producten met een valse herkomstbenaming geëxporteerd werden. Wijn is in tegenstelling met b.v. fruit aan veel reguleringen gebonden. Het is strafbaar met valse herkomstbenamingen wijn in de handel te brengen. Tijdens het proces waren wij niet op de hoogte van o.a. de Champagne fraude etc. Mr. Boone en ondergetekenden en hebben niet aan het Hof kunnen verklaren waarom de getuigen niet kwamen. De Rechtbank was ontstemd omdat door onze toezeggingen dat getuigen zouden komen het proces meer dan een jaar vertraagd was.  Het was in ons nadeel dat men er nu geen tijd meer aan wenste te besteden. Het zou ten koste zijn van andere zaken. Aldus de rechtbank.

De officier van Justitie Mr. J J T M Pietersen is de mening toegedaan dat ik terecht ben veroordeeld op basis van wettige en overtuigende bewijsmiddelen. Hierbij is van groot belang dat u tijdens het onderzoek en de rechtszitting bent bijgestaan door een van de meest gerenommeerde strafpleiters van Nederland. U heeft dus wel degelijk voldoende bijstand genoten. Ik verwijs echter ernaar dat de rechtbank uitgesproken heeft dat ik slecht verdedigd ben. De zaak heeft veel te lang gesloerd en  ondersteuning en gegevens uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. is nooit tot stand gekomen anders dan juist tegenwerking in het eigen gewin van Drs. W. Theelen.