Home » Verslag

Megen 1885. The photo on the wall: Grandfather Hubert Remmen on the photo on the cork machine. I also recognize Bernard van de Camp and van Uum.

 

To give a shorter description or 250 pages. De Hollandsche Wijnhandel B.V.

The 7 th BV successfully established in the Netherlands by grandson Hubert Remmen. After a seizure, in order to get the complete administration, The Hollandsche Wijnhandel in Den Bosch was sold out, and then declared bankrupt. Everything based on assessments and increases imposed by the tax authorities, because of a "fraud invented by the civil servants." The Hollandsche Wijnhandel B.V. would have made a gross profit or 223% on wine and only 80% or it was justified. owner and business manager Hubert Remmen. According to the official report of the search, the investigation of Mr Remmen as a suspect, but Mr Remmen was not given the opportunity to justify himself. The confiscated relatively small administration, "NB. Fully lined by a register accountant"...

 

The affair could not be defended because the tax authorities or their officials extorted the legal owner, the wife of Hubert, Mrs. Jeannette Lensen, to sign for not defending and taking away from Hubert Remmen so that officials or the Tax Authorities were protected against the Miskleun made by them. When later the case came into the hands of the liquidator, at the expense of the economic owner and the creditors, against his better judgment, he was not prepared to hold the tax authorities responsible ...

________________________________________

P1.

Was there an assignment, in any case, to achieve a definitive end to the participation of my business person. It sounds incredible that it could exist. One should therefore come up with a reason. 

July 2, 1998 Note 33.  Attachments

Now, 2 years "after the sale of the Hollandsche Wijnhandel in June 1996", I personally receive a letter from the tax authorities.

The recipient of tax authorities / Enterprises' s-Hertochenbosch Mr. J.F. Fleuren writes to Hubert Remmen in South Africa: There will be another seizure. The reason for a subsequent seizure is that you, as a director, are responsible for De Hollandsche wijnhandel B.V.  I have told Mr. Fleuren that it is unreasonable because I was not offered the opportunity of defense. Mr Fleuren said that he did not understand that and asked for the matter to be submitted in writing, then we would answer. I did. No answer.

Attachments: no 7 "Mr. Remmen is not a party to the tax authorities in this ..."

 

De Heer Fleuren writes to Hubert Remmen:

"The Hollandsche Wijnhandel B.V. was checked in mid-1996. You have reached the inspection report and the assessments that have been imposed on this".

Who reaches? Me? Mr. Van de Vijfeike from Fouderer Accountants? Mr. Theu Sweron from Silahis? Mr. Peter Holm?   Mr. Jack Poell and Mr. Fons Mulders the lawyers who acted for me? No not.

 

Serious consequences for Hubert Remmen.

The Tax Authorities refused to provide information to me, the economic owner and manager of De Hollandsche Wijnhandel, despite the fact that the promotion was aimed at me. Also to Theu Sweron of Silahis Administration office (my deputy), Mr. Mulders, Jack Poul of Jack Poel law firm who acted on behalf of Theu on my behalf, no information was provided. The refusal to provide information has had major consequences.

It is certain that Jeannette Lensen, the legal owner of the Dutch wine trade, has been negotiated. But how and why? (Jeannette no longer had any interests with the BV De Hollandsche Wijnhandel, she was paid back, but the Tax Authorities stopped the transfer in the name of Hubert.) , that Jeannette Lensen no longer contacted Hubert Remmen. If Jeannette would not cooperate, her household effects and practice in Amsterdam would also be sold out. The officials of the tax authorities told Jeanette that I would have cheated on her, because I had an enormous income. As a result, I no longer expected any

or information from Jeannette.

P2.

The claim that I personally had against the tax authorities 

Thanks to the rights to 3.2 million? (to be paid by the Tax Authorities) Was it all about that? That the officials therefore had to prove my person's fraud? Who was the client to accuse me? The tax?

Mnr Fleuren: if you do not agree with the imposed assessments, you must submit objections within 6 weeks of the date. In the case of De Hollandsche Wijnhandel no appeals were submitted.

See what has been done by my tax adviser Theu Sweron. Appendices pages 11 to 22 Correspondence conducted by Jack Poell lawyers with the tax authorities on behalf of my tax consultancy firm, Mr. Theu Sweron. See also the answer from the Den Bosch Tax Office Enterprise. We were not even given time to make data available.

Mr. Fleuren:

The BV De Hollandsche Wijnhandel was sold on a enforceable basis and the proceeds were recognized on the outstanding assessments.

Then on October 16, 1996 , the BV de Hollandsche Wijnhandel was declared bankrupt, with Mr. van Dooren as a curator. "In the future, as a policy-maker, you may still be held liable under the Administrative Liability Act ." (If they were to do that, all problems would be solved for me, but Mr. Van Dooren and the Tax Authorities would not be that stupid. They will not fall for that.)

Governance liability: Unfortunately no one dares to hold me liable because that ball will bounce back.

I would like to have been held liable as a policymaker. It would be a chance to defend me. According to the tax authorities, I am the accused person and on the other hand I do not want to be recognized. The tax authorities managed to prevent me from defending myself. Am I now recognized as an economic owner? Mr. Curator SMM van Dooren of Holla & Van Doorn in Den Bosch has refused to act for the de Miskleun of the tax authorities. As a result, the creditors, Jeannette Lensen and my person became the victims. What is the function of a curator ... van Dooren is of the opinion that Hubert Remmen should be held liable rather than the tax authorities. I would like to know on what basis. So not the tax authorities, but rather Hubert Remmen should be held liable. But Mr. Knowing Van Doorren does not fall for that to hold me liable.

Mr. Fleuren of the Corporate Tax Administration 's-Hertogenbosch:

"There are numerous injunctions by the prosecutor sent to you. These subpoenas are in your name. These subpoenas were imposed in 1994 and should be known" like proof to whom the notice has been addressed. None known to me. At that time, 1994, I lived in an old cellar of the Gruiter in Den Bosch, on the Veemarktkade.

P3.

"It is possible that with the liquidation of Wijnexpeditiekantoor Heesch BV or with the settlement of the bankruptcy of De Hollandsche Wijnhandel BV funds will be released that can be set off against these assessments."

Yours sincerely, Tax authorities / Enterprises' s-Hertochenbosch.

JF Fleuren.

De Hollandsche Wijnhandel BV

The officials: "It will be ensured that Hubert Remmen can never do business again." (Message given to Peter Holm, business advisor)

The mention that the same officials as the FIOD investigation Hubert Remmen, Wijnexpeditie Heesch BV and the Caves Hubert BVs have been designated for the affair, De Hollandsche Wijnhandel BV. I have never understood anything other than the fact that the investigation was conducted at De Hollandsche Wijnhandel BV, by Mr M. Madern of Customs with 3 colleagues from Customs. JJ Orth, E. Schepers and RG Luiken. The gentlemen introduced themselves to me as Customs officials.

September 23, 2018. After reading everything: Would it have been FIOD people or people connected to the FIOD who had to re-open the hunt for me? The FIOD officials who did not accept my statements and argued that if they were in my place they would say the same. I went down in court because the FIOD officials could prove that I, as a KWV agent, had finances made available by the KWV. Those finances were not from or stolen from my companies, but from the KWV and again used for the KWV in Spain under the guidance of myself, Percy de Paula (head of administration) and my friend and employee Abogado Julian Ramirez Ponferrada.

Was it an action at De Hollandsche Wijnhandel that they wanted to prevent my personal claim of 3.5 million from having to be paid to the tax authorities? Due to the ruling of the European Court, the Tax Authorities could not ignore it anymore. But by making use of the finances made available to me outside the EEC, during and because of the World Boycott period, being the agent of the Winegrower's Association of South Africa, semi government.

The engagement of Peter Holm and Jack Poell lawyers by Theu Sweron.

The administration of De Hollandsche Wijnhandel BV was initially entirely carried out by Fouderrer Register Accountants and subsequently under the direction of Mr Theu Sweron of Silahis in Oss. Theu Sweron has been removed by the tax authorities under threat of being charged as an accomplice if he continued to protest against the intervention of the tax authorities.

Mr. Tjeu Sweron from Silahis administration and tax advisory firm, then my deputy, then, due to the seizure of De Hollandsche Wijnhandel BV, direct business consultancy firm Peter Holm and Mr. A. Mulders from Jack Poell lawyers. This without first informing me about this. 

P4.

Because of this Mr. A. Mulders from Jack Poell law firm in Echt and Peter Holm from Management agency P. Holm contacted me.

"In response to the announcements from the tax authorities, we ask you if you have a feud with the tax authorities."

"We have never experienced such an aggressive attitude on the part of the tax authorities."

"The tax authorities have the objective that you will never be able to do more business. They wish to put an absolute end to that." "Hence the arrangement to the client base, the way in which your data is distributed and that we are not given any time to submit data."

Appendix 2 The way in which my data is distributed. Example, receive a copy from a customer. Liquor store Wijnhandel King William in Leersum. Mr. Arie van Eck. Attachments

I received a message from clients, debtors (liquor stores) who were approached by the tax authorities that they thought it was outrageous to also receive a statement of my personal property.

My lawyer was Mr. Jan Boone. It would have been better if Mr. Boone would be switched on. But Theu was very indignant and acted immediately, but without reconsideration, his relations: Peter Holm and the office of Jack Poell lawyers, turned on. Probably also because Theu, when asked, had agreed to keep things under control during my visit to South Africa. Mr. Boone would not have let Jeannette switch off, so that everything would have ended well or better. What we did not know at the time because we were not informed by the Tax Authorities: Jeannette appears afterwards partly to be the cause that the Tax Officials could freely go out with the data they had prepared to prove fraud. Unlike Mr. Boone had Mr. Fons Mulders no influence or relationship with Jeannette. Fons Mulders has proposed, through summary proceedings, to force Jeannette Lensen to transfer the shares to the economic owner and manager Hubert Remmen. The person who has managed at De Hollandsche Wijnhandel. Then the case could be defended, but no money was available for a Short Geding. All finances had been claimed by the tax authorities and what was available was already spent on legal support.

It should not have happened that the tax authorities could force Jeannette to make an appointment with them for my property and their indemnification. Jeannette was paid back for her share in the Hollandsche Wijnhandel BV The transfer had not yet taken place because the tax authorities stopped it.

I consulted with Theu Sweron that my lawyer Mr. Boone was, but they refused to call in Mr. Boone because Mr. Boone is a criminal lawyer. According to Theu and Peter Holm, it could seem like a recognition that something was wrong and that this was a tax case. For that reason it is with Mr. A. Mulder from Jack Poell law firm in Echt remained. Moreover, if it is a tax case, a defense should be conducted with the help of Fouderer Accountants and Silahis Administration and Tax Advice Office, De Heer Theu Sweron. A completely different decision would have been made if the tax authorities had provided information.

P5.

July 22, 1998 I read, Appendix 96 , that contact has been made with Mr. J. Boone. In addition, Mr. Boone refrained from saying that I should have gone straight to him. Apparently does not want to interfere because Jack Poell lawyers were already involved.

Appendix 3. Execution sale Telegraaf 17-06 '96. Attachments

Appendix 4 14 June '96 De Telegraaf of 14 June 1996 Appendices

Appendix 5 14 June '96 Letter from Jack Poell advocaten Attachments

Appendix 6. Letter to the corporate tax authorities. Appendices

Annex 7, Corporate Tax Authorities: "Mr. Remmen is not a party to this for the tax authorities." Attachments

November 20, 1996 .

The GAK Nederland BV accused me of having worked at the Hollandsche Wijnhandel on a limited basis, without compensation, with the aim of building a new future. Mr. Boudewijn van Haren writes to me:

“I can understand how you tried to build a new future with the Hollandsche Wijnhandel. I cannot understand that you have withheld this work for the GAK. "

I had consulted with the officials of the Gak about my situation but they responded with: "That message does not work at all at the GAK. They have no understanding of it and your benefit will be stopped immediately." Mr. Baudewijn van Haren would like to know which officials have warned me about this. I did not give those names of the GAK officials then because of their well-intended directions. 

Appendix 8. Correspondence of Mr. Boudewijn van Haren. Attachments

Mr. Fons Mulders and Peter Holm have been to South Africa for a few days . Arrival in Cape Town on 13 July 1996 at 10.10 a.m.

Theu Sweron of Silahis administration office maintained the view that the officials of the Tax Authorities had made a big mistake. Because of this, Mr. AFJM Mulders, legal assistant at Jack Poell law firm and Peter Holm, believed to have to travel to South Africa. In conclusion, because the tax authorities always refused to provide information. Then by contacting Hubert to obtain info to achieve results.

How can it be possible that the tax authorities seize and disregard economic ownership? Why does the tax authorities not want to inform us or give us the opportunity to submit data?

(Peter Holm's visit may have been partly in his own interest. Peter Holm showed interest in taking over De Hollandsche Wijnhandel BV.)

P6.

The tax authorities themselves demonstrate with an attachment that they have made a major Miskleun .

Eventually much later, for everything too late, Mr. Mulders can obtain information via the Public Prosecution Service. An appendix, prepared by inspector M. van Noord, Corporate Tax Administration 's-Hertogenbosch. With that appendix it is perfectly clear and very demonstrable that the customs and tax authorities, including inspector Mr. M. van Noord, have made a big Miskleun.

 Views of Mr. Mulders:       

  1. according to Mr. Mulders, from Jack Poell lawyers, that it is unusual to seize without involving the economic owner.
  2. According to the official report of the house search, the investigation focuses on Mr Remmen as a suspect, but that Mr Remmen is not offered the opportunity to justify himself.

Mnr Herklaas Hugo in Paarl, supplier of De Hollandsche Wijnhandel BV and other buyers, has paid the travel and accommodation costs of Messrs. Mulders and Holm in connection with his claims on De Hollandsche Wijnhandel, plus two containers not yet delivered to Tamis VOF in Ouddorp. but it didn't help him. A container was delivered from 3 containers destined for Tamis VOF and 2 containers were stored in the Port of Antwerp where they were seized. As far as I am concerned, the visit of Messrs. Mulders and Holm made me feel supported in the unfortunate situation I was in, but the visit of Fons Mulders and Peter Holm did not make any sense.

The advice of Mr. Holm and Mr. Mulders was: do not return to the Netherlands until we know the cause of the seizure. I could not go back either, my bank account was cleared by the Belastin service and my private accommodation sold out to the last. So I also had no accommodation in the Netherlands.

an outing

Mr Fons Mulders wanted to visit that southern tip of the Cape, there was hardly enough time for such things, but I drove with him and Peter Holm to the Cape Point. Unfortunately it was overcast that day. Low hanging clouds and fog. You could not see a hand. When he arrived at the Cape Point, Mr. Mulders sit on the edge of the rocks above the sea, but due to the weather you could not see anything of the sea, but the sloshing sea and the surf were clearly heard. After Fons Mulders had been in the fog for quite a while, he said that he enjoyed immensely the southernmost tip of the continent of Africa and we drove back to Paarl. The weather, the mist, and the rustling of the sea had created the atmosphere of where the Indian and Atlantic Ocean meet.

The deliveries from Cape Europeline in Paarl with destination Tamis VOF in Ouddorp. Unlawful seizure. Mr. van Wieringen.

The claims of Cape Europeline, due to the delivered wines to and through De Hollandsche Wijnhandel, were unfortunately not covered by the credit insurance of Cape Europeline Ltd. Considered by Mr Hugo as goods under his own control. Hubert Remmen was after all his agent in the Netherlands.

P7.

Mnr Herklaas Hugo did request advice from his Credit Guarantee Insurance, Mr. Neil Wood TMC Australia, and was referred to Mr. van Wieringen in the Netherlands. That is how contact with Mr. van Wieringen concerning De Hollandsche Wijnhandel BV, also concerning the payment of 3.2 million guilders, due to the overpaid and claimed excise duties by Wijnexpeditiekantoor Heesch BV

Appendix 9 / 1-2. Letter to Mr. van Wieringen from Lexus International. Attachments

Cape Europeline Ltd. was appointed by the agent of Mediterranen Shipping Compagnie, Dekkers & Wirts in Antwerp. Announced that two containers with “destination Tamis VOF” have been seized by Belgian Customs, on the instruction of the Dutch tax authorities. This is because De Hollandsche Wijnhandel BV had tax debts. IeVAT, and import duties etc.

Of three containers, the destination was Tamis VOF in Ouddorp - Alkmaar and not De Hollandsche Wijnhandel in Den Bosch. A container is a container delivered to Tamis VOF. Two containers were seized. De Hollandsche Wijnhandel BV had no tax debts. In addition, those three containers were sold by Cape Europeline Ltd to Tamis VOF and not to De Hollandsche Wijnhandel. The Bill of Lading was on Gerard Tamis.

Completely grounded as a result of an FIOD investigation and the KWV received funds in my name in Switzerland. Speaking literally and figuratively on the street, Hubert Remmen started a business again, with a BV that was still in his closet. That BV was registered in the name of Aart van Beek. For certainty not in the name of the KWV agent. Established during the world boycott period for the KWV, to meet the wishes of the KWV in South Africa. KWV cases could be registered in the name of a Dutch BV and would not fall under the world boycott period of South Africa. On the advice of Mr. Jan Boone from Wijk bij Duurstede, the shares of that BV were transferred from Aart van Beek to Hubert's girlfriend, Jeannette Lensen.

It was in their mutual interest, Hubert and Jeannette, to build up income again. Huub Remmen was the economic owner, the manager of the BV and the person who managed. Jeannette was the Legal owner and participated with Hfl 22000.00.

Huub Remmen then took over the name and goods from a company in North Holland. This is how "De Hollandsche Wijnhandel" came into being. Jeannette's share has been paid back, because she and her child Kim went back to Amsterdam, was no longer satisfied because of little income to live with Hubert.

Why did the FIOD start selling wine again after the debacle.

After Dirk Zwager took over the companies, I asked Pieter Batenburg, financial director of Dirk Zwager, to appoint a director as soon as possible in the interest of the companies. To resume that work I had not recovered sufficiently from Cancer. It marked the end of all my contacts in the European wine world.

P8.

In addition, my presence at the Heesch winery was not appreciated by the director, appointed by Dirk Zwager, Kees Visser .

My commitment was requested but at the same time I was worked out and I received no payment. Kees Visser did not want any interference and would prefer not to use our suppliers abroad, because he himself had enough relationships. Fortunately he couldn't get around it. Purchasing after harvest from the winemakers for the elevation in oak barrels has never been achieved.

Being without income was an important reason for me to start selling wine again. Jeannette needed more money and was used to a luxury life.

Consult with the Tax Authorities in advance. A person who has been declared bankrupt has the right to start anew.

I consulted with the tax authorities. I mean, among others, with Mr. Fleuren, recipient of Corporate Taxation in 's-Hertogenbosch. According to them, it was to appreciate that after everything that had happened to me, I wanted to put my shoulders back under it, to build up a business. According to the tax authorities, a person who was declared bankrupt had the right to start anew.

Jeannette was no less active and successfully started a practice in laser therapy. The guesthouse of my house had a separate entrance and was an ideal place for it. However, everything got stuck because Dirkzwagergroep had bought my luxury accommodation from the bankruptcy trustee (for only Hlfl 350,000. Value 1 million according to an offer from Estate Agent Zegers from Oss) and wished that we would leave the house. Jeannette started a new practice in Amsterdam. After wandering around I rented a warehouse in Den Bosch for De Hollandsche wijnhandel BV and private accommodation.

The start of the Hollandsche Wijnhandel BV

It was hard to get a business off the ground again. Thanks to the support of my South African relations, I managed to import enough supplies. I was able to cover the start-up losses of the new company with my benefit due to Cancer. Initial storage was in the double garage of our house, but Dirk Zwager had bought the house from the curator, and wished we would leave the house. Jeannette could therefore not continue with the laser therapy practice that was located in the guesthouse of our house. Her relations in Amsterdam offered (for a lot of money) a solution to start a practice there.

I transferred the wine stocks to a storage and forwarding company in Tilburg, but the owner of that storage company suddenly put the stocks on the street without warning. (Due to a tip from the Tax Authorities) I found accommodation for the supplies and transport at LVC in Leerdam, but LVC doubled the prices ... 

I managed to rent a BIM store in 's-Hertogenbosch. That barn-like storage became office and private accommodation. My brother Fons, who lived in Amsterdam, sold me a small price for a BMW that was in a perfect condition but used too much to see. Then Fons gave me a lemon pike. I started promoting South African wines and got help from the South African Embassy in The Hague. It wasn't easy because I haven't

P9.

recovered from long-term chemotherapy. At that time, Chemo Therapy was still a deadly medicine. Now people just walk on the street with it ..

I slept in a demarcated office in the hall of the wine store and woke up one night by flashing light on the walls. That was not possible, so pay attention and carefully I went to investigate. The entire outer wall of that storage was Ramen. I only saw fire, the cause of the flashes of light through the cracks in the walls of the office. Next to the building was the BBA bus garage. Dozens of buses were parked in the parking lot. They were all on fire. My dog, a German stand, panicked. I managed to put my BMW outside the building and locked Boefje in there. I had switched the fire department, but it took a long time before it was present. All buses from the BBA were on fire and there was nothing left to save. A number of windows in my storage jumped through the heat.

Op ‘n avond kreeg ik bezoek van een heer en mevrouw. Relaties van Zuid Afrikaanse Ambassade. Zij vroegen mijn medewerking voor een stand op een show bij de Zuid Afrikaanse Ambassade. Die mevrouw had haar zuster Nettie meegebracht. Tot ontsteltenis van die heer en mevrouw, wilde die zus niet meer met hun terug en wenste bij mij te blijven. Was dat zomaar verantwoord? Nettie Brok. Hoe konden die Heer en Mevrouw weer huiswaarts gaan zonder haar zus, die bij een vreemde man achter bleef?

Die opslag was te warm voor de wijnen. Een oplossing was en grote tweedelige kelder te huren van een gebouw van de BIM. Ik kende het gebouw dat voorheen van de Gruyter was. Mijnheer Verlinde van Wijnhandel Verlinde in Den Bosch, had mij er eens op gewezen dat de Gruyter over een uitstekend Laboratorium beschikte, dat wij het beste daar wijnmonsters konden laten analyseren.

Nu huurde ik er 'n grote tweedelige kelder. Een timmerbedrijf uit Oss liet ik in de grote kelder een kantoortje afschotten, een grote woonkeuken met kastenwanden bouwen voor al mijn prive goedjes en een kleine badkamer. Mijn slaapplaats in de kelder was een bed tussen gestapelde dozen van de wijnvoorraad. Ik richtte het kantoortje in, de kleine badkamer en een grote woonkeuken waar al mijn privé goederen opgeslagen werden. Een grote kastenwand, koel- en ijskasten, fornuis etc. Huiskamer tafel en stoelen etc.  Die kelder werd mijn bedrijf, kantoor, en ook weer mijn privé onderkomen. Frans Luik, in loondienst, deed hoofdzakelijk het werk. Barbie Korenbits de administratie. Vrienden Toon Willems, Jeroen Prinsen, Jan van Haren en Nettie Brok kwamen met regelmaat helpen.

Om mij veroordeeld te krijgen, wilde de ambtenaren van het GAK, dat ik de enige persoon was die bij De Hollandsche Wijnhandel werkte. Zij wensten niet te geloven in de hulp die ik van mijn relaties/vrienden ontving. Voor de verzendingen van de orders had ik het voordeel dat een transporteur, Europa Expresse, in het zelfde pand, juist boven onze kelder gevestigd was en de orders bij ons in de kelder afhaalde. Het was  jaren werken om voldoende omzet op te bouwen. Toen het uiteindelijk begon te lukken werd De Hollandsche Wijnhandel B.V. inclusief mijn prive bezittingen door de belastingdienst in beslag genomen en in een record tijd uitverkocht.

P10.

Het GAK. Geen uitkering meer ondanks nog herstellende van kanker.

Later wegens de betrokkenheid van Mr. van Dooren, curator van De Hollandsche Wijnhandel, heb ik geen kans gehad de beslissingen van het Gak te weerleggen door de afwijzende houding van Mr. van Dooren.

Mr. van Dooren heeft mij laten weten dat hij niet van plan is op enigerlei wijze behulpzaam te zijn. Eerder moet ik erop rekenen door hem verantwoordelijk gesteld te worden voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Daar schrijft Mr. van Dooren wel actie voor te willen ondernemen maar niet voor de miskleun van de belastingdienst. Een duidelijk aanwijsbare oorzaak van de miskleun door de belastingdienst is aan de Rechter Commissaris Mr. Hoppers en aan Mr. van Dooren bij herhaling verstrekt. Mr. van Dooren wenst er geen aandacht aan te besteden en mij verantwoordelijk stellen deed hij helaas ook niet. Zo manoeuvreerde Mr. Van Dooren.

 De zakenrelaties in Zuid Afrika die mij ondersteunden.

Dr Jannie Retief, KWV Export directeur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen, om te getuigen voor de FIOD-affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Mr Boone had KWV getuigen nodig, om te kunnen verklaren dat die gelden niet van mijn bedrijven afkomstig waren. Dat het een situatie was ontstaan wegens de wereldboycot voor Zuid-Afrika.  De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Jannie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr. Retief, te groot zou zijn en het gevolgen op zou op roepen voor de wijnexport van Zuid Afrika naar de EEG. Ondanks toegezegd door Dr. Retief, had ik niet de door Mr. Boone gewenste ondersteuning. Achteraf, in 1997, heeft ons de informatie bereikt, dat er meer aan de hand was, dan 'n zending voor Wijnexpeditie B.V. met valse herkomst documenten. De Nationale co-operatieve KWV, die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had, was in moeilijkheden wegens kopiëren en exporteren van o.a. Champagne onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden.

Nu ik weer een wijnimportbedrijf wilde beginnen adviseerde Dr Jannie mij wat te doen. Niet meer als KWV agent maar met ondersteuning van Mnr  Herklaas Hugo met Cape Europeline in Paarl en of Mnr van den Meerendonk van van den Meerendonk expediteurs in Kaapstad.  In aanvang heb ik gewerkt met van den Meerendonk en vervolgens met de hulp van Cape Europline Ltd. Mij werd aangeboden als agent op te treden en voor De Hollandsche Wijnhandel aankopen te doen, bij de kelders waar ik relatie mee had. Cape Europeline en Van den Meerendonk konden voor ons kosteloos werken en financieren. omdat het Gouvernement van President de Klerk,aan grote uitkeringen deed voor ge-exporteerde producten. 19,5% export bevordering.

Door al de jaren dat ik voor de KWV gewerkt had en ook in Zuid Afrika verbleven, had ik goede zakenrelaties zoals: Dr. Jannie Retief, Mnr Koos Louw (v/h KWV procureur) Kowie du Toit van Vlottenburg Kelder, Malmesbury kelder, Leo Kimble van De Leeuwenjacht, De Landskroon, Kanonkop, Charles Back van Fairview, Charles en Marcel van de Walt van Veenwouden en Hartenberg Estate. Mnr van Vuren Malmesburykelder, Mnr van den Meerendonk, Herklaas Hugo en Brian O'Grady.

Den Bosch. In het vizier van de Douane ambtenaren

Het was vreemd dat Douane controleambtenaren speciale aandacht gingen besteden aan de persoon Hubert Remmen.  Door de ambtenaren E. Schepers en R.G. Luiken werd ik aangehouden op vrijdag 6 januari 1994.

P11. 

Ik was op weg naar Amsterdam met Netty Brok omdat mijn broer Fons op sterven lag. Ik had 5 dozen wijn ingeladen voor ‘n klant ook in Amsterdam. Wij kregen alleen toestemming om door te rijden omdat het mijn stervende broer betrof.

Vreemd gedrag van douaneambtenaren. Wat hadden ze te zoeken?

Het was vreemd en bemerkelijk dat Douane controleambtenaren aandacht gingen besteden, aan Hubert Remmen c.q. De Hollandsche Wijnhandel B.V. Desgevraagd verklaarde de heer Madern van de douane, "omdat er meer wijn in Nederland verkocht zou worden als ingevoerd." Dat de douaneambtenaren het verdacht vonden, dat wij geen gebruik maakten van het recht wijnen onveraccijnst in te voeren en on veraccijnst op te slaan. Een z.g. AGP. Accijns Goederen opslag Plaats aan te vragen; daarbij vindt afdracht van de accijnzen pas na verkoop plaats. Ze vonden het vreemd, dat ik direct bij invoer alle accijnzen betaalde via Gaston Schul douaneagenten.

Dat er door ons geen gebruik gemaakt werd van het recht een AGP aan te vragen, om onveraccijnst op te kunnen slaan, zou volgens de Douane ambtenaren ons verdacht gemaakt hebben voor clandestiene wijninvoer.  Omdat de Hollandsche Wijnhandel alleen zaken deed in Zuid Afrikaanse wijnen, lijkt het mij onmogelijk wijnen in te voeren zonder de bemoeienis van de Douane in de haven van Rotterdam of Antwerpen.

Na alle moeilijkheden en werkzaamheden, welke ik had ondervonden bij Wijnexpeditie Heesch B.V., met de Belastingdienst en de extra controles op voorraden veraccijnsde goederen, middels een  AGP, had ik besloten om voor De Hollandsche Wijnhandel B.V., met die kleine omzet, geen extra en tijdrovende AGP voorraadadministratie veraccijnsde wijnen aan te gaan en alle bemoeiingen met de ambtenaren uit te sluiten. Gewoon, door als ook algemeen gebruikelijk, alle accijnzen en invoerrechten bij invoer te betalen. Nu zou dat tegen mij spreken vanwege de mogelijkheid en het recht een AGP aan te vragen.

Een verklaring van de Douaneambtenaren dat alle wijnen correct ingevoerd waren.                                             1995 De douaneambtenaren, het team van de heer Madern, meenden dat er in een week ervoor, volgens hen op zicht, meer op voorraad was bij De Hollandsche wijnhandel. Waar was die voorraad gebleven? Door het lossen van een container was de doorloop versperd. Ik ga er van uit dat het aanzicht wel anders leek, maar nu alles uit gesorteerd en opgeborgen was, de kelder opgeruimd, leek het minder. Bovendien was er opgeslagen in de achterste kelder van het pand die nog leeg was.

De oorzaak van de onaangekondigde inval.                                                                                                                  De douaneambtenaren verklaarden dat zij op zoek waren naar clandestiene invoer van wijnen, omdat in Nederland meer wijnen verkocht werden als ingevoerd. Op hun verzoek overhandigde ik hen de legger met alle invoerdocumenten. Nadat alles door hen gecontroleerd was, kon ik van hen vernemen dat de voorraden correct ingevoerd waren. Tot dusver is het contact met die vier douaneambtenaren met mij persoonlijk verlopen en hebben zij niet gezegd, dat zij door zouden gaan om te bereiken, mij van fraude te kunnen beschuldigen.

P12.

Overname van De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Ik reisde naar Zuid Afrika op verzoek van Dr Jannie Retief van de KWV, voor een bespreking i.v.m. overname van De Hollandsche Wijnhandel BV door de KWV. Nu de omzet van de Hollandsche Wijnhandel BV de eindelijk van de grond begon te komen, zei Dr Jannie Retief dat het ‘n goed moment is om naar Zuid Afrika te komen, om met de KWV van Zuid Afrika te onderhandelen, voor ‘n overname van het jonge bedrijfje.  De KWV had inmiddels in England Cavendisch op gekocht, in Duitsland Eggers en Franken in Bremen. Dr. Retief zei: "in Nederland zal het een goed begin zijn om met De Hollandsche Wijnhandel B.V. een nieuw KWV agentschap op te bouwen." "Dat mijn persoon daarbij gehandhaafd en betaald zal blijven als adviseur."  Dr. Retief was de mening toegedaan, dat het ‘n hele rompslomp is, om voor de KWV een bedrijf in Nederland op te starten. "Met de overname van ‘n bestaand bedrijf, De Hollandsche Wijnhandel B.V. zou alles geregeld zijn en heeft de KWV een goed begin."  Voor mij een uitstekende oplossing, omdat ik niet geheel hersteld was van  de chemotherapie die ik ondergaan had en de gevolgen van een zeer ernstige frontale autobotsing in Zuid Afrika. (Breuken in beide voeten en een verbrijzelde enkel) Ik zou in dienst blijven bij De Hollandsche Wijnhandel als adviseur maar natuurlijk zou ik meer inzet leveren.

Waarom zijn die ambtenaren door blijven gaan met zoeken of ik van Fraude beschuldigd kon worden?  Wat kan het doel geweest zijn? Bovendien leek het mij ongebruikelijke manieren van de Belastingdienst.

Niet Hubert maar Jeannette zou de bedrijfsvoerder moeten zijn, volgens de douaneambtenaren.

Later hebben wij vernomen uit Douanepost nr 0004/95/4, dat de douaneambtenaren H. Madern , J.J. Orth, , E.F. Schepens en H. G. Luiken; Dat naar aanleiding van een onderzoek naar “accijnsontduiking”, (en die was er niet) is gebleken, dat de handel en wandel fiscaal gezien niet zo regelmatig verloopt, als eigenlijk zou moeten. De bestuurlijke figuur achter de  B.V. De Hollandsche Wijnhandel is niet de aandeelhoudster Mevr. Lensen, zoals ook zou moeten zijn volgens de Kamer van Koophandel, doch dhr H. Remmen ook bekend van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V.  en de Caves Hubert B.V.’s.

Wat is dit voor een verhaal?

Jeannette was reeds overbezet wegens haar Lasertherapie praktijk. Hoe zou Jeannette de bedrijfsvoerder kunnen zijn? Bovendien had Jeannette nooit met wijnhandel te doen gehad. Hubert had de contacten in Zuid Afrika en relatie met de afnemers. Bovendien had Hubert 'De Hollandsche Wijnhandel' overgenomen om die in de B.V. in te brengen. Het aandeel van Jeannette was terug betaald maar de overschrijving op naam van Hubert had nog niet plaats gevonden; de belastingdienst hield het op. Wat is het probleem van een man en vrouw situatie. Ik was de persoon met mogelijkheden voor wijnimport. Hoezo, zou moeten, volgens de Kamer van Koophandel dat Mevr. Lensen bedrijfsvoerder is?  We hadden samen besloten en Jeannette had deel genomen met Hfl. 22000.00. Wat was hier fiscaal fout?

In 1992 reeds als bedrijfsvoerder contact met de belastingdienst. Rapport belastingdienst 0151

In het rapport van de belastingdienst 0151 staat vermeld, dat in 1992 de controlerende ambtenaar door Hubert Remmen, namens De Hollandsche Wijnhandel, te woord is gestaan, en dat Dhr Remmen alle stukken ondertekent.

P13.

Het was in 1992 al bij de belastingdienst duidelijk, dat Hubert Remmen de directie voerde en de bedrijfsvoerder was.

De douane en de belastingdienst willen met ‘n beslaglegging proberen de gehele administratie in bezit te krijgen om zo "alsnog" Hubert Remmen te kunnen beschuldigen van fraude.

Aldus heeft de douane, nadat hun gebleken was, na onderzoek voor accijnsfraude, dat alle wijnen correct ingevoerd waren, contact gezocht met de Belastingdienst Ondernemingen ‘s-Hertogenbosch, om een algeheel onderzoek in te stellen. Vanwege  een 99% vermoeden, dat bij een aangekondigd onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen, is besloten via een beslaglegging, de volledige administratie in bezit te krijgen en tevens  een soort zekerheid te stellen voor opgelegde en op te leggen aanslagen. Bij voorbaat? ...

Ik had bij de controle of alle goederen correct ingevoerd waren en of de rechten betaald waren, de administratie aangeboden. Ze hebben toen alle invoerdocumenten gecontroleerd. Er was niets fout. Waarom ‘n beslaglegging en bij voorbaat beslaglegging voor een zekerheidstelling voor op te leggen aanslagen? Dus ze wisten vooruit wat ze van plan waren te doen. Ze waren dus bij De Hollandsche Wijnhandel B.V., om hoe dan ook en te kosten van alles, Hubert Remmen te kunnen beschuldigen van fraude. Was er een aanleiding waarvoor een onderzoek ingesteld moest worden?

Bij voorbaat straf?

Ik moet nu denken aan de onderwijzer op huisbezoek, die met de vader van Jantje praat over de problemen met Jantje. De welwillende vader zegt tegen de schoolmeester “Ik heb er geen probleem mee als u Jantje slaat als hij stout is en sla Jantje nu maar eens flink tegen zijn kop dan heeft hij dat reeds gehad voor het geval dat hij straks weer moeilijk is op school”.

Beslag gelegd Ja, maar nu moet er wel ‘n reden tevoorschijn komen.

Was er een reden om door te gaan om Hubert Remmen te willen beschuldigen? Het vermoeden dat bij, aankondiging van ‘n onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen? Op welke manier en door wie? Door de directeur van Silahis administratie en belastingadviesbureau? Terwijl ik in Zuid Afrika was.  Ze hadden toch geconstateerd dat de voorraden correct ingevoerd waren. Na de beslaglegging is de relatief kleine administratie geheel in hun bezit gekomen en door hen gecontroleerd. Twee weken lang en met vier personen in het kleine kantoortje van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Elk papiertje werd volgens de bewaker van het gebouw, de heer Van Zoggel van de BIM, twee maal omgedraaid en weer opnieuw.

Waarom heeft men al die moeite gedaan? De doelstelling van de beslaglegging: “de administratie geheel in bezit te krijgen”, maar dan  die gegevens  niet te gebruiken om aan te tonen dat er Fraude zou zijn gepleegd?

Er was geen fraude. Ja, maar er was reeds beslag gelegd en wat nu? De ambtenaren hebben er gezocht om op een andere manier fraude aan te tonen. Door bedrog te verzinnen, alsnog aan te tonen dat er door Hubert Remmen fraude gepleegd zou zijn?                                                                    P14.

De volledige omzet is verantwoord middels facturen inkoop en verkoop.

De belastingdienst vermeldt dat Hubert Remmen de bestuurlijke figuur was. Wat was daar fout aan? Ik was de economische eigenaar, de persoon die directie voerde, ook de persoon die kontact had met relaties zowel voor inkoop als verkoop. Op welke manier kan de fiscus mij aansprakelijk stellen voor een, door de belastingdienst theoretische verzonnen meeromzet, ondersteund met een aantal grote foutieve berekeningen?

Wat van, om bij voorbaat tevens een soort zekerheid te stellen voor opgelegde en op te leggen aanslagen en ‘n verhoging?

Bijlage 10 Interne Memo douane en belastingdienst. Bijlages

De belastingdienst rapporteert: (Inspecteur M van Noord) Bijlage 10.

Op basis van gegevens van derden heb ik vastgesteld, dat  de ontvangstverantwoording niet volledig is.

Aan de hand van gegevens van derden, een recente prijslijst en de opgenomen voorraad per 11 januari 1995, is een gemiddeld gewogen verkoopprijs bepaald. Het brutowinstpercentage is op grond van het bovenstaande bepaald op 223% Het overzicht met aantallen is als bijlage bij dit rapport opgenomen.

Achteraf, maar voor alles te laat, heeft Mr. A. Mulders via het O.M. gegevens kunnen verkrijgen, met daarbij een bijlage opgesteld door inspecteur de Heer Noord van de belastingdienst.  Met die bijlage is het makkelijk geworden om de Miskleunen van de belastingdienst aan te tonen.

  1. Die derden zijn, neem ik aan, het team van de heer Madern.
  2. Die recente prijslijst is een "adviesprijslijst" voor de slijters, advies prijzen waaraan de slijters kunnen verkopen aan hun klanten, tegen welke prijzen door drankwinkels verkocht kan worden. Het is niet de prijslijst waar voor de Hollandsche Wijnhandel verkocht aan en factureerde, de inkoopprijzen voor drankwinkels, en al die facturen waren in handen van de belastingdienst. Er staat een fout in die prijslijst met adviesverkoopprijzen voor slijters, waardoor ik die prijslijst herken. (De handelsprijs van Kanonkop is niet overrold met de particuliere adviesprijs.)
  3. De gemiddeld gewogen verkoopprijsberekening van de heer van Noord is doorspekt met fouten, waardoor hij extra hoog uitkomt, en dan ook nog: met gebruik van de adviesprijzen waar niet wij, De Hollandsche Wijnhandel, maar de slijters, onze afnemers, voor verkopen.  De uitkomst van de berekeningen van de heer Noord zijn zo hoog, Het brutowinstpercentage van 223%, dat het voor iedereen ‘n aanwijzing is dat het om een Miskleun gaat. (bijv. inkoop Fl. 500,000 verkoop + 223% = Fl.1615000 marge Fl. 1 115000) Op deze basis heeft men de jaarlijkse inkoop, van alle jaren, omgerekend om aan te tonen dat ik met veel geld aan de haal zou zijn
  4. Middels het overzicht van de heer Noord inspecteur van de belastingdienst en de bijlage met de aantallen bij het rapport hebben wij gegevens genoeg, om aan te tonen dat de belastingdienst op alle gebied fout is. Bijna ongeloofwaardig, dat de ambtenaren en inspecteur Noord hebben geen gebruik hebben gemaakt, van de administratieve omzetgegevens inhun bezit.
  5.                                                                                    P15.                                                                                         De heer M. van .Noord de Inspecteur van belastingen: "De correctie betreft het bewust en met opzet niet boeken van devolledige ontvangsten. De boete bedraagt 100% waarvan ik niets zal kwijtschelden. Gelet op wat in eerdere stadia is geconstateerd door de FIOD inzake de andere B.V.’s van Dhr Remmen. Gezien de aard en de omvang van de bedoelde feiten is er sprake van ernstige en verhoudingsgewijs omvangrijke fraude. Er is sprake van opzet. De belastingplichtige wist dat de aangifte tot een te laag bedrag zou worden gedaan."           

 De volledige omzet is verantwoord middels facturen inkoop en verkoop en die documenten zijn in bezit van de belastingdienst. Wat is nou het probleem. Ik wordt beschuldigd voor verduistering van gelden. Om dat de bewijzen, de verkoopfacturen, van de gehele omzet niet in aanmerking genomen worden. De inkoopfacturen zijn, volgens de verklaring  en gegevens van de Heer Noord wel voor de berekening door inspecteur de heer Noord gebruikt. De belastingdienst heeft notitie genomen van de verkoopfacturen maar later dus niet erkend. Voor het innen van de debiteuren hebben ze wel de verkoopfacturen gebruikt en die debiteuren waren drankwinkels/slijterijen en geen particulieren. Dus kan men niet ontkennen de handelsprijzen voor drankwinkels niet gezien te hebben.

Op basis van met verkeerde prijzen te vermenigvuldigen, daarbij een aantal foutieve berekeningen komt de  heer van Noord nog extra hoog uit. Daarmede meent de heer M. van Noord van de belastingdienst, aan te kunnen tonen dat De Hollandsche wijnhandel verkocht met een brutowinst van 223 %. Zal er iemand zijn die er geloof aan kan hechten, dat het bestaat dat op wijn 223% Bruto Winst gemaakt wordt? (Ja, De officier van Justitie in vergelijk met zijn eigen inkomen.) Daarbij zijn ook de zendingen van Cape Europeline via De Hollandsche Wijnhandel rechtstreeks doorgeleverd. Dat kan 5 tot 10 % op kommissiebasis opgeleverd hebben.

De bruto bijdrage. ‘n Bemerking op wat de Heer van Noord “Brutowinst” noemt.

Met het cijfer van 223% brutowinst moet rekening gehouden worden dat de Heer van Noord uitgaat van het verschil tussen de “kale inkoopprijzen” (zonder de kosten en rechten) en de “de particuliere verkoopprijzen”. D.w.z. niet de prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel verkoopt, maar de prijzen waar tegen de slijter verkoopt. Het bedrag van 223% kan niet brutowinst genoemd worden, het is een bruto bijdrage die ontstond op 'n product, maar niet van toepassing is op De Hollandsche Wijnhandel B.V.

In het rapport van de belastingdienst staat:

Bij het door de douane ingestelde onderzoek is gebleken, dat Dhr Remmen activiteiten verricht in de B.V.

Volgens een verklaring is er geen vergoeding door de B.V. aan hem uitbetaald.

Tevens was een ander persoon bezig met de computer van het bedrijf, doch ook deze persoon verklaarde, mijn zwager, dat het om een vriendendienst ging inverband met een begrafenis en dat er geen vergoeding door hem werd ontvangen.

P16.

Er moet dus gesteld worden, volgens de belastingdienst (vanwege de begrafenis van mijn broer? Haha) dat de gecorrigeerde winsten van de B.V. niet als lonen, noch als andere bedrijfskosten zijn uit betaald er moet aldus de belastingdienst een grote uitdeling zijn geweest op basis van die 223%.

Aan wie?

Hahahah, Ja die enorme winsten zijn in de zakken van Hubert Remmen verdwenen. Daarmee slaapt hij in Namibië, Ai Ais (toen in een vervallen toestand), wegens geen geld en geen verblijfsvergunning voor Zuid Afrika onder een boom in een tentje. Daarna is hij in Polsmoore gevangenis opgesloten wegens werken, handtekeningen gezet bij 'n Bank zonder een werkvergunning. Zuid Afrika.

Een uitdeling? Neen juist andersom, ik betaalde met mijn kleine inkomen de aanloop- verliezen van de Hollandsche Wijnhandel B.V.

Die andere persoon aangetroffen bij De Hollandsche Wijnhandel was mijn zwager Michael Trockel. Ja die ambtenaren van de belastingdienst kennen dat natuurlijk niet, vrienden en familie die bereid zijn in te springen wegens een begrafenis.

__________________________________________

 

P17.

 

Vervolg gegevens De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Woensdag 11 Januari 1995. Opname voorraad. Accijnscontrolle, door de Douane ambtenaren onder leiding van de heer Madern.

Het was de dag van de begrafenis van mijn broer Fons. (Mijn zwager Michael Trockel was hierdoor aanwezig als hierboven vermeld zonder betaling) Aanleiding was. volgens de Heer Madern, dat op vrijdag 06 januari 1994 tijdens een surveillance werd geconstateerd, dat vanuit het pand van De Hollandsche Wijnhandel B.V.  5 dozen wijn in een personenauto werden geladen.

(Inderdaad een zeer vreemd gebeuren en dat ook nog bij een wijnhandel, HAhahah.)

12 januari 1995 overhandigde ik aan de douaneambtenaren alle invoerdocumenten van de Zuid Afrikaanse wijnen en daaruit bleek de douaneambtenaren dat alle invoer correct was afgewerkt.

De ambtenaren bleven zoeken naar een uitweg voor de beslaglegging. De registratie bij de Kamer van Koophandel.

Naar aanleiding van een door de douane ‘s-Hertogenbosch ingesteld onderzoek naar accijnsontduiking is de ambtenaren gebleken, reeds hierboven vermeld, dat de handel en wandel van De Hollandsche Wijnhandel fiscaal, niet zo regelmatig verloopt als eigenlijk zou moeten volgens de kamer van Koophandel. De bestuurlijke figuur achter deze B.V. is niet Mevr. Lensen doch Dhr. H. Remmen, bij hen bekend van het Wijnexpeditiekantoor te Heesch B.V. Door de FIOD aangehouden en veroordeeld door de rechtbank wegens gedurende de Boycotperiode voor Zuid Afrika gelden in het buitenland op naam te hebben gehad. Aldus heeft de douane contact gezocht met de belastingdienst ondernemingen ‘s-Hertogenbosch om een algeheel onderzoek in te stellen.

De samenwerking van de douaneambtenaren en de belastingdienst ondernemingen: heeft geresulteerd in een beslaglegging en executoriale uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel. Op basis van door de ambtenaren bedachte, verzonnen meer omzet voortkomende winstmarge van 223%, moet Hubert Remmen met veel geld aan de haal zijn.

De Heer Noord: "Gezien de aard en omvang van de feiten is er tevens sprake van ernstige en verhoudingsgewijs omvangrijke fraude en omdat deze omvangrijke fraude Hubert Remmen betreft zijn door de belastingdienst “extra grote boetes en aanslagen opgelegd.”

Achteraf is ons medegedeeld dat Jeannette het faillissement heeft aangevraagd.

Jeannette Lensen de juridische eigenaar van de Hollandsche Wijnhandel, is door de belastingdienst geïnformeerd, over de gelden waarmee Hubert Remmen aan de haal zou zijn. Omdat de overdracht nog niet plaatsgevonden had heeft Jeannette kunnen besluiten, faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. aan te vragen, en op het verzoek van de belastingdienst in te gaan, om nooit meer contact met Hubert Remmen op te nemen.

De Slotopmerking van de heer M. van Noord inzake het door hem berekende rapport, met de uitkomst van een winst marge van 223%.

P18.

"De gevolgen van het boekenonderzoek heb ik niet besproken met de ondernemer of adviseur."  “Een afschrift van het rapport is toegezonden aan de betrokken bedrijfsverenigingen en aan de belastingdienst Douane,’’s-Hertogenbosch”. Getekend: Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch. De inspecteur M. van Noord.             (Door de heer M. van Noord is 'n rapport opgesteld zonder het hierboven door de heer van Noord genoemde boekenonderzoek ofwel de administratie te betrekken. Ook de verkoopfacturen, bijv. van de debiteuren door de belastingdienst geïnd, is geen kennelijk geen aandacht besteed, niet nagezien door de heer inspecteur Noord).

Waarom zou de Heer M. van Noord de resultaten van het boekenonderzoek opnemen, met de ondernemer of de adviseur? Nee, dat moeten we niet doen. Stel dat mijn berekeningen onderuit gehaald zouden worden. Door slechts een telefoontje, met de adviseur van De Hollandsche Wijnhandel B.V de Heer Theu Sweron van Silahis  administratiekantoor, zou Inspecteur M .van Noord al wakker geschrokken zijn.

De administratie van De Hollandsche Wijnhandel was beperkt, vanwege de lage omzet van de eerste jaren, en omdat de verkopen, het aantal facturen, telkens grote hoeveelheden waren door de aankopen van Slijterijen.

Het boekenonderzoek?” Heeft de inspecteur, M. van Noord, niet ontdekt dat hij niet met de boeken c.q. administratie bezig was? Dat hij daardoor verkeerde berekeningen maakte, op basis van voorraden en het om rekenen aan verkeerde prijzen. Dat hij ook nog ‘n aantal grote fouten heeft gemaakt en daardoor uitkwam op de ongeloofwaardige winstmarge van 223%.

Gewoontegetrouw, neem ik aan, schrijft M. van Noord in zijn slotopmerkingen “de gevolgen van het boekenonderzoek": De heer van Noord moet beter op zijn woorden letten. Een boekenonderzoek was hier van het hoogste belang. Een boekenonderzoek zou immers aangetoond hebben, dat de ramp die Jeannette, de leveranciers en mij overkomen is, veroorzaakt is door de miskleun van de ambtenaren van de douane en belastingdienst. Dit inclusief het aandeel, de foutieve berekeningen, van de Heer Inspecteur M. van Noord zelf.

De miskleun van de belastingdienst afgedekt door Jeannettte tegen Hubert in het harnas te jagen.

De omzet van De Hollandsche Wijnhandel bedroeg in het eerste jaar 1991 Fl 33000.00 tot hooguit f 5/600.000,00 in 1994/95.  Daardoor ontstonden dus aanloop verliezen. Er was inzet nodig om met zo min mogelijk kosten te werken. De relatief kleine volledige en bijgewerkte administratie is in bezit van het team van M. Madern gekomen, inclusief de Laptop met alle gegevens. 14 dagen lang de administratie doorzocht met 4 personen. Ook het archief van alle voorgaande Jaren was aanwezig.                 Elk papiertje twee maal omgedraaid en weer op nieuw volgens de Heer Van Zoggel, de bewaker van het gebouw. De vraag is of ze een grote janboel veroorzaakt hebben. De curator Mr. Van Doorn zegt de administratie ontvangen te hebben in een grote wanorde.

Waarom is er een uitvlucht gezocht, door buiten de door hun gecontroleerde administratie om, geheel in hun bezit, te pogen op een of andere manier fraude aan te kunnen tonen?

P19.

Met foutieve berekening aan te tonen, dat Hubert Remmen omzet verzwegen zou hebben? Dat Hubert Remmen de bestuurder van De Hollandsche Wijnhandel, de grote bedragen door de ambtenaren verzonnen, niet bestaande omzet, achter gehouden zou hebben?

Met die verzonnen cijfers heeft de belastingdienst, Jeannette Lensen tegen Hubert in het Harnas weten te jagen. Dat kwam de ambtenaren goed uit, zich indekken tegen de grote Miskleun die zij gemaakt hebben. Men heeft met die door de ambtenaren bedachte omzet cijfers, toestemming weten te krijgen van de Officier van Justitie, om beslag te leggen en de Hollandsche Wijnhandel B.V. en executoriaal uit te verkopen inclusief de privé bezittingen van Hubert Remmen..

De ingreep uitgevoerd door overheidsambtenaren, toont aan  dat  controle- ambtenaren onbeperkt tekeer kunnen gaan, zelfs zonder harde bewijzen. De hele zaak berust op door hun zelf bedachte move, om niet van de administratie uit te gaan. In feite is het heel doorzichtig, als men notitie neemt van de door de ambtenaren aangedragen z.g. feiten en berekeningen. Dit alles met ernstige gevolgen voor de crediteuren en voor Hubert Remmen, geen inkomsten meer, geen toekomst meer in het bedrijf samen met de grote internationale KWV van Zuid Afrika. Dit houdt dus ook in dat de officier van justitie klakkeloos de ambtenaren volgt.

Bijlage 12. Brief van Hubert Remmen aan Mr. Jan Boone. Bijlages

Bijlage 14. 13 april 1998. Een van de brieven aan de Rechter Commissaris Mr. J Bruggink en de curator Mr.van Doorn. Bijlages

Bijlage 126/2 Jeannette werd opgelegd niet in bezwaar te gaan tegen de ingreep van de Belastingdienst.

Wat is het probleem dat de aandelen, op advies van Mr. Boone, geregistreerd waren op mijn toenmalige vrouw Jeannette Lensen? Alles ondernomen wegens de belangen welke Jeannette met dochtertje Kim had met haar man Hubert Remmen. Omdat wij te weinig inkomsten hadden was het in ons beider belang inkomsten te verwerven. 

Jeannette heeft voor de gemakkelijkste weg voor haarzelf gekozen, omdat de belastingdienst haar totale vrijwaring heeft geboden, als zij tekende als gemachtigde van de B.V., niet in bezwaar te zullen gaan tegen de ingreep van de belastingdienst. (Het aandeel in de B.V van Jeannette was al terug betaald in verband de geplande overschrijving op naam van Hubert) De belastingdienst heeft Jeannette voorgehouden, dat Hubert haar bedrogen had met geen inkomsten te hebben, dat zij haar persoonlijke vermogen, de luxe inboedel, de door haar nieuw opgezette praktijk in Amsterdam en haar inkomsten zou redden, indien Jeannette akkoord zou gaan met de ingreep van de Belastingdienst. Hiermede hebben ook de ambtenaren van de belastingdienst kans gezien zich te kunnen redden. Dit, tegen te moeten verantwoorden van wat zij aangevangen hadden.    

De ambtenaren van de Douane en Belastingdienst hebben goed geweten, dat zij een grote Miskleun gemaakt hebben. Omdat de belastingdienst het er op aangestuurd heeft, zodat mevr. Lensen het zo wil, en het haar goed uitkomt, waren de ambtenaren ingedekt voor hun misdadige optreden. De ambtenaren zouden in grote problemen komen indien Hubert Remmen zich zou kunnen verantwoorden.

P20.

Jeannette Lensen werd gedwongen en afgeperst. Men bedreigde haar met dat zij een enorme uitkering gehad moet hebben, vanwege de door hen verzonnen winsten van de Hollandsche Wijnhandel. Er werd gedreigd met of beslag gelegd op haar bezittingen.  Dat zij zijnde de juridische eigenaar van de B.V., aansprakelijk zal worden gesteld. Maar indien Jeannette geen contact meer opneemt met Hubert Remmen en er voor tekent niet in verdediging te zullen gaan zal de belastingdienst haar niet verder lastig vallen. d.w.z. De belastingdienst zal niets ondernemen en haar totale vrijwaring geven. 

Had Jeannette, als zijnde de juridische eigenaar, niet de plicht zich te verdedigen ten behoeve van de crediteuren, Hubert Remmen en haar zelf? Had Jeannette en ook de Belastingdienst er rekening mee moeten houden, dat haar investering in De Hollandsche Wijnhandel al terug betaald was. Dit in verband de geplande overschrijving van de B.V. De Hollandsche Wijnhandel op naam van Hubert. Jeannette wenste geen contact met Hubert op te nemen, zij was in onvrede met Hubert. Jeannette zat in een val die door de belastingdienst was opgezet, met de door de ambtenaren (verzonnen) winsten, waarmede Hubert aan de haal zou zijn.

Ondanks dat haar deel al terug betaald was Jeannette Juridisch gesproken, A.E.J Lensen, nog eigenaar van de B.V. omdat de belastingdienst de overschrijving van de B.V. op naam van Hubert Remmen tegengehouden heeft. Dien ten gevolge was Jeannette eigenlijk persoonlijk verantwoordelijk voor alle schulden van De Hollandsche Wijnhandel B.V.  Daarbij zou zij een belastingaanslagen niet kunnen ontwijken, omdat Jeannette over voldoende inkomsten beschikte. Jeannette zou Hubert (eigenaar en de beschuldigde persoon door de belastingdienst) nodig gehad hebben om zich te verdedigen. Voor de belastingdienst speelde het blijkbaar geen rol dat zij in konden vorderen via Jeannette. Het doel was immers gericht op Hubert Remmen en wat zij daarbij nodig hadden was dat Hubert Remmen zich niet kon verantwoorden. Indien Jeannetten met mij in contact gebleven was had Jeannette en ondergetekende een zeer grote claim kunnen leggen op de belastingdienst.

Curator Mr. van Dooren van Holla & van Dooren nam geen maatregelen.

Was het later niet de plicht van de curator Mr. S.M.M. van Dooren, die alle rechten in handen had, er rekening mee te houden dat door grove fouten van de belastingdienst, een faillissement en zeer grote schade ontstaan was? Waarom men op basis zonder aantoonbare bewijzen, uit de administratie van De Hollandsche Wijnhandel, maar met verzonnen berekeningen, poogde te bereiken, dat Hubert Remmen nooit meer zaken zou kunnen doen. Terwijl men over de gehele administratie en de computer beschikte. De doelstelling van de beslaglegging was de volledige administratie in bezit te krijgen en dan er geen gebruik van te maken?  Hoe werkt dat? Was het een noodsprong van de douane en belastingambtenaren om de beslaglegging te verantwoorden?

Voor het innen van de debiteuren hadden ze geen probleem, om uit te gaan van de administratie. Daarbij is notitie genomen van de facturen waarop de werkelijke verkoopprijzen stonden, maar dan wordt besloten om met een andere kronkel, naar een uitweg te zoeken om een Fraude aan te kunnen tonen.

Was het een voorop gezet plan om te voorkomen dat Hubert zijn rechten op 3.2 miljoen, het tegoed op de belastingdienst, uit betaald zou krijgen? De accountants van Dirk Zwager hadden hiervoor gewaarschuwd. "Het daarom ook beter was dat die financiën, 3.2 milj. in handen van Dirk Zwager gekomen was. (De Dirkzwagergroep heeft toezeggingen gedaan

P21.

maar er niets tegenover gesteld ofwel, beter gezegd, niet nagekomen, zelfs het huis waarin wij woonden moesten wij verlaten)

Bijlage 14 Bijlages

Jeannette, de hoofdoorzaak dat geen verdedigging kon worden gevoerd. Het inkomen van mevr. Lensen.

De belasting ambtenaren hebben verteld, dat zij op de hoogte zijn van het door hen genoemde grote inkomen van mevr. Lensen.  

Bijlage 15. 126 / 2october 1997 Verslag Hfl 1500 per dag inkomsten van de Lasertherapie praktijk en in bezit van een inboedel van Hfl 500.000,00.

Wat moet ik met de huidige situatie nu blijkt dat Jeannette tegen werkt? Dat Jeannette zelfs mijn faillissement heeft aangevraagd; het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V..  Het is nooit mijn bedoeling geweest haar te benadelen. Ik heb voor bescherming gezorgd van haar bezittingen. Nu heeft Jeannette haar belangen ingeruild voor de miskleun die de belastingdienst heeft gemaakt. "Jeannette heeft medewerking gegeven aan het misdadige optreden van de Belastingdienst." Is Jeannette nu niet verantwoordelijk geworden, door haar tegenwerking, voor de crediteuren en mij persoonlijk? Jeannette heeft de belastingdienst de kans te geven, een beslaglegging en uitverkoop te houden, terwijl er in werkelijkheid bij De Hollandsche Wijnhandel geen belastingschulden waren.  Mevr. Jeannette Lensen heeft aan de Fiscus een verklaring verstrekt, waarin zij zich akkoord heeft verklaard, met de door de belastingdienst georganiseerde gang van zaken. Kan ik hier vaststellen dat de Belastingdienst en ook Jeannette veroorzaakt hebben dat verdedigging niet gevoerd kon worden; de Belastingdienst zou geen enkele kans gehad hebben. 

Gelijktijdig met de beslaglegging en verkoop van De Hollandsche Wijnhandel heeft de belastingdienst een deal afgesloten met Mevr. Lensen. Zij heeft moeten tekenen als gemachtigde van de B.V. niet in protest te gaan tegen de ingreep van de belastingdienst. Daarbij door de ambtenaren opgelegd gekregen: geen contact meer op te mogen nemen met Hubert Remmen.

De bedreiging van de Belastingdienst. Hoe vuil kan de belastingdienst optreden om een miskleun af te dekken.

Jeannette Lensen is aangeboden er persoonlijk zonder kleerscheuren af te kunnen komen. Zij zou volgens de belastingdienst verantwoordelijk zijn, voor de belastingschulden wegens de niet bestaande maar verzonnen meer omzet.  Zij werd volledig gevrijwaard, omdat zij akkoord ging, aan de belastingdienst medewerking te verlenen om Hubert Remmen te vernietigen. Jeannetten hoeft haar grote inkomen niet te verantwoorden en kan haar privé bezittingen en haar nieuwe praktijk in Lasertherapie behouden.  Ook daar was aanvankelijk beslag op gelegd ofwel de Belastingdienst dreigede haar met beslaglegging.

Zoeken in het ongewisse. De Belastingsienst wenste niet bekend te maken waar de klepel hing. 

Waarom hebben de ambtenaren Jeannette opgelegd geen contact meer op te nemen met Hubert Remmen. Kan alleen maar geweest zijn ter bescherming van de Heren ambtenaren zelf.

P22.

Waarom heeft men "het waarom" niet aan ons verteld. Het waarom er een opdracht was van, om hoe dan ook te bereiken, dat er voor mij een definitief einde zou komen aan deelname van mijn persoon aan het bedrijfsleven. Dat het ten kostten van alles bereikt diende te worden. De heer Theu Sweron wist niet waar te zoeken en Mr. A Mulders en de heer Peter Holm reisde er voor naar Zuid Afrika. Ik kon hun ook niet informeren. De douane en de belastingdienst opereerde onder geheim houding. Gaat dit niet veel en veel te ver?

Mr. van Wieringen.

Weert 02/09. 1997  Mr M.H. van Wieringen: Uit ingewonnen informatie begreep ik dat zij iedere medewerking weigert. Aangezien zij directeur en enig aandeelhouder was van de failliete B.V. kon geen enkele actie ondernomen worden tegen de fiscus omdat formeel als akkoord is.”  Maar, Jeannette wenst niet meer bij mij te blijven en haar aandeel in De Hollandsche Wijnhandel was al terug betaald.

De zaakvoerder en economische eigenaar was Hubert Remmen en tegen hem was de actie van de douane en Belastingdienst gericht. De actie van de ambtenaren was niet gericht tegen Jeannette Lensen. Mij werd mij geadviseerd in Zuid Afrika te blijven tot de belastingdienst met info zou komen, maar ik was ook gedwongen in Zuid Afrika te blijven wegens gebrek aan financiën. Daarbij had ik geen werk en in Nederland geen onderkomen meer. Wat te doen? In Zuid Afrika had ik het probleem dat mijn relaties, mijn leveranciers, niet betaald werden. Hierdoor kon en wilde ik in Zuid Afrika op niemand terug vallen. Geen kans om weer betrokken te raken met de wijnindustrie / productie in Zuid Afrika. Hoe kon ik mij daar nog redden? Ik werd opgevangen door de fam. Bester, JP en Alexa, daarna door Dr. Karel Rode met zijn vrouw Antoinette. Verbleef vervolgens bij Valencia Morilly en haar dochter Raja.

 De mooiste vrouw maar het was liefde voor luxe.

Jeannette is met haar kind Kim bij Hubert Remmen weg gegaan. Jeanette werd ontevreden omdat ik door de onteigening van mijn bedrijven,1991/92, te weinig inkomen had. Dààrvoor was Jeannette niet bij mij komen wonen, volgens haar verklaring aan Toon en Hennie. Daarbij kwam dat de Hollandsche Wijnhandel B.V. nog op haar naam stond.  Jeannette wenste dat ik De Hollandsche Wijnhandel B.V. liet overschrijven op mijn naam. Daar was ik het met eens omdat Jeannette niet bij mij wilde blijven. Zo niet dan had ik ook de zorg dat de Belastingdienst haar grote inkomen zou onderzoeken. 

Met hulp van Silahis administratie en belastingadvieskantoor ondernamen wij pogingen om De Hollandsche Wijnhandel over te schrijven op mijn naam. Wij kregen toezeggingen van de belastingdienst maar toch, uiteindelijk geen medewerking. De belastingdienst hield ons en de Heeer Tjeu Sweron aan het lijntje. Jeannette meende niet anders dan, dat het onwil was van mijn kant. Hierdoor werd de verhouding van Jeannette met mij steeds slechter.

De belastingambtenaren wisten Jeannette te overtuigen, met de door hun verzonnen inkomsten, dat ik veel geld uit de Hollandsche Wijnhandel B.V. achterover gedrukt had. Gevolglijk dat Jeannette meende dat ik haar bedrogen had, door mij voor arm aan haar had voorgehouden; dat ik niet over ‘n beter inkomen zou beschikken. Door gemeenschappelijke vrienden van Jeannette en mij werd ik uitgescholden voor dief en rijkaard. Jeannette riep ook nog andere dingen op, om haar houding ten opzichte van mij, bij onze vrienden te kunnen verdediggen.

P24.

De uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Alle gelden geïnd door de belastingdienst. Geen geld beschikbaar voor de crediteuren.

Door de uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V., inclusief al mijn privé bezittingen, in een record tijd na de beslaglegging, zal er een beperkte opbrengst geweest zijn. Na de uitverkoop zijn alle opbrengsten door de belastingdienst geïnd. De crediteuren zijn hierdoor weer(!), niet betaald, zoals, toen er bij Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. een faillissement ontstaan is en een overdracht gerealiseerd is, zonder rekening te houden met de crediteuren. Terwijl er nooit een sprake is geweest van bankroet maar wel van verkeerde beslissingen door de overheid.

Wat is Kaal geplukt?

Bekend van toepassing voor drugs en onderwereld figuren. Beroving van alle eigendomen inclusief de privé eigendommen. In mijn geval het bedrijf De Hollandsche Wijnhandel en alle privé goederen, geluid installatie, mijn viool, Gouden Cartier Bril, gouden manchetknopen van mijn vader, Foto’s van mijn ouders, Bed, Lakens en dekens, tafel en stoelen, zelfs de toiletpot op de wc, bad, alle keukengerei, gaskomfoor, lepels messen en vorken, alle wandkasten, aanrecht, koelkast met inhoud, vrieskisten met inhoud, schoenen en de kleding. Op het Kantoor: de gehele administratie, computer, tafels en stoelen en bureau desk en banksaldo.

De administratie is in een grote wanorde in boxen met resten van de kleding en een hoeveelheid papieren, zo kon ik vernemen van Mr. van Doorn, bij hem de curator terecht gekomen. Bijlage 89.

Met De Hollandsche Wijnhandel is met zorg zaken gedaan aan uitsluitend handelsprijzen.

Aan de enkele particulier die kwam kopen verkochten wij ook aan handelsprijzen. Mede ook omdat de groothandel Sligro vlak bij ons gevestigd was. Indien een Horeca ondernemer geen rekening wilde, boekte ik een nota aan passsant en contant. De boekhouding werd de eerste jaren gevoerd door Fouderer Register Accountants en vervolgens onder leiding van Silahis Administratie- en Belastingadviesbureau. De reden waarom ik met extra zorg zaken deed, zelfs de administratie “volledig” in handen had gegeven van een Register accountant, was omdat Jeannette bij De Hollandsche Wijnhandel betrokken was. Bijlages

Bijlage 16/95/96 Bijlages

Mr. van Dooren: "uw privé situatie heeft niets vandoen met het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel". 

11 Maart 1997 Bijlage 17 Bijlages en 99.  Brief van Mr. S.M.M. van Dooren.

Mr. van Dooren ziet geen aanleiding om zich voor mijn prive situatie van dienst te zijn, omdat het met het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, volgens Mr. Van Dooren, weinig tot niets met u van doen heeft. Mr. van Dooren gaat er ook niet op in, dat mijn prive goederen en onderkomen door de belastingdienst verkocht zijn. Ik nu geen inkomsten meer heb. Mr. Van Dooren creëert hier twee beschuldiggingen. 1. Ondanks de contacten die ik met Mr van Dooren onderhoud, verkondigt hij dat ik mij schuilhoud in Zuid Afrika en dat hij van mij geen medewerking meent te mogen ontvangen. 2. Veeleer te vrezen heeft, dat ik als

P24.

bestuurder van de failliete vennootschap aansprakelijk te achten ben, voor het totale deficit als gevolg van kennelijk onbehoorlijk bestuur, waardoor de Hollandsche Wijnhandel in staat van faillissement is geraakt.

Bijlage 18, 12 maart 1997 beantwoord ik Mr. van Dooren met de volgende verwijzingen:

- De situatie met Jeannette Lensen.

- Dat Theu Sweron die de leiding had over de administratie bij de belastingdienst is verjaagd. 

- De inzet van mijn plaatsvervanger Tjeu Sweron (voor die twee weken dat ik dacht in Zuid- Afrika te zijn), Jack Poell

  advocatenkantoor en Peter Holm bedrijven adviesbureau.

- Het bestuur van De Hollandsche Wijnhandel B.V. waarbij Registeraccountants Fouderer de volledige administratie in handen

  had opgevolgd door Silahis Administratiekantoor, de Heer Theu Sweron. 

- Dat de B.V. De Hollandsche Wijnhandel in goede staat overgenomen kon worden door de KWV van Zuid Afrika waarbij ik

  zelf inkomsten zou hebben.

  Dat de financiële gegevens, zonder vergoeding, wegens de verontwaardiging van Theu Sweron, voor Mr. van Dooren

  beschikbaar zijn.

- Dat de B.V. door aantoonbare foutieve berekeningen van de belastingdienst in staat van faillissement is geraakt.

Uiteindelijk via het O.M. gegevens van de belastingdienst kunnen verkrijgen waarmede de Miskleun van de belastingdienst zeer goed aantoonbaar was.

Hieronder:

  1. Kopie uit het rapport van de heer M. van Noord van de belastingdienst. Bijlage 19 Bijlages
  1. De prijslijst van de werkelijke prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel de verkopen  heeft gefactureerd

    12/09. 1996. Een prijslijst opgevraagd bij een klant, Theo Fit, Hoorn. Wijnkoperij ‘t Fust. Prijzen waarvoor aan de

     drankwinkels door De Hollandsche Wijnhandel B.V. is geleverd.

Bijlage 20 Bijlages

Mr van Dooren is niet in beweging te krijgen.

Bijlage 21 -  27 mei 1997 Schrijven aan Mr. S.M.M. van Dooren. Ik maak mij zorgen omdat nog steeds niet blijkt dat er enige ontwikkeling is omtrent het faillissement. Ik wil vergissingen voorkomen en streef naar een goede oplossing. Hierbij het rekenschema van de belastingdienst. De werkelijke oorzaak van al de aanslagen, de beslaglegging en uitverkoop.

P25

Een volledige uitleg en verwijzing naar de miskleunen van de ambtenaren o.a. die van de heer van Noort van de belastingdienst. Bijlage 22. Bijlages Rekenschema en prijslijst. Bijlage 12 maart 1997 hierboven reeds afgedrukt. Incl. de prijslijst waarvoor De Hollandsche Wijnhandel heeft verkocht. (Overigens Mr. Van Doorn beschikt over de gehele administratie en is volgens zijn zegge door hem geordend.)

Mr. van Dooren. De kool is de sop niet waard.

De belastingdienst heeft aan Vennootschapsbelasting 1994 en omzetbelasting 1991 t/m 1994 en maart 1996 in totaal Hfl 640.000 ingediend bij de curator. Mr. van Dooren schrijft " het zeker niet uit te sluiten is dat de aanslagen aanmerkelijk te hoog zijn" maar Mr. van Dooren is niet bereid om er tegen te ondernemen. Bezwaar gericht aan de belastingdienst zou geen enkel effect hebben omdat het niet zou leiden volgens Mr. van Dooren tot toename van het boedel actief. De belastingdienst blijft dan nog de grootste crediteur. De boedel schiet hier dus niets mee op.

Het standpunt van Mr. van Dooren is, ondanks dat hij weet dat de belastingdienst een grote Miskleun heeft begaan, dat het geen zin heeft hier tegen te verweren omdat het niet loont.

Mr. van Dooren is niet in beweging te krijgen. Mr. van Dooren blijft er aan voorbijgaan, dat wegens de miskleunen van de ambtenaren minstens een claim van meer dan een miljoen bij de belastingdienst kan worden ingediend. Dat alle aanslagen, waar Mr. van Dooren mee schermt komen te vervallen.  Dat het optreden van de belastingdienst misdadig te noemen is maakt Mr. van Dooren blijkbaar niets uit.

Natuurlijk ben ik verontwaardigd maar het doel is: Mr. van Dooren in beweging te krijgen.

Mr van Dooren beschouwd al de info en bewijzen die hij van mij ontvangt, om een claim te leggen bij de belastingdienst, als ‘n berichtgeving die aangeeft dat: ik zeer verontwaardigd ben, over de wijze waarop de belastingdienst is opgetreden. Mr. van Dooren schrijft ”dat het niet nodig is dat steeds te herhalen”.

De bekende manier van hoe Mr. van Dooren reageert en laat blijken de berichten z.g. anders te begrijpen. Dat de aangedragen bewijzen niet bedoeld zouden zijn om de Miskleun van de belastingdienst aan te tonen. Mr. van Dooren meent slim te zijn maar het is heel doorzichtig en getuigd van zijn mentaliteit.

Bijlage 23, 27 juni Schrijf ik Mr. van Dooren om hem alsnog over te halen de belastingdienst verantwoordelijk te stellen. Ik verwijs ernaar dat Register accountants Fouderer en Silahis administratiebureau over alle gegevens beschikken en er wegens hun verontwaardiging over de toedracht, van een vergoeding afzien. Bijlages

Fraude aantonen middels een door Silahis Belastingadviesbureau volledig geklaarde zaak.

De Heer Madern van de Douane is nog verder gegaan ter verkrijging van toestemming van de Officier van Justitie en De Weledelgestrenge Heer Mr. J.J.H. Bruggink Rechter Commissaris. 

P26.

De Heer Madern heeft de een vertraagde aflevering van transportdocumenten bij de Douaneagent, veroorzaakt door de transporteur, Europa Expresse, en de eveneens ‘n vertraging wegens de drukte bij het jaareinde bij het Douanekantoor Gaston Schul, aangegrepen om aan te tonen, dat er onregelmatigheden zouden zijn met de importdocumenten. Hij vermelde daarbij niet aan de Rechter Commissaris dat die zaak niet aan Hubert Remmen te wijten is geweest. maar aan de transporteur Europa Expresse en aan het Douanekantoor Gaston Shul.

Na contact met de Heer Konings en de heer Vrijters van Gaston Schul had ik vooraf gemeld en afgesproken, dat zij de eerste zending uit Frankrijk voor De Hollandsche Wijnhandel B.V. af zouden werken. De douane ambtenaren meende te kunnen verklaren dat ik verdacht was van clandestiene invoer uit Frankrijk. Dit mede wegens foutief ingevulde documenten door de leveranciers. Een zending van Vignerons Catalans, La Cariano via Vilaro Bruxelles en Bichot te Beaune. Het werd als zijnde bedrog door Hubert Remmen door hun vermeld. Het was de eerste zending die De Hollandsche Wijnhandel ooit uit Frankrijk heeft ontvangen en een vrienden dienst voor enkele afnemers van Kaapse wijnen: Peter Kreft, Amsterdam, Frans Luik van Vinsafi en  Gerard Tamis, Oud Dorp- Alkmaar.

In het verslag van de ambtenaren staat, dat door de Douane wijnen aangetroffen zijn uit Frankrijk welke op verschillende en/of foutieve identificatienummers gekocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. Er had moeten staan dat de leveranciers wijnen geleverd hebben met foutieve identificatie nummers op de documenten, overgenomen van andere export zendingen.

De problemen met de te laat geregistreerde invoerdocumenten door Gaston-Shul douaneagenten zijn voor wat De Hollandsche Wijnhandel c.q. Hubert Remmen aangaat, volledig opgelost. Dit door het tijdig ingrijpen van Hubert Remmen met inschakeling van Silahis belasting adviesbureau, de heer Theu Sweron. Overigens door Hubert Remmen zelf ontdekt en gemeld bij de belastingdienst, omdat hij de te betalen aanslag miste voor de administratie van het jaareinde.  

 Aangehouden niet door de politie maar door douaneambtenaren.

Waarom is vermeld dat ik op vrijdag 6 januari 1994 5 dozen wijn in mijn auto heb geladen voor een klant in A’dam alsof dit accijns fraude zou kunnen zijn?  Van alle importzendingen werd bij invoer de accijnzen en import duties voldaan. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had alleen correct ingevoerde wijnen en accijnzen en invoerrechten betaald op de voorraad. De douane ambtenaren, het team van de heer M Madern, hebben dit ook geconstateerd en erkend. Wat was nou de bedoeling van die douane ambtenaren? Dat op 6 januari 1994 tijdens een surveillance door E. Schepers en R. Luiken werd geconstateerd dat er van uit het pand De Hollandsche Wijnhandel dozen wijn in een personenauto werden geladen. Deze personenauto werd gecontroleerd. Geconstateerd werd dat die 5 dozen in de auto aanwezig waren. Dat het, zoals door de douane ambtenarren vermeld, de aanleiding is geweest voor een algehele accijnscontrole.

Moet ik dat geloven?  Met wat voor een opdracht zijn die douane ambtenaren te werk gegaan? In januari 1994 aangehouden met 5 dozen wijn op pad naar een klant en in juni 1996 hierdoor verdacht van clandestiene invoer??

P27.

Frans Luyk.

Proces-verbaal van verhoor getuige H.J. van de Henk van de Henk van de Vijfeijke:

Dat hij 70 000 km per jaar reed d.w.z. de km die voor het bedrijf werden gereden. Dat waren niet de km die ik persoonlijk gereden heb, maar grotendeels door Frans Luyk, vertegenwoordiger van De Hollandsche Wijnhandel.  Frans Luik, bij de Hollandsche Wijnhandel in dienst, die met mij samen werkte om De Hollandsche Wijnhandel van de grond te krijgen. Ik was ook maanden lang in ‘n ziekenhuis in Zuid Afrika. Frans Luyk is toen naar Nederland terug gekeerd om de zaken van De Hollandsche Wijnhandel te behartigen.

Proces-verbaal getuige H.J. van de Henk van de Henk van de Vijfeijke. Beslaglegging en de aanslagen waarmee Jeannette werd bedreigd.

Er staat: 0omdat Lensen het bedrijf op haar naam heeft staan, heeft er onder meer een correctie plaats gevonden op de inkomstenbelasting over de Jaren 1991 – 1992 en 1993. Deze worden mevr. Lensen aangerekend maar zijn feitelijk Remmen toe te rekenen omdat hij de persoon is die het bedrijf heeft geleid.

Zijn die mij toe te rekenen? Dit verklaart de belastingdienst! Ok. graag, maar mag ik mij dan niet verdedigen? Dat zou niet moeilijk zijn geweest. Ook Theu Sweron van Silahis, mijn belastingadviseur, staat in de startblokken. Ik kan ook rekenen op de heer van de Henk van de Vijfeijken en op die van Fouderer Registeraccountants. De administratie werd volledig gevoerd door een Registeraccountant en daarna onder leiding van Silahis administratiekantoor.

Een verklaring van de Heer Henk van de Vijfeijke van Fouderer Registeraccountants en de Heer Sweron van Silahis Administratie- en belastingadviesbureau.

Zie de verklaring van De Heer Henk van de Vijfeijke van Fouderer Register accountants dat hij de gegevens van de belastingdienst betwijfelt. “Het rapport zelf heb ik altijd in twijfel getrokken”. “Helaas moest ik meegaan met de belangen van mijn cliënte mevr. Lensen waardoor u feitelijk buitenspel kwam te staan. U kon zich daardoor niet verdedigen, alhoewel ik vond dat u daar recht op had”.

De Heer Henk van de Vijfeijke heeft de “volledige” administratie gevoerd van De Hollandsche Wijnhandel in de tijd dat hij werkzaam was bij Fouderer Registeraccountants. Hier dus hier een getuigenverklaring niet ten nadelen maar ten voordelen van Hubert Remmen. Tevens wordt hier aangetoond dat Hubert Remmen de directie voerde. 

Theu Sweron van Silahis Administratie- en belastingadviesbureau schrijft: “ Niemand doet iets tegen de belastingdienst die in mijn ogen de nodige steken heeft laten vallen”.

De correcties die de belastingdienst met behulp van de door de ambtenaren geconstrueerde omzetcijfers, op basis van 223% brutowinst, bedroegen voor het jaar 1991: fl. 33.524,00. Voor het jaar 1992 173 698.00 en fl 381.533.00 voor het jaar 1993.

De nog te betalen omzetbelasting en vennootschapsbelasting is berekend over de omzet van 1994 Hfl.  264.119,00.

P28.

Omzetbelasting periode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996 Hfl. 379.000,00 En volgens Mr. S.M.M. van Dooren Dwangbevel Omzetbelasting: 1994 Fl 405.236,00. Kosten Fl  15.000,00?? 

Maar alle btw is betaald. Hoe kan dit?    no 25   Bijlages

De aanslagen van de belastingdienst. Mr van Wieringen. 

Bijlage: 115. 3 dec. 1997 info M.S.C. alleen Tamis had de rechten.

B 117 Omschrijving verschaft aan Mr. van Wieringen.

No 26 Bijlages

Cape Europeline te Paarl en Van den Meerendonk in Cape Town.

Alle verschepingen van Cape Europeline Ltd. worden ingeboekt onder de Hollandsche Wijnhandel, omdat Hubert Remmen de contacten onderhoudt als agent van Cape Europeline en met Herklaas Hugo de bestemming regelt. Van de drie containers verkocht aan Tamis, is een container aangekomen bij Tamis V.O.F. en op twee is door beslaglegging door de belastingdienst niets uitgeleverd. De curator heeft, nadat het beslag door de belastingdienst was opgeheven, die containers in handen weten te krijgen. Ik lees: " doordat de ontvanger, Gerard Tamis, aan de curator verklaarde dat hij geheel onbekend was met de koop."

(Wist Gerard Tamis ook niet meer dat de eerste container al in zijn bezit was? Maar DAT kwam de curator goed uit.)

Het gevolg is geweest dat de curator er vanuit gegaan is dat er geen sprake was van verkoop aan Tamis V.O.F en dat de containers aan De Hollandsche Wijnhandel toe zouden komen. De curator heeft daarop voor een dump prijs de containers aan Tamis verkocht. Slimme truc van Tamis. Hij had die containers nodig, Tamis zou de verkopen van die wijnen voortzetten volgens de afspraken die Gerard Tamis had met Cape Euopeline Ltd.

Alle eigendommen van De Hollandsche Wijnhandel en Hubert Remmen in bezit van de belastingdienst.

De actie van de douane en belastingdienst was geheel op Hubert Remmen gericht. Mevrouw Lensen heeft aan de Fiscus een verklaring verstrekt waarin zij zich akkoord heeft verklaard met de gang van zaken en voor de verdedigging weigert zij medewerking te geven. "Aangezien zij directeur en enige aandeelhouder was van De Hollandsche Wijnhandel B.V. kan geen enkele actie ondernomen worden tegen de fiscus omdat formeel alles akkoord is."  Aldus Mr. M. H. van Wieringen. (Maar het aandeel van Jeanette is terug betaald, zij wil ook niet meer betrokken zijn. Ongelukkig hield de belastingdienst de overschrijving van de B.V op naam van Hubert Remmen tegen.)

Formeel akkoord ja, omdat Jeannette Lensen, onder druk van de ambtenaren, het haar goed uitkomt dat zij geen belasting hoeft te betalen over haar riante inkomsten die zij had en heeft. Onder druk van de belastingdienst omdat de belastingdienst het nodig had, wegens de door hen gemaakte Miskleun, “niet van de in hun bezit zijnde volledige administratie, ihier bij de Lap Top, uit te gaan” om tegen een verdediging door Hubert Remmen beschermd te zijn.

P29.

Door met foutieve berekeningen ‘n brutowinst aangetoond hebben, zodat er beslag gelegd kon worden op de eigendommen van Hubert Remmen. Daarbij: dat Hubert Remmen die gelden, de niet bestaande meer omzet, verduisterd zou hebben. Mr. van Dooren vindt het niet de moeite waard om de belastingdienst aansprakelijk te stellen. ‘n Vordering van meer dan ‘n miljoen kan worden ingediend. Mr. Van Dooren oordeelt; het levert niets op. Dat Hubert Remmen en de crediteuren de dupe zijn geworden, door de foutieve ingreep van de belastingdienst, telt ook niet mee voor Mr. van Dooren.  Ik was de beschuldigde persoon maar er wordt mij niet de gelegenheid geboden mij te verantwoorden. De ambtenaren zijn zich bewust dat de Miskleunen aangetoond zou worden, indien Hubert Remmen zich zou kunnen verantwoorden.

Doodloop straat?

Mr. van Wieringen: Er kan geen enkele actie worden ondernomen.

Echter de kwestie is: dat de beslaglegging en faillissement veroorzaakt zijn door foutieve beschuldigingen van de douane- en belastingambtenaren. Hiermee niet alleen Jeannette Lensen maar ook de crediteuren en Hubert Remmen de economische eigenaar van de B.V. de dupe is geworden. Het is daarvoor dat actie moet worden ondernomen.

Als de B.V. op naam van Hubert Remmen gestaan zou hebben zouden die problemen zich niet voorgedaan hebben. Het was weer de belastingdienst die oorzaak was. De overschrijving van de B.V. op naam van Hubert Remmen is door de belastingdienst ondanks toezeggingen meer dan een jaar tegengehouden. De investering die Jeannette had gedaan in De Hollandsche Wijnhandel B.V. was reeds terug betaald.

De naam van A. van Beek was geen misleiding.

De ambtenaren bleven zoeken. In de rapportering van de ambtenaren staat vermeld: dat in 1990 in de opgave van naam en adres van de bestuurder de naam van Dhr H.W.J.J. Remmen weggelakt is en er is bijgeschreven de naam van A. van Beek.                                               De naam van A. van Beek was niets vreemd aan. Slaat terug op de perioden Wijnexpeditie Heesch B.V. en de KWV. Het was geen poging van valsheid in geschriften. Het accountantskantoor heeft een formulier gebruik dat op naam van Hubert stond

Om tegenmoet te komen aan KWV zaken in de wereld boycot periode voor  Zuid Afrika was 'n B.V. geregistreerd op Aad van Beek. Tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrika waren ook KWV zaken ook in handen gegeven van Hubert Remmen. Zodat KWV bezittingen beschermd waren tegen de wereldboycot als zijnde niet van een Zuid Afrikaanse eigenaar.  Zo ook met de BV op naam van Aad van Beek om Zuid Afrikaanse KWV merken te registreren op naam van ‘n Nederlandse B.V. c.q. eigenaar.

De B.V. op naam van Aart van Beek is gebruikt voor het onderbrengen van het eigendom van Zuid Afrikaanse merken in de wereld. Doordat het eigendom van de merken in handen kwam van een Nederlandse eigenaar, werd voorkomen dat deze merken waarin jaren geïnvesteerd was door de KWV verloren zouden gaan. Vervolgens werden die merken onderhouden, door te voorzien van wijnen uit Spanje, met de vermelding produce of Spain. Men wilde die merken niet op mijn naam registreren omdat ik als agent van de KWV met de KWV verbonden was.

P30.

Waarom werd het accountantskantoor Fouderer en Silahis administratie bureau niet benaderd?

In de rapportering van de belastingdienst staat, de adviseur Silahis B.V., Tjeu Sweron, verzorgt de aangifte loonbelasting en de jaarrekening. Dhr H.W.J.J. Remmen verzorgt de aangiften omzetbelasting maar tijdens het onderzoek naar accijnsfraude, die er niet was en dus ook niet gevonden is, hebben de ambtenaren uitgeweken om andere beschuldigingen te zoeken, te creëren. De Heer Tjeu Sweron, Silahis, werd niet betrokken. Ze wisten goed dat ze Silahis niet konden betrekken. De administratie stond onder controle en leiding van de heer Theu Sweron. Hadden ze dat wel gedaan dan waren zij vastgelopen.

Nadat ze de facturen van de leveranties en Gaston Shul Douanekantoor gecontroleerd hadden en vergeleken met de voorraden hebben de ambtenaren, aan mij persoonlijk erkend dat er geen sprake was van accijns en invoerrechten fraude. Dat was toch waar zij naar zochten. De oorzaak van het onderzoek zou toch verband houden, met dat in Nederland meer wijn verkocht zou worden als er officieel werd ingevoerd. (‘n vreemde stellingname, op welke basis?)

De ambtenaren hebben toen verzwegen, dat ze door zouden gaan om zaken te vinden om Hubert Remmen aan de grond te krijgen zodat hij nooit meer zaken zou kunnen doen.

Ook mijn Privé- en huishoudelijke bezittingen zijn uitverkocht.

Blz. 155. Verslag belastingdienst. Er staat Dhr Remmen verzorgt de aangiften voor de omzetbelasting maar de gang van zaken was:. Alle aangiften werden verzorgd door Accountantskantoor Fouderer Eindhoven en daarna door Administratie kantoor Silahis te Oss vervolgens ondertekend door "Hubert Remmen". de bedrijfsvoerder en economische eigenaar.

Mijn betrokkenheid als bestuurder en economische eigenaar bij De Hollandsche Wijnhandel was hen duidelijk. De ambtenaren zochten naar een manier mij te beschuldigen, maar bij voorbaat zou ik mij niet mogen verdedigen. Waarom niet, ik was toch de beschuldigde persoon? Ook mijn privé bezittingen aan het adres Veemarkt kade, mijn onderkomen, zijn inbeslaggenomen en voor 100% verkocht. Op welke manier kan er toestemming gegeven zijn ook mijn persoonlijke bezittingen totaal uit te verkopen?

Klanten van De Hollandsche Wijnhandel vonden het schandalig, van de belastingdienst een opgave te krijgen van mijn persoonlijke bezittingen.

In een proces-verbaal Bijlage 46 staat, dat volgens de belastingdienst Remmen de feitelijke leidinggevende persoon is, binnen de onderneming van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Het was dus de belastingdienst bekend, dat de beschuldigde persoon Hubert Remmen de economische eigenaar en bedrijfsvoerder was. Dit ook gebaseerd op de getekende documenten afkomstig van Fouderer Registeraccountants.

Holla & van  Dooren. Mr. H. Emmerig.

De bedrijven Wijnexpeditie Heesch B.V, de Caves Hubert B.V.’s, panden en industrieterreinen zijn door de curator, Mr. Emmerig van Holla & van Dooren, verkocht aan de Dirkzwagergroep. Beter gezegd “Going Concern” cadeau gegeven aan Dirkzwager  In juli

P31.

1996 is mijn nieuwe bedrijf De Hollandse Wijnhandel B.V. door de belastingdienst uitverkocht. Dit in een record tijd en zonder bericht vooraf.  Nadat ik klant was geweest bij Fouderer Register accountants, te duur voor het opstartende bedrijfje ben ik onder leiding van de Heer Theu Sweron van Silahis administratie en belastingadvieskantoor, de administratie bij gaan houden. Ik werkte op het kantoor van Silahis en Theu Sweron leerde mij ‘n volledige computeradministratie bij te houden.

De Hollandsche Wijnhandel Tjeu Sweron en Michael Trockel.

Met de Heer Tjeu Sweron had ik een uitstekende verhouding en Tjeu begeleide mij met de gehele administratie en belastingzaken. Tjeu Sweron had de controle van De Hollandsche Wijnhandel op zich genomen voor twee weken dat ik in Zuid Afrika zou zijn op verzoek van Dr. Jannie Retief, exportdirecteur van de KWV.

Mijn zwager Michael Trockel zou in die tijd bij De Hollandsche Wijnhandel aanwezig zijn. Het doel ln Zuid Afrika was te bespreken met Hugo Herklaas en de KWV directie hoe de KWV De Hollandsche Wijnhandel B.V. over zou kunnen nemen. Mijn persoon zou daarbij gehandhaafd en betaald blijven als adviseur.  

Mnr Sweron was betrokken en zeer goed op de hoogte van de gang van zaken in mijn bedrijf. Theu Sweron was hoogst ontsteld, dat op De Hollandsche Wijnhandel B.V. door de belastingdienst beslag gelegd werd. Daarop heeft Tjeu zich tot het uiterste ingezet en ter ondersteuning bedrijvenadviesbureau Peter Holm en Mr. Mulders van Jack Poell advocaten Kantoor ingeschakeld. Alle inzet was tevergeefs. Oorzaak: de belastingdienst weigerde openheid van zaken te geven.  Theu heeft protesterend bij de belastingdienst met de vuist op tafel geslagen.  Theu wist dat wij onder zijn leiding en medewerking de belastingverplichtingen correct afgewerkt hadden.

Indien de belastingdienst open kaart gespeeld zou hebben zou die hele affaire niet gespeeld hebben en al die kosten gespaard zijn gebleven. Waarom heeft de belasting dienst Silahis en Fouderer Register accountants uitgesloten? Door in ongewisheid te verkeren en dat Theu Sweron bleef vast houden dat hier een grote Miskleun door de belastingdienst was begaan, hebben Peter Holm en Mr. A.(Fons) Mulders de moeite genomen naar Zuid Afrika te reizen. Men wilde van mij persoonlijk inlichtingen krijgen en overleggen hoe het mogelijk zou kunnen zijn dat de belastingdienst, met toestemming van de Officier van Justitie, tot een beslaglegging en uitverkoop over heeft kunnen gaan. Er is inzet geleverd en kosten gemaakt wat niet nodig geweest zou zijn, als de ambtenaren van de Belastingdienst niet tegengewerkt zou hebben.  Het probleem was de houding van de belastingdienst, met het doel dat Hubert Remmen niet de kans zou mogen krijgen zich te verantwoorden.

De correspondentie met en van Jack Poell Advocaten te Echt. Mr .Fons  Mulders en Mr. Jack Poell en de belastingdienst. Bijlage 135 Zie  Blz 9 tot 18.

Naar Zuid Afrika om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen.

Het was ‘n uiterst moeilijke tijd geweest om De Hollandsche Wijnhandel B.V. van de grond te krijgen. 4 keer een transport bedrijf in moeten schakelen om te verhuizen. De Hollandsche Wijnhandel was gespecialiseerd in Kaapse wijnen. Mogelijk gemaakt, dank zij ondersteuning van de zakenrelaties in Zuid Afrika, maar niet meer als KWV agent. Toen het eindelijk begon te lukken en de omzet van De Hollandsche Wijnhandel de kosten ging dekken reisde Hubert

P32.

voor 14 dagen naar Zuid Afrika, om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen aan de KWV.  Dr. Retief had verzocht dat ik zou komen. De KWV had reeds hun agent Cape Vendice in Engeland overgenomen en in Duitsland Eggers & Franken in Bremen.

Een volgende stap zou zijn een KWV bedrijf in Nederland. De Hollandsche Wijnhandel B.V. was nog maar een kleine wijnimporteur maar Dr. Retief vond ‘n overname van De Hollandsche Wijnhandel de handigste weg om in Nederland op te starten en hiermee de KWV in Nederland te vertegenwoordigen. Hubert werd gevraagd gehandhaafd te blijven als adviseur. Het was voor mij een oplossing, omdat ik niet volledig hersteld was van kanker en niet volledig hersteld van een frontale auto botsing in Zuid Afrika. ‘n Gebroken enkel en  breuken in beide voeten had. Bijlage116

Controle op gelden. Export Financiering mag niet langer dan een jaar uitstaan.

Een tweede reden om in Zuid Afrika te zijn was, dat ook Herklaas Hugo Cape Europeline mij nodig had voor de eventuele overname, van De Hollandsche Wijnhandel door de KWV of anders door Cape Europeline Ltd. Het Krediet dat hij verschafte om mij de mogelijkheid te bieden De Hollandsche Wijnhandel B.V. op te bouwen, mocht volgens voorschriften van de overheid in Zuid Afrika niet langer dan 1 jaar uitstaan.

Bijlage 116. Ik zou het vermoeden hebben van de maatregelen van de belastingdienst en daarom naar Zuid Afrika vertrokken zijn.

Alle zaken met de belastingdienst waren onder leiding van Fouderer Registeraccountants en Silahis voor 100% goed afgewerkt. Op welke manier zou ik dan een vermoeden kunnen hebben? Hebben ze tekenen gevonden van voorzorgsmaatregelen van mij om te vertrekken? Nee.  Heb ik privé dingen als al mijn kleding, Cartier Gouden Bril, mijn viool etc. etc. meegenomen? Nee. Had ik enkele reis geboekt? Nee

In die tijd dat ik in Zuid Afrika was voor de overname van De Hollandsche Wijnhandel, kwam een bericht door van het door Tjeu Sweron en ingeroepen Bedrijfs Advies bureau Peter Holm en Mr. A. Mulders van Jack poell advocaten in Echt, dat de Hollandsche Wijnhandel; in beslag genomen was. Dat Peter Holm had kunnen vernemen, dat het sterven van de Belastingdienst was te bereiken, dat Hubert Remmen nooit meer zaken zou kunnen doen. Gelukkig was ik in die tijd te gast bij JP. en Alexa Bester en had ik op die manier 'n onderkomen.

De ambtenaren van de belastingdienst zijn er in geslaagd, toestemming te verkrijgen van de justitie, om beslag te leggen op de De Hollandsche Wijnhandel B.V. en de privé inboedel van Hubert Remmen. Daarop bestede de heer Madern een met vier ambtenaren 14 dagen” onderzoek in het mini kantoortje van De Hollandsche Wijnhandel. 

Ja, hoe krijgen we die beslaglegging verdedigd?

Volgens de bewaker van het gebouw de Heer Wim van Zoggel werd elk papiertje 2 keer omgedraaid en weer opnieuw. Het kan niet anders zijn dan, dat ze ontdekt hebben dat ze met de beslaglegging een grote fout gemaakt hebben. De door hun gecontroleerde administratie, inkoop en verkoop, import gegevens en de door hen gecontroleerde accijns afdracht, hebben blijkbaar niet opgeleverd, dat ik beschuldigd kon worden van fraude. Het doel waarvoor ze daar waren. Hoe zouden ze zich kunnen redden van de Miskleun beslag te hebben gelegd, ofwel een einde te kunnen maken aan Huub Remmen in het bedrijfsleven. De gehele administratie was aanwezig en in

P33.

een correcte staat inclusief de laptop die voor de administratie gebruikt is. De administratieve gegevens hebben zij niet kunnen gebruiken voor het doel waarvoor zij daar waren, nl. Fraude aantonen. Ook niet kunnen gebruiken om hun werk, de Miskleun, te verdedigen. Alles was 100% in orde.

Wat hebben de ambtenaren bedacht om zich zelf ofwel hun opdrachtgever te redden.

Wat is daarop door die ambtenaren gedaan om zich te redden van een gemaakte grote Miskleun. Anders gezegd: te pogen Hubert Remmen aan de grond te krijgen: De voorraadopname is door hen omgerekend in de inkoopwaarde bij de leveranciers in Zuid Afrika en in de “verkoopwaarde bij de slijters”. De slijterijen, de klanten afnemers van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Niet omgerekend aan de handelsprijzen prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel verkocht, zoals op alle facturen door hen onderzocht is vermeld.  Doch te hebben bedacht hoe ze hun Miskleun konden verdedigen en ‘n fraude door Hubert Remmen gepleegd, aan zouden kunnen tonen. De door hen, hierboven aangegeven bedachte gegevens, met daarbij een aantal foutieve berekening, geeft als resultaat een het voor iedereen ongeloofwaardige cijfer van 223% brutowinst. Hiermede wisten de ambtenaren van de Rechter Commissaris toestemming te krijgen De Hollandsche Wijnhandel B.V en voor 100% de privébezittingen van Hubert Remmen uit te verkopen. Hun werk was blijkbaar motieven te vinden, waardoor ‘n betreffende persoon veroordeeld kan worden. Ik vernam dat het hun werk niet is om notitie te nemen of tijd te besteden van de tegengestelde gegevens. Daarvoor waren zij niet in dienst en dat zou niet hun werk zijn. Die tegengestelde gegevens betrof de administratie van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gevoerd door Fouderer, nota bene registeraccountants en onder leiding van Silahis Oss, Theu Sweron. Tjeu Sweron werd bedreigd met in hechtenis neming als mede beschuldigde indien hij doorging met protesteren tegen de beslaglegging.

Bijlage. Het is gauw gezegd en gemakkelijk praten voor ‘n curator “de crediteuren worden niet betaald”. De koffie smaakt er voor hem niet slechter door. 

Is ‘n Curator er niet voor om voor de crediteuren en belanghebbend op te komen? Ook niet als hij weet dat mensen de dupe zijn van misstanden. Of toch wel, maar dus niet als Holla & van Dooren betrokken is? Toen na de dood van mijn vader, ik het huis van mijn ouders in Megen wilde kopen voor mijn familie, heb ik een groot gevecht moeten leveren omdat de curator geen medewerking wilde verlenen, in het belang van de crediteuren. Dankzij de hulp van toen mijn toekomsige schoonvader Gijs Ploegmakers, Ad de Reus. Bernard van de Krabben en Isaias van Lieshout OFM en Provinciaal pater Hogeboom, capituleerden de curator.

Duidelijke aanwijsbare oorzaken van het faillissement zijn aan Mr. van Dooren en ook aan de Rechter Commissaris verstrekt. Geen reactie.

De uitstaande rekeningen van Cape Europeline LTD Paarl.

Hfl.  307 172,12 plus 2 containers onderweg en bestemd en verkocht aan Gerard Tamis welke op onverklaarbare wijze in het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel betrokken zijn. De twee containers met bestemming Tamis VOF, Invoice 961 Hfl. 47 016.00. Idem Invoice 962  Hfl.42 788.40.

P34.

Totaal had Cape Europeline Ltd. Hfl 396 976,52. te vorderen. Dit terwijl ik door de Heer Herklaas Hugo ondersteund was.

Er is aan Mr. van Dooren opheldering gevraagd door de Heer Hugo Herklaas van Cape Europeline Ltd., hoe die twee containers in zijn bezit gekomen zijn. Daar is geen antwoord opgekomen anders dan, dat Mr. van Dooren die vraag niet begrijpt.

Daar komt ie weer, zo ontwijkt Mr. van Doorn de vraag. Mr van Dooren begrijpt er zogenaamd niks van.

Wel meent Mr. van Dooren dat er voor te zeggen valt dat die vordering thuis zou kunnen horen bij de vorderingen die Cape Europeline heeft op De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Ja, zo ken ik de manoeuvreringen van Mr Dooren.

Met welk recht heeft de belastingdienst ofwel De Hollandsche Wijnhandel B.V. c.q. de curator over deze goederen kunnen beschikken? Het eigendom van de containers was van Cape Europeline of anders van Tamis V.O.F.  Cape Europeline heeft die goederen aangekocht, betaald en aan Tamis V.O.F. verkocht. Er is beslag gelegd op de containers door de belastingdienst omdat De Hollandsche Wijnhandel belasting schulden zou hebben. D.w.z. v.a.t. import duties etc. “De Hollandsche Wijnhandel had geen belastingschulden” maar de ambtenaren hebben blijkbaar te vergaande bevoegdheden. Beslag gelegd op goederen van Cape Europeline. Bijlage 27 Bijlages

Bijlage 28. Bijlages

Schriftelijk eigendomsvoorbehoud van Cape Europeline voor leveranties is getekend door de economische eigenaar Hubert Remmen, verantwoordelijk voor de aankopen, maar niet ondertekend door Jeannette Lensen.

Wat van mijn situatie in Zuid Afrika, nu de mensen die geholpen hebben dat ik weer een bedrijf kon opbouwen geen betaling krijgen voor de leveranties. Hoe kan ik nog verblijven in dit land?

Bijlage 123. Containers Antwerpen / Tamis/122

MSC, Mediterrane Shipping Compagnie, begrijpt totaal niet hoe het mogelijk is dat de goederen in beslag genomen zijn. Onmogelijk!

De enige connossementen die afgeven zijn is no 043781-0/29-5 1996 en 043780- 2/29-5 1996. Beide connossementen op naam van de enige gerechtigde ontvanger: Tamis Wijnhandel VOF. De Hollandsche Wijnhandel beschikte niet over een bewijs of een stuk dat aangaf, dat zij op de goederen gerechtigd waren of dat zij betaald hadden. Ook de eigenaresse van De Hollandsche Wijnhandel, Jeannette Lensen, had niet de mogelijkheid deze containers over te dragen aan de Belastingdienst. Met welk recht heeft de de belastingdienst en daarna Mr. S.M.M. van Dooren over die twee containers kunnen beschikken? Volgens Mediterrane Shipping Compagnie onmogelijk.

P35.

Cape Europeline heeft de goederen aangekocht, betaald en aan Tamis VOF verkocht. Cape Europeline heeft gedacht dat de zending safe was omdat alleen de persoon die in het bezit is van de Bil of Lading de containers in handen kon krijgen.

Desondanks heeft de curator van de Hollandsche Wijnhandel B.V. de goederen in handen gekregen. Herklaas Hugo, Cape Europeline Ltd. heeft aan de curator Mr. S.M.M. van Dooren opheldering gevraagd. Daar is geen antwoord op gekomen anders dan dat Mr van Dooren de vraag niet begrijpt. Daarna schrijft Mr. S.M.M. van Dooren, dat er misschien voor te zeggen valt dat die vorderingen thuis zou kunnen horen, bij de vorderingen die Cape Europeline heeft op De Hollandsche Wijnhandel.

Daar gaat ie weer! Wil Mr. van Dooren zo van de navraag afkomen? Mr. van Dooren laat voorkomen dat hij die navraag niet begrijpt, Hij snapt er z.g. weer niks van. In Zuid Afrika zit ik in een donker gat, kan ik niet meer terug vallen op Herklaas Hugo, Cape Europeline Ltd. wordt niet betaald.

De in beslagname van de containers door de belastingdienst. Geen belasting schulden.

De eerste inbeslagname: er is verteld door de opslaghouder van M.S.C., Mediterrane Schiping Company (PTY) Ltd., Deckers & Wirts te Antwerpen, dat die twee containers in beslag genomen zijn door de Belgische Douane op instructie van de Nederlandse Belastingdienst, omdat De Hollandsche Wijnhandel belastingschulden had. D.w.z. V.A.T., Import Duties etc. 

De Hollandsche Wijnhandel had geen belasting schulden en BL stond op naam van Tamis..

Met welk recht heeft de belastingdienst en daarna Mr. van Dooren, die containers aan Tamis VOF , gevorderd? Bodembeslag: de containers bevonden zich niet op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Alleen Gerard Tamis was de gerechtigde ontvanger. De Bill of lading stond op naam Van Gerard Tamis maar……. Gerard Tamis heeft bij Mr. S.M.M. van Dooren ontkend dat hij betrokken was. Dit naar ik aanneem, een poging om de containers goedkoop in handen te kunnen krijgen. Dat de Hollandsche Wijnhandel B.V. geen belastingschulden had was Mr. van Dooren zeer goed over ingelicht. De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen en Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld.  Cees van Noord heeft op 18 juni alle potentiele transacties met Cape Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf. Deel van die containers was aanvankelijk beschikbaar voor Cees van Noord wijnimport.

Brief aan Mr. S.M.M. van Dooren van H. Hugo dir van Cape Europeline Ltd. De Hollandsche Wijnhandel heeft geen belastingschulden volgens Fouderer Accountants en Silahis administratiebureau.

Bijlage 105. 19 juni 1997 Brief van H. Hugo dir. Van Cape Europeline, aan De Weledelgestrenge Heer Mr. S.M.M. van Dooren. Uit alle gegevens van Fouderer Register Accountants, zowel als van Silahis Administratie- en belastingadvieskantoor, is gebleken dat er geen belastingschulden zijn. Graag zou ik hierover van U willen vernemen. Belastingschulden door achterstallige accijnzen kunnen niet ontstaan zijn. De gehele voorraad is veraccijnsd bij invoer, door Gaston Schul Douaneagenten. Geen antwoord.

P36

De twee containers die aan Gerard Tamis verkocht waren.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet.

Bijlage 61 afdrukken. Verklaring aan Mr. van Dooren dat de containers van Tamis zijn. Later weet Mr, van Dooren niet dat Tamis Wijnhandel in Ouddorp betrokken was.  Slim? Mr. van Dooren zou z.g. door Jan Hein Verlinden op het spoor van Tamis zijn gezet.

Verklaring aan Mr. van Dooren waarom De Hollandsche Wijnhandel nog op naam van Jeannette Lensen staat en dat het aandeel dat Jeannette had in De Hollandsche Wijnhandel Fl.22000 reeds aan Jeannette was terugbetaald.

Mr. S.M.M. van Dooren werpt op dat ik met Herklaas Hugo te vereenzelvigen zou zijn.

Bijlage 60/ Dat ik met De Hollandsche Wijnhandel goederen, met hulp van Hugo Herklaas, Cape Europeline Ltd., heb kunnen importeren wil niet zeggen, dat De Hollandsche Wijnhandel B.V. of mijn persoon als agent van Cape Europeline met Cape Europeline Pty Ltd. te vereenzelvigen zou zijn. Dan schrijft Mr. S.M.M. van Dooren dat de directie van De Hollandsche Wijnhandel werd gevoerd door de heer Remmen.

Dus erkend Mr. S.M.M. van Dooren 29 november 1996 in een brief mijn persoon als de bedrijfsvoerder van de Hollandsche Wijnhandel maar desondanks weigert Mr. van Dooren in te gaan op de gegevens die ik aandraag.

Wat te doen met de relaties in Zuid Afrika die aan de Hollandsche Wijnhandel geleverd hebben.

Wat kan ik zeggen tegen mijn adviseur Procureur Koos Louw te Paarl?  Leveranciers worden niet betaald. De belastingdienst heeft alle gelden geïnd. Koos verkoopt mijn handelsmerken “Die Bakens verzet” en “Goeie Tye” Het levert weinig op.  Koos zorgt voor werk in Bonnievale. En ik geef export ondersteuning voor drie grote wijnkelders. Ik slaap en woon in het kantoor van de Nordale Kelder en ‘n half jaar later organiseert de vrouw van de directeur  een kamer voor mij in het dorp bij de postkantoorhouder. 

Fairview Estate en De Leeuwenjacht Estate.

Naast de vordering van Cape Europeline Ltd. hadden Fairview en De Leeuwenjacht ook ‘n vordering op de Hollandsche Wijnhandel. Betreft goederen die ik uit vriendendienst, zonder financieel voordeel heb besteld en via De Hollandsche Wijnhandel uitgeleverd zijn. Door de belastingdienst berekend alsof ze met een marge van 225% verkocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. Wijnen welke doorgeleerd zijn zonder marge aan Wijnhandel King William te Leersum en Ed’s Wijnimport te Beverwijk.

Ik moet nu ook denken aan lieve en oude mensen die niet betaald werden. 

Voorbeeld uit het faillissement Wijnexpeditie Heesch B.V. 1991/2. Wat van ‘n oude wijnboer in de Costière du Gard, De wijn verkocht aan Hubert Remmen, Wijnexpeditie Heesch BV. Door Mr Emmerig van Holla & van Dooren met goedkeuring van mevr. De Rechter Commissaris, voor ‘n minimum prijsje of nog minder overgedragen aan Dirk Zwager. Lieve en oude mensen, waar ik met een  tankauto de hele oogst van ‘n jaar liet ophalen, maar die niet betaald werd. Kelder meester Jeroen van Dijk beantwoorde, niet beter te weten, ongerust geworden leveranciers met: dat men niet ongerust zou hoeven te zijn gezien de grote voorraden en bezittingen.

Terug naar mijn vorige bedrijven: 1991 - 1993 Ten behoeve van de voortgang van mijn bedrijven heb ik medewerking gegeven door mijn privé faillissement aan te vragen.

Ik heb mijn medewerking gegeven, door mijn privé faillissement aan te vragen, met de doelstelling dat mijn bedrijven, mijn levenswerk, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.'s, voortgezet kon worden. Alleen indien wij ontslagen zouden zijn, van de dwarsliggende en z.g. tijdelijke directeur Drs. W. Theelen, zouden de bedrijven en panden en industrie terrein, volgens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren en Pieter Batenburg van Dirkzwager, over gedragen kunnen worden en daardoor voortgezet worden.  Medewerking gegeven door mijn persoonlijk faillissement aan te vragen, onder de voorwaarden dat de crediteuren bij de overname door Dirk Zwager betaald zouden worden. Het werd voor mij verzwegen door de curator Mr. Emmerig en de heer Pieter Batenburg van Dirk Zwager, dat de overname geschiede zonder enige betalingen aan de crediteuren. Hoe konden Mr. Emmerig en Mevr. De Rechter Commissaris dit verantwoorden? Jammer, kon ook niet anders omdat ik niet verdedigd ben door de curator. Het zou te duur zijn volgens Mr. Van Dooren omdat er Mr. Verbunt voor nodig was. Daarvoor wilde men geen geld ter beschikking stellen. Met als gevolg dat de belastingdienst alle beschikbaar gekomen gelden opslokte. Dirk Zwager nam alles over , om te voorkomen dt het vermogen naar de Belastindienst zou gaan, zonder een redelijke vergoeding. Dat mocht wel veel geld kosten. Bijlage 130./131/117

Curatoren van  De Hollandsche Wijnhandel Mr. W Hoppers en Mr. S.M.M. van Dooren van Holla & van Dooren, Parklaan 21 E, 5211 ‘s-Hertochenbosch.

19 Juni 1997 Info van de belastingdienst, Vorderingen van de belastingdienst ingediend bij de curator.

Nu een jaar na de beslaglegging en uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel B.V., heeft Mr. S.M.M. van Dooren mij bericht dat bij hem vorderingen ingediend zijn.  Vennootschapsbelasting over 1994 Hfl 264119,00.  Omzetbelasting periode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996 Hfl.  379000,00. Deze aanslagen, op basis van door de ambtenaren berekende verzonnen winst van 223%,die omgeslagen is op alle jaren van De Hollandse Wijnhandel B.V.

Het proces-verbaal is gericht tegen mijn persoon. Wordt ik nu beschouwd als de economische eigenaar en bedrijfsvoerder die al die bedragen schuldig is? Hoe ziet de belastingdienst het? Zijn mijn privébezittingen ook van Jeannette Lensen?  Nee, bodembeslag, dus alles wat op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel stond is van de belastingdienst, dankzij de door de ambtenaren verzonnen meer winsten en de goedkeuring door Jeannette Lensen en de Rechter Commissaris.

Mijn redding? …

Nu het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. uitgesproken was, verwachtte ik dat het mijn redding werd. Nu wordt de belastingdienst verantwoordelijk gesteld door de curator. Gemakkelijk een vordering van ‘n paar miljoen.

Ongelukkig is Mr. S.M.M. van Dooren in Den Bosch (Holla & van  van Dooren) aangesteld als curator. Het kantoor van Holla & van Dooren, Mr. S.M.M. van Dooren, en Mr. H. Emmerig, was voorheen in zaken die mij aangingen, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s 1991, niet van plan iets te ondernemen.  Het zou te duur zijn omdat volgens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren. Voor mijn verdedigging zou Mr. Verbunt uit Utrecht ingeschakeld moeten worden. Kosten Mr. Verbunt Hfl 80.000,00.  Mr. Emmerig van Holla & van Dooren bevoordeelde Dirk Zwager met miljoenen guldens, dat was blijkbaar niet te duur.

P38.

(Zelf heb ik voor juridische hulp prijs opgevraagd bij Mr. Jan Boone uit Wijk Bij Duurstede Hfl 20 000.00 maar de curator had toen alle beslissingen in handen)

De bewijzen van de miskleun door de belastingdienst beschikbaar maar de curator is niet van plan iets te ondernemen.

De Hollandsche Wijnhandel: Een curator hoeft dus niet op te komen voor de crediteuren, ook niet als hij weet dat de oorzaak ‘n miskleun van de belastingdienst is?  Mr S.M.M. van Dooren voert nu aan, inzake De Hollandsche Wijnhandel, te weinig gelden beschikbaar. Niet toereikend voor maatregelen. 

Mr. van Dooren blijkt niet bereid te zijn de onrechtmatige ingreep van de Belastingdienst te bestrijden, waardoor alle crediteuren en Hubert Remmen persoonlijk de dupe zijn. Kan mr. van Dooren dat verantwoorden? Zelfs niet bereid te zijn aan de belastingdienst te vragen of ze gezien hebben, aan welke prijzen de Hollandsche Wijnhandel verkocht heeft. Mr. Van Doorn heeft alle facturen in handen en doorgenomen. Mr. van Dooren had op zijn minst kunnen verwijzen naar de foutieve berekening van de heer Noord van de belastingdienst. Elke beweging is blijkbaar te veel moeite voor Mr. van Dooren. (Mevr. Meijer Dellaert Rechter Commissaris en Mr. Van Dooren zijn schijnbaar twee handen op een buik.)

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft over de foutieve ingreep door de ambtenaren en draait de zaken om.

Standpunt van Mr. S.M.M. van Dooren is: er niet vanuit te gaan dat de belastingdienst door de foutieve ingreep een groot bedrag verschuldigd is. Eerder meent Mr. van Dooren Hubert Remmen voor het deficit verantwoordelijk te moeten stellen.

Zo dreigt Mr. van Dooren mij verantwoordelijk te stellen.  Als Mr. S.M.M. van Dooren dat zou doen zou ik hem zelfs dankbaar zijn, maar zover zal Mr. S.M.M. van Dooren, hem kennende, niet gaan.                                                                                    

Het kantoor, Holla en van Dooren in s-Hertochenbosch, heeft enorme bedragen afkomstig van mijn persoon verwerkt. Hierdoor grote inkomsten gehad en neemt nu niet de moeite ook maar iets te doen. Heeft 'n curator geen plichten waaraan hij moet voldoen?

Om niets te doen zoekt Mr. S.M.M. van Dooren op allerlei manier zich te verdedigen. Mr. S.M.M. van Dooren schrijft in zijn brief van 19 juni 1979: “Het is zeker niet uit te sluiten dat de aanslagen van de belastingdienst aanmerkelijk te hoog zijn". Dat hij betwijfeld of de gegevens van de belastingdienst correct zijn. Mr van Dooren vindt blijkbaar onwaarschijnlijk dat de gegevens van de belastingdienst goed zijn maar dat neemt voor hem niet weg dat hij de belastingdienst wenst te volgen in plaats van te vervolgen. Bijlage 29 Bijlages

Bijlage 21 Gegevens voor Mr. van Dooren 27 mei 1997 

Mr van Dooren is door mij zeer goed ingelicht maar desondanks schijnt het hem van pas te komen aan iedereen te verkondigen: "De feitelijk zaakvoerder is Hubert Remmen die met de zuiderzon naar Zuid-Afrika is vertrokken en niet meer in Nederland is verschenen. Mevr. Lensen is persoonlijk aansprakelijk voor de schulden die de B.V. onbetaald heeft gelaten. Bij deze persoon is echter niets te halen." (Deze tekst heeft hij uit zijn duim gezogen. Zo meent Mr. van Dooren dat hij het cirkeltje weer rond heeft.)

P39.

Dus neemt Mr. van Dooren Mevr. Lensen in bescherming. Hierdoor ontkomt Jeannette er aan om met Hubert contact op te nemen voor ‘n verweer tegen de ingreep van de belastingdienst. 

Met Mr. Van Doorn is het beter niet te praten. Beter is schriftelijk te corresponderen. Daarmee kan men in zijn de beantwoording tussen de regels door, lezen / waarnemen, hoe hij steeds manoeuvreert om zaken te ontwijken.

Gegevens bij herhaling verstrekt aan Mr. M.J.  Bruggink.

Bijlage 13. 20 juli 1997. Gegevens verstrekt aan De Weledegestrenge Heer M. J Bruggink. Zinloos, geen reactie.

Bijlage 14. Mr. van Dooren verwijt mij, de feitelijke leidinggevende van de B.V. De Hollandsche Wijnhandel B.V. geen maatregelen te nemen. Wat kan ik nog meer doen, dan Mr. Van Doorn volledig informeren? Mr. Van Doorn heeft alle zaken en rechten in handen maar is is niet bereid mee te werken of te ondernemen.? Op nieuw een jurist inschakelen? Waarvan te betalen. Jack Poell advocaten wenst, na alles, betaling vooruit. Ik verwijs Mr. van Dooren naar alle inspanningen die reeds geleverd zijn. Bijlage 12.

8 december 1997. Gegevens ontvangen over mijn vordering van 3.2 miljoen gulden, bij de belastingdienst ofwel de Nederlandsche Staat.

Er komt nog een zaak in handen van Mr. S.M.M. van Dooren. Ruim 3.2/3.5 miljoen guldens, betreffende de vordering die Hubert Remmen heeft op de belastingdienst ofwel Nederlandse Staat.

Met dit bedrag 3.2 miljoen gulden is door de curator Mr. H. Emmerig en de Rechter Commissaris Mevr. Meijer Delaert, bij de overdracht van mijn bezittingen overeengekomen, dat dit bedrag aan Dirk Zwager uitbetaald moet worden Een overeenkomst door de Curator en rechter Commissaris aangegaan met sluwe Pieter Batenburg van Dirk Zwager. De nagekomen vorderingen zouden aan Dirk Zwager toekomen. Dirk Zwager nam de bedrijven, Wijnexpeditiekantoor Heesch BV, de Caves Hubert B.V.’s, over in een “Going Concerne” staat, inclusief de panden en industrieterreinen voor slechts 5,5 milj. Door de overeenkomst. Inzake de nagekomen vorderingen, met de Curator en Rechter Commissaris was Pieter Batenburg van Dirkzwagergroep er zeker van dat zij, de Dirkzwagergroep, de vordering die ik had van 3.2 milj op de belastingdienst uitbetaald zouden krijgen. De curator, Mr. Emmerig en mevr. Meijer Delaert was geen partij tegenover de sluwe accountant en financieel directeur van Dirkzwagergroep. Mr. Emmerig wist niet waar hij mee bezig was.

Had Dirk Zwager niet ‘n verplichting tegenover mij, omdat door mijn medewerking en daarbij mijn privé faillissement aan te vragen om van Drs. Theelen ontslagen te raken, de bedrijven, panden en industrieterreinen aan hun overgedragen konden worden? Dat zoals ik later vernam dat mijn vordering op de Nederlands Staat ofwel belastingdienst, ook nog aan hun overgedragen was. Ze hadden het, Pieter Batenburg namens Dirkzwager, goed voorelkaar.

“Wij hebben zo beslist en een goede morgen.” De Hoog Édelachtbare Mevr. Meyer Delaert, Rechter Commissaris.

P40.

Vanwege de vordering die ik had op de belastingdienst, 3.2 miljoen, heb ik op instructie van  Mr. J. Boone uit Wijk bij Duurstede, bij mevr. de Rechter Commissaris Meijer Delaert protest ingediend tegen mijn faillissement. Mevrouw de Rechter Commissaris Meijer Dellaert wenste daar niet op in te gaan. Wist zij dat alle nagekomen vorderingen door hen aan Dirk Zwager toegezegd waren? Zij beantwoorde mij alleen met “Wij hebben zo beslist en een goede morgen” en daar stond ik die morgen op straat voor het gerechtsgebouw in Den Bosch. Dat was de tweede keer dat ik die dame ontmoet heb. De eerste keer was niet meer als ter kennismaking.

Mede op advies van Mr. Wallast Groenewoud en de controle van Gerard van de Zijden, hoofd administratie van mijn bedrijven, heb ik jaarlijks de vordering die ik had op de Belastingen, bij de aangifte via Looiens en Volkmaars  herhaald. Daarop is door de heer Hartman van de belastingdienst (Douane en Accijnzen – projectgroep Wijnaccijns 020-5867.484) aan ons, c.q. Mr. M.H. van Wieringen van Lexus Internationaal B.V., de info verstrekt, dat eindelijk die vordering van 3.2/3.5 miljoen gulden uitbetaald zal worden. Dit ingevolge een uitspraak van het Europese Hof.

De belastingdienst heeft beschikt, dat aan het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. een groot bedrag - ruim drie miljoen gulden – terug betaald wordt, wegens teveel geheven wijnaccijns over de periode 1989 – 1991. Dit bedrag komt aan de eigenaar van de B.V. toe, omdat die persoon dit geld in die jaren tekort gekomen is.

Deze terugbetaling was bestemd voor Hubert Remmen maar deze uitbetaling is in handen gevallen van Mr. Van Dooren, Holla & van Dooren. Veroorzaakt omdat Hubert zijn privé faillissement had aangevraagd, volgens advies en verzoek van curator Mr. Emmerig en Pieter Batenburg, als énige mogelijkheid, om van Drs W. Theelen ontslagen te kunnen raken. Alleen hierdoor zouden de bedrijven voorgang kunnen vinden middels de overdracht aan Dirkzwager, aldus Mr. Emmerig. Hoogst waarschijnlijk zijn hiermede uitbetalingen gedaan aan Holla & van Dooren, de belastingdienst en aan de crediteuren (?).

Een revisieverzoek?

22 april 1998. Ik meende voldoende nova hebben om een revisieverzoek van de strafzaak aan te vragen. Mr Boone laat daarop weten dat er mogelijkheden zijn, maar alleen indien de Zuid Afrikaners willen getuigen en gelden voor de proceskosten aanwezig zijn.

Aan Mr van Dooren zijn verklaringen onder Ede via een Notaris toegezonden. Die moeite blijkt te vergeefs te zijn. Mr. Boone bericht: “de rechtbank zal bij een revisieverzoek die verklaringen naast zich neerleggen. De Zuid Afrikaners moeten bereid zijn persoonlijk te getuigen.”

Het probleem om getuigen zover te krijgen is, dat de KWV van toen semi overheid, na de Wereld Boycotperiode onder invloed van de nieuwe regering in Zuid Afrika, de ANC, opgeheven is en niet meer als zodanig bestaat. Dan nog, dat ik niet over de financiën beschik nodig voor een revisie verzoek.

Mei 2018. Onder invloed van de ANC regering is de KWV niet meer het orgaan van de wijnbouw in Zuid Afrika. De KWV bedrijven zijn overgenomen en nu een normale maatschappij geworden. Deze maand vernam ik dat men een 100 jarig bestaan viert van de KWV.  Ik heb gedacht een kans om de personen van toen weer te ontmoeten omdat die dan

P41

tot de genodigde zullen behoren.  Maar neen, van mijn vele jaren bij de KWV onder verschillende directeuren en president-directeur, niemand aanwezig en ook niet uitgenodigd. De gasten waren alleen de betrokkenen van de huidige Maatschappij met de naam KWV. Er is mij gezegd, in verband het 100 jarige bestaan, dat er later een dag georganiseerd zal worden voor de voorheen betrokkenen. Mijn adres is daar voor genoteerd. Jammer, nooit meer iets vernomen.

Mr. van Dooren verklaarde aan Mr. van Wieringen, dat hij zich in zou willen zeten om Hubert Remmen verantwoordelijk te stellen. Dus daarvoor zou Mr. van Dooren z.g. actie voor willen ondernemen, maar dus niet voor een vergoeding voor de grote Miskleun van de Belastingdienst.

Mr. van Wieringen zag kans, al was het beperkt, contact te kunnen maken met Mr. van Dooren. Van Mr van Wieringen vernam ik dat, indien er aan mij zou worden uitbetaald, komt daar van Mr Van Doorn onmiddellijk een invordering tegenover te staan. Mr. Van Doorn van Holla & van Doorn zal mij verantwoordelijk zal stellen voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel. Dan zegt Mr. van Dooren dat eerst ook de crediteuren van Wijnexpeditiekantoor te Heesch voldaan zouden worden.

Daar komt ie weer, afwimpelen en afdichten. Zo praat Mr. Van Dooren terwijl hij goed weet dat hij niet kan slagen mij verantwoordelijk te stellen ….

Hoe zit het nu met die persoonlijke vordering van 3.2 miljoen?? Voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel ben ik in werkelijkheid niets verschuldigd. De belastingdienst is aan mij een schadevergoeding verschuldigd, maar Mr. van Dooren wenst daar niet op in te gaan. Dan nog, in hoeverre kan men mij de zaak Wijnexpeditie Heesch B.V. aan rekenen?

Wegens geldgebrek was Mr. S. van Dooren de mening toegedaan dat hij niets tegen de belastingdienst kon ondernemen.

Mr S.M.M. van Dooren had aanzienlijk meer dan een miljoen kunnen claimen, vanwege de foutieve acties van de belastingdienst bij De Hollandsche Wijnhandel B.V. Er had voldoende gelden beschikbaar kunnen komen.

Mr van Dooren voert aan dat de opbrengst, die nog in zijn handen gevallen is, na het Faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, globaal maar 65 000 gulden bedraagt. Ik neem aan “onrechtmatig” in zijn handen gevallen en voortkomende uit twee containers die eigendom waren van Cape Europeline PTY Ltd.

Geen eigendom van De Hollandsche Wijnhandel B.V. maar wel van Cape Europeline Ltd.  Van de containers in de haven eigendom van Cape Europeline kan niet gezegd worden dat ze op bodem van De Hollandsche Wijnhandel stonden. De containers zijn ook niet gefactureerd aan De Hollandsche Wijnhandel en De Hollandsche Wijnhandel heeft ook niet betaald voor deze containers.

Ondanks de problemen in Nederland heeft Cape Europeline, Herklaas Hugo, de containers niet opgehouden, ten einde de markt in Nederland tijdig te kunnen voorzien. Men is er van uitgegaan dat de containers veilig waren, omdat er geen Bill of Lading was uitgereikt anders dan de koper Gerard Tamis.

P42.

In juni 1996 werden die containers door de belastingdienst in de haven van Antwerpen in beslag genomen. Er is mij uitgelegd dat de belastingdienst te vergaande bevoegdheden heeft, waardoor ze zulke dingen kunnen doen. Maar omdat de inhoud van de containers eigendom van Cape Europeline Ltd was, konden de containers niet door de belastingdienst worden verkocht. Daarna, door het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel per 16-10-1996, is het beslag komen te vervallen. De belastingdienst was toen weer terug bij af en heeft niets verkocht, maar daarop heeft Mr. van Dooren kans gezien de containers in handen te krijgen.

 Gerard Tamis

Wij ontvingen een overzicht van Gerard Tamis, met welke klanten van De Hollandsche Wijnhandel Gerard Tamis contact opgenomen heeft om wijnen te leveren en info over de opslag en uitlevering via Malenstein te Ede.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen.  Met Cees van Noort zijn op 18 juni alle potentiële transacties met Cape Europeline opgezegd. Een deel van die containers was beschikbaar voor Cees van Noort wijnimport.

De afspraak met Gerard Tamis.

Bijlage 151. 29 juni 1996 bevestigt Gerard Tamis de afspraken met Cape Europline Ltd en vraagt bespoediging van de levering van de 3 containers. Een container is door Tamis VOF in ontvangst genomen, maar de 2 volgende zijn door de belastingdienst in beslag genomen, omdat De Hollandsche Wijnhandel B.V. belasting schulden zou hebben. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had geen belastingschulden en de BL stond op naam van Gerard Tamis..

Bijlage 150. 1 julie 1996 heeft Herklaas Hugo nog contact op genomen met Mr Mulders van Jack Poell Advocaten met het bericht dat G. Tamis de verkoop voor Cape Europeline gaat voortzetten. Mnr Hugo deed hierbij ook navraag om te weten of de containers in veilige handen waren.

Bijlage 30 Bijlages

Mr. van Dooren blijkt kans gezien te hebben de containers van Cape Europeline te vorderen.

De curator heeft na het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel,19/10 ’96, onderzocht of de containers in de boedel vielen of niet. Uit automatisme werden de containers ingeboekt door Meihuizen Freight, in het manifest van het schip op naam van de Hollandsche Wijnhandel, de agent van Cape Europeline Ltd. Als gebruikelijk bij Cape Europeline, stonden alle containers bij inscheping voor de afnemers, gewoontegetrouw op naam van De Hollandsche Wijnhandel.  In overleg met Herklaas Hugo Directeur van Cape Europeline Ltd, werden door Hubert Remmen de bestemming en de condities geregeld. De drie containers zijn door Cape Europeline verkocht aan Tamis en de Bill of Lading is op de naam van de koper Gerard Tamis gezet.  Alleen de persoon die over de Bill of Lading beschikt kan over de containers beschikken.

Door Cape Europeline ingekocht, betaald en verkocht aan G. Tamis.

P43.

Op de containers van Cape Europeline was beslag gelegd door de belastingdienst. Een voorstel van Gerard Tamis was, die containers te kopen voor Hfl 60 000,00 van de belastingdienst en Hfl 40 000,00 te betalen aan Cape Europeline. Cape Europeline zou dan die Hfl. 60 000 terug moeten vorderen van de belasting dienst wegens onterecht in beslag genomen.

Bijlage 32. Bijlages

Het is onduidelijk hoe die containers in handen van Mr. van Dooren konden komen, maar…. “Tamis heeft een truc toegepast om de containers goedkoop over te kunnen nemen.” Tamis heeft aan Mr. van Dooren verteld dat hij geheel onbekend was met de koop.  Althans, dat is door Tamis zo verteld aan de curator Mr. van Dooren. De curator heeft daarop gesteld, dat er dus geen sprake was van een verkoop aan Tamis en ging er vanuit, dat daardoor de inhoud van de containers tot de boedel van de Hollandsche Wijnhandel behoorde.

Cruciaal is dat Tamis aan de curator heeft verklaard, de containers niet te hebben gekocht. De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog, volgens Bijlage 33, in Antwerpen, Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld door Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. Aanvankelijk was een gedeelte bestemd voor Wijnimport Cees van Noord. Cees van Noort heeft op 18 juni 1996 alle potentiële transacties met Cape Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan, dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf. 

Aan de Scheepvaartmaatschappij is geen andere instructie gegeven, dan een BL uit te reiken aan Tamis VOF. De Hollandsche Wijnhandel was niet in het bezit van een Bill of Lading. Bijlage 31. Bijlages

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft dat hij, van de door Tamis aan hem betaalde 60.000 gulden, al 35 000 gulden nodig heeft voor hem zelf, om het faillissement af te werken.

(Het faillissement van ‘n bedrijf, zoals Mr van S.M.M. van Dooren schrijft, waar na de algehele uitverkoop, dus niets meer aanwezig was anders dan een crediteur Cape Europeline Ltd. Pty, Mijnh. H Herklaas Hugo). 

Dus blijft er slechts, Fl. 25000.00, over volgens Mr. van Dooren, zodat hij geen actie kan ondernemen tegen de belastingdienst. Immers ‘n accountantsonderzoek, aldus Mr. van Dooren is duur. Op de gratis aangeboden hulp van Register accountant Fouderer en van Silahis administratie- en belastingadviesbureau weigert Mr. Van Dooren op in te gaan. Ook ‘n gesprek met de Heer Theu Sweron, verantwoordelijk voor de Administratie van de Hollandsche Wijnhandel B.V., was voor Curator Mr. van Dooren ongewenst. (Hier blijkt dus wéér hoe 'n curator de vrijheid heeft te doen wat hem zelf goed uitkomt. Over de mentaliteit van Mr. S.M.M. van Doorn dan nog maar niet te spreken.)

De administratie van De Hollandsche Wijnhandel is de eerste 3 jaren “volledig” gevoerd door  Register Accountantskantoor Fouderer, contactpersonen: de Heer Fouderer en de Heer  Henk van de Vijfeijke. Daarna is de administratie. voortgezet onder leiding van Administratie en belastingadviesbureau Silahis, de Heer Theu Sweron.  Theu Sweron van Silahis administratie en belastingadviesbureau was bereid, om van louter verontwaardiging, zonder vergoeding, de nodige gegevens beschikbaar te stellen.

P44.

Beslaglegging op containers van Cape Europeline door de belastingdienst maar niet verkocht wegens eigendom van Cape Europeline Ltd., daarna gevorderd door Mr. S.M.M. van Dooren.

Bijlage 13/14/15/16/19/20/21//80/97/103/104/108/109/110/

Mr. S.M.M. van Dooren geeft vaak z.g. volledige beantwoording maar dan om de kernpunten heen.

Inzake de vordering die Cape Europeline Ltd. heeft,vanwege de twee containers, naar Gerard Tamis onderweg, maar die in handen gekomen van Mr. van Dooren, schrijft Mr. van Dooren: “Dat daarvoor wel wat te zeggen is, maar dat naar alle waarschijnlijkheid toch geen uitkering kan worden gedaan, in verband met de vordering van de Fiscus van Hfl.500.000,00.” (Hieruit blijkt dat na de ecutorialeverkoop van De Hollandsche Wijnhandel en mijn privé bezittingen. vordert de Belastingdienst nog Hfl. 500.000,00)

Met andere woorden, Mr. Van Dooren geeft aan, dat het geen zin heeft op de beantwoording van die vordering in te gaan.  Wil Mr. van Dooren door zo te antwoorden buitenschot blijven voor de vordering van de containers van Cape Europeline, de crediteuren en de schade voor Hubert Remmen.?

Mr van Dooren beantwoordt 19 juni 1997, dat hij de vorderingen die Cape Europeline Ltd. heeft op De Hollandsche Wijnhandel B.V. erkent.  Hfl.  400 000. inclusief de  containers van Cape Europeline geleverd aan De Hollandsche Wijnhandel B.V. (Neen, onterecht gevorderd door Mr van Doorn.)

De fiscus heeft De Hollandsche Wijnhandel geheel uitverkocht en die gelden toegeëigend en vordert nu dus nog Fl. 500 000,00. Zo vorderde de Belastingdienst, met de door de ambtenaren “verzonnen aanslagen"’, de gelden van de crediteuren, mijn bedrijf en mijn persoonlijke bezittingen op.

15 juli 1996. Bericht aan Tamis:

Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. middels de heer John van Peelen, verzoekt Gerard Tamis contact op te nemen met de heer  Bolsens tel 32 3 2032422  fax 20322005, in verband met de aan G. Tamis geadresseerde containers EX M/S  MSC Clorinda, omdat het beslag nog niet opgeheven is.

De heer Gerard Tamis laat in contact met Mr. S.M.M. van Dooren voorkomen dat hij niet op de hoogte is. Nergens van weet.

Zie bijlage 172 Tamis vraagt aan Cape Europeline inlichtingen en verwijst naar de voorgaande contacten.

De Bill of lading stond op naam van Gerard Tamis desondanks zijn de containers met 25500 flessen wijn door Mr. van Dooren voor een dumpprijs verkocht.

Bijlage 170. Tamis heeft kans gezien de curator te helpen de containers in handen te krijgen. Dit door aan Mr. S.M.M. van Dooren te verklaren dat hij, G. Tamis, geheel onbekend was met de koop. Hierdoor meende Mr. Van Dooren er van uit te kunnen gaan, dat er geen

P45.

verkoop aan Tamis had plaats gevonden. Dat de containers aan Mr. Van Dooren toe zouden komen, als zijnde van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Tamis had moeten reclameren dat de zending van hem was.

Door de list van Gerard Tamis, kon Tamis de containers voor een dump prijs, HFl 40/50000,00 onder de prijs, van de curator overnemen.

Bijlage 171 24 augustus 1996. Voorstel van Tamis inzake de betaling van de containers.

De waarde was Hfl. 100.000,00 en Cape Europeline had kopers beschikbaar voor de volledige prijs.

De curator, Mr. Van Dooren trapte er graag in, het kwam hem natuurlijk goed uit dat Tamis niets wist van de koop en dan ook nog, dat Tamis zomaar die twee containers van Cape Europeline nodig had. Dit zonder dat er ‘n voorbereidend contact zou geweest zijn, met Hubert Remmen van De Hollandsche Wijnhandel namens Cape Europeline Ltd. Wist Gerard Tamis ook niet wat er geladen was in die containers? Had Gerard Tamis nog nooit van ons gehoord? (Sluw bedacht of niet? Volgens Mr. Van Doorn had Jan Hein Verlinden voor hem Tamis opgespoord, ook sluw.)

Cape Europeline Ltd. is ervan uit gegaan dat geen opdracht is gegeven om een Bill of lading uit te reiken, anders dan aan Tamis Wijnhandel te Ouddorp, Nederland. Dus is er van uitgegaan dat de zending safe was.  Mr. van Dooren heeft die containers onterecht in handen weten te krijgen, maar waarschijnlijk met gebruik van de hulp van Gerard Tamis, omdat er geen verkoop aan Tamis Wijnhandel zou hebben plaats gevonden. (?) Volgens Mr. van Dooren waren de containers daardoor eigendom van De Hollandsche Wijnhandel, de agent van Cape Europeline. Hoe is het mogelijk dat Mr. Van Dooren de containers kon vorderen. De Bill of Lading stond op naam van Tamis en de belastingdienst kon na een beslaglegging de containers niet verkopen, wegens het protest en eigendom van Cape Europeline. (Mr. Van Doorn weet raad)

De Heer Gerard Tamis.

Vreemd: Tamis benaderde ook de relaties van Hubert Remmen in Zuid Afrika, om buiten Hubert om, aankopen te doen. Buiten Cape Europeline aankopen doen levert geen financieel voordeel op wel nadeel.

Het inkoopkantoor van Cape Europeline zorgt voor de exportvergunning, de export documenten, de financiën voor de kelder, transport van de kelder tot de haven en het transport overzee CIF Rotterdam. Door Herklaas Hugo in overleg met Hubert Remmen wordt beslist of de Bill of Lading, die aan de cliënt geadresseerd wordt, vooraf betaald of op credit door MSC, Mediterranen Shipping Compagnie overhandigd kan worden. Het is niet altijd zo dat de zendingen, geheel of gedeeltelijk, bestemd zijn voor de Hollandsche Wijnhandel. Gewoontegetrouw gaat men er van uit de containers in te schepen met bestemming de agent van Cape Europeline, De Hollandsche Wijnhandel. Maar alleen de persoon die over de Bill of Lading beschikt kan ‘n container in ontvangst nemen.

Wat te doen met de overige relaties in Zuid Afrika die aan de Hollandsche Wijnhandel geleverd hebben?

P46.

Wat kan ik zeggen tegen mijn adviseur Procureur Koos Louw te Paarl?  Leveranciers worden niet betaald. De belastingdienst heeft alle gelden geïnd. Koos verkoopt mijn handelsmerken “Die Bakensverzet” en “Goeie Tye”Het levert weinig op.  Koos zorgt voor werk in Bonnievale. En ik geef export ondersteuning voor drie grote wijnkelders.

Ik slaap en woon in het kantoor van de Nordale Kelder en ‘n half jaar later organiseert de vrouw van de directeur van Nordale kelder een kamer voor mij in het dorp bij de postkantoorhouder. 

5 January 1997. Mijn prievé addres is, Hubert Remmen, p/a Mev. A.V. C. Morilly, Lady Greystraat 162, Flat 1, Paarl. Om zekerheid te verkrijgen over de aankomst van de Post verzoek ik U gebruik te maken van het adres van Cape Europeline (Pty) Ltd. Fax no 0027 21 872 66 05 Ik heb bij de receptie een eigen postvakje voor Faxen en poststukken.

21 juni 2018. Het huidige adres van Hubert Remmen, Voortrekstraat 19, Swellendam.  6740 RSA  Email: info@hubertremmen.nl Website: www.hubertremmen.nl

Motorbikes Choppers en Scramblers. Arie en Hennie van der Stel.

Later zoek ik een andere manier om inkomsten te verwerven. Nu niet meer in de wijnhandel vanwege wat ik doorgemaakt heb en daardoor niet meer niet terug kan vallen op bevriende relaties en wijnproducenten zoals en Mnr Hugo c.q. Cape Europeline Ltd. Door de ingreep van de belastingdienst bij De Hollandsche Wijnhandel zijn de leveranciers van De Hollandsche Wijnhandel niet betaald, de belastingdienst heeft alles toegeëigend.

Via een Nederlander in Cape Town die Chinese motorbikes importeert kom ik in het bezit van een motorbike. Hiermee is mijn vervoerprobleem opgelost en Zuid Afrika is een heerlijk land voor bikers. Met de zon in de rug en de vlam in de pipe door het land. Veel mensen willen informatie over mijn motorbike. Gevolg, ik begin die motorbikes te verkopen en werk samen met de motorbike repair shop van Tim Redelinghuis. Daarna wegens de sterke daling van de koopkracht door het ANC- beleid in Zuid-Afrika, begin ik kleine Chinese engines te importeren voor inbouw in fietsen.

Hennie en Arie van der Stel uit Oud Beierland waren bij de eerste afnemers van motorbikes. Arie en Hennie genieten om met de motorbikes te rijden. Ze laten de auto's thuis. Er ontstaat grote vriendschap met Arie en Hennie. De mensen kijken ons na als we met drie motorbikes achter elkaar door het dorp rijden. (soms naast elkaar)

Triest, het is met Arie en Hennie niet tot een goed einde gekomen. Helaas, Hennie is ernstig ziek naar Nederland teruggekeerd en daar overleden, Arie is reeds dodelijk ziek met hulp van zijn zus Anneke en haar man Simon naar Zuid Afrika gereisd en hier overleden. Arie is na het gemis van Hennie naar Zuid Afrika gekomen, in de hoop iets terug te vinden van de sfeer van Hennie, die hier gewoond heeft. Beiden in korte tijd en te jong overleden. Wij, Valencia en ik zijn zeer betrokken, bij het verlies Arie en Hennie van der Stel - Overdulve. 

Een vereffenaar? Hoe zo? Waar gaat het over?

Er wordt nu door De Ontvanger J.F. Fleuren gepraat over een vereffenaar. Dit betekent dat ik maar moet begrijpen, dat men gaat beschikken over het vermogen van 3.5 miljoen gulden, dat de belastingdienst ofwel De Nederlandse Staat aan Hubert Remmen persoonlijk

P47.

verschuldigd is, wegens door hem te veel afgedragen en door de belastingdienst geïnde accijnzen. Word ik daar niet over geïnformeerd? 

Mr. Emmerig is vervangen door Mr. van Dooren van het zelfde kantoor, Holla & van Dooren.  Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid aan Hubert Remmen enig informatie te verschaffen. De gehele verhouding is veranderd. Zeker achteraf gezien ben ik het met veel zaken niet eens. Met Mr. Emmerig had ik een betere verhouding. Mr.Emmerig stelde zich vriendschappelijk op en beloofde dat hij mij zou beschermen. Bijv. toegezegd omdat ik mee zou werken, zou hij zorgen dat hij zelf de curator werd van mijn privé faillissement. Beschermen? Nu door zijn opvolger Mr. Van Doorn .

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler, dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn mij te verdedigen maar volgens de belastingdienst ben ik de beschuldigde persoon en anderzijds wil men mij niet te erkennen. De belastingdienst heeft weten te voorkomen, dat ik mij kon verdedigen. Ben ik nu wel de beleidsbepaler geworden?  De curator Mr. S.M.M. van Dooren heeft geweigerd op te treden, voor de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren, Jeannette Lensen en mijn persoon de dupe geworden. Wat is de functie van een curator? Mr. van Dooren is de mening toegedaan dat eerder Hubert Remmen aansprakelijk gesteld moet worden. Ik zou graag weten op basis waarvan. Dus niet de belastingdienst maar juist mijn persoon zou aansprakelijk gesteld moeten worden.

Wegens de overdracht van zijn vermogen voor 5.5 miljoen heeft Hubert Remmen persoonlijk het miljoenen bedrag moeten betalen, c.q. op moeten vullen waarvoor aan Dirk Zwager de bedrijven, panden en industrieterrein zonder een redelijke vergoeding zijn overgedragen.

Heeft de belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel B.V. en mijn privébezittingen voor uitverkocht? Dit met een opdracht aan de ambtenaren om een fraude, hoe dan ook op tafel te krijgen?

Heeft de belastingdienst beslag gelegd op de uitbetaling van mijn tegoed van 3.2 bij de belastingdienst ofwel Ned. Staat om die zelfde reden?

Het lijkt mij ongeloofwaardig; kan het de rede geweest zijn van de verzonnen meer winsten van De Hollandsche wijnhandel door de ambtenaren?  Werd verwacht van de ambtenaren, dat zij met een oplossing zouden komen ter voorkoming, dat aan Hubert Remmen, de miljoenen teveel afgedragen en gevorderde gelden, terug betaald zouden worden? Alles met ongefundeerde nepbewijzen.

Enkele miljoenen verspeeld, omdat Jeannette dwars is geweest, en de curator, Mr. Van Dooren tegengewerkt heeft.  

Mr. van Wieringen schrijft: dat Mevr. J. Lensen veroorzaakt heeft, dat de belastingdienst op deze manier in heeft kunnen grijpen. In plaats van mij tegen te werken, had Jeannette met mij, volgens Mr. van Wieringen, een vordering van enkele miljoenen in kunnen dienen bij de belastingdienst. Het zou aan Jeannette en mij uitbetaald worden. Aansprakelijkstelling van de belastingdienst voor onrechtmatig geheven aanslagen, de oorzaak van het Faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, plus gemiste toekomstige winst, geleden schaden, kosten rechtsbijstand etc. etc. De Hollandsche Wijnhandel zou door de overname het nieuwe KWV agentuur in Nederland geweest zijn. (In hoeverre had Jeannette rechten, zij wilde niet meer betrokken zijn en haar aandeel was om die rede terug betaald) De belastingdienst is ook fout

P48.

 

geweest door Hubert Remmen, de bedrijfsvoerder en economische eigenaar, niet zodanig te herkennen. Fout is geweest om Jeannette met een verzonnen winstmarge het vuur na aan de schenen te leggen, om de miskleun van de belastingdienst toe te dekken.

 2 juli 1998 schrijft de Ontvanger van de Bela0stingdienst: binnen de gestelde termijn is nooit een protest ingediend. Dat ik persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld op grond van de wet bestuursaansprakelijkheid.

s-Hertochenbosch J.F. Fleuren: ”Mogelijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gelden vrij komen, die met oude aanslagen van 1986 t/m 1991 kunnen worden verrekend”.

De B.V. "De Hollandsche Wijnhandel" is executoriaal uitverkocht en de opbrengst is vereffend met de openstaande aanslagen. Daarna op 16 oktober 1996 is de B.V. in staat van faillissement verklaard met Mr.S.M.M van Dooren als curator. Mogelijk dat u in de toekomst als beleidsbepaler alsnog aansprakelijk gesteld wordt op grond van de Wet Bestuursaansprakelijkheid.

Hoezo? Ik ben toch niet erkend als bestuurder en economische eigenaar maar nu weer wel?

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn me te verdedigen, maar de belastingdienst wenste mij toch niet te erkennen en ben ik nu wel de beleidsbepaler en economische eigenaar geworden?  De curator Mr.van Dooren heeft geweigerd op te treden tegen de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren en mijn persoon de dupe geworden. Wat is eigenlijk de functie van een curator?

Er zijn een groot aantal dwangbevelen via de officier van justitie aan u betekend. Deze dwangbevelen staan op uw naam. De dwangbevelen hebben betrekking op de Jaren  t/m 1991. Deze dwangbevelen zijn opgelegd in het jaar 1994 en moeten u bekend zijn.

De reden van deze betekening is tweedelig:

1, betekening heeft plaatsgevonden om verjaring te  voorkomen.

2, betekening heeft plaatsgevonden om een titel te verkrijgen  om daarmee derden-beslag te leggen onder Mr. Emmerig.    

Mogelijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V., gelden vrijkomen die met deze aanslagen kunnen worden verrekend.

Hoogachtend,

Belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch.

J.F. Fleuren.

Wat moet ik mij nu weer afvragen? Heeft men mij aan de grond weten te krijgen vanwege de grote tegoeden die ik had bij de belastingdienst ofwel de Nederlandse staat?  Dat alles zich

P49.

afgespeeld heeft om te voorkomen dat Hubert Remmen zijn rechten kan innen? Was er op die manier een opdracht voor de ambtenaren om hoe dan ook fraude aan te tonen? Ben ik twee keer verkeerd veroordeeld? Uitverkoop en failliet omdat de Belastingdienst de grote vordering die ik had op de Nederlandse staat niet wenste te verrekenen.  Dan nog, alles verkeerd beoordeeld door de rechtbank in ‘s-Hertochenbosch.

De Hollandsche Wijnhandel executoriaal uitverkocht middels een opdracht aan de douaneambtenaren om beschuldigingen te creëren?

Bijlage 92. Bemerkingen van Theu Sweron inzake  rapport van M. van Noord Belastingdienst.

HUBERT REMMEN AGENT EN IMPORTUER VAN DE KWV. WIJNEXPEDITIEKANTOOR Heesch B.V. EN DE CAVES HUBERT b.v.’S

De oorzaak dat het grote bedrag aan aanslagen en boetes door de Curator van het faillissement van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. niet kon worden voldaan.

Curator Mr. Emmerig en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert, hebben de bedrijven panden en industrieterrein voor minder dan een minimale vergoeding, overgedragen aan Dirk Zwager. Hierdoor heeft Hubert Remmen persoonlijk het miljoenen bedrag moeten betalen, c.q. op moeten vullen wegens de aanslagen van de Belastingdienst.                                   Heeft de belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel B.V. voor uitverkocht? Daarna later heeft de belastingdienst om dezelfde reden beslag gelegd, op de uitbetaling van mijn tegoed bij de belastingdienst ofwel Nederlandse Staat.                         Wat mij eigenlijk ongelooflijk voorkomt: kan het de rede geweest zijn van de door de ambtenaren verzonnen meer winsten van De Hollandsche Wijnhandel B.V.? Werd verwacht van de ambtenaren, dat zij met een oplossing zouden komen, ter voorkoming dat aan Hubert Remmen de miljoenen wegens teveel betaald aan accijnzen, terug betaald zouden moeten worden? Volgens de accountants van de Dirkzwagergroep zal de belastingdienst tot het uiterste gaan om te voorkoming dat betaald moet worden.  Ik kan er eigenlijk bijna geen geloof aan hechten.  Oorzaak zou ook geweest kunnen zijn dat de ambtenaren een oplossing gezocht hebben om hun Miskleun te verbergen.

Nu 3 april 2018 werk ik nog steeds aan het opzoeken van gegevens

Alles is lang geleden waardoor het controleren en nagaan is, om zeker te zijn dat wat ik schrijf correct is. Achteraf zijn veel zaken wel beter te overzien. Wat mij opvalt is, dat ik niet ‘n geschikte persoon was om al die zaken te hanteren, en in die tijd dingen niet goed beantwoord heb omdat blijkt, dat verantwoordingen door mij zijn gegeven zijn onder de druk van de omstandigheden Rekening houdend met allerlei bedreigingen die van links en rechts op mij afkwamen.

Waar ben ik mee bezig?  Nu 2 juli 2018. Wat ik schrijf is in het verleden al opgeschreven.  B.v. In een brief aan de ombudsman Marcel van Dam, gedateerd zondag 8 januari 2006. In de beantwoording staat, dat de ombudsman niet mag optreden, indien bij de Belastingdienst een beroep kan worden ingesteld. Maar de Belastingdienst heeft niet geaccepteerd dat bezwaren werden ingediend.

P50.                                                                      

Het kost maanden tijd om alles op te sporen, terug te vinden. Zaken van de Hollandsche Wijnhandel B.V. zijn van 22/23 jaar geleden. Andere affaires nog ouder. Anderzijds, ik heb nu voor het eerst de tijd om dit te doen. Het levensonderhoud in Zuid Afrika heeft mij niet eerder kans gegeven, maanden tijd te nemen om zulk een verslag te schrijven Bijlage 152. Zie bijlages 34 website

Geen bezwaar ingediend tegen de aanslagen en opgelegde boetes?

9 mrt 2004. Informatie van Mr. J.J.T.M. Pietersen, Officier van Justitie Arrondissementsparket ’s-Hertogenbosch:: dat indien er nog zaken veranderd zouden moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst. Verder deelt Mr. Pietersen mede,. dat de veroordeling juist was op basis van een aantal door de FIOD aangedragen zaken die mij bekend zijn, maar tijdens de rechtszittingen niet aangeroerd zijn. Er werd aan mij verteld: “die z.g. kleinere zaken zijn ondergeschoven aan de grote Fraude, gelden in het buitenland gedurende een periode op naam te hebben gehad.” Financiën die volgens de FIOD aan mijn bedrijven onttrokken zouden zijn. Dat is nooit gebeurd. Hoe kan je meer als 3 miljoen aan bedrijven onttrekken?

De belastingdienst, de Heer Fleuren ontvanger van belastingen Ondernemingen 's-Hertogenbosch, is er van uitgegaan dat ik geen bezwaar ingesteld heb tegen de aanslagen. Hierboven is reeds vermeld wat wij gedaan hebben, middels de Heer Theu Sweron van Silahis belastingadviesbureau, Jack Poell advocaten en Peter Holm bedrijvenadviesbureau.

Marcel van Dam

Mr. de Bruin, namens de Ombudsman heeft geantwoord met: "De Nationale Ombudsman mag, op grond van de Wet Nationale Ombudsman, geen onderzoek instellen naar een gedraging van de belastingdienst waartegen u bezwaar of beroep had kunnen aantekenen." Maar kan de Ombudsman dan niet onderzoek instellen naar een weigering van de belastingdienst, om een protest of bezwaar in ontvangst te nemen?

Bijlage  34 Bijlages

Bijlage 155. Een verslag per 2 december van Mr. van Dooren aan de Rechter Commissaris Mr. W.M.J. Hoppers. Als dit wordt gelezen na ingelicht te zijn met de hier bovenstaande info en de brief geschreven aan de Ombudsman, Marcel van Dam in 2006, dan hoef ik hieraan voor u, geachte lezer, over ”Mr. van Dooren” en het kantoor Holla & van Dooren in ‘s Hertochenbosch niets meer toe te voegen.

Ik las in het Brabantsdagblad dat bij Holla & van Dooren in Den Bosch de ruiten ingegooid zijn. Nou, daar vind ik niks vreemd aan.

Bijlage 35 Bijlages

Wordt vervolgd met gegevens waarmee Mr. van Dooren zich verdedigt: Hubert Remmen niet te ondersteunen. Wat heeft Mr. van Dooren achter de hand gehouden om zonodig gebruik van te kunnen maken? Het verleden: de beschuldigingen door de FIOD, de veroordeling door de rechtbank.

P51.

Swellendam 11 july 2018

Verslag van Mr. S.M.M. van Dooren inzake het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. per 2 december 1996

Oorzaak faillissement. Voorlopig oordeel! “De terechte inval?”

Naar het voorlopig oordeel van Mr. S.M.M. van Dooren, ook de terechte inval heeft simpelweg geleid tot acute staking van de onderneming, waardoor het faillissement (NB.: aangevraagd door mevrouw Lensen) onontkoombaar werd. Naar voorlopig oordeel lijkt de conclusie gerechtvaardigd, dat het faillissement is uitgelokt door het optreden van de Belastingdienst ondernemingen te ‘s-Hertogenbosch.                                                            Mr. Van Dooren laat hier blijken, dat hij weet, dat de belastingdienst Jeannette onder druk heeft gezet. (En Ja, daar komt ie weer. Wat ben ik toch weer slim, ”voorlopig oordeel.” Zo kan ik altijd nog, mocht het nodig zijn, onder mijn uitspraak uitkomen) (Overigens, Jeannette had haar deel in de Hollandsche Wijnhandel B.V. al terug betaald gekregen dus was het, naar haar mening, niet moeilijk om de belastingdienst ter wille te zijn. Daarbij zij was met mij reeds in onvrede.)

Waarop baseert de curator zijn voorlopige mening " de terechte inval van de Belastingdienst?" Daar geeft hij geen verklaring voor anders dan; dat Mr. van Dooren verwijst naar de inval van de belastingdienst wegens vermeend frauduleus handelen van deze vennootschap en haar feitelijke bestuurder, maar………: het z.g. frauduleus handelen is volledig weerlegd aan de curator, middels de gegevens van de belastingdienst zelf en de beschikbare gegevens van De Hollandsche Wijnhandel B.V.

De curator is ook ingelicht, dat alle financiële gegevens inzake De Hollandsche Wijnhandel B.V. gratis beschikbaar zijn en onder controle waren van Fouderer Register Accountants en Silahis Administratie en belastingadviesbureau. Mr. van Dooren heeft het ongewenst gevonden hier notitie van te nemen. (’n curator is beschermd, kan doen wat hem persoonlijk goed uitkomt.)

De belastingdienst mag geen administratie vernietigen. Waar is de LapTop?

Mr. van Dooren heeft persoonlijk, de door hem van de belastingdienst in gehavende en chaotische toestand ontvangen administratie, geordend.

Mr van Dooren schrijft “veel tijd is besteed aan het doorlopen, onderzoeken en op orde brengen van de administratie”. Desondanks is volgens Mr van Dooren de financiële administratie weinig toegankelijk. Wat van: indien Mr. van Dooren de beschikking had gehad van de Laptop of alleen maar notitie had genomen van de prijzen op de verkoop facturen?

Dus Mr. van Dooren heeft alles onderzocht, geordend en doorgenomen maar niets gezien.

Blijkbaar de vele contacten met Hubert Remmen vergeten.

Mr. Van Doorn; "De feitelijke bestuurder, de heer Hubert Remmen, verblijft in Zuid Afrika" Is niet bereikbaar, over de oorzaak van het faillissement is met hem dan ook niet gesproken."

Niet bereikbaar? Nee? dat klopt, haha die is weer goed van Mr. van Dooren. De “vele contacten heen en weer” over de oorzaak van het faillissement zijn met onweerlegbare bewijzen schriftelijk verlopen.

P52.

Mr. van Dooren: naar verluid loopt er tegen Hubert Remmen een arrestatie- bevel.  De zaak Wijnexpeditie Heesch B.V.

Mr. van Dooren doelt hier op dat: ik veroordeeld ben door de rechtbank voor 2 jaar en 2 maanden met 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Op de datum van 19 december 1995 onherroepelijk geworden en wegens verjaring weer vervallen. (Ondanks alle contacten met Mr. Van Dooren heeft hij dit nooit eerder aangeroerd; slim om iets achter de hand te hebben, je weet maar nooit.)

Hubert Remmen is in juni 1996 naar Zuid Afrika vertrokken en  voor die tijd heb ik nooit een oproep ontvangen voor het uitzitten van gevangenisstraf. Indien de oproep aan een verkeerd adres uitgereikt is, dan is er weinig moeite gedaan om mij alsnog te bereiken.

Van Mr. J.L.M. Faber, Juridisch beleidsmedewerker Kabinet Procureur Generaal, in gevolge een verzoek van mij aan de Burgemeester in Heesch, heb ik vernomen uit zijn schrijven van 15 juni 1997: “dat u zich op 25 november 1996 niet voldaan heeft aan de verplichting u te melden voor het vervullen van de aan u opgelegde gevangenisstraf.”

In die tijd, 25 nov. ’96, was ik reeds 5 maanden in Zuid Afrika en eerst op 15 juli 1997 op de hoogte dat ik mij 25 november 1996 had moeten melden. De justitie was van mijn adres gegevens op de hoogte. (Dat ik nou altijd gedacht heb, dat ik in Nederland geen onderkomen meer zou hebben. Hahaha)

Dan heeft Mr. van Dooren een aantal verwijten aan Hubert Remmen die hierboven voor de lezer al eerder weerlegd zijn.

Volgens Mr. van Dooren inkomsten voor Jeannette Lensen uit De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Dat Jeannettte Lensen, volgens het faillissementsverslag van Mr. van Dooren  financiële, dan wel materiele vergoeding ontvangen hebben, slaat nergens op. De curator heeft eerder verwezen naar wat brief papier en business kaartjes, die ik voor Jennette verzorg heb. Dat moet het dan zijn.

Hubert Remmen had genoteerd moeten zijn als in Loondienst.

De kasopnames door Mr. van Dooren vermeld zijn bekend bij Silahis administratie kantoor en betreffen privé opnames gedurende enkele maanden, omdat de uitkering waar ik van leefde geblokkeerd was. Anderzijds, meen ik te moeten vermelden: de aanloop verliezen van De Hollandsche Wijnhandel heb ik gedekt met betalingen van mijn uitkering.

Die opnames waar Mr. van Dooren verwijst zijn geen vergoedingen aan mij uitbetaald. Het waren leningen die terug betaald zou worden zodra mijn uitkering weer hersteld zou zijn. Er was geen sprake van dat ik in loondienst was. Ik heb beperkt kunnen werken en zonder vergoeding in mijn 100% eigen bedrijf. Beloning? De hoop was weer toekomst op te kunnen bouwen.

P53.

De uitverkoop door de belastingdienst.

Mijn privé bezittingen, de inventaris tesamen met de handelsvoorraad zijn executoriaal verkocht voor Fl. 210.805,00. Dit betekent dat ik hiermede een groot verlies heb geleden. Kantoorinventaris, Woonkeuken gemeubileerd, vries en koelkasten en, Kastenwanden. Gemeubileerde entree. De Debiteuren bedroegen volgens de belastingdienst Fl. 112 000,00 waarvan Fl. 10 351,00 (o.a. Peter Kreft A’dam) oninbaar zou zijn. Door de belastingdienst geïnd.

De containers met 25500 flessen wijn van Cape Europeline Ltd.

Mr van Dooren verwijst verder naar de containers in de haven van Antwerpen. 25.500 flessen wijn door de belastingdienst in beslag genomen, maar niet door de Belastingdienst verkocht, omdat hier tegen bezwaar door Cape Europeline Ltd. was ingrediënt. Het eigendom behoorde immers bij Cape Europeline Ltd. en de containers waren geadresseerd aan Gerard Tamis..

Doch Mr. van Dooren weet het beter. Volgens Mr. van Dooren richten die bezwaren zich thans tot de failliete boedel. De Zuid Afrikaanse eigenaar heeft de curator niet kunnen overtuigen dat zij de eigenaar is van de lading. Haha Tamis! Er zijn geen connossementen uit gereikt aan De Hollandsche Wijnhandel en de containers stonden ook niet op de bodem van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Toch heeft Mr. van Dooren een move gevonden om de containers in handen te krijgen.

Mr. van Dooren verklaart dat het geen zinvolle bezigheid zou zijn, de juistheid en omvang van de opgelegde aanslagen en opgelegde boetes aan De Hollandsche Wijnhandel B.V. te onderzoeken, omdat het niet opweegt tegen de grote aanslagen van de belastingdienst.     ’s-Hertogenbosch, 2 december 1996 Mr. SMM van Dooren

Mr. van Dooren is volledig op de hoogte gebracht met onweerlegbare bewijzen. Daarbij de gratis aangeboden hulp van Silahis belastingadviesbureau, de Heer Tjeu Sweron, die de leiding had over de administratie. Met hulp van Silahis administratie- en belastingadviesbureau zouden die zeer grote aanslagen voor 100% komen te vervallen en kan een enorme claim bij de belastingdienst worden ingediend.(Aldus Mr. van Wieringen.)

________________________________________________________

 

 

Hoe gaat het? Als men alle opgelegde boetes en verhogingen, terecht of onterecht, door de belastingdienst opgelegd kan betalen? De FIOD bood aan om daarmee problemen te voorkomen. Komt er dan geen rechtszaak of komt er toch een rechtszaak maar moet er dan rekening gehouden worden, dat men alles kan of hebt betaald? In mijn geval is er geen rekening mee gehouden. Hoe komt het, dat bij grote drugs criminelen men niet verder gaat, dan dat zij nog in hun levens onderhoud kunnen voorzien. Gelukkig lieten mijn relaties mij niet inde steek en ik bouwde weer een bedrijf op maar dat bedrijf word dan ook door de Belastingdienst in beslag genomen en uitverkocht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HUBERT REMMEN AGENT EN IMPORTEUR VAN DE KWV, DIRECTEUR VAN BODEGA'S NUEVA ANDALUSIA. WIJNEXPEDITIEKANTOOR HEESCH B.V. EN DE CAVES HUBERT B.V.'S.

Met Andre Kerstens, die wegens de anti-apartheid beweging er geen belang in zag het KWV agentuur voort te zetten, zou ik aan kunnen vangen.  Volgens de KWV contact personen, Dr. Berres en Mr.Stooks Rees, zocht het overkoepelende orgaan van de wijnbouw in Zuid Afrika, de KWV semi overheid, een agent met bredere mogelijkheden om de wijnexport van Zuid Afrika te bevorderen. Er zou meer ondersteuning nodig zijn. Zo kwam de relatie met de KWV tot stand. Omdat nu de nadruk wol leggen, over: de over de omstandigheden die ontstonden, als gevolg van de van de KWV ontvangen gelden en de FIOD inval, meen ik dat het beter is te beginnen, met de periode dat Drs. Wim Theelen uit Waalwijk ter ondersteuning ingeroepen is.

Via het arbeidsbureau kwam ons in contact met Drs. Wim Theelen.

De voorraadadministratie van de Alcohol was in handen van Irma Fareng. Irma is getrouwd met de Franse wijnmaker George Fareng, ook bij ons werkzaam. Irma had de controle over de alcoholvoorraad. De door haar gevoerde correcte alcoholadministratie gaf Irma op een dag een groot tekort aan. Het betrof niet verwerkte pure alcohol van 98 Vol.% Vanwege dit tekort zijn administratief grote inspanningen verricht, om een eventuele administratieve fout op te sporen. Het enige dat geconstateerd kon worden was, dat de inhoud van een tankauto alcohol vermist werd ofwel zoek was. Het is voor mij lang geleden, dus ik vermeld zaken onder voorbehoud. Ik meen te weten dat de alcoholvoorraad om de twee dagen werd gecontroleerd door Irma, met de hulp van Arthur Romme, de bedrijfsleider van de bottelarij en de wijn- en alcoholopslag. Het is ook de hand liggend, omdat ik mij niet kan voorstellen hoe Irma de hoeveelheden in de tanks zou kunnen vaststellen, zonder de hulp of opgave van Arthur of Peter. De vraag was: hoe het kon zijn dat een tankauto alcohol vermist werd, zonder dat vastgesteld kon worden wanneer, zodat de belastingdienst ingelicht had kunnen worden. Irma heeft alle zijlen bij gezet om de alcoholvoorraad over en over te controleren, maar kon niet tot een oplossing komen. Het tekort betrof een zeer groot bedrag aan alcoholaccijnzen, door ons noodgedwongen afgedragen. Ter ondersteuning van Irma met het zoeken naar de oorzaak is Drs. W. Theelen ingeroepen.

 Drs. Wim Theelen ingeroepen voor bijstand wegens ’n groot alcohol vermis.

Het tekort betrof een zeer groot bedrag aan alcohol accijnzen die later door ons zijn afgedragen. Ongelukkig kwam ons bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. in ander vaarwater door een ingreep van de FIOD.  Drs. W. Theelen heeft zich daardoor nooit bekommerd over het alcohol vermis maar werd actief voor de problemen met de FIOD, maar die hij voor eigen gewin is gaan gebruiken.  Later heeft Drs. Theelen, als directeur zijnde, de taak het alcohol vermis op te sporen, afgeschoven naar een tijdelijk ingehuurde persoon. Die man door Theelen ingehuurd, had geen idee wat te doen of enige ervaring met dergelijke zaken. Daarbij, mede door de problemen die door de FIOD ontstonden, is het vermis van die grote hoeveelheid Alcohol nooit opgespoord. Het zou kunnen zijn dat een tankauto elders gelost is, door gestuurd naar een ander adres. Dat is dan met medewerking van ‘n chauffeur van de tankauto. Ook kan een tankauto gelost zijn, terwijl een kraan van de betreffende tank in de hal van de tankopslag, na het reinigen nog open gestaan heeft, maar in zo’n geval zou de Hal van de tanks blank gestaan hebben en zelfs de alcohol op straat de riolering uitgekomen zijn. Personeel zou zo’n ongeval kunnen verzwijgen. Bij ’n groot alcohol verlies had de belastingdienst in geroepen moeten worden. Melding bij de belastingdienst is niet gebeurd, men wist niet te zeggen wanneer en hoe dit verlies ontstaan kon zijn, zodat het een probleem was, om met de belastingdienst afd. accijnzen in contact te treden.

 Als gevolg van de FIOD inval was direct extra hulp nodig.

Om mijn persoon te verweren tegen de ingreep van de FIOD, de dreiging dat ik in hechtenis genomen zou worden, en voor de bescherming van de bedrijven, was direct deskundige hulp nodig.  De moeilijkheid was iemand te vinden die direct in kon springen. Hierdoor kwam Drs W. Theelen in aanmerking als enige ervaren persoon die direct beschikbaar was. Mijnheer van Rumpt van de Rabo Bank bemerkte: waarom Drs. W. Theelen?  Er was gebleken dat Theelen niet 100% betrouwbaar was. (Het was ook de reden dat ik De Heer van Rumpt in het bestuur wilde hebben) Overigens de relatie met Theelen had zich niet slecht ontwikkeld door zijn vriendelijke vrouw Ria (van Rooi). Nadat ik Jeannette had leren kennen, bij bezoeken aan mijn broer Fons in Amsterdam, moedigde Ria mij aan de relatie met Jeannette door te zetten. Anderzijds Wim Theelen ondernam in die tijd al pogingen, om met mijn zaken betrokken te raken maar daar ben ik toen niet op ingegaan.

De FIOD is op spoor gezet door Arthur Romme. De bedrijfsleider van de bottelafdeling en tankopslag.

Arthur Romme, in dienst van Wijnexpeditie Heesch B.V., had gedacht dat hij zich verbeteren kon door voor zich zelf een bottelbedrijf op te starten. Bottelbedrijf Geffen. Dat was een verkeerd idee, omdat hij het niet van de grond kreeg. Voor zover ik vernomen heb, had Arthur al zijn gelden geïnvesteerd en zijn huis als borg verbonden. Anders dan van Kees  Klerks uit Leiden kreeg Arthur geen mede werking van onze relaties. Klerks beloofde Arthur financiële ondersteuning en een grote afname voor zijn slijterijen maar trok later terug, Arthur Romme heeft gedacht: als Hubert Remmen met zijn wijnexpeditiebedrijf Heesch B.V. aan de grond loopt ben ik gered. Arthur Romme meende dat hij dan bottelomzet zou kunnen nemen als loonbottellaar. Arthur meende op de hoogte te zijn van de investeringen in Spanje, kopieerde morgens vroeg de gegevens van mijn bedrijf en deed een aangifte bij de belastingdienst, dat ik over gelden in het buitenland zou beschikken.

Bij zijn vertrek uit ons bedrijf werd een inhoud van een tankauto alcohol vermist.  We konden geen aangifte bij de belastingdienst doen, omdat Arthur Romme geen melding had gemaakt van het vermis. Arthur melde steeds een bottel overschot. Een botteloverschot kwam ons goed uitkwam vanwege een te groot bottelverlies, wegens niet goed werkende afvulmachines. De datum van het grote vermis was niet te achterhalen. Later bij de rechtszaak kwam het tekort te spraken, maar Arthur bleef verklaren: dat er onder zijn leiding een bottel overschot was en geen tekort. Wij betaalde noodgedwongen de accijnzen.   Intussen werd ons via Percy de Paula, hoofd van de administratie, alcohol aangeboden die ons op de zwarte markt zou kunnen kopen. Op die manier goedkoper het gat te vullen dan de accijnzen te betalen. Op de zwarte markt alcohol kopen? Ik wenste er geen gebruik van te maken. Ik meenden ook dat het niet bestaat, dat je in Nederland een tankauto Alcohol op een z.g. zwarte markt kan kopen. Misschien was het de aangeboden alcohol die bij ons vermis was. Het aanbod kwam van Percy die met mijn bedrijf en ook met Arthur Romme betrokken was. Er deden zich vreemde omstandigheden voor, Percy, in die tijd hoofdboekhouder van mijn bedrijven, deelde ongevraagd royaal opslag uit om zich bemind te maken bij het personeel. Waarschijnlijk was Percy op de hoogte gebracht door Arthur Romme, dat hij aangifte had gedaan bij de belastingdienst. Percy de Paula en Joanne Brooks boden Arthur Romme hulp aan terwijl zij bij mij in loondienst waren. Op verzoek van Percy, reisde Joanne Brooks met ter ondersteuning van Arthur Romme ter naar onze leveranciers in Spanje, om leveranties over te kunnen nemen. Met Percy had ik afspraken gemaakt om met hem, komende week enkele belangrijke zaken te regelen, maar Percy en zijn vrouw waren plotseling verdwenen. Zijn woning trof ik leeg aan.

1991 De FIOD inval

Bij de FIOD inval werden mijn financiële gegevens, inzake de van de KWV ontvangen gelden onderzocht. Hierbij is hun gebleken, op basis van de gezichtswaarde van de documenten, dat die gelden in het buitenland op mijn persoonlijke naam gestaan hebben. Mijn verklaringen: dat het geen gelden waren uit mijn bedrijven werden door de FIOD aan de kant geschoven. Zij zeiden; "Als wij in uw plaats zouden zijn, zouden zouden wij het zelfde gezegd hebben maar daar trappen wij niet in". Daarbij kwam, dat ik niet ondersteund werd door Drs. Wim Theelen met gegevens uit de bedrijven. Juist integendeel. Ik werd gearresteerd en de omstandigheden hebben geleid tot verlies van mijn vermogen.  Mijn belasting adviseur, Mr Broekman van Looyens en Volkmaars, was aan de kant gaan staan wegens de betrokkenheid van de FIOD. Daarop had ik Mr. Prinsen uit Eindhoven betrokken maar Drs.W. Theelen blokkeerde de betalingen aan Mr. Prinsen, onder het motto we hebben al een Jurist in het bestuur. Mijn positie werd verzwakt, omdat de FIOD geen reactie kon krijgen van de overheidsinstanties in Zuid Afrika. Bij de KWV waren alle gegevens voor wat mij betrof verwijderd door Koos Louw, de jurist van de KWV. Men wenste mij niet meer te kennen, om te voorkomen dat meerdere zaken om de wereld boycot te omzeilen, in het licht zouden komen. Eerst pas in 1997, onder invloed van het nieuwe ANC reggering, werd de KWV in Zuid-Afrika, verantwoordelijk gesteld voor de in nood gedwongen transacties wegens de wereld boycotperiode voor Zuid-Afrika. (De inval van de FIOD vond in 1991 plaats)

In de steek gelaten. Mijn persoon onbekend voor de KWV.

In 1991 heeft de KWV mij verlaten. Men dacht daarmee te voorkomen dat het bekend zou worden dat de KWV betrokken was bij onwettige transacties in de sanctie jaren.  Voor een ieder was het duidelijk dat ik officieel de KWV vertegenwoordigde. Zelfs een KWV medewerker was in mijn dienst in Nederland.  Zie ook onder bijlage foto’s van KWV ambtenaren die mij bezochten en behulpzaam waren. De FIOD-ambtenaren zagen alles anders. In de haven van Amsterdam was een scheepslading Oloroso / Ammontillado aangekomen en opgeslagen, door de KWV aangevoerd met vervalste herkomst documenten. Ik zou schuldig zijn aan die vervalsing van de herkomst documenten. Bij de KWV had ik melding gemaakt van activiteiten van de anti Apartheid beweging. Bekladderen van mijn huis en bedrijf met teksten en teksten op de straatweg. De KWV had gedacht te helpen door 'n scheepslading sherry type te verschepen met veranderde herkomst gegevens. Ondersteuning, doch zonder eerst met ons te overleggen. Het zou gunstig zijn in verband de anti apartheid beweging, maar ik had er niet om gevraagd en zo ernstig hadden wij die acties van de Anti apartheid beweging niet opgenomen. Bovendien in Nederland was er door de overheid geen boycot voor Zuid –Afrikaanse producten ingesteld. Het zou tegen de Zuid-Afrikaanse mensen van Nederlandse afkomst zijn. De beschuldigging van vervalsing van herkomstdocumenten werd in mijn schoenen geschoven, maar waren al die gegevens ook niet een aanwijzing voor de FIOD, dat ik de KWV vertegenwoordigde en namens de KWV optrad? De FIOD ambtenaren wenste het anders te zien. Ze verklaarden beloofd te hebben aan de Officier van Justitie te helpen mij veroordeeld te krijgen. (Dat het zo werkt heb ik jaren later nogmaals ondervonden met mijn bedrijf De Hollandsche Wijnhandel B.V.  Zelfs het creëren van een fraude door de ambtenaren om een veroordeling van de grond te krijgen. Harde bewijzen niet nodig. Zelfs de gegevens van een Register Accountant, door wie de volledige administratie gevoerd was, werden niet in aanmerking genomen.)

Wat was tegen de regels van de EEG: 

Het was voor de KW van belang, dat de agenten zelfstandig op konden treden, om. de wijnexport in stand te houden. Zodoende niet zouden vallen onder de omstandigheden van de Wereldboycot periode voor Zuid Afrika. Men dacht de agenten behulpzaam te moeten zijn met verschepingen van wijnen met valse herkomst documenten. Ook was besloten de KWV vertrouwens personen financieel sterk te maken, om met hulp van de agenten de export in stand te kunnen houden. Grote bedragen konden in samen werking ter beschikking gesteld worden. De opdracht was hoe dan ook, de export en de belangen van de KWV verdediggen. Alles onder de instructie: dat die gelden niet bekend mochten worden in de EEG. Het was een tijd van abnormale omstandigheden, je zou kunnen zeggen, het was oorlog. Hierdoor verkeerde ik in een bijna niet uitteleggen situatie, voor personen die niet op de hoogte waren van demet Zuid Afrikaanse toestanden. Daarbij nog, tot ergernis van de FIOD ambtenaren, de overheidsinstanties in Zuid Afrika, waarbij de KWV semi overheid, weigerden contact met de FIOD.

Onder de omstandigheden die ontstonden door de FIOD ingreep, heeft Drs. W. Theelen gebruikt om mijn vermogen uit handen te nemen.

De voor hulp ingeroepen Drs. W. Theelen heeft de zaken uitgebuit voor hem zelf. Door sluw bedacht te hebben hoe hij de notaris, notaris Pinkse uit Oss, zover wist te krijgen dat mijn vermogen in zijn handen zou vallen. Wim Theelen was niet voor mij, maar opereerde tegen mij voor eigen gewin. 

VOLGORDE?

Als agent van de KWV heb ik opgetreden en de aan mij beschikbaar gestelde financiën niet gemeld bij de belastingdienst. Het was mij verboden door de KWV van Zuid Afrika, dat die gegevens in Nederland bekend zouden worden. Daarbij zou het ook tegen de EEG voorschriften zijn. Ik heb de regels. als KWV agent, van de KWV en de overheid in Zuid Afrika opgevolgd. Hierdoor werden mij door de Belastingdienst grote aanslagen en boetes opgelegd en werd ik door de rechtbank veroordeeld. Gelden in het buitenland in mijn beheer en op persoonlijke naam. Drs. Wim Theelen ingeroepen voor verdedigging heeft niet de moeite genomen te ondersteunen, met gegevens uit de administratie van mijn bedrijven, zoals dat ik voor mijn werk apart betaald werd. Er had ook aangetoond moeten worden, dat die gelden niet ontvreemd waren uit mijn bedrijven. Drs. W. Theelen verklaarde aan de overheid en aan personeelsleden het tegendeel, ik zou volgens Theelen miljoenen uit de bedrijven onttrokken hebben.

Hoe dan ook de Zuid-Afrikaanse KWV belangen bevorderen.  De situatie in Spanje. Het verbod van het Spaanse Conseggor du Regulardor Sherry op tanks te exporteren.

Als agent en vertrouwens persoon van het overkoepelende orgaan van de Wijnbouw in Zuid Afrika, KWV, wegens de wereldboycotperiode, gelden ontvangen op een rekening in Zwitserland op persoonlijke naam. Het doel was de KWV belangen te ondersteunen zonder dat een verbinding met Zuid-Afrika bekend zou worden. Geen bindende voorschriften hoe die gelden te gebruiken, maar die financiën ingezet voor een oplossing, om de Zuid- Afrikaanse  wijnmerken gedurende de wereldboycot periode van wijn te kunnen voorzien. Hierdoor zouden de grote investeringen, door de KWV gedaan, voor de opbouw van merken, niet verloren gaan. Die situatie was een geschenk uit de Hemel voor wat mijn bedrijven in Nederland betrof. Een verbod van het Conseggor du Regulardor van Jerez de la Frontera, om Sherry op tanks te exporteren was voor mijn bedrijven catastrofaal. Omdat ik het beheer van die financiën in handen had, kon ik gelijktijdig mijn bedrijven in Nederland redden, door ook van wijnaanvoer te voorzien.

De situatie in Zuid Afrika: exporteren of de wijnen in het riool laten lopen.

De Koöperatieve Wijnbouw Verenigging van Zuid Afrika was wegens de Wereld Boycot  voor Zuid Afrika in moeilijkheden. Het merendeel van de export in Zuid Afrika was geblokkeerd. De tanks bij de KWV en ook in alle regio’s en bij de wijnproducenten waren nog vol. Daarbij de nieuwe oogst was in aantocht. De situatie was onhoudbaar. Wat te doen met de nieuwe oogst. De kranen van de tanks opendraaien en de wijnen in het riool te laten lopen? De directie had tijdig al besloten tot het uiterste te gaan om export te kunnen realiseren. Als KWV agent had ik daardoor financieel geen beperkingen. De export directeur Dr. Jannie Retief had de opdracht dat ons relatief kleine exportteam het onmogelijke waar zouden maken. Er werden regelingen getroffen waar Dr. Retief en Hubert Remmen later de dupe van zijn geworden maar in die tijd werd alles zeer gewaardeerd en Jannie werd de Golden boy genoemd.

Tot het uiterste gaan om wijnen te exporteren. KWV beslissingen zonder mijn betrokkenheid.

Dr. Jannie Retief nam stappen die in feite onverantwoord waren, Jannie ging tot uiterste om de export in stand te houden. Jaren later, pas in 1997, onder invloed van de ANC regering, werd Jannie beschuldigd en heeft om de KWV te redden de KWV moeten verlaten. Aan mij was medewerking gevraagd voor financiële transacties. Men had besloten Hubert Remmen financieel uiterst sterk te maken en hij zou als een niet onder de wereld boycot vallende persoon, de KWV ondersteunen en export af kunnen dwingen. Die financiën waren geheel voor de agent ter beschikking, geen verantwoording verschuldigd, maar de KWV diende ondersteund te worden en die gelden mochten niet bekend worden in de EEG

Wat hier duidelijk gesteld moet worden is: dat het geen door mij aangevraagde zakelijke transactie of een door mij middels onderhandelingen verkregen condities waren maar beslissingen van de KWV om zo te handelen. Dit zonder dat ik daarbij betrokken was.  Moeilijkheden met de EEG regelementen en de Zuid-Afrikaanse overheid diende voorkomen te worden, daarbij het risico voor de export van Zuid-Afrikaanse producten naar de EEG. Het was een rumoerige periode en dingen waren vaak niet zo goed gecoördineerd. Zo was ik in Posnan op de jaarbeurs aanwezig en kwamen wij, Dr Retief, elkaar tegen.

 De KWV directie wist nergens van.

Was het niet de directie van de KWV, die de aanzet heeft gegeven om gelden vrij te maken, en mij ter beschikking te stellen. Waarom zulke zaken in de schoenen te schuiven van Dr. Retief. Voor b.v. de Champagne fraude, het hele bedrijf meegewerkt, maar niemand weet er van en de directeur, Jacobes van Niekerk, is toevallig ’n week op vakantie, de enige beschuldigde is de export directeur, Jannie Retief.. Jannie werd de zondebok en heeft met het verlaten van de KWV de KWV moeten redden.

Eerst pas in 1997  kwam de KWV in moeilijkheden voor de ondernomen zaken om de Wereldboycot te omzeilen. In de sanctie-dagen was Jannie Retief een held. Iemand die ten alle koste KWV se producten in die buitenland verkocht heeft. "Nou moet hij padgee om de KWV te redden". Overgenomen uit de Paarl Post van 31 jullie 1997. Zie Bijlage,

De blokkade van wijn toevoer op tank voor Wijnexpeditie Heesch B.V.

Wij hebben een groot wijnimportbedrijf in Nederland opgebouwd en we leefden in de tijd van een enorm groot Sherry verbruik. Wij hebben daar voor 100% op ingespeeld met een uniek systeem voor drankwinkels, "wijn zo uit het vat". De verkoop van tapwijnen.  Hierdoor groeide mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch uit, tot de grootste of een van de grootste wijnimport bedrijven in Nederland, maar er dreigde een kink in de kabel te komen. Door de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Du Regulador in Jerez de La Frontera het zich veroorloven, een verbod op te leggen voor export van Sherry op tanks. Voor Spanje was het een voordeel, indien alle Sherry in Spanje gebotteld zou worden. Het Succes van mijn bedrijven en drankwinkels door geheel Nederland, steunde op aanvoer van Sherry een vrac / bulk, op tanks. Door het besluit van het Consegor du Regulardor van Jerez de la Frontra, geen aanvoer meer op tankauto’s, zou het door mij ontwikkelde unieke systeem “Tapwijnen in drankwinkels” en mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. vast lopen.

De Brands van de KWV dreigde verloren te gaan.

De Wereldboycot voor Zuid Afrika veroorzaakte voor de KWV, dat de grote investeringen gedaan voor de merken opbouw verloren gingen. Zuid -Afrikaanse wijn kon niet meer voldoende geëxporteerd worden en de merken kwamen droog te staan. De KWV directie had gedacht, de KWV merken in de wereld te redden, te kunnen onderhouden, met hulp van Sherry toevoer uit Spanje. KWV merken met Spaanse wijn, produce of Spain. Na de wereld Boycot zou alles dan weer terug gedraaid kunnen worden en de merken weer ter beschikking zijn voor Zuid Afrika.  Ongelukkig moest de directie van de KWV, zonder enig resultaat terug keren, van de onderhandelingen met de Bodega’s in Jerez de la Frontera. De Spaanse producenten zagen er niets in, om de Zuid-Afrikaanse producenten van dienst te zijn. Bovendien was er door de grote vraag al een tekort aan sherry ontstaan.

De oplossing: Bodega Nueva Andalusia.

Middels Dr. Retief werden die problemen aan mij voor gelegd. Ik was bekend met de wijnwereld en had er veel zakenrelaties. In de zelfde tijd kampte wij met het verbod Sherry in Bulk, op tank auto’s te exporteren. hoe zouden mijn bedrijven nog voort bestaan?  Nu lag er een aanbod op tafel, om de merken van de KWV van Sherry te kunnen voorzien, en alle financiën in mijn handen. Een voordeel; waarin ik de oplossing zag, was dat de KWV voor de brands niet het woord Sherry nodig hadden. Immers de KWV en de wijnboeren in Zuid-Afrika waren al verplicht, vanwege de bescherming op herkomst benamingen, de namen Sherry, Port en Champagne, niet meer voor hun producten te gebruiken. Daarbij meende ik, dat het woord Sherry voor mijn bedrijven in Nederland, ook niet dringend nodig zou zijn. In Spanje had ik als eens ontdekt, dat de Sherry bodega’s Sherry typen aan voerden uit gebieden buiten het originele Sherry gebied. Ik nam de zaak op met mijn vrienden in San Lucar de Barrameda, Antonio Barbadillo en Gabriel, bodega’s Barbadillo. Gabriel adviseerde: de beste oplossing zou zijn, Shery types te produceren in Montilla. Ik stelde voor om alle gelden van de KWV mij ter beschikking gesteld, te investeren in de grootste Bodega in Montilla, Bodegas Montulia. Dit middels een oprichting van Bodega Nueva Andalusia. Voor productie te zorgen voor de merken van de KWV en tevens zou het een oplossing zijn voor mijn bedrijven in Nederland.

De KWV directie bezocht mij in Spanje en concludeerde, hoog gekwalificeerde mogelijkheden voor productie van sherry types. Het kost tijd alle voorbereidingen te treffen, het werd in zoverre een succes, dat alles van de grond kwam maar helaas ook weer werd verstoord, door de plotselinge wending van de politiek in Zuid-Afrika. Ondanks alle tegenwerking en nog niet verwacht, besloot President de Klerk, de regering over te dragen aan de ANC. Hiermede werd de dreigende burger oorlog in Zuid Afrika voorkomen. Mandela kwam aan de macht en de Wereld Boycot werd beëindigd. Wat nu met de opgerichte Bodega Nueva Andalusia in Spanje. De KWV had voor de afnemers geen belangen meer bij aanvoer van wijnen uit Spanje. Juist het tegendeel en men was ongelukkig met, zoals zaken zich ontwikkeld hadden om de wereldboycot te omzeilen.                                                           Mijn bedrijven in Nederland genoten groot voordeel, Wijnexpeditie Heesch B.V. groeide, ondanks het tekort aan Sherry van Jerez en het besluit van het Conseggor du Regulardor geen Sherry meer op tank te expoteren, uit tot de grootste wijnimporteur in Nederland. (Info van Mr. Groenewald  Voorzitter van de  vereingging Nederlandse Nederlandse Wijnhandellaren ) Er was een tekort aan Sherry maar het raakte mijn importbedrijf niet. De producten van Bodega Nueva Andalusia, mochten wellenswaar geen Sherry heten maar waren kwalitatief niet minder. Wegens de aflevering door Wijnexpeditie Heesch B.V. op fusten van 30 liter aan de drankwinkels, en zo uit het vat getapt en verkocht, was er niemand die vroeg of die Oloroso. Amontillado of Fino, recht had op de naam Sherry hadden. Voor Manzanilla bleef Antonio Barbadillo ons steunen. We ontdekte wel dat door enkele slijterij-wijnhandelaren toch de naam sherry voor onze producten gebruikt werd.

De keuringsdienst-van-waren had actie ondernomen mij te beschuldigen voor het afleveren van ongeëtiketteerde vaten, ontbrekende herkomstbenamingen op de vaten. De officier van Justitie moest bakzeil halen omdat ik het Hof kon verwijzen, dat wettelijk vermeldingen op fusten / vaten niet een vereiste was. De Hof bleef achter mij staan en de officier van Justitie kon dat blijkbaar niet verwerken. Zelfs in het bijzijn van het Hof zei hij "ik krijg jou nog wel.

Overvallen door een ontsteking in een oude reeds versteende kankerbol onder mijn linker nier.  

Tot zover was er nog niks mis. De bodega in Spanje had Wijnexpeditie Heesch als grote afnemer en daarmee de slijterijen in Nederland en ook supermarkt ketens; de Sherry Bodegas in Jerez, voor Pedro Ximinez; de Engelse markt met Sainsbury en de Spaanse binnenlandse markt. Ongelukkig was mijn conditie niet goed meer, er had zich Kanker ontwikkeld. Percy de Paula werd aangesteld om controle te houden op de Bodega en investeringen in Spanje. Percy een broer van de minister van financiën van Curaçao. Achteraf ben ik er op gewezen door een van mijn medewerksters, dat zij mij gewaarschuwd had, voor de persoon Percy de Paula in verband zijn verleden. Er was geen andere rekenmeester die goed Spaans of Frans sprak beschikbaar. Ik kwam langdurig in ziekenhuizen terecht en ik zou er slecht aan toe zijn omdat mijn kanker type niet bekend zou zijn. Een gelukkige omstandigheid ontstond omdat mijn vrouw, vriendin, Jeannette Lensen er moeilijkheden mee had, dagelijks mij vanuit Amsterdam het Groot Ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken, wegens de files op die route.  Jeannette liet mij verhuizen naar de Anthonie van Leeuwenhoek kliniek in Amsterdam. Dr. Den Bockel Huininck van het gespecialiseerde onderzoek centrum voor Kanker, accepteerde het medisch dossier van het Groot Ziekenhuis in Den Bosch niet. Men  begon geheel opnieuw met onderzoek. Er werd besloten mij onmiddellijk weer te laten opereren en gelukkig met een goed resultaat. Daarna heb ik zeer lange tijd in het Anthonie van Leeuwenhoek Chemotherapie ondergaan. Na een perioden van meer dan ‘n jaar in mijn huis in Heesch, weer redelijk opgeknapt. Na twee jaar weer terug in Spanje was alles bijna tot niet. Een goede verantwoording van Percy de Paula en mijn bevriende jurist Juan Ramizez Ponferrador kon niet worden gegeven. Daarbij tijdens het eerste bezoek weer in Spanje was Percy de Paula en zijn vrouw plotseling spoorloos verdwenen. In de tijd dat ik in het Grootziekenhuis in Den Bosch lag, was Julian Ramirez en zijn vrouw Conchita naar Nederland, om mij in het Groot ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken maar werden zij niet toegelaten. Terug naar Spanje is men er van uit gegaan dat ik nooit meer terug zou komen.

Percy de Paula. Chantage.

Percy de Paula heeft vanuit Curaçao gepoogd mij te chanteren. Hij bewerkte mij vanuit Curaçao via zijn vriend waarvoor hij terwijl in onze dienst zijnde goederen inkocht. Voor Hfl. 30 000 zou hij zorgen dat de FIOD geen kans zou hebben tegen mij te ondernemen. Hij zou kunnen getuigen dat ik niet in bezit was van KWV gelden. De keus was aan mij. Percy zou een klein baantje aangenomen bij de Bank van Curaçao en dat een betaling van mijn kant hem zou helpen.

De ambtenaren van de FIOD hebben Percy bezocht. Van hen kon ik vernemen dat Percy een hooggeplaatste functionaris was bij de bank van Curaçao. Niet zo verwonderlijk zijn broer was minister van financiën van Curaçao. De FIOD ambtenaren moeten toch van Percy vernomen kunnen hebben, neem ik aan (?), dat ik niet meer over enige financiën van de KWV afkomstig beschikte. Verdacht heb ik gevonden dat de vrouw van Percy, uit Venezuela afkomstig, over financiën beschikte bij een bank in Barcelona. 

De Hof zaak: de verdedigging is mislukt o.a.:

  1. financiën van de KWV afkomstig en dus niet van eigen bedrijven kon niet worden aangetoond. De KWV getuigen kwamen ondanks de toezeggingen niet opdagen. Oorzaak: men vreesde arrestatie en ‘n risico voor de Zuid Afrikaanse wijnexport naar de EEG landen en arrestatie van Dr. Retief KWV exportdirecteur. Beschuldigd van wijn invoer met valse herkomst documenten. De vervalsingen van herkomst was echter gepleegd door de KWV, met medewerking of advies van de wapenhandellaar CassaLee in Antwerpen, contactpersoon Casalee antwerpen, de Heer Verhagen;
  1. omdat voor de ondersteuning en verdedigging in geroepen Drs. W. Theelen heeft verkondigd, zonder dat hij er bewijzen voor had en hem daar ook niet naar gevraagd is, dat Hubert Remmen miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou heben. Het paste Drs W.Theelen in zijn plan het vermogen van Hubert Remmen voor hem zelf toe te eigenen;
  1. voor de nodige hulp en bewijzen uit het bedrijf is door de z.g. tijdelijke directeur Drs.W.Theelen de medewerking onthouden.

Mr. Jan Boone had voor de verdedigging dringend getuigen nodig.

Eerst pas in 1997 heeft ons meer informatie bereikt, waardoor het duidelijk werd dat het niet mogelijk was voor de KWV, getuigen naar Nederland te sturen. Oorzaak: de fraudes(?), noodsprongen, tijdens de wereld boycot periode door de KWV gepleegd om de export instant te kunnen houden. (zie de Paarl Post van 31 juli 1997.)

De FIOD heeft tegen beter weten in niet verklaard aan de rechtbank, dat ik niet in bezit was van de Zuid-Afrikaanse gelden? Waarom een veroordeling ondanks geen Zuid Afrikaanse gelden in mijn bezit.                                                                      

De Andere fraudes, aldus Mr. Boone, de z.g. kleinere fraudes werden onder de tafel geveegd zijn van de ernstige misdaad, financiën in het buitenland in bezit “gehad’ te hebben. 

Afgezien of het allemaal terecht was: Hoe werkt het nou? Als gevolg van ’n FIOD inval raak je je levenswerk kwijt, inclusief je gezin en huis, je totale vermogen. Het gaat over miljoenen, je was Multimiljonair. Je komt letterlijk en figuurlijk op straat terecht. Er worden onterecht grote boetes en verhogingen opgelegd door de belastingdienst; die kunnen en worden volledig betaald. En dan wordt daarmee bij de rechtszaak en bij de Belastingdienst, de curator en Rechter Commissaris geen rekening mee gehouden. (je verzoekt of je nog een klein onderdeel ‘n van je vermogen , ’n fi;eaal, mag behouden om in levensonderhoud kunnen voorzien, mede omdat gewoon gratis weg gegeven wordt maar daar kom je daar niet voor in aanmerking.) Hoe komt het dat bij grote drugs criminelen men niet verder gaat, zodat dat zij nog in hun levens onderhoud kunnen voorzien? Gelukkig lieten mijn zakenrelaties mij niet in de steek en ik bouwde weer een bedrijf op. Dat bedrijf wordt dan ook door de Belastingdienst uitverkocht.

Voortzetting van de bedrijven onder een door Drs. Wim Theelen samengesteld bestuur, waarbij hij zelf zou deelnemen als “ tijdelijk directeur”.

Er gebeurde veel onder moeilijke omstandigheden, zoeken naar verweer voor de Fiod. Bezoeken aan Juristen (Mr. Prinsen) waarmede ik contact had, voor de verdedigging tegen de FIOD en belastingdienst, waarbij nu Theelen betrokken werd etc.

Volgens Drs. W. Theelen, zouden de gevolgen van het FIOD onderzoek, het einde betekenen van mijn bedrijven. Hiervoor meende hij een oplossing aan te kunnen bieden. Een regeling die Theelen daarvoor van de grond heeft gekregen, was een bestuur samen stellen met Mr. Boogaerts (Boogaerts en Groenen) als voorzitter. Daarbij zou Theelen zelf in het bestuur deelnemen, als tijdelijk directeur van het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s.  Ik heb daarmee ingestemd, omdat ook Mijnheer van Rumpt van de Rabobank aan het bestuur zou deelnemen. Een voor mij bekende en betrouwbare fidele persoon.

Drs W. Theelen stelde voor dat hij tijdelijk directeur zou zijn, zodat Hubert Remmen als beschuldigde persoon, niet bij de B.V.’s betrokken zou zijn. Hiermede zou voorkomen worden, volgens Theelen, dat men de bedrijven zou sluiten. Nadat de FIOD- en belastingproblemen opgelost zouden zijn, zou het directeurschap weer terug in handen van Hubert Remmen komen. Mr. Boogaerts was een belangrijke jurist met relaties bij de rechtbank, trad ook op als hulp rechter aldus Theelen. Wij hadden dan volgens Theelen het voordeel, een sterke positie te hebben in onderhandelingen met de Justitie en de bank. Het bedrijf had blijvende ondersteuning van de bank nodig, omdat ik 2 miljoen contant uit had moeten betalen, wegens de scheiding die mijn ex Joke Ploegmakers, gewenst heeft.

Financiën beschikbaar maar wegens het optreden van Drs. Theelen niet inzetbaar.

Er was voldoende kapitaal beschikbaar voor de bedrijven, maar niet om zoals gevraag door de FIOD, de belasting aanslagen en op te leggen boetes, wegens buiten de EEG gelden op naam te hebben gehad, direct te regelen. Een oplossing zou geweest zijn, indien ik had kunnen beschikken, over mijn vordering van 3.5 miljoen op de belastingdienst. Helaas wilde de belastingdienst de vordering die ik had op de belastingdienst of Nederlandse Staat, nog niet erkennen maar volgens de juristen stond het al vast, dat het tegoed uitbetaald zou worden.

Volgens Mr. van Wieringen van Luxus International B.V. te Weert, zou de belastingdienst verantwoordelijk gesteld moeten worden, dat ik die gelden toen niet beschikbaar had.

Mijn streven was dat de bedrijven voortgezet konden worden

In die tijd en in die situatie verkerende, was het belangrijkste streven van mij  dat mijn bedrijven voortgezet konden worden. Ik heb niet goed gereageerd onder de stress die de FIOD veroorzaakte en dat volgens Theelen mijn bedrijven beëindigd zouden worden. Ik werd ook ingerekend. Wim Theelen wist die stress op te voeren. Helaas moest Mijnheer van Rumpt zich terug trekken om deel te nemen in het bestuur. Dit op aandringen van het bestuur van de Rabobank maar de andere personen die aan het bestuur deel zouden nemen waren al aangesteld.

De truc van drs. Wim Theelen.  Notaris Mr. Pinkse en kandidaat Notaris de heer Schoofs van Notariskantoor Pinkse in Oss.

Drs. W. Theelen door ons ingeroepen voor verdediging, verklaarde niet voor mij, maar uit eigenbelang was Drs. W. Theelen "tegen" mij. Zijn streven was: de bedrijven en panden goedkoop voor hem zelf in handen te krijgen na een te creëren faillissement. Kandidaat notaris Schoofs ontdekte het, belde mij hierover op om te waarschuwen. Ik was niet de juiste persoon om op al die zaken goed op te vangen of beter te reageren, de door mij ingeschakelde Mr. Prinsen uit Eindhoven was door Drs. Theelen uitgeschakeld, met als motief we hebben een jurist in het bestuur. Mr. Boogaerts, door Theelen aangesteld, liet het echter voor wat het was.

BIJLAGES. De foto toont Carlette van Velzen, een KWV medewerker in dienst van het Wijnexpeditiekantoor Heesch, en ondergetekende. Door mijn positie als KWV agent in moeilijkheden met de belastingdienst.

Als agent van de KWV had ik mij te houden aan het verbod om gelden in Nederland bekend te maken. Tijdens de wereld boycot voor Zuid Afrika naam de KWV zeer vergaande maatregelen om de export af te dwingen. Indien ik aangifte had gedaan had als agent van de KWV gelde ontvangen te hebben zou het een handeling geweest zijn tegen de instructies en voorwaarden van het Gouvernement van Zuid Afrika, de KWV en ook tegen die van de EEG wetgeving. De stelling van de FIOD en belastingdienst, dat ik die gelden aan de bedrijven onttrokken zou hebben was verkeerd. Er zijn nooit door mij gelden uit mijn bedrijven verduisterd.

Drs. Wim Theelen

De belastingdienst heeft boetes opgelegd alsof ik gelden uit mijn bedrijven onttrokken zou hebben. Dit is nooit aangetoond maar Drs. W. Theelen, in zijn positie als directeur van de bedrijven verklaarde aan de Justitie en aan het personeel, zonder dat hij het kon aantonen of bewijzen voor had: dat ik miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou hebben.  Uit eigenbelang was Drs. W. Theelen tegen mij. Zijn streven was de bedrijven en panden goedkoop en voor hem zelf in handen te krijgen. Dat zou volgens Drs. Theelen mogelijk zijn door een te creëren faillissement, waarna hij dan alle bezittingen over zou nemen en ik zou dan ook een paar aandelen zou krijgen ...

De instructie van de overheid in Zuid Afrika was, dat die gelden onder geen omstandigheden in de EEG geparkeerd mochten worden. Die gelden door de KWV mij toegestuurd, zijn ingezet ten behoeven van de KWV in Zuid Afrika. Daarbij heb ik kans gezien in mijn positie als KWV vertegenwoordiger, mijn bedrijven in Nederland sterk te ondersteunen, door toevoer van onder prijsde leveranties uit Spanje en Zuid Afrika.

Onder de omstandigheden veroorzaakt door de FIOD en dat ik ingerekend zou worden, is Wim Theelen er in geslaagd door de stress op te voeren van de ontstane situaties misbruik te maken.

Notaris Mr. Pinsen uit Oss, Mr. Boogaerts en Hubert Remmen misleid door Drs. Wim Theelen. Bedrog met hulp van de beste Notaris ooit gekend.

Plotseling werd ik vanuit het kantoor van Mr. Prinsen Notaris te Oss ingelicht, dat de Notaris, Mr. Boogaerts en Drs Theelen reeds ‘n tijd op mij zaten te wachten. Ik zou ‘n afspraak hebben daar present te zijn voor het passeren van een akte.

Ik had geen afspraak maar Wim Theelen is er in geslaagd mij onvoorbereid met spoed naar de Notaris te sleuren. Ik wist, dat we gesproken hadden over een tijdelijke overname van het directeurschap en ging ervan uit dat het daar over zou gaan. Ik diende halsoverkop een stuk te ondertekenen om de bedrijven te redden, elke minuut zou belangrijk zijn volgens Theelen. 

De Notaris was door Theelen voorgehouden, dat hij Wim Theelen, zijnde mijn vriend en vertrouwenspersoon ingezet was, omdat mijn bedrijven en vermogen gered dienden te worden. Dit middels zijn aanstelling als directeur van de bedrijven en een emissie van de aandelen op zijn naam.

Theelen had mij voorgehouden, dat de notaris die tijdelijke overname van het directeurschap zou moeten regelen. ik meende te moeten begrijpen dat het daar over ging. Onvoorbereid haastte ik mij naar het kantoor van de Notaris en daar werd ik gevraagd documenten te ondertekenen. Notaris Mr. Pinksen zei: "Het is niet nodig de akte volledig voor te lezen, omdat de heer Theelen alles met mij had voorbereid en besproken." "U dus volledig op de hoogte bent"

De truc van Drs. Wim Theelen

Theelen had aan de notaris verklaard, dat hij als vriend van Hubert het een zeer pijnlijke zaak voor mij vond, dat ik wegens bedrog gepleegd te hebben, zou moeten tekenen om mijn bedrijven te redden, middels een emissie van de aandelen op zijn naam. Daarbij de aanstelling W. Theelen als directeur van Het Wijnexpeditiekantoor en de Caves Hubert B.V.’s. Dat die actie opgesteld diende te worden opgesteld maar niet voorgelezen hoefde te worden, omdat het een pijnlijke zaak voor Hubert zou zijn en hij, Wim Theelen, daarvoor alles met mij reeds uitvoerig met had doorgesproken.

Mr. Pinkse, Notaris te Oss, had ik leren kennen via Mr. Broekman Van Looyens en Volkmaars, in de tijd dat Mr. Pinkse nog kandidaat Notaris was in Eindhoven bij het kantoor van Notaris Hanen. Later is Mr. Pinkse Notaris in Oss geworden en heeft de relatie zich voortgezet. Mr. Pinksen meende aan het voorstel van Drs. Wim Theelen mee te kunnen werken. Ik was niet op de hoogte wat de werkelijke onvermijdelijke gevolgen waren van de handtekening die ik zette. De truc van drs W. Theelen. Ik meende te weten dat het om de tijdelijke overname van het directeurschap ging. De notaris ging er vanuit, dat ik zou weten dat het ging om een volledige uithanden geven van het eigenaarschap, middels een emissie van de aandelen aan Drs. Wim Theelen en de doorzetting van mijn bedrijven onder het nieuwe bestuur met Theelen als directeur.

Mr. Boogerts was als getuige aanwezig bij het bedrog door Drs. W. Theelen.

Na de ondertekening van de akte, werden door de getuige Mr. Boogaerts, voor mij zeer vreemde opmerkingen gemaakt. Dat hij, als ik het wilde zijn stropdas af zou doen en dan nog: dat hij die maatregel erg spijtig en aller uiterst vond. (Dus volgens Mr. Boogaerts was het niet zo nodig) Was Mr. Boogaerts de mening toegedaan dat het niet had moeten gebeuren? Wilde Mr. Boogaerts mij als onkundige gerust te stellen tegen zijn persoon.???  Dus, Mr. Boogaerts heeft gedacht dat deze actie te ver ging?  Wat had Drs. W Theelen Mr. Boogaerst die als getuige aanwezig was voorgehouden?

De notaris heeft de akte niet voorgelezen.

De akte is niet door Notaris Mr. Pinkse voorgelezen anders dan zeer beperkt enkele zinnen. Na de ondertekening begreep ik dus van Mr Boogaerts mogelijke ernstige consequenties. Het leek mij zo, dat Mr. Boogaerts het nodig vond kenbaar te maken, dat wat plaatsvond uiterst en vergaande was. Op die manier voor hem zelf alsnog te kunnen verantwoorden, dat de akte in zijn bijzijn plaatsgevonden had en niet voorgelezen was. Was het om goed te praten, dat hij als getuige hier wilde verantwoorden, waarbij hij betrokken was? Meende Mr. Boogaerts, dat alsnog er op gewezen diende te worden wat zich hier afspeelde? Dat hij als getuige miste dat er niet gesproken was over de gevolgen? Vermoede Mr. Boogaerts, dat ik niet op de hoogte zou zijn? Concludeerde Mr. Boogaerds , dat deze maatregel van de heer Theelen te verregaand was? Dat hij na afloop tegen mij ging zeggen: dat hij die maatregel, waar hij dus als getuige aan meewerkte, erg spijtig en aller uiterst en pijnlijk vond. Dat had ik nog van niemand gehoord en ik reageerde onder mijn omstandigheden weer niet goed. Voelde Mr Bogaerst aan, dat ik in zijn bijzijn misleid was. Wilde Mr. Boogaerts daarmee zijn aanwezigheid vrij spreken?

Het klonk wel even anders als de gouden oplossing van de heer Drs. W. Theelen, die in overleg met mij als tijdelijk directeur op zou treden. Dat daarvoor die handtekening nodig was zodat hij gemachtigd was en ik ten behoeven van de bedrijven beter voorlopig op de achtergrond zou blijven. Ik was overrold, moest zonodig tekenen, het was nog de enige kans mijn bedrijven en vermogen te redden, elke minuut zou belangrijk zijn.

Ik had geen zeggenschap meer.

Al snel betaalde Theelen de juristen die voor mij werkten niet meer waardoor hijzelf vrij spel had en ik niet meer verdedigd werd. De eerder eens vriendelijke Wim Theelen, die zaterdags graag bij ons binnen kwam stappen, steeds solliciteerde voor parttime werk, werd opslag een andere persoon.  De man die altijd zei zoveel respect te hebben voor wat ik had opgebouwd en die zo goed het verschil wist te overbruggen, tussen mijn denkwijze (selfmade man)  en die van opgeleide personen was er niet meer. De Notaris wist goed wat er gebeurde maar stelde mij niet op de hoogte, omdat zoals hem was voorgehouden, dat Theelen alles in overleg met mij had voorbereid. De notaris begreep dat het voorlezen van de akte voor mij, zoals Theelen hem had voorggehouden, een zeer pijnlijke zaak zou zijn. Notaris Mr. Pinkse uit Oss.

Directeur Theelen wilde van Hubert Remmen ontslagen zijn.

Hoe dan ook, wat ik ook probeerde, het lukte mij niet de communicatie met Theelen op gang te houden.  Hij wilde geen overleg anders dan de keren dat hij er absoluut niet om heen kon. Bij afspraken nam hij later met de betreffende personen contact op met: dat hij het nodig vond een gesprek te hebben maar dan zonder Hubert Remmen erbij. Hij werkte steeds met listen waardoor hij er vaak slaagde, om mij bij afspraken met derden weg te kunnen houden. Als ik Theelen tegenkwam groette hij niet terug. Er ontstond een grote kloof tussen mij en Theelen waarbij het gevormde bestuur, in hoofdzaak eigenlijk uit Wim Theelen en mij.  Onder die omstandig heden was het voor mij onmogelijk geworden voor het bedrijf in te springen. 

Ik kon voor het bedrijf geen hulp aanbieden.

Er werd mij gevraagd door Mr. Boogaerst cq het bestuur of ik nog gelden beschikbaar kon stellen.  Er was nog kapitaal beschikbaar en aangeboden door mijn familie en relaties, omdat alles uit mijn handen genomen was, met daarbij de houding en de trucs van Theelen, was het voor mij onverantwoord hiermee voor de dag te komen. Ook de vordering die ik persoonlijk had, van 3.5 miljoen op de Nederlandse Staat ofwel de belastingdienst, heb ik verzwegen voor het bestuur met Wim Theelen. Beschikbare gelden van mij zelf, familie en mijn relaties gaan gebruiken, terwijl het in handen van Drs. W. Theelen zou vallen en lk daarbij geen zeggenschap had.

Handel door “Theelen & van Rooi” met onze bedrijfsgegevens. 

De vijandigheid van Wim Theelen naar mij werd zeer groot, omdat ik voorkwam dat hij via zijn kantoor “Theelen en van Rooi”, d.w.z. Wim en zijn vrouw Ria, Ria van Rooi, markt informatie die beschikbaar was bij Wijnexpeditie Heesch B.V., aan onze leveranciers zou gaan verkopen. Wij ontvingen markt info van het Hoofdproductschap HPA. Theelen liet die info bewerken door studenten van de Hogeschool in Breda waar hij les gaf en plande de door de leerlingen opgestelde rapporten te verkopen aan onze leveranciers in het buitenland. Onze relaties die altijd geholpen hadden zouden hiervoor moeten betalen aan Theelen & van Rooi.

‘n Voorstel van Theelen was, inkopen op een deel van het bedrijf en dan failliet te laten gaan.

Het voorstel van Theelen om op een deel van het bedrijf Wijnexpeditie B.V. inkopen te doen en het daarna failliet te laten gaan, heb ik niet kunnen accepteren. Het paste niet bij mijn verleden en stijl waarin ik altijd gewerkt heb.  Meer dan 100 jaar bestaand fam. bedrijf-wijnkoperij van een diepte punt in 1960 na de dood van mijn vader weer van de grond af aan te hebben opgebouwd. Volgens Mr. Groenewoud van de verenigging van wijnhandelaren tot de grootste wijnimport in Nederland. Theelen nam beslissingen ten koste van de bedrijven, waardoor hij met mij  in onvrede kwam.

Drs Theelen vorderde de auto van Jeannette.

Reeds de dag na de ondertekening bij de Notaris ontstonden problemen met Theelen. Jeannette wilde in haar auto stappen om te gaan winkelen maar Theelen eiste dat zij die auto inleverde. Theelen had niet verwacht dat die VW een auto van Jeannette zelf zou zijn. Jeannette had die VW al voordat zij bij mij kwam wonen.

Het plan van Theelen om Wijnexpeditie Heesch B.V. failliet te laten gaan ten voordelen van hem zelf.

Een faillissement veroorzaken om de bedrijven goedkoop over te kunnen nemen. Ik zou dan ook een paar aandelen krijgen. Kandidaat notaris Mijnheer Schoofs van het kantoor van Notaris Pinkse ontdekte het en belde mij hier ontsteld over op. Ik reageerde niet meer te wetend wat te doen onder al die toestanden.  Theelen had relatie met Grolsch brouwerijen, ‘n idee van hem was na ‘n faillissement waarbij  hij de bedrijven goedkoop over zou kunnen nemen, de  bedrijven te verkopen aan Grolsch. Grolsch bierbrouwerijen zou dan de verplichte restaurants, aan Grolsch verbonden van wijnen kunnen voorzien.

Theelen met de directeur van Grols naar Zuid Afrika

Drs. W. Theelen heeft kans gezien met zijn relatie, de directeur van  Grolsch, aan een door de RSA Ambassade aan ons aangeboden promotiereis naar Zuid Afrika deel te nemen. Bij de KWV bleef de deur voor hem met de directeur van Grolsch gesloten. De KWV directie wist genoeg van Drs. Wim Theelen, omdat een Zuid Afrikaanse KWV medewerker bij ons in Nederland in dienst was.

Wijnexpeditie Heesch B.V. Failliet. Een kanonnade.

Omdat ik geen regeling kon treffen met de belastingdienst, raakten de bedrijven in een staat van faillissement, wegens de aanslagen en opgelegde boetes van de belastingdienst. Curator, Mr. Emmerig heeft de onderhandelingen, die wij eerder reeds begonnen hadden wegens mijn ziekte, door gezet met de heer Pieter Batenburg financieel directeur van Dirk Zwager. Probleem was hoe die bedrijven over te dragen aan Dirk Zwager, omdat hiervoor medewerking van Drs. Wim Theelen nodig was. De verhouding met Wim Theelen was niet rooskleurig. Theelen bracht ‘n bezoek aan Jeannette en meende als mijnheer de directeur welkom te zijn, maar Jeannette bracht Theelen even goed onder woorden, wat hij als betaalde werknemer te doen had en deed. Zo sterk, dat voordat hij binnen was hij bijna achterover van de stoeptreden af struikelde.

Ontslagen kunnen raken van Drs. Theelen, maar daardoor de rechten op de uitbetaling van 3.2 milj. verloren.

Omdat ik wenste dat de bedrijven, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s doorgang zouden vinden middels een overdracht diende ons ontslagen te zijn van Wim Theelen. Gastel-Hoekstra bood een miljoen aan indien hun in aanmerking zouden komen voor de overname. Ik vreesde dat dat bedrag in handen van Theelen zou verdwijnen. Volgens de Curator Mr Emmerich was de énige mogelijkheid, ‘n persoonlijk faillissement aanvraag in te dienen. Mr. Emmerig en mevr Meijer Delaert, Rechter Commissaris. zouden daarmee ontslagen zijn van Drs Wim Theelen als Directeur. De bedrijven, panden en industrieterrein konden dan voortgezet worden, door een overdracht aan Dirk Zwager. Om mij overtehalen die stap te nemen deden Mr. Emmerich en Pieter Batenburg namens Dirk Zwager toezeggingen. Dirk Zwager zou het voor mij in orde maken en voor mijn toekomst zorgen. Mr. Emmerig zou zorgen dat hij zelf de curator werd, zodat ik niets te vrezen had. Later werd het curatorschap echter overgenomen door Mr. Van Dooren, die een "totaal andere houding" aannam en Pieter Batenburg namens Dirkzwager is zijn toezeggingen namens nooit nagekomen.

Toen bij het Hof te spraken kwam dat Mr. Emmerig toegezegd had, dat hij dan curator zou worden gingen ze elkaar aan zitten kijken of er een feestje te vieren was. Het zal dus wel een niet toegestane actie geweest zijn.

Geen 2.3- maar 5,5 miljoen.

Ondanks de overeenkomst die Pieter Batenburg van Dirkzwagergroep had, met de curator en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert, betaalde de belastingdienst die 3.2/5 miljoen niet uit aan Dirk Zwager. De Belastingdienst besliste anders: het geld zou toekomen aan de aandeelhouder van toen en dat was niet Dirk Zwager maar Hubert Remmen. De uitkering van 3.2 miljoen gulden is door dat ik mijn medewerking heb gegeven, ‘n persoonlijk faillissement aan te vragen, om daarmee van Drs W.Theelen onslagen te raken, zodat de bedrijven doorgang konden vinden, in handen gevallen van Mr. S.M.M. van Dooren. Mr van Dooren nam niet de vriendschappelijke houding aan zoals Mr. Emmerich. Hoogstwaarschijnlijk is die 3.2/5 weer uitbetaald aan de belastingdienst en de crediteuren. Dit onder aftrek van de kosten van Holla & van Dooren. Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid geweest aan mij hierover inlichtingen te verschaffen. 

Pieter Batenburg en Dirkzwager meende het totale vermogen van Hubert Remmen in handen gekregen te hebben voor Hfl 5,5 miloen minus die  3,2 miljoen. Dus voor 2,3 miljoen. 

De overdracht van de bedrijven, panden en  industrieterrein incl. het tegoed dat Hubert had op de Ned. Staat, is volgens de curator Mr. Emmerich voor het minimaal bedrag van 5.5 miljoen gulden gerealiseerd.  Een uitlating van Mr. Emmerich was: “We moeten zorgen dat de belastingdienst niet aan de haal gaat met het vermogen”. Pieter Batenburg van Dirk Zwager en Mr. H. Emmerich waren het daar samen roerend overeens. (klinkt meer dan verdacht vindt u niet? En waar gaat het vermogen dan wel naar toe ...)

Men zei de prijs veranderd te hebben. Van de Curator Mr. Emmerich vernam ik: “die lage prijs wegens een beslissing van de Rechter Commissaris genomen in het belang van het personeel”. In “Going Concern zijnde bedrijven”; belangen van het personeel? Hoezo? De bedrijven waren niet bankroet. Zo lijkt het erop hoe Mr. Emmerig het dus met de Rechter Commissaris voor elkaar heeft weten te krijgen, voor wat de geldsom betreft van 5.5 miljoen. Van deze lage opbrengst konden de “welliswaar  onterechte”, boetes van de belastingdienst en de Crediteuren niet voldaan worden. Gevolg is geweest: Hubert Remmen is voor dat tekort aansprakelijk gesteld.

Maar nu komt ie! Heeft de sluwe Pieter Batenburg gebruikgemaakt van, dat de Curator Mr. Emmerig niet op de hoogte was van waar hij mee bezig was? Mr. Emmerig liet zich hoofdzakelijk informeren door Pieter Batenburg. Bij de overname voor het minimale bedrag van 5.5 miljoen, kwam Pieter Batenburg namens Dirkzwagergroep overeen met de curator, "dat ook de nagekomen vorderingen ook aan Dirk Zwager toe kwamen". d.w.z. De overname prijs van voor 5,5 miljoen met de overeenkomst; dat de na gekomen vorderingen o.a. 3.2 miljoen., waar Hubert Remmen de rechten op had (in verband mijn vordering op de Belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat) ook aan Dirk Zwager uitbetaald zou worden.

Is het gehele vermogen van Hubert Remmen naar Dirk Zwager gegaan voor 2,3 milj. (5.5 minus 3.2)  (Alle bedrijven waarbij de grootste Wijnimport in Nederland Going Concern, panden en industrieterrein) De aanvankelijk voorgestelde minimum prijs was 17/18 miljoen. Door alle toestanden veroorzaakt was de waarde van het vermogen minder geworden.

Wat moet ik hier van denken? Mr. Emmerig en Pieter Batenburg waren het samen goed eens. Was deze zaak interessanter voor Mr. Emmerig dan de opbrengst van zijn Casino in Rosmalen? (Mr Emmerig was trots dat hij ook zakenman was.)

Wijnexpeditie Heesch B.V. een krachtig en uniek bedrijf. Zie Bijlages: foto’s entree, de élévage kelder, proefkelder en de Cuverie etc. De jaarlijkse stand op de jaarbeurs te Amsterdam etc.

De keuze die ik gemaakt heb met Joke Ploegmakers, mijn vrouw van toen, was o.a. een sterk importbedrijf te creëren.  Als enige in Nederland was, mede dankzij de  hulp van mijn schoonvader de Heer Gijs Ploegmakers, een élévagekelder gebouwd en konden wij aanvangen met de élévage van wijn op eikenhouten fusten. Wij beschikten over de kennis, wijnen tot ontwikkeling te brengen en twee ervaren wijnmakers waren in onze dienst. Jeroen van Dijk en George Fareng. Franse wijnen werden door mij geselecteerd en opgekocht bij wijnboeren voor de élévage en op eikenhouten fusten gelegd.

Door Mr Broekmans van Looyens en Volkmaars was ons geadvizeerd, kapitaal te verdelen, maar ik wilde de winstmarge liever besteden aan de bedrijven. Daarmee konden wij voorkomen hoge belastingen af te moeten dragen. Het werd een groot succes speciaal omdat ik er in slaagde voor de branche nieuwe systemen in te voeren. Voor zoveel als mogelijk was, investeerden wij in goederen die nodig waren om die nieuwe systemen, o.a. tapwijnen  uit te kunnen leveren.

Tapwijnen zo uit het vat bij de slijterij Wijnhandelaar.

De eerst ontwikkelde tapsystemen waren minder kostbaar maar leverden problemen op. Eenmaal hiermee begonnen konden wij niet meer terug en hebben wij grote bedragen moeten investeren.. Volgens ik van Keldermeester Jeroen van Dijk vernam op mijn navraag in februari 2018, hebben wij niet alleen  een aantal 22000 liter stalen opslag tanks voor wijn aangeschaft maar ook 2000 stalen 30 liter fusten en flessenspoelmachines voor de slijterijen aangekocht. Door de, in Spanje geïnvesteerde KWV-gelden, onder mijn leiding, had ik de gelegenheid wijnen onder de prijs te leveren aan wijnexpeditie Heesch en ontstonden er marges die extra investeringen mogelijk maakten.

Bob Soer.

Bijlages: De Photo, de stand van de Bodega, in het midden toont ook Bob Soer. Rechts een veneciador van Bodega Nueva Andalusia.

Ik ontmoette Bop voor het eens bij zijn bedrijf in Noord-Holland. Bij de uitverkoop van zijn bedrijf was ik naar de veiling gegaan. Ik was niet naar de kijkdag geweest maar Bop kwam bij mij zitten en gaf ongevraagd de nodige aanwijzingen. Ik daar gunstig grote rost vrij stalen filters en goederen op kopen. Bop was bij mij komen zitten en gaf de nodige aanwijzingen.

Bij het zoeken naar een opslag in de haven van Antwerpen kwam ik weer in contact met Bob Soer Hij woonde in België, was bekend met de opslag bedrijven aldaar en bood informatie aan. Gezien dat Bob grote ervaring had met productie van dranken, heb ik van hem ondersteuning gevraagd voor de zaken in Spanje en het Wijnexpeditiekantoor te Heesch. Dat is goed gegaan en Bob is een paar dagen per week naar Heesch gekomen en ook in Spanje geweest voor ondersteuning.

Gezien de enorme overcapaciteit van Bodega Montulia in Spanje, meende Bop dat we het hele jaar door moesten gaan met productie. Dat zou mogelijk zijn met productie van vruchtenwijnen. De grondstoffen voor vruchtenwijnen zijn in tegenstelling met druiven voor wijn, het hele jaar door verkrijgbaar.

Ongelukkig ontstonden er problemen, omdat ambtenaren van de FIOD waarschuwde, voor dat Bob Soer bij ons rondliep. Het zou de aandacht van de FIOD op ons bedrijf vestiggen. Ik had dus geen kans om met de Heer Bob Soer door te gaan. Bob was hevig ontsteld, dat hij ondanks zijn bereidwilligheid en alle inzet door hem geleverd, niet meer bij ons betrokken kon zijn als parttime medewerker. Hij meende, dat hij dat na alles niet kon accepteren. Voor mij betekende het en stop om in Antwerpen een bedrijf op te zetten. De eerste contacten waren gelegd met EDC in de haven. Waar vind je een ervaren directeur bedrijfsleider voor een wijn import? Het kan zijn dat Bop Soer, zo leek het, (? kwaad bloed) mede aanzet is geweest de acties van Arthur Romme tegen ons te ondersteunen (?) maar ik heb daarover geen enkele aanwijzing anders, dan dat Bop Soer nadat hij bij ons weg was Arthur Romme bleef bezoeken.

Door het systeem “tapwijnen verkrijgbaar bij de Slijterij Wijnhandel” op de markt gebracht te hebben, was Wijnexpeditie Heesch B.V. een sterke en onmisbare leverancier geworden voor de slijterij-wijnhandel. Onze kracht was als énige, wijn op stalen fusten te kunnen leveren ten behoeve van de wijntapperijen en als énige over onbeperkte aanvoer van  Sherry types te beschikken. Hierdoor werden ook onze andere importen; uit Franrijk, Spanje, Portugal, Duitsland en Italië goed verkocht. Wijnen als Sherry en Sherry typen werden ook en vrac (bulk) door onze eigen transportdienst uitgeleverd.

Bijlage foto afd. reinigging van RVS 30 liter fusten. De tanks en afvulslangen voor de 30 liter fusten.

De 30 liter RVS fusten werden voor aflevering leeg geplaats op de rolcontainers. Op de rolcontainers gezet werden de fusten aangesloten op de afvulslangen en gevuld, zodat personeel niet overbelast werd door het gewicht dragen van de volle fusten.

Voor de slijters was die tijd niet zo rooskleurig maar dankzij Wijnexpeditie Heesch B.V., kwam er meer leven in de branche.  Door het Wijnexpeditiekantoor te Heesch konden slijters zich onderscheiden o.a. ook van de opgekomen drankwinkels van de Supermarktketens.

Mijn streven was dat de bedrijven doorgezet konden worden.

Door de ingreep van de  FIOD, verkeerden we in een moeilijke situatie.  Mijn grootste prioriteit was dat de bedrijven, mijn levenswerk, voortgezet zou worden. In verband mijn conditie, nog herstellende van kanker, was het mijn wens dat naast mij een directeur aangesteld zou worden. Ik was niet voldoende hersteld om dat werk op me te nemen.

Curator Mr. Emmerig is nooit de hoogte geweest van zaken van de bedrijven, panden en industrie terrein van Hubert Remmen.  Alle info haalde Mr. Emmerich bij de koper, Pieter  Batenburg van Dirk Zwager. Pieter Batenburg was de persoon die namens Dirk Zwager onderhandelde voor de overname. Hierbij werden gegevens verzwegen wat mede veroorzaakt werd, doordat een nieuw aangestelde boekhouder, bij Wijnexpeditie Heesch B.V., wist dat Dirk Zwager zijn werkgever zou worden. 

In mijn bureau laden trof de FIOD een lijst van de wijn exporterende bedrijven aan. Omdat er ook de naam op voorkwam, van het door de KWV gebruikte adres voor de verandering van de herkomst benaming Zuid Afrika, zou ik medeplichtige zijn geweest. Ik was niet bij de herkomstbenaming betrokken. Het was een actie van de KWV, omdat ik gemeld had dat de anti apartheid beweging actief was. Men had gedacht daarmee te helpen. (zie het artikel hier over in de Burger “Een KWV agent in moeilijkheden gekomen door de KWV’ Wat ons betrof, was het niet nodig met een andere herkomst benaming wijn aan te voeren. In tegenstelling met andere landen, was er van de Nederlandse regering geen verbod op de import van Kaapse wijnen.

 

De nieuwe oogst in Zuid Afrika in aantocht maar geen opslag ruimte.

De KWV reageerde in paniek omdat een groot deel van de export vast gelopen was. De nieuwe oogst stond voor de deur en alle tanks in de wijnbouw gebieden waren nog vol.

Export moest hoe dan ook afgedwongen worden.

De oplossingen moesten komen van de export directeur en zijn agenten. Het onmogelijke werd gevraagd aan het team van enkele personen onder leiding van Dr. Retief. Ten alle kosten zou geëxporteerd moeten worden. De KWV ging tever omdat Zuid Afrikaanse Vonkelwijn als Champagne etiketteerd en exporteerd werd. Dr. Jannie Retief werd door de Wijnboeren verenigging van Zuid Afrika De Golden Boy genoemd. De KWV had eerder al besloten met extra financiën voor de agenten export af te dwingen. Ik ontving van de KWV  grote financiële ondersteuning welke ik in Spanje investeerde om de Zuid Afrikaanse Brands in leven te houden door levering van wijn. De KWV directie bezocht met mij de wijngaarden en Bodega’s in Montilla. Men concludeerde zeer hoogwaardige productie.  Ik investeerde de van de KWV ontvangen gelden, ter ondersteuning van leveringen voor de KWV Brands, in Bodegas Nueva Andalusia. Die situatie was voor mij een geschenk uit de Hemel. Wegens een verbod op export van Sherry en vrac (bulk). Leveringvan Sherry op tankauto’s, was voor mijn bedrijven van levensbelang.

De redding voor onze bedrijven.

In die tijd was Sherry het belangrijkste en meest gevraagde product.  Ik had daar volledig op ingespeeld door het systeem tapwijnen te ontwikkelen. De aanleg in de kelder voor het afvullen van fusten en de nodige installaties. Omdat technische zaken door mij ontwikkeld nog verbeterd diende te worden, nam ik ter ondersteuning René Koops in dienst. Wegens de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Regulardor van Jerez de la Frontera het zich veroorloven, dat geen sherry meer en vrac, op tankauto’s of scheepsladingen geëxporteerd zou worden. Een voordeel voor Spanje, omdat alle Sherry daarmee in Spanje gebotteld zou worden. Die grote bedreiging voor mijn bedrijven kon voorkomen worden, indien alternatieve wijnen geleverd zouden kunnen worden.  Het plan om voor de KWV merken, wijn te kunnen leveren voor het onderhoud van de KWV Brands, bracht tevens de oplossing met zich mee, voor levering van Sherry types aan het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. Met hulp van bodega’s Antonio Barbadillo voor de Manznilla, Sherry types van de KWV en de productie van Bodega Nueva Andalusia, Oloroso en Amontillado en Fino, heeft Wijnexpeditie Heesch B.V. door kunnen werken en ontwikkelen. Onze bedrijven zijn niet tot stilstand gekomen.

De KWV exporteerde een scheepslading voor Wijnexpeditie Heesch met valse herkomst documenten

De KWV ofwel de KWV ambtenaren betrokken bij de export hebben initiatieven genomen, om z.g. een agent behulpzaak te zijn, door te verschepen met een andere herkomstbenaming op de documenten. Een scheepslading voor Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V te voorzien van een andere herkomst benaming. Hierbij zou volgens Dr. Retief gebruik gemaakt zijn, de zending wijn via een ander land te verschepen, waarbij in dat land een bijdrage viel. Door die bijdrage in dat land, zoals het ook met machines in Italië zou gaan, zou die zending dan recht heben, op de herkomst benaming van het betreffende land. In werkelijkheid werd dor de KWV rechtstreeks verscheept met valse documenten. Ik werd beschuldigd door de FIOD mede gewerkt te hebben aan deze fraude, omdat in mijn bureau laden een lijst gevonden was van wijn exporterende bedrijven, waarop ook de naam voorkwam, van het door de KWV vermelde adres als afzender van die zending. De FIOD concludeerde dat die zending wijn niet via een ander land verscheept was, maar rechtstreeks van Zuid Afrika naar Amsterdam en voorzien van valse herkomst documenten. Die ontdekking werd ook gedaan door een medewerkster van ons kantoor, Pauline Helders. Zonder dat zij er opdracht voor had, nam zij op  eigen initiatief contact op met die producent, vermeld op de documenten en vernam dat die producent niet op de hoogte was van die transactie. Pauline hield het verder voor mij geheim.

Pauline Helders was secretaresse van Hubert Remmen en actief omdat zij tegen de apartheid in Zuid Afrika was.

Hubert Remmen veroordeeld door de Rechtbank. 2 jaar en 2 maanden

De Rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaring op juiste gronden is geschied. Indien er fiscaal nog zaken veranderd moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst.

Er zijn een aantal zaken niet goed gegaan waardoor de rechtbank mij veroordeeld heeft. De veroordeling was gebaseerd op de grote fraude KWV financiën in het buitenland in bezit gehad te hebben. Die z.g. kleinere zaken werden onder de tafel geveegd van de grote fraude gelden in het buitenland op naam. Het geschil met de Fiscus resulteerde in fiscale delicten. Was die fraude een belastingzaak? Had er niet rekening gehouden moeten worden, met de onmogelijkheid die KWV gelden bij de belastingdienst als inkomsten aan te geven? Zo zijn er meer Nova welke niet bij de rechtbank ter sprake zijn geweest.

Ik was niet de juiste persoon en niet opgeleid om in deze situatie goed te reageren, temeer onder de omstandigheden van reeds ingerekend te zijn en de stress die de FIOD heeft veroorzaakt. 

De belofte dat Dr. Jannie Retief zou komen om te getuigen.

Dr Jannie Retief, KWV Export directeur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen voor de FIOD affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Ons had KWV getuigen nodig om te kunnen verklaren dat die gelden niet van mijn bedrijven afkomstig waren. De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Jannie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr. Retief te groot zou zijn en het gevolgen op zou op roepen voor de wijnexport van Zuid-Afrika naar de EEG.

Ondanks toegezegd door Dr. Jannie Retief had ik niet de door Mr. Boone de gewenste ondersteuning wegens het ontbreken van KWV getuigen.

In 1997 meer info ontvangen over de KWV

Eerst in 1997 is ons tot de ontdekking gekomen, dat er meer bij de KWV aan de hand was als wij meende te weten, tijdens het proces tegen mij, met de hulp van Mr. Boone. ’n Journalist nam contact met ons op en vond het schandalig, dat wij de dupe waren geworden van KWV optreden, maar wenste zijn naam verborgen te houden.   Zie Bijlages: De Paarl Post van 31 Julie 1997. KWV loods onderzoek. Bekende van de KWV groet skielik.

De Nationale co-operatieve KWV die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had, was niet alleen in moeilijkheden wegens ’n scheepslading wijn naar de haven van Amsterdam, met valse herkomst documenten. Dr Retief ofwel de KWV was in moeilijkheden wegens meerdere zaken, o.a. door het exporteren van namaak Champagne. Het was een probleem voor KWV ambtenaren, nu de aandacht op hun gevestigd was, om naar Europa te reizen. Blijkbaar zou onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden namaak Champagne geproduceerd en ge-exporteerd zijn.  Achteraf nogal duidelijk, dat een komst van de getuigen voor mijn zaken niet gerealiseerd kon worden. Het was gebruikelijk tijdens de wereld boycot periode voor Zuid-Afrika, dat producten met een valse herkomst benaming geëxporteerd werden. Wijn is in tegenstelling met bijvoorbeeld fruit, aan veel regulaties gebonden. Daardoor is het meer strafbaar met valse herkomst benamingen wijn in de handel te brengen. Tijdens het proces waren wij niet op de hoogte van o.a. de Champagne fraude ect. Mr. Boone en ondergetekende en hebben toen niet aan het Hof kunnen verklaren waarom de getuigen niet kwamen. De Rechtbank was ontstemd omdat door de toezeggingen, dat getuigen zouden komen, mr. Boone verschillende malen uitstel heeft gevraagd, het proces meer dan een jaar opgehouden is. Daarop was het in ons nadeel, dat het Hof geen tijd meer wenste te besteden. Het zou ten koste gaan van andere zaken bij het Hof.

De Financiële administratie van Wijnexpeditie Heesch B.V. zou foutief zijn in verband de gelden in het buitenland.

De financiële administratie onder leiding van een deskundige chef de bureau, Gerard van der Zijden, was correct maar zou niet goed zijn als gevolg, dat ik beschuldigd ben op mijn naam gelden buiten de EEG te beschikken. Die bedragen zijn niet vermeld als zijnde inkomsten in de administratie van uw bedrijven. Die financiën, KWV gelden, waren niet van mijn bedrijven afkomstig. Die gelden heb ik ook nooit persoonlijk toe kunnen eigenen. De veroordeling en bewezen verklaring ruste op de gezichtswaarde van documenten. Hierdoor zou de veroordeling op juiste gronden zijn geschied. Gegevens van op mijn naam ontvangen gelden in Zwitserland als agent van de KWV. Dit wegens de wereld boycotperiode voor Zuid Afrika.

Die gelden zijn overgeplaatst naar Jhon Scarboroug, een KWV relatie  op het eiland Main en daarna ingezet voor productie van Sherry types in Spanje. Bodegas Nueva Andalusia.

Miljoenen guldens verloren als gevolg van het optreden door de FIOD

Hubert Remmen heeft door “de omstandigheden” veroorzaakt door de ingreep van de FIOD miljoenen guldens verloren. Niet door de uitspraak van de rechtbank maar wel als gevolg van het optreden van de FIOD. Persoonlijk miljoenen guldens aan onterechte aanslagen aan de Fiscus moeten betalen. De uitspraak van de rechtbank zou anders geweest zijn indien de het Hof op de hoogte geweest zou zijn van de exacte situatie.

De FIOD meende het allemaal anders te moeten zien en te weten. De FIOD heeft niet willen erkennen, dat ik opgetreden heb als agent van de KWV in Zuid Afrika en als zodanig die financiën ingezet heb.  Zij verklaarden dat zij het ook zo gezegd zouden hebben, indien ze in mijn situatie zouden verkeren. Daarbij dat de hele wijnhandel in Nederland weet dat ik de agent van de KWV was maar ongelukkig heeft de KWV en andere instanties in Zuid Afrika hebben niet willen reageren op de navragen van de FIOD.

 Percy de Paula door de FIOD ambtenaren gehoord.

De FIOD ambtenaren zijn naar Curaçao gereisd om Percy de Paula te verhoren. Percy de Paulo was aangesteld als controller en rekenmeester van Bodegas Nueva Andalusia. Bij het bezoek aan Percy is de FIOD ambtenaren gebleken, dat ik persoonlijk nooit in het bezit gekomen ben van door de KWV ter beschikking gestelde gelden. Als reeds vermeld de nodige Zuid Afrikaanse getuigen zijn, ondanks alle toezeggingen, nooit op komen dagen. Uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V., werd door Drs. W. Theelen aan de justitie en aan personeel van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. verklaard, dat ik miljoenen aan het bedrijf zou hebben onttrokken. Drs. W. Theelen zag daar voor hem zelf een voordeel in.  

Ongelukkig werden 2 verklaringen bij de rechtbank zijn onderuit gehaald ondanks correcte vermeldingen.

De alcoholboekhouding in handen van Irma Fareng was zeer correct en haar verklaringen werden goed geaccepteerd door het Hof. Daarop had de Rechtbank er een probleem mee, dat Irma haar verklaring nog aanvulde met, dat het saldo schommelde. De rechtbank had daar geen begrip voor en wenste verder geen tijd te besteden. Het Hof verklaarde: wegens tijd te kort voor andere zaken, zodat wij geen uitleg konden geven dat het om minimale verschillen ging en het waarom. Het zou betekenen volgens de rechtbank dat de administratie niet correct was. Het saldo schommelde omdat bij het afvullen van zeer grote hoeveelheden bottels er kleine verschillen in de alcohol administratie ontstonden omdat men administratief exact 0.75 l of 1 liter per bottel af boekte. In de praktijk was er over en onder afvulling. Over of onder afvulling ontstond door het gebruik van de verschillende typen bottels welke niet exact 100% precies afgevuld konden worden. Het waren te verwaarlozen kleine verschillen maar bij duizenden bottels betekend het toch een klein verschil, van plus en min in de administratie, zodat Irma kon zeggen dat het saldo schommelde.

De verklaring dat ik door de KWV extra werd betaald voor mijn inzet, kon ik niet bewijzen omdat daar Drs. Theelen en Carlette van Velzen voor nodig was.  Drs. Theelen had kunnen getuigen dat het bedrijf Hfl 700.00 ontvangen had als betaling voor mijn extra inzet voor de KWV. Carlette had op verzoek van de KWV ambtenaren voor een extra betaling een of meer kosten facturen moeten maken. Wij wisten niet hoe voor die grote bedragen facturen te kunnen maken. De KWV ambtenaren dicteerden daarop de omschrijvingen en bedragen en namen die mee naar Zuid -Afrika om die gelden aan ons over te kunnen boeken. Ongelukkig had het Hof Carlette juist toestemming gegeven te gaan. Carlette was niet beschikbaar. Ik ben er bij de rechtszaak niet verder op ingegaan, omdat het Hof mij de mond snoerde met ook nog "valsheid in geschriften” voor het opmaken van die door de KWV ambtenarren gedicteerde facturen. Het Hof wenste verder geen tijd meer beschikbaar te stellen.

Afgezien of het allemaal terecht was? Hoe werkt het nou? Als gevolg van ’n FIOD inval en het optreden door de Belastingdienst verlies je je levenswerk, inclusief je gezin en huis en je totale vermogen. Het gaat over miljoenen, je was Multi miljonair. Je komt letterlijk en figuurlijk op straat terecht. Er worden grote boetes en verhogingen opgelegd door de belastingdienst, die kunnen en worden volledig betaald.

 Documenten:

2 juli 1998 Bijlage 33. Bijlages

Nu, 2 jaar na de uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel, juni 1996, ontvang ik persoonlijk een brief van de belastingdienst.

De Ontvanger van belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch de Heer J.F. Fleuren schrijft aan Hubert Remmen in Zuid Afrika: Wijnexpedietiekantoor Heesch B.V. is in het verleden in staat van failissement verklaard. Met als curator Mr Emmerich u wel bekend. Dit faillisement is afgewerkt. Inmiddels is Mr Emmerig van Holla & van Dooren, (dus lees Mr. S.M.M. van Dooren) benoemd tot vereffenaar voor de genoemde B.VNadere informatie hierover moet u inwinnen bij bovengenoemde Mr. Emmerig.

De Heer Fleuren schrijft: Er zal nog een beslag volgen. De reden van een volgende beslag is, dat u als bestuurder verantwoordelijk bent voor De Hollandsche wijnhandel B.V. Ik heb de heer Fleuren gezegd, dat het onredelijk is omdat mij niet de kans van verdediging geboden is. De heer Fleuren zegt dat hij dat niet begrijpt en verzoekt de kwestie schriftelijk in te sturen, dan zullen wij beantwoorden. Heb ik gedaan. Geen antwoord.

Bijlages: no 7 "De heer Remmen is voor de belastingdienst geen partij in deze ..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om een korte omschrijving te geven van 250 blz. De Hollandsche Wijnhandel B.V.

 

Zoekt u een naam of woord, gebruik de zoekfunctie. Ctrl   F

Email: info@hubertremmen.nl 

 

Een levenswerk.

Dat ik mijn levenswerk, ‘n aantal bedrijven van de grond af aan opgebouwd. Daarbij de grootste wijnimport in Nederland, mijn gezin, mijn woonhuis, een aantal bedrijfspanden, een industrieterrein en pensioen voorziening verloren heb, echter niet door de beschuldiggingen. Maar wel als gevolg van omstandigheden die ontstonden na een FIOD inval, Ik kwam letterlijk en figuurlijk op straat terecht, terwijl de belastingdient "3.5 miljoen" ophield om niet uit te betalen.

 

Gevoelsleven, mensen!

Wat kan gebeuren in zulk een sytuatie ...  Pleeg zelfmoord of geef toe aan het verlangen om vanaf het terras bij Centraal in Den Bosch 'n aantal mensen op de markt dood te schieten. U hoort het vaak in het nieuws of lees het in de krant; ik heb het leren begrijpen. Gelukkig heb ik mij weten te herstellen en opnieuw een bedrijf opgebouwd. De Hollandsche Wijnhandel B.V.

 

VERSLAG WIJNEXPEDITIEKANTOOR HEESCH B.V. EN DE CAVES HUBERT B.V.'S.

Met Andre Kerstens, die wegens de antie appartheids beweging er geen belang in zag het KWV agentuur voort te zetten, zou ik aan kunnen vangen.  Het overkoepelende orgaan van de wijnbouw in Zuid Afrika, de KWV en semi overheid, zocht een agent met bredere mogenlijkheden om de export van Zuid Afrika te bevorderen. Er zou meer ondersteuning nodig zijn, maar omdat ik schrijf over: de over de omstandigheden die ontstonden; als gevolg van de van de KWV ontvangen gelden en de FIOD inval, meen ik, dat het beter is te beginnnen, met de periode dat Drs Wim Theelen uit Waalwijk ter ondersteuning ingeroepen is.

 

Via het arbeidsburreau kwam ons in contact met Drs Wim Theelen.

De voorraadadministratie van de Alcohol was in handen van Irma Fareng. Irma is getrouwd met de franse wijnmaker George Fareng, ook bij ons werkzaam. Irma had de controle over de alcoholvoorraad. De door haar gevoerde correcte alcoholadministratie gaf Irma op een dag een groot tekort aan. Het betrof niet verwerkte pure alcohol van 98 Vol.% Vanwege dit tekort zijn administratief grote inspanningen verricht om een eventuele administratieve fout op te sporen. Het enige dat geconstateerd kon worden was, dat de inhoud van een tankauto alcohol vermist werd ofwel zoek was. Het is voor mij lang geleden, dus ik vermeld zaken onder voorbehoud. Ik meen te weten dat de alcoholvoorraad om de twee dagen werd gecontrolleerd door Irma, met de hulp van Athur Romme, de bedrijfsleider van de bottelelarij en de wijn- en alcoholopslag. Het is ook de hand liggend, omdat ik mij niet kan voorstellen hoe Irma de hoeveelheden in de tanks zou kunnen vaststellen, zonder de hulp of opgave van Athur of Peter. De vraag was: hoe het kon zijn dat een tankauto alcohol vermist werd; zonder dat vastgesteld kon worden wanneer; zodat de belastingdienst ingelicht had kunnen worden. Irma heeft alle zijlen bij gezet om de alcoholvoorraad over en over te controleren, maar kon niet tot een oplossing komen. Het tekort betrof een zeer groot bedrag aan alcoholaccijnzen, die door ons noodgedwongen zijn afgedragen. Ter ondersteunig van Irma met het zoeken naar de oorzaak is Drs. W. Theelen ingeroepen.

 

Wegens een groot alcoholvermis is voor bijstand Drs Wim Theelen ingeroepen.

Het vermis betrof een zeer groot bedrag aan alcohol accijnzen die later door ons zijn afgedragen. Ongelukkig kwam ons bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. in ander vaarwater door een ingreep van de FIOD.  Drs W. Theelen heeft zich daardoor nooit bekommerd over het alcohol vermis maar werd aktief voor de problemen met de FIOD, die hij voor eigen belangen is gaan gebruiken.  Later heeft Drs W,Theelen, als direkteur zijnde, de taak het alcohol vermis opsporen, afgeschoven naar een tijdelijk ingehuurde persoon. Die man door Theelen ingehuurd, had geen idee wat te doen of enige  ervaring met dergelijke zaken. Daarbij, mede door de problemen die door de FIOD ontstonden, is het vermis van die grote hoeveelheid Alcohol nooit opgespoord. Het zou kunnen zijn dat een tankauto elders gelost is, door gestuurd naar een ander adres. Dat is dan met medewerking van ‘n chauffer van de tankauto. Ook kan een tankauto gelost zijn, terwijl een kraan van de betreffende tank in de hal van de tankopslag, na het reiniggen nog open gestaan heeft, maar in z’on geval zou de Hal van de tanks blanc gestaan hebben. En zelfs de alcohol op straat de riolering uitgekomen zijn. Personeel zou zo’n ongeval kunnen verzwijgen. Bij z'on groot alcohol verlies had de belastingdienst in geroepen moeten worden. Melding bij de belastingdienst is niet gebeurd, men wist niet te zeggen wanneer en hoe dit verlies ontstaan kon zijn, zodat het een probleem was, om met de belastingsienst afd. accijnzen in contact te treden.

 

Als gevolg van de FIODinval was direct exra hulp nodig.

Om mijn persoon te verweren tegen de ingreep van de FIOD, de dreiging dat ik in hechtenis genomen zou worden, en voor de bescherming van de bedrijven, was direct deskundige hulp nodig.  De moeilijkheid was iemand te vinden die direct in kon springen. Hierdoor kwam Drs W. Theelen in aanmerking, als enige ervaren persoon die direct beschikbaar was. Mijnheer van Rumpt van de Rabo Bank bemerkte: waarom Drs W. Theelen?  Er was gebleken dat Theelen niet 100% betrouwbaar was. Overigens de relatie met Theelen had zich niet slecht ontwikkeld door zijn vriendelijke vrouw Ria (van Rooi). Nadat ik Jeannette had leren kennen, bij bezoeken aan mijn broer Fons in Amsterdam, moedigde Ria mij aan de relatie met Jeannette door te zetten. Anderzijds Wim Theelen ondernam in die al tijd pogingen, om met mijn zaken betrokken te raken maar daar zijn wij toen niet op ingegaan.

 

De FIOD was op spoor gezet door Athur Romme. De bedrijfsleider van de bottelafdeling en tankopslag.

Athur Romme, in dienst van Wijnexpeditie Heesch B.V., had gedacht dat hij zich verbeteren kon door voor zich zelf een bottelbedrijf op te starten. Bottelbedrijf Geffen. Dat was een verkeerd idee, omdat hij het niet van de grond kreeg. Voor zover ik vernomen heb; had Athur al zijn gelden geinvesteerd en zijn huis als borg verbonden. Anders dan van Kees Kleks uit Leiden kreeg Athur geen mede werking van onze relaties. Klerks beloofde Athur financieele ondersteuning en een grote afname maar trok later terug, hiedoor Athur naast nog andere zaken kwam Athur Romme in financiele moeilikheden te verkeren. Athur heeft gedacht: als Hubert Remmen met zijn wijnexpeditiebedrijf Heesch B.V. aan de grond loopt ben ik gered. Dan kan ik bottelomzet over kan nemen als loon botellaar. Athur meende op de hoogte te zijn van de investeringen in Spanje, copieerde ‘smorgens vroeg de gegevens van mijn bedrijf en deed een aangifte bij de belastingdienst, dat ik ik over gelden in het buitenland zou beschikken.

Bij zijn vertrek uit ons bedrijf werd een inhoud van een tankauto alcohol vermist.  We konden geen aangifte bij de belastingdienst doen, omdat Athur Romme geen melding had gemaakt van het vermis. Athur melde steeds een botttel overschot, wat ons goed uitkwam vanwege een te groot bottelverlies, wegens niet goed werkende afvulaperatuur. De datum van het grote vermis was niet te achterhalen. Later bij de rechtszaak kwam het tekort terspraken, maar Athur bleef verklaren: dat er onder zijn leiding een bottel overschot was en geen tekort. Wij betaalde noodgedwongen de accijnzen. Intussen werd ons via Percy de Paula, hoofd van de administratie, eenzelfde hoeveelheid alcohol aangeboden die ons op de de zwarte markt zou kunnen kopen, om op die mannier goedkoper het gat te vullen dan de accijnzen te betalen. Ik wenste er geen gebruik van te maken. Ik meenden dat het niet bestaat, dat je in Nederland een tankauto Alcohol op een z.g. zwarte markt kan kopen. Misschien was het de angeboden alcohol die bij ons vermis was. Het aanbod kwam van Percy die met mijn bedrijf en ook met Athur Romme betrokken was. Er deden zich vreemde omstandigheden voor, Percy, hoofdboekhouder, deelde ongevraagd royaal opslag uit, om zich bemind te maken bij het personeel. Waarschijnlijk was Percy op de hoogte gebracht door Athur Romme, dat hij aangifte had gedaan bij de belastingdienst. Percy de Paula, mijn hoofd boekhouder, en Joanne Brooks boden hulp aan aan Athur Romme terwijl zij bij mij in dienst te waren. Op verzoek van Percy, reisde Joanne Brooks met Athur Romme ter ondersteuning naar onze leveranciers in Spanje, om leveranties over te kunnen nemen. Met Percy had ik afspraken gemaakt om met hem, komende week enkele belangrijke zaken te regelen, maar Percy en zijn vrouw waren plotseling verdwenen. Zijn woning trof ik leeg aan.

 

De Fiodinval

Bij de FIODinval werden mijn financiele gegevens, inzake de van de KWV ontvangen gelden onderzocht. Hierbij is hun gebleken, op basis van de gezichtswaarde van de documenten, dat die gelden in het buitenland op mijn persoonlijke naam gestaan hebben. Mijn verklaringen: dat het geen gelden waren uit mijn bedrijven werden door de FIOD aan de kant geschoven. Zij zeiden; "Als wij in uw plaats zouden zijn, zouden zouden wij het zelfde gezegd hebben maar daar trappen wij niet in". Daarbij kwam, dat ik niet ondersteund werd door Drs. Wim Theelen met gegevens uit de bedrijven. Juist integendeel. Ik werd gearresteerd en de omstandigheden hebben geleid tot verlies van mijn vermogen.  Mijn belasting advisuer, Mr Broekman van Looyens en Volkmaars, was aan de kant gaan staan wegens de betrokkenheid van de FIOD. En mijn positie werd verzwakt, omdat de FIOD geen reactie kon krijgen van de overheidinstanties in Zuid Afrika. Bij de KWV waren alle gegevens voor wat mij betrof verweiderd door Koos Louw, de jurist van de KWV. Men wenste mij niet meer te kennen, om te voorkomen dat meerdere zaken om de wereld boycot te omzeilen, in het licht zouden komen. Eerst pas in 1997, onder ivloed van het nieuwe ANC reggering, werd de KWV, in Zuid-Afrika, verantwoordellijk gesteld voor de in nood gedwongen transacties tijdens de wereldboycotperiode voor Zuid-Afrika. (De inval van de FIOD vond in 1991 plaats)

 

Mijn persoon onbekend voor de KWV. In de steek gelaten door de KWV                                                      In 1991 heeft de KWV mij verlaten. Men dacht daarmee te voorkomen dat het bekend zou worden dat de KWV betrokken was bij onwettige transakties in de sanctie jaren.  Voor een ieder was het duidellijk dat ik officieel de KWV vertegenwoodigde. Zelfs een KWV medewerker was in mijn dienst in Nederland.  Zie ook onder bijlage photo's van KWV ambtenaren die mij bezochten en behulpzaam waren. De FIOD-ambtenaren zagen alles anders. In de haven van Amsterdam was een scheepslading Ammontillado aangekomen en opgeslagen, door de KWV aangevoerd met vervaste herkomst documenten. Ik zou schuldig zijn aan die vervalsing van de herkomst dokumenten. Bij de KWV had ik melding gemaakt van aktieviteiten van de anti Apartheids beweging. Bekladdering van mijn huis en bedrijf met teksten en teksten op de straatweg. De KWV mensen hadden gedacht te helpen door 'n scheepslading Ammontillado te verschepen met gewijzigde herkomstdocumenten. Het zou gunstig zijn inverband de antie appartheidbeweging, maar ik had er niet om gevraagd en zo ernstig hadden wij die akties van de Antie appartheidsbeweging niet opgenomen. De beschuldigging van vervalsing van herkomstdocumenten werd in mijn schoenen geschoven, maar waren anderzijds al die gegevens ook niet een aanwijzing voor de FIOD, dat ik de KWV vertegenwoordigde en daarvoor optrad? De FIODambtenaren wenste het anders te zien. Ze hadden beloofd de Officier van Justitie te helpen mij veroordeeld te krijgen.                                                                                                                                   (Dat het zo werkt heb ik jaren later nogmaals ondervonden met mijn bedrijf De Hollandsche Wijnhandel B.V. . Zelfs het creëren van een fraude door de ambtenaren om een veroordeling van de grond te krijgen. Harde bewijzen niet nodig. Zelfs de gegevens van een Register Accountant, door wie de volledige administrati gevoerd was, werden niet in aanmerking genomen.)

                                                                          

Wat was tegen de regels van de EEG: 

Tijdens de wereldbocot periode voor Zuid Afrika, storte de KWV grote bedragen ter ondersteuning aan hun vertrouwens personen, om de export in stand te houden. De opdracht was hoe dan ook de export en de belangen van de KWV verdediggen. Alles onder de voorwaarde dat die gelden niet bekend mochten worden in de EEG. Het was een tijd van abnormale omstandigheden; je zou kunnen zeggen, het was oorlog. Hierdoor verkeerde ik in een bijna niet uitteleggen sytuatie, voor personen die niet op de hoogte waren met Zuid Afrika. Daarbij nog, tot ergernis van de FIOD ambtenaren, de overheids-instanties in Zuid Afrika weigerden contact met de FIOD.

 

Onder de omstandigheden die ontstonden door de FIOD ingreep, heeft Drs W. Theelen kans  gezien mijn vermogen uit handen te nemen.

De voor hulp ingeroepen Drs. W. Theelen heeft de zaken uitgebuit voor hem zelf. Door sluw bedacht te hebben hoe hij de notaris, notaris Pinkse uit Oss, zover wist te krijgen dat mijn vermogen in zijn handen zou vallen. Wim Theelen was niet voor mij, maar opereerde tegen mij ten eigen voordelen. 

Als agent van de KWV heb ik opgetreden en de aan mij beschikbaar gestelde financiën niet gemeld bij de belasingdienst. Het was mij verboden door de KWV van Zuid Afrika, dat die gegevens in  Nederland bekend zouden worden. Daarbij zou het ook tegen de EEG voorschriften zijn. Ik heb de regels. als KWV agent, van de KWV en de overheid in Zuid Afrika opgevolgd. Hierdoor werd ik veroordeeld, omdat die gelden in het buitenland op mijn persoonlijke naam hebben gestaan. Drs Wim Theelen ingeroepen voor verdedigging heeft geen gebruik gemaakt van; niet de moeite genomen te ondersteunen; met gegevens uit de administratie van mijn bedrijven. Er had aangetoond kunnen worden, dat die gelden niet ontvreemd waren uit mijn bedrijven. Drs W. Theelen verklaarde aan de overheid en aan personeelsleden het tegendeel, dit ten eigen voordele. "Ik zou volgens Theelen miljoenen uit de bedrijven ontrokken hebben".

 

Hoe dan ook de Zuid-Afrikaansewijnexport bevorderen.  De sytuatie in Spanje: het verbod van het Spaanse Conseggor du Regulardor, Sherry op tanks te exporteren.

Als agent en vertrouwens persoon van het overkoepelende orgaan van de Wijnbouw in Zuid Afrika, KWV, wegens de wereldboycotperiode, gelden ontvangen op een rekening in Zwitserland op persoonlijke naam. Het doel was de KWV belangen te ondersteunen zonder dat de herkomst Zuid-Afrika bekend zou worden. Geen bindende voorschriften hoe die gelden te gebruiken, maar die financiën ingezet voor een oplossing, om de Zuid Afrikaanse  wijnmerken gedurende de wereldboycot periode van wijn te kunnen voorzien. Hierdoor zouden de grote investeringen, door de KWV gedaan, voor de opbouw van brands, niet verloren gaan. Die sytuatie was een geschenk uit de Hemel voor wat mijn bedrijven in Nederland betrof. Een verbod van het Conseggor du Regulardor van Jerez de la Frontera, om Sherry op tanks te exporteren was voor mijn bedrijven catostrophaal. Omdat ik het volledigge beheer van die financieën in handen had, kon ik gelijktijdig ook mijn bedrijven in Nederland redden, door van wijnen te voorzien.

 

De situatie in Zuid Afrika: exporteren of de wijnen in het riool laten lopen.

De CooperatieveVerenigging voor de Wijnbouw van Zuid Afrika, de KWV , was wegens de Wereld Boycot Periode voor Zuid Afrika in moeilijkheden. Het merendeel van de de export in Zuid Afrika was geblokkeerd. De tanks bij de KWV en ook in alle regio’s en bij de wijnproducenten waren nog vol. Daarbij de nieuwe oogst was in aantocht.

De sytuatie was onhoudbaar. Wat te doen met de niewe oogst. De kranen van de tanks opendraaien en de wijnen in het riool te laten lopen? De directie had tijdig al besloten tot het uiterste te gaan om export te kunnen realiseren. Als KWV agent had ik daardoor financieel geen beperkingen. De export direkteur Dr Jannie Retief had de opdracht dat ons relatief kleine exportteam het onmogelijke zou waar maken. Er werden regelingen getroffen waar Dr. Retief en Hubert Remmen later de dupe van zijn geworden. In die tyd werd alles werd zeer gewaardeerd en Jannie werd de Goldenboy genoemd.

 

Tot het uiterste gaan om wijnen te exporteren.

Dr. Retief nam stappen die in feite onverantwoord waren, Jannie ging tot uiterste om de export in stand te houden. Jaren later, pas in 1997, onder invloed van de ANC regering, werd Jannie beschuldigd en heeft de KWV daarvoor moeten verlaten, om daarmee de KWV te redden. Aan mij was medewerking gevraagd voor financieéle transakties. Men had besloten Hubert Remmen financieel uiterst sterk te maken en hij zou als een niet onder de wereld bocot vallende persoon, de KWV ondersteunen en export af kunnen dwingen. Er werden aan mij grote bedragen aan financieën toegeschoven. Hierdoor zou ik de KWV kunnen ondersteunen en extra export moeten realiseeren. Die gelden waren geheel voor de agent ter beschikking, geen verantwoording verschuldigd, maar die gelden mochten niet bekend worden in de EEG. Hierdoor zouden moeilijkheden ontstaan met de EEG regalementen en de Zuid Afrikaanse overheid. Daarbij 'n risico voor de export van Zuid-Afrikaanse produkten naar de EEG. Het was een rumoerige periode en dingen waren soms niet zo goed  gecoordineerd. Zo was ik in Posnan op de jaarbeurs aanwezig en kwamen wij, Dr Retief, elkaar tegen.

 

De KWV directie wist nergens van.

Was het niet de directie van de KWV, die de aanzet heeft gegeven om gelden vrij te maken, en mij ter beschikiking te stellen. Waarom zulke zaken in de schoenen te schuiven van Dr. Retief. Voor b.v. ook de grote Champagne fraude heeft het hele bedrijf meegewerkt, maar niemand weet er van, de enige beschuldigde is Dr. Jannie Retief. Jannie werd de zondebok en heeft met het verlaten van de KWV de KWV moeten redden.

Eerst pas in 1997  kwam de KWV in moeilijkheden voor de ondernomen zaken om de Wereldboycot te omzeilen. In de sanktie-dae was Jannie Retief een held. Iemand die ten alle koste KWV se produkte in die buitenland verkocht heeft. "Nou moet hij padgee om de KWV te red". Overgenomen uit de Paarl Post van 31 july 1997. Zie Bijlage,

 

De blokkade van wijn toevoer op tank voor Wijnexpeditie Heesch B.V.

Wij hadden een groot importbedrijf in Nederland opgebouwd en we leefden in de tyd van een enorm groot Shery verbruik. Wij hebben daar voor 100% op ingespeeld met een uniek systeem voor drankwinkels, " wijn zo uit het vat". De verkoop van tapwijnen.  Hierdoor groeide mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch uit, tot de grootste of een van de grootste wijnimport bedrijven in Nederland, maar er dreigde een kink in de kabel te komen. Door de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Du Regulador in Jereze de La Frontera het zich veroorloven, een verbod op te leggen voor export van Shery op tanks. Voor Spanje was het een voordeel, indien alle Sherry in Spanje gebotteld zou worden. Het Succes van mijn bedrijven en drankwinkels door geheel Nederland, steunde op aanvoer van Sherry een vrac / bulk, op tanks. Door het besluit van het Consegor du Regulardor, geen aanvoer meer op tankauto’s, zou het door mij ontwikkelde unieke systeem “Tapwijnen in drankwinkels” en mijn bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. vast lopen.

 

De Brands van de KWV dreigde verloren te gaan.

De Wereldboycot voor Zuid Afrika veroorzaakte voor de KWV, dat de grote investeringen gedaan voor de merken opbouw verloren gingen. De merken kwamen droog te saan, Zuid -Afrikaansenwijn kon niet meer geexporteerd worden. De KWVdirectie had gedacht, de KWV merken in de wereld te redden, te kunnen onderhouden, met hulp van Sherry toevoer uit Spanje. KWV brands met Spaanse wijn, produce of Spain. Na de wereld Boycot zou alles dan weer terug gedraaid kunnen worden en de merken weer ter beschikking zijn voor Zuid Afrika.  Ongelukkig moest de direktie van de KWV, zonder enig resultaat terug keren, van de onderhandelingen met de Bodega’s in Jerez de la Frontera. De Spaanse producenten zagen er niets in, om de Zuid-Afrikaanse producenten van dienst te zijn. Bovendien was er  de grote vraag al een tekort aan sherry ontstaan.

 

De oplossing: Bodegas Nueva Andalusia.

Middels Dr. Retief werden die problemen aan mij voor gelegd. Ik was bekend met de wijnwereld en had er veel relaties. Een boycot voor Sherry op tank auto’s, hoe zouden mijn bedrijven nog voort kunnnen bestaan?  Nu lag er een aanbod op tafel, om de merken van de KWV van Sherry te kunen voorzien, en alle financiëen in mijn handen. Een voordeel; waarin ik de oplossing zag, was dat de KWV voor de brands niet het woord Sherry nodig hadden. Immers de KWV en de wijnboeren in Zuid-Afrika waren al verplicht, vanwegen de bescherming op herkomst benamingen, het woord Shery, Port en Champagne, niet meer voor hun produkten te gebruiken. Daarbij meende ik, dat het woord Sherry voor mijn bedrijven in Nederland, ook niet dringend nodig zou zijn. In Spanje had ik als eens ondekt, dat de Sherry Bodegas Sherry typen aan voerden uit gebieden buiten het originele Sherry gebied. Ik nam de zaak op met mijn vrienden in San Lucar de Barrimeda, Antonio Barbadillo en Gabriel, Bodegas Barbadillo. Gabriel adviseerde: de beste oplossing zou zijn, Shery types te produceren in Montilla. Ik stelde voor om alle gelden van de KWV mij terbeschikking gesteld, te investeren in de grootste Bodega in Montilla, Bodegas Montulia. Dit middels een oprichting van Bodega Nueva Andalusia. Voor produktie te zorgen voor de merken van de KWV en tevens zou het een oplossing zijn voor mijn bedrijven in Nederland ....

De KWV directie bezocht mij in Spanje en concludeerde, hoog gekwalificeerde mogelijkheden voor kwaliteits producten. Het kost tijd alle voorbereidingen te treffen, het werd in zoverre een  succes, dat alles van de grond kwam maar helaas ook weer werd verstoord, door de  plotselinge wending van de politiek in Zuid Afrika.

Ondanks alle tegenwerking en nog niet verwacht, besloot President de Klerk, de regering over te dragen aan de ANC. Hiermede werd de dreigende burger oorlog in Zuid Afrika voorkomen. Mandela kwam aan de macht en de Wereld Boycot werd beëindigd. Wat nu met de opgerichte Bodega Nueva Andalusia in Spanje. De KWV had geen belangen meer bij aanvoer van wijnen uit Spanje voor KWV klanten. Juist het tegendeel. Mijn bedrijven in Nederland genoten groot voordeel, Wijnexpeditie heesch B.V. groeide, ondanks het besluit van het Conseggor du Regulardor geen Sherry meer op tank te expoteren, uit tot de grootste wijnimporteur in Nederland. Er was een tekort aan Sherry maar het raakte mijn importbedrijf niet. De produkten van Bodega Nueva Andalusia, mochten wellenswaar geen Sherry heten maar waren qualitatief niet minder. Wegens de aflevering door Wijnexpeditie Heesch B.V. op fusten van 30 liter aan de drankwinkels, en zo uit het vat getapt en verkocht, was er niemand die vroeg of die Oloroso. Amontillado of Fino, het recht had op de naam Sherry. We ontdekte wel dat door enkele slijterij-wijnhandellaren toch de naam sherry gebruikt werd.

De keuringsdienst-van-waren had aktie ondernomen mij te beschuldiggen van het afleveren van ongeetiketeerde vaten, ontbrekende herkomstbenamingen op de vaten. De oficier van Jusitie moest bakzijl halen omdat ik het Hof kon verwijzen, dat wettelijk vermeldingen op fusten / vaten niet een verweiste was. De Hof bleef achter mij staan en de officier van Justitie kon dat blijkbaar niet verwerken. Zelfs in het bijzijn van het Hof zei hij "ik krijg jou nog wel.

 

Plotseling overvallen door een ontsteking in een reeds versteende kankerbol onder mijn linker nier.  

Tot zover was er nog niks mis. De bodega in Spanje had Wijnexpeditie Heesch als grote afnemer en daarmee de slijterijen in Nederland en ook supermarkt ketens; de Sherry Bodegas in Jerez, voor Pedro Ximinez; de Engelse markt met Sainsbury en de Spaanse binnenlandse markt. Ongelukkig was mijn conditie niet goed meer, er had zich Kanker ontwikkeld. Percy de Paula werd aangesteld om controlle te houden op de Bodega en investeringen in Spanje. Percy een broer van de minister van financiëen van Curacao. Achteraf ben ik er op gewezen door een van mijn medeweksters, dat zij mij gewaarschuwd had, voor de persoon Percy de Paula inverband zijn verleden. Er was geen andere rekenmeester die goed Spaans of Frans sprak beschikbaar. Ik kwam langdurig in ziekehuizen terecht en ik zou er slecht aan toe zijn omdat mijn kanker type niet bekend zou zijn. Een gelukkige omstandigheid ontstond omdat mijn vrouw, vriendin, Jaennette Lensen er moeilijkheden mee had, dagelijks mij vanuit Amsterdam het Groot Ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken, wegens de files op die route.  Jeannette liet mij verhuizen naar de Anthonie van Leeuwenhoek kliniek in Amsterdam. Dr. Den Bockel Huininck van het gespecialiseerde onderzoek centrum voor Kanker, acepteerde het medisch dossier van het Groot Ziekenhuis in Den Bosch niet. Men men begon geheel opnieuw met onderzoek. Er werd besloten mij onmidellijk weer te laten opereren en gelukkig met een goed resultaat. Daarna heb ik zeer lange tyd in het Anthonie van Leeuwenhoek Chemotherapie ondergaan. Na een perioden van meer dan ‘n jaar in mijn huis in Heesch, weer redelijk opgeknapt. Na twee jaar weer terug in Spanje was alles bijna tot niet. Een goede verantwoording van Percy de Paula en mijn bevriende jurist Juan Ramizez Ponferrador kon niet worden gegeven. Daarbij tijdens het eerste bezoek weer in Spanje was Percy de Paula en zijn vrouw plotseling spoorloos verdwenen. In de tijd dat ik in het Grootziekenhuis in Den bosch lag was Julian Ramirez en zijn vrouw Conchita naar Nederland gereisd om mij in het Groot ziekenhuis in Den Bosch te bezoeken maar werden zij niet toegelaten. Terug naar Spanje is men er van uit gegaan dat ik nooit meer terug zou komen ....

 

Percy de Paula. Chantage.

Percy de paula heeft vanuit Curacao gepoogd mij te chanteren. Hij bewerkte mij vanuit Curacao via zijn vriend waarvoor hij terwijl in onze dienst zijnde goederen inkocht. Voor Hfl. 30 000 zou hij zorgen dat de FIOD geen kans zou hebben tegen mij te ondernemen. Hij zou kunnen getuigen dat ik niet in bezit was van KWV gelden. De keus was aan mij. Percy zou een klein baantje aangenomen bij de Bank van Curacao en dat een betaling van mijn kant hem zou helpen.

De ambtenaren van de FIOD hebben Percy bezocht. Van hen kon ik vernemen dat Percy een hooggeplaatste functionaris was bij de bank van Curacao. Niet zo verwonderlijk zijn broer was minister van financiën van Curacao. De FIOD ambtenaren moeten toch van Percy vernomen kunnen hebben, neem ik aan (?), dat ik niet meer over enige financiën van de KWV afkomstig beschikte. Verdacht heb ik gevonden dat de vrouw van Percy, uit Venuzuela afkomstig, over financiën beschikt bij een bank in Barcelona. 

 

De Hof zaak: de verdedigging is mislukt o.a.:

  1. financiën van de KWV afkomstig en dus niet van eigen bedrijven kon niet worden aangetoond, omdat " KWV getuigen ondanks toezegginggen niet opdaagden". Oorzaak: men vreesde arrestatie en ‘n risico voor de Zuid Afrikaanse wijnexport naar de EEG landen en arrestatie van Dr. Retief KWV exportdirecteur. Beschuldigd van wijn invoer met valse herkomst documenten. De vervalsingen van herkomst was echter gepleegd door de KWV, met medewerking of advies van de wapenhandellaar CassaLee in Antwerpen, contactpersoon Casalee antwerpen, de Heer Verhagen;

 

  1. omdat voor de ondersteuning en verdedigging in geroepen Drs W. Theelen heeft verkondigd, zonder dat hij er bewijzen voor had en hem daar ook niet naar gevraagd is, dat Hubert Remmen miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou heben. Het paste Drs W.Theelen in zijn plan het vermogen van Hubert Remmen voor hem zelf toe te eigenen;

 

  1. voor de nodige hulp en bewijzen uit het bedrijf is door de z.g. tijdelijke directeur Drs.W.Theelen de medewerking onthouden.

 

Mr. Jan Boone had voor de verdedigging dringend getuigen nodig.

Eerst pas in 1997 heeft ons meer informatie bereikt, waardoor het duidellijk werd dat het niet mogenlijk was voor de KWV, getuigen naar Nederland te sturen. Oorzaak: de vele  fraudes(?), noodsprongen, tijdens de wereld boycot periode door de KWV gepleegd om de export instand te kunnen houden. (zie de Paarl Post van 31 juli 1997.)

De FIOD heeft tegen beter weten in niet verklaard aan de rechtbank, dat ik niet in bezit was van de Zuid afrikanse gelden? Waarom de veroordeling ondanks geen Zuid Afrikaanse gelden in mijn bezit.                                                                      

De Andere fraudes, aldus Mr. Boone, de z.g. kleinere fraudus werden onder de tafel geveegd zijn van de ernstige misdaad, financieën in het buitenland in bezit “gehad’ te hebben. 

 

Voortzetting van de bedrijven onder een door Drs Wim Theelen samengesteld bestuur, waarbij hij zelf zou deelnemen als “ tijdelijk directeur”.

Er gebeurde veel onder moeilijke omstandigheden, zoeken naar verweer voor de Fiod. Bezoeken aan Juristen waarmede ik contact had, voor de verdedigging tegen de FIOD en belastingdienst, waarbij nu Theelen betrokken werd etc.

Volgens Drs W. Theelen, zouden de gevolgen van het FIOD onderzoek, het einde betekenen van mijn bedrijven. Hiervoor meende hij een oplossing aan te kunnen bieden. Een regeling die Theelen daarvoor van de grond heeft gekregen, was een bestuur samen stellen met Mr. Boogaerts (Boogaerts en Groenen) als voorzitter. Daarbij zou Theelen zelf in het bestuur deelnemen, als tijdelijk direkteur van het Wijnexpeditiekantoor heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s.  Ik heb daarmee ingestemd, omdat ook Mijnheer van Rumpt van de Rabobank aan het bestuur zou deelnemen. Een voor mij bekende en betrouwbare fidele persoon.

Drs W. Theelen stelde voor dat hij tijdellijk directeur zou zijn, zodat Hubert Remmen als beschuldigde persoon, niet bij de B.V.’s betrokken zou zijn. Hiermede zou voorkomen worden, volgens Theelen, dat men de bedrijven zou sluiten. Nadat de Fiod- en belastingproblemen opgelost zouden zijn, zou het directeurschap weer terug in handen van Hubert Remmen komen. Mr. Boogaerts was een belangrijke jurist met relaties bij de rechtbank, trad ook op als hulp rechter aldus Theelen. Wij hadden dan volgens Theelen het voordeel, een sterke positie te hebben in onderhandelingen met de Justitie en de bank. Het bedrijf had blijvende ondersteuning van de bank nodig, omdat ik 2 miljoen contant uit had moeten betalen, wegens de scheiding die mijn ex,Joke Ploegmakers, gewenst had.

 

Financiën beschikbaar maar wegens het optreden van Drs Theelen niet inzetbaar.

Er was voldoende kapitaal beskikbaar voor de bedrijven, maar niet om zoals gevraag door de FIOD, de belasting aanslagen en op te leggen boetes, wegens buiten de EEG gelden op naam te hebben gehad, direct te regelen. Een oplossing zou geweest zijn, indien ik had kunnen beschikken, over mijn vordering van 3.5 miljoen op de belastingdienst. Helaas wilde de belastingdienst de vordering die ik had op de belastingdienst of Nederlandse Staat, nog niet erkennen maar volgens de juristen stond het al vast, dat het tegoed uitbetaald zou worden.

Volgens Mr. van Wieringen van Luxus International B.V. te Weert, zou de belastingdienst verantwoordelijk gesteld moeten worden, dat ik die gelden toen niet beschikbaar had.

 

Mijn streven was dat de bedrijven voortgezet konden worden

In die tijd en in die sytuatie verkerende, was het belangrijkste streven van mij  dat mijn bedrijven voortgezet konden worden. Ik heb niet goed gereageerd onder de stress die de FIOD veroorzaakte en dat volgens Theelen mijn bedrijven beeindigd zouden worden. Ik werd ook ingerekend. Wim Theelen wist die stress op te voeren. Helaas moest Mijnheer van Rumpt zich terug trekken om deel te nemen in het bestuur. Dit op aandringen van het bestuur van de Rabobank maar inmiddels waren de andere personen die aan het bestuur deel zouden nemen aangesteld.

 

De truc van drs. Wim Theelen.  Kandidaat Notaris de heer Schoofs van Notariskantoor Prinsen inOss.

Drs W.Theelen door ons ingeroepen voor verdediging, verklaarde niet voor mij, maar uit eigenbelang was Drs. W. Theelen "tegen" mij. Zijn streven was de bedrijven en panden goedkoop voor hem zelf in handen te krijgen na een te crieëren faillisement. Kandidaat notaris Schoofs ondekte het, belde mij hierover op om te waarschuwen. Ik was niet de juiste persoon om op al die zaken goed te reageeren en de door mij ingeschakelde Mr. Prinsen uit Eindhoven was door Drs. Theelen uitgeschakeld; met als motief we hebben een jurist in het bestuur. Mr. Boogaerts liet het echter voor wat het was.

 

BIJLAGES. De photo toont Carlette van Velzen, een kWV medewerker in dienst van het Wijnexpeditiekantoor Heesch, en ondergetekende. Door mijn positie als KWV agent in moeilijkheden met de belastingdienst.

Als agent van de kWV had ik mij te houden aan het verbod om gelden in Nederland bekend te maken. Tijdens de wereld boycot voor Zuid Afrika naam de KWV zeer vergaande maatregelen om de export af te dwingen. Indien ik aangifte had gedaan had als agent van de KWV gelde ontvangen te hebben zou het een handeling geweest zijn tegen de instructies en voorwaarden van het Gouvernement van Zuid Afrika, de KWV en ook die van de EEG wetgeving. De stelling van de FIOD en belastindienst dat ik die gelden aan de bedrijven ontrokken zou hebben was verkeerd. Er zijn nooit door mij gelden uit mijn bedrijven verduisterd.

 

Drs Wim Theelen.                                                                                                                                          De belastingdienst heeft boetes opgelegd alsof ik gelden uit mijn bedrijven onttrokken zou hebben. Dit is nooit aangetoond maar Drs W. Theelen, in zijn positie als direkteur van de bedrijven verklaarde aan de Justitie en aan het personeel, zonder dat hij het kon aantonen of bewijzen voor had: dat ik miljoenen aan de bedrijven onttrokken zou hebben.  Uit eigenbelang was Drs. W. Theelen tegen mij. Zijn streven was de bedrijven en panden goedkoop en voor hem zelf in handen te krijgen. Dat zou volgens Drs Theelen mogenlijk zijn door een te criëren faillissement, waarna hij dan alle bezitingen over zou nemen en ik zou dan ook een paar aandelen zou krijgen ...

De instructie van de overheid in Zuid Afrika was, dat die gelden onder geen omstandigheden in de EEG geparkeerd mochten worden. Die gelden door de KWV mij toegestuurd, zijn ingezet ten behoeven van de KWV in Zuid Afrika. Daarbij heb ik kans gezen in mijn positie als KWV vertegenwoordiger, mijn bedrijven in Nederland sterk te ondersteunen, door toevoer van onderprijsde leverancies uit Spanje en Zuid Afrika.

Onder de omstandigheden veroorzaakt door de FIOD en dat  ik ingerekend zou worden, heeft de Wim Theelen door de stress op te voeren. kans gezien van de ontstane situaties misbruik te maken.

 

Notaris Mr. Pinsen uit Oss, Mr. Boogaerts en Hubert Remmen misleid door Drs Wim Theelen. Bedrog met hulp van de beste Notaris ooit gekend.

Plotseling werd ik vanuit het kantoor van Mr. Prinsen Notaris te Oss ingelicht, dat de Notaris, Mr. Boogaerts en Drs Theelen reeds ‘n tijd op mij zaten te wachten. Ik zou ‘n afspraak hebben daar aan wezig te zijn voor het passeren van een akte.

Ik had geen afspraak maar Wim Theelen is er in geslaagd mij onvoorbereid met spoed naar de Notaris te sleuren. Ik wist, dat we gesproken hadden over een tijdelijke overname van het direkteurschap en ging ervan uit dat het daar over zou gaan. Ik diende halsoverkop een stuk te ondertekenen om de bedrijven te redden, elke minuut zou belangrijk zijn volgens Theelen. 

De Notaris was door Theelen voorgehouden, dat hij Wim Theelen, zijnde mijn vriend en vertrouwenspersoon ingezet was, omdat mijn bedrijven en vermogen gered dienden te worden. Dit middels zijn aanstelling als directeur van de bedrijven en een emissie van de aandelen op zijn naam.

Theelen had mij voorgehouden, dat de notaris die tijdelijke overname van het  direkteurschap zou moeten regelen. ik meende te moeten begrijpen dat het daar over ging. Onvoorbereid haaste ik mij naar het kantoor van de Notaris en daar werd ik gevraagd documenten te ondertekenen. Notaris Mr. Pinksen zei: "Het is niet nodig de akte volledig voor te lezen, omdat de heer Theelen alles met mij had voorbereid en besproken." "U dus volledig op de hoogte bent"

 

De truc van Drs. Wim Theelen

Theelen had aan de notaris verklaard, dat hij als vriend van Hubert het een zeer  pijnlijke zaak voor mij vond, dat ik wegens bedrog gepleegd te hebben, zou moeten tekenen om mijn bedrijven te redden, middels een emissie van de aandelen op zijn naam. Daarbij de aanstelling W. Theelen als directeur van Het Wijnexpeditiekantoor en de Caves Hubert B.V.’s. Dat die aktie opgesteld diende te worden opgesteld maar niet voorgelezen hoefde te worden, omdat het een pijnlijke zaak voor Hubert zou zijn en hij, Wim Theelen, daarvoor alles met mij reeds uitvoerig met had doorgesproken.

Mr. Pinkse, Notaris te Oss, had ik leren kennen via Mr. Broekman Van Looyens en Volkmaars, in de tijd dat Mr. Pinkse nog Candidaat Notaris was in Eindhoven bij het kantoor van Notaris Hanen. Later is Mr. Pinkse Notaris in Oss geworden en heeft de relatie zich voortgezet. Mr Pinksen meende aan het voorstel van Drs Wim Theelen mee te kunnen werken. Ik was niet op de hoogte wat de werkelijke onvermijdelijke gevolgen waren van de handtekening die ik zette. De truc van drs W. Theelen. Ik meende te weten dat het om de tijdelijke overname van het directeurschap ging. De notaris ging er vanuit, dat ik zou weten dat het ging om een volledige uithanden geven van het eigenaarsschap, middels een emissie van de aandelen aan Drs Wim Theelen en de doorzetting van mijn bedrijven onder het niewe bestuur en Theelen als directeur.

 

Mr. Boogerts was als getuige aanwezig bij het bedrog door Drs W. Theelen.

Na de ondertekening van de akte, werden door de getuige Mr. Boogaerts, voor mij zeer vreemde opmerkingen gemaakt. Dat hij, als ik het wilde zijn stropdas af zou doen en dan nog: dat hij die maatregel erg spijtig en aller uiterst vond. (Dus volgens Mr. Boogaerts was het zo niet nodig) Was Mr. Boogaerts de mening toegedaan dat het niet had moeten gebeuren? Wilde Mr. Boogaerts mij als onkundige gerust te stellen tegen zijn persoon.???  Dus, Mr. Boogaerts heeft gedacht dat deze aktie te ver ging?  Wat had Drs W Theelen Mr. Boogaerst die als getuige aanwezig was voorgehouden?

 

De notaris heeft de akte niet voorgelezen.

De akte is niet door Notaris Mr. Pinkse voorgelezen anders dan zeer beperkt enkele zinnen. Na de ondertekening begreep ik dus van Mr Boogaerts mogenlijke ernstige consequenties. Het leek mij zo, dat Mr. Boogaerts het nodig vond kenbaar te maken, dat wat plaatsvond uiterst en vergaande was. Op die manier voor hem zelf alsnog te kunnen verantwoorden, dat de akte in zijn bijzijn plaatsgevonden had en niet voorgelezen was. Was het om goed te praten, dat hij als getuige hier wilde verantwoorden, waarbij hij betrokken was? Meende Mr. Boogaerts, dat alsnog er op gewezen diende te worden wat zich hier afspeelde? Dat hij als getuige miste dat er niet gesproken was over de gevolgen? Vermoede Mr. Boogaerts, dat  ik niet op de hoogte zou zijn? Concludeerde Mr. Boogaerds , dat deze maatregel van de heer Theelen te vergegaan was? Dat hij na afloop tegen mij ging zeggen: dat hij die maatregel, waar hij dus als getuige aan meewerkte, erg spijtig en aller uiterst en pijnlijk vond. Dat had ik nog van niemand gehoord en ik reageerde onder mijn omstandigheden niet goed. Voelde Mr Bogaerst aan, dat ik in zijn bijzijn misleid was. Wilde Mr. Boogaerts daarmee zijn aanwezigheid vrij spreken?

Het klonk wel even anders dan de gouden oplossing van de heer Drs W. Theelen, die in overleg met mij als tijdelijk direkteur op zou treden. Dat daarvoor die handtekening nodig was zodat hij gemachtigd was en ik ten behoeven van de bedrijven beter voorlopig op de achtergrond zou blijven. Ik was overroeld, moest zonodig tekenen, het was nog de enige kans mijn bedrijven en vermogen te redden, elke minuut zou belangrijk zijn.

 

Ik had geen zeggingsschap meer.

Al snel betaalde Theelen de juristen die voor mij werkten niet meer waardoor hijzelf vrij spel had en ik niet meer verdedigd werd. De eerder eens vriendelijke Wim Theelen, die zaterdags graag bij ons binnen kwam stappen, steeds soliciteerde voor parttime werk, werd opslag een andere persoon.  De man die altijd zei zoveel respect te hebben voor wat ik had opgebouwd en die zo goed het verschil wist te overbruggen, tussen mijn denkwijze (selfmademan)  en die van opgeleide personen was er niet meer. De Notaris wist goed wat er gebeurde maar stelde mij niet op de hoogte, omdat zoals hem was voorgehouden, dat Theelen alles in overleg met mij had voorbereid. De notaris begreep dat het voorlezen van de akte voor mij, zoals Theelen had aangeggeven, een zeer pijnlijke zaak zou zijn. Notaris Mr. Pinkse uit Oss.

 

Directeur Theelen wilde van Hubert Remmen ontslagen zijn.

Hoe dan ook, wat ik ook probeerde, het lukte niet niet de communicatie met Theelen op gang te houden.  Hij wilde geen overleg anders dan de keren dat hij er absoluut niet om heen kon. Hij werkte steeds met listen waardoor hij er vaak inslaagde, om mij bij afspraken met derden weg te kunnen houden. Als ik Theelen tegenkwam groette hij niet terug. Er ontstond een grote kloof tussen mij en Theelen waarbij het gevormde bestuur, in hoofdzaak eigenlijk uit Wim Theelen en mij.  Onder die omstandig heden was het voor mij omogenlijk geworden voor het bedrijf in te springen. 

 

Ik kon voor het bedrijf geen hulp aanbieden.

Er werd mij gevraagd door Mr. Boogaerst cq het bestuur of ik nog gelden beschikbaar kon stellen.  Er was nog kapitaal beschikbaar en aangeboden door mijn familie en relaties, omdat alles uit mijn handen genomen was, met daarbij de houding en de trucs van Theelen, was het voor mij onverantwoord hiermee voor de dag te komen. Ook de vordering die ik pesoonlijk had, van 3.5 miljoen op de Nederlandse Staat ofwel de belastingdienst, heb ik verzwegen voor het bestuur met Wim Theelen. Beschikbare gelden van mij zelf, familie en mijn relaties gaan gebruiken, terwijl het in handen van Drs. W. Theelen zou vallen en lk daarbij geen zeggingsschap had.

 

Handel door “Theelen & van Rooi” met onze bedrijfsgegevens. 

De vijandigheid van Wim Theelen naar mij werd zeer groot, omdat ik voorkwam dat hij via zijn kantoor “Theelen en van Rooi”, dwz Wim en zijn vrouw Ria, Ria van Rooi, markt informatie die beschikaar was bij Wijnexpeditie Heesch B.V., aan onze leveranciers zou gaan verkopen. Wij ontvingen markt info van het Hoofdproductschap HPA. Theelen liet die info bewerken door studenten van de Hogeschool in Breda, waar hij les gaf, en plande de door de leerlingen opgestelde rapporten te verkopen aan onze leveranciers in het buitenland. Onze relaties die altijd geholpen hadden zouden hiervoor moeten betalen aan Theelen & van Rooi.

 

‘n Voorstel van Theelen was, inkopen op een deel van het bedrijf en dan failliet te laten gaan.

Het voorsttel van Theelen om op een deel van het bedrijf Wijnexpeditie B.V. inkopen te doen en het daarna failliet te laten gaan, heb ik niet kunnen accepteren. Het paste niet bij mijn verleden en stijl waarin ik altijd gewerkt heb.  Meer dan 100 jaar bestaand fam. bedrijf-wijnkoperij van een diepte punt in 1960 na de dood van mijn vader weer van de grond af aan te hebben opgebouwd. Volgens Mr. Groenewoud van de verenigging van wijnhandellaren tot de  grootste wijnimport in Nederland. Theelen nam beslisingen ten koste van de bedrijven waardoor hij met mij  in onvrede kwam.

 

Drs Theelen vorderde de auto van Jeannette.

Reeds de dag na de ondertekening bij de Notaris ontstonden problemen met Theelen. Jaennette wilde in haar auto stappen om te gaan winkelen maar Theelen eiste dat zij die auto inleverde. Theelen had niet verwacht dat die VW een auto van Jeannette zelf zou zijn. Jeannette had die VW al voordat zij bij mij kwam wonen.

 

Het plan van Theelen om Wijnexpeditie Heesch B.V. failliet te laten gaan ten voordelen van hem zelf.

Een faillissement veroorzaken om de bedrijven goedkoop over te kunnen nemen. Ik zou dan ook een paar aandelen krijgen. Candidaat notaris Mijnheer Schoofs van het kantoor van Notaris Prinkse ondekte het en belde mij hier ontsteld over op. Ik reageerde niet meer te wetend wat te doen onder al die toestanden.  Theelen had relatie met Grolsch brouwerijen, ‘n idee van hem was na  ‘n faillissement waarbij  hij de bedrijven goedkoop over zou kunnen nemen, de  bedrijven te verkopen aan Grolsch. Grolsch bierbrouwerijen zou dan de verplichte restaurants, aan Grolsch verbonden van wijnen kunnen voorzien.

 

Theelen met de directeur van Grols naar Zuid Afrika

Drs W. Theelen heeft kans gezien met zijn relatie, de directeur van  Grolsch, aan een door de RSA Ambassade aan ons aangeboden promotiereis naar Zuid Afrika deel te nemen. Bij de KWV bleef de deur voor hem met de directeur van Grolsch gesloten. De KWV directie wist genoeg van Drs Wim Theelen , omdat een Zuid Afrikaanse KWV medewerker bij ons in Nederland in dienst was.

 

Wijnexpeditie Heesch B.V. Failliet.

Omdat ik geen regeling kon treffen met de belastingdienst, raakten de bedrijven in een staat van faillissement, wegens de aanslagen en opgelegde boetes van de belastingdienst. Curator, Mr. Emmerich heeft de onderhandelingen, die wij eerder reeds begonnen hadden wegens mijn ziekte, door gezet met de heer Pieter Batenburg financieel directeur van Dirk Zwager. Probleem was hoe die bedrijven over te dragen aan Dirk Zwager, omdat hiervoor medewerking van Drs Wim Theelen nodig was. De verhouding met Wim Theelen was niet rooskleurig. Theelen  bracht ‘n bezoek aan Jeannette en meende als mijnheer de directeur welkom te zijn, maar Jeannette bracht Theelen even goed onder woorden, wat hij als betaalde werknemer te doen had en deed. Zo sterk, dat voordat hij binnen was hij bijna achterover van de stoeptreden afstruikelde.

 

Ontslagen kunnen raken van Drs Theelen, maar daardoor de rechten op de uitbetaling van 3.2 milj. verloren.

Omdat ik wenste dat de bedrijven, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s doorgang zouden vinden middels een overdracht aan Dirkzwager. Volgens de Curator Mr Emmerich en Pieter Batenburg van Dirk Zwager was de enige mogenlijkheid, ‘n persoonlijk faillissements aanvraag in te dienen. Mr. Emmerig en de Rechter Commissaris zouden daarmee ontslagen zijn van Drs Wim Theelen als Directeur. De bedrijven, panden en industrieterrrein konden dan voortgezet worden  door de overdracht aan Dirk Zwager. Om mij overtehalen die stap te nemen deden Mr. Emmerich en Pieter Batenburg namens Dirk Zwager toezeggingen. Dirk Zwager zou het voor mij in orde maken en voor mijn toekomst zorgen. Mr. Emmerig zou ondermeer zorgen dat hy zelf de curator werd, zodat ik niets te vrezen had. Later werd het curatorschap echter overgenomen door Mr. Van Dooren, die een "totaal andere houding" aannam en Pieter Batenburg is zijn toezegingen namens Dirkzwager nooit nagekomen.

Toen bij het Hof terspraken kwam dat Mr. Emmerig toegezegd had, dat hij dan curator zou worden gingen ze elkaar aanzitten kijken of er een feestje te vieren was. Het zal dus wel een niet toegestane aktie geweest zijn.

 

Geen 2.3- maar 5,5 miljoen.

Ondanks de overeenkomsl die Pieter Batenburg van Dirkzwager had, met de curator en Rechter Commissaris mevr Meijer Delaert, betaalde de belastingdienst die 3.2/5 miloen niet uit aan Dirk Zwager. De Belastingdienst besliste anders: het geld zou toekomen aan de aandeelhouder van toen en dat was niet Dirk Zwager maar Hubert Remmen. De uitkering van 3.2 miljoen gulden is door dat ik mijn medewerking heb gegeven, ‘n persoonlijk faillissement aan te vragen, om daarmee van Drs W.Theelen onslagen te raken, zodat de bedrijven doorgang konden vinden, in handen gevallen van Mr. S.M.M. van Dooren. Mr van Dooren nam niet de vriendschappelijke houding aan zoals Mr. Emmerich. Hoogstwaarschijnlijk is die 3.2/5 weer uitbetaald aan de belastingdienst en de crediteuren. Dit onder aftrek van de kosten van Holla & van Dooren. Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid geweest aan mij hierover inlichtingen te verschaffen. 

 

Pieter Batenburg en Dirkzwager meende het vermogen van Hubert Remmen in handen gekregen te hebben voor 3,2 milj. 

De overdracht van de bedrijven, panden en  industrieterrein incl. het tegoed dat Hubert had op de Ned. Staat, is volgens de curator Mr. Emmerich voor het minimaal bedrag van 5.5 miljoen gulden gerealiseerd.  Een uitlating van Mr. Emmerich was: “We moeten zorgen dat de belastingdienst niet aan de haal gaat met het vermogen”. Pieter Batenburg van Dirk Zwager en Mr. H. Emmerich waren het daar samen roerend overeens. (klinkt meer dan verdacht vindt u niet? En waar gaat het vermogen dan wel naar toe ...)

 

Men zei de prijs veranderd te hebben. Van de Curator Mr. Emmerich vernam ik: “die lage prijs wegens een beslissing van de Rechter Commissaris genomen in het belang van het personeel”. In “Going Concern zijnde bedrijven”; belangen van het personeel? Hoezo? De bedrijvven waren niet bankrout. Zo lijkt het erop hoe Mr. Emmerich het dus met de rechter Commissarris voor elkaar heeft weten te krijgen, voor wat de prijs betreft van 5.5 milj. Van deze lage opbrengst konden de “welliswaar  onterechte”, boetes van de belastingdienst en de Crediteuren niet voldaan worden. Gevolg: Hubert Remmen is voor dat tekort aansprakellijk gesteld.

 

Maar nu komt ie! Heeft de sluwe Pieter Batenburg gebruikgemaakt van, dat de Curator Mr. Emmerig niet op dehoogte was van waar hij mee bezig was. Mr. Emmerig liet zich hoofdakelijk informeren door Pieter Batenburg. Bij de overname voor het minimale bedrag van 5.5 miljoen, kwam Pieter Batenburg namens Dirkzwager overeen met de curator, "dat ook de nagekomen vorderingen ook aan Dirk Zwager toe kwamen". d.w.z. De overname prijs van voor 5,5 milj. met de overeenkoms; dat de na gekomen vorderingen o.a. 3.2 milj., waar Hubert Remmen de rechten op had (inverband mijn vordering op de Belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat) ook aan Dirk Zwager uitbetaald zou worden.

Is het gehele vermogen van Hubert Remmen naar Dirk Zwager gegaan voor 2,3 milj. (5.5 minus 3.2)  (Alle bedrijven waarbij de grootste Wijnimport in Nederland Going Concern, panden en industrieterrein) De aanvankelijk voorgestelde minimum prijs was 17 milj. Door alle toestanden veroorzaakt door de FIOD was de waarde van het vermogen wel minder geworden.

Wat moet ik hier van denken? Mr. Emmerig en Pieter Batenburg waren het samen goed eens. Was deze zaak interresanter voor Mr. Emmerig dan de opbrengst van zijn Casino in Rosmalen? (Mr Emmerig was trots dat hij ook zakenman was.)

 

Wijnexpeditie Heesch B.V. een krachtig en uniek bedrijf. Zie Bijlages: photo's entré, de élévage kelder, proefkelder en de Cuverie etc. De jaarlijkse stand op de jaarbeurs te Amsterdam etc.

 

De keuze die ik gemaakt heb met Joke Ploegmakers, mijn vrouw van toen, was o.a. een sterk importbedrijf te creëren.  Als enige in Nederland was, mede dankzij de hulp van mijn schoonvader de Heer Gijs Ploegmakers, een élévagekelder gebouwd en konden wij aanvangen met de élévage van wijn op eikenhouten fusten. Wij beschikten over de kennis, wijnen tot ontwikelling te brengen en twee ervaren wijnmakers waren in onze dienst. Jeroen van Dijk en George Fareng. Franse wijnen werden door mij geselecteerd en opgekocht bij wijnboeren voor de élévage en op eikenhouten fusten gelegd.

Door Mr Broekmans van Looyens en Volkmaars werd ons geadvizeerd, kapitaal te verdelen, maar ik wilde de winstmarge liever besteden aan de bedrijven. Daarmee konden wij voorkomen hoge belastingen af te moeten dragen. Het werd een groot succes omdat ik er in slaagde  voor de branche nieuwe systemen in te voeren. Voor zoveel als mogelijk was, investeerden wij in goederen die nodig waren om die nieuwe systemen, o.a. tapwijnen  uit te kunnen leveren.

 

Tapwijnen zo uit het vat bij de slijterij Wijnhandelaar.

De eerst ontwikkelde tapsystemen waren minder kostbaar maar leverden problemen op. Eenmaal hiermee begonnen konden wij niet meer terug en hebben wij grote bedragen moeten investeren voor kostbare goederen. Volgens hetgeen ik van Keldermeester Jeroen van Dijk vernam in februari 2018, hebben wij niet alleen grote stalen opslag tanks voor wijn aangeschaft maar ook 2000 stalen 30 liter fusten en flessenspoelmachines voor de slijterijen aangekocht. Door de, in Spanje geinvesteerde KWV-gelden, onder mijn leiding, had ik de gelegenheid wijnen onder de prijs te leveren aan wijnexpeditie Heesch en ontstonden er marges die extra investeringen mogelijk maakten.

 

Bijlages: De Photo, de stand van de Bodega, in hetmidden toont ook Bob Soer. Rechts een veneciador van Bodegas Nueva Andalusia.                                                  

Bob Soer. Bop soliciteerde voor een job als partime medewerker. De Heer Soer was als eigenaar van een groot bottelbedrijf in Nederland maar vast gelopen door een ingreep van de overheid.

Bij het zoeken naar een opslag in de haven van Antwerpen kwam in contact met Bob Soer Hij woonde in Belgie, was bekend met de opslag bedrijven aldaar en bood informatie aan. Gezien dat Bob grote ervaring had met produktie van dranken, heb ik van hem ondersteuning gevraagd voor de zaken in Spanje en het Wijnexpeditiekantoor te Heesch. Dat is goed gegaan en Bob is een paar dagen per week naar Heesch gekomen en ook in Spanje geweest voor ondersteuning.

Gezien de enorme overcapaciteit van Bodega Montulia, meende Bop dat we het hele jaar door moesten gaan met productie. Dat zou mogenlijk zijn met productie van vruchtewijnen. De grondstoffen voor vruchtenwijnen zijn in tegenstelling voor wijn, het hele jaar door verkrijgbaar.

Ongelukkig ontstonden er problemen, omdat mensen van de FIOD waarschuwde, voor dat Bob Soer bij ons rondliep. Het zou de aandacht van de FIOD op ons bedrijf vestiggen.  Ik had dus geen kans om met de Heer Bob Soer door te gaan. Bob was zeer ontsteld, dat hij ondanks zijn bereidwilligheid en alle inzet door hem geleverd, niet meer bij ons betrokken kon zijn, als parttime medewerker. Hij meende, dat hij dat na alles niet kon accepteren. Later heb ik vernomen dat contact is gaan onderhoouden met Athur Romme. De bedrijfsleider van ons Magazijn en bottelbedrijf die een eigen bottelarij had opgezet. Het kan zijn dat Bop Soer, zo leek het, (? kwaad bloed) mede aanzet is geweest de aktie’s van Athur Romme tegen ons te ondersteunen (?) maar ik heb daarover geen enkele aanwijzing anders, dan dat Bop Soer nadat hij bij ons weg was Athur Romme bleef bezoeken.

 

Door het systeem “tapwijnen verkrijgbaar bij de Slijterij Wijnhandel” op de markt gebracht te hebben, was Wijnexpeditie Heesch B.V. een sterke en onmisbare leverancier geworden voor de slijterij-wijnhandel. Onze kracht was als enige, wijn op stalen fusten te kunnen leveren ten behoeve van de wijntapperijen en als enige over de nodige hoeveelheden Sherry types te beschikken. Hierdoor werden ook onze andere importen; uit Franrijk, Spanje, Portugal, Duitsland en Italie goed verkocht. Wijnen als Sherry en Sherry typen werden ook en vrac door onze eigen transportdienst uitgeleverd.

Bijlage photo afd. reinigging van RVS 30 liter fusten. De tanks en afvulslangen voor de 30 liter fusten.

De 30 liter RVS fusten werden voor aflevering ledig geplaats op de rolcontainers. Op de rolcontainers gezet werden de fusten aangesloten op de afvulslangen en gevuld, zodat personeel niet overbelast werd door het gewicht dragen van de volle fusten.

Voor de slijters was die tijd niet zo rooskleurig maar dankzij Wijnexpeditie Heesch B.V., kwam er meer leven in de branche.  Door het Wijnexpeditiekantoor te  Heesch konden slijters zich onderscheiden van de opgekomen drankwinkels van de Supermarktketens.

 

Mijn streven was dat de bedrijven doorgezet konden worden.

Door de ingreep van de  FIOD, verkeerden we in een moeilijke situatie.  Mijn grootste prioriteit was dat de bedrijven, mijn levenswerk, voortgezet zou worden. Inverband met mijn conditie, nog herstellende van kanker, was het mijn wens dat naast mij een directeur aangesteld zou worden. Ik was niet voldoende hersteld om dat werk op me te nemen.

De reeds aangevangen onderhandelingen met Dirk Zwager, waren door het faillissement, in handen gekomen van Mr Emmerich van Holla & van Dooren en mevr. de Rechter commissaris mevr. Meijer Delaert met Pieter Batenburg van Dirk Zwager. Ik werd er buiten gehouden en kreeg voor mijn persoon geen ondersteuning uit mijn bedrijf van direkteur Theelen, tegen de beschuldiggingen die de Fiod  en belastingdienst ondernamen.

Curator Mr. Emmerich is nooit de hoogte geweest van zaken van de bedrijven, panden en industrie terrein van Hubert Remmen.  Alle info haalde Mr. Emmerich bij de koper, Pieter  Batenburg van Dirk Zwager. Pieter Batenburg was de persoon die names Dirk Zwager onderhandelde voor de overname. Hierbij werden gegevens verzwegen wat mede veroorzaakt werd, doordat een nieuw aangestgestelde boekhouder, bij Wijnexpeditie Heesch B.V., wist dat Dirk Zwager zijn werkgever zou worden. 

 

De investeringen in Spanje

Vaak dat ik reisde per vliegtuig. In de woestijn van Algiers had ik gevaarlijke vlieg toestanden meegemaakt. Enkele vlieg ongelukken die gebeurden, waren voor mij de aanleiding, juist voor naar Schiphol te rijden, een notitie te maken en in verzekering te stellen in mijn kluis bij de Rabobank. Door de FIOD werd die kluis geopend en dat document aangetroffen. Indien ik zou verongelukken, zou mijn vermogen verdeeld moeten worden aan mijn vrouw Jeannette en de voor mij meest betrouwbare medwerkers: Dr. Jannie Retief, Carlette van Velzen en Athur Romme, met o.a. een verweizing naar de KWV gelden. Waar schijnlijk was ook de naam Gerard van der Zijden vermeld.

In mijn burea laden trof de FIOD een lijst van de wijnexporterende bedrijven aan. Omdat er ook de naam op voorkwam, van het door de KWV gebruikte adres voor de verandering van de herkomst benaming Zuid Afrika, zou ik medeplichtige zijn geweest. Ik was niet bij de herkomstbenaming betrokken. Het was een aktie van de KWV, omdat ik gemeld had dat de antie appartheids beweging aktief was. Men had gedacht daarmee te helpen. (zie het artikel hier over in de buger. “Een KWV agent in moeilijkheden gekomen door de kWV”) Voor wat ons betrof was het niet nodig met een anderre herkomst benaming, wijn aan te voeren. In tegenstelling met andere landen, was er van de Nederlandse regering geen verbod op de import van Kaapse wijnen.

 

De nieuwe oogst in Zuid Afrika in aantocht maar geen opslag ruimte.

De KWV rerageerde in paniek omdat een groot deel van de  export vast gelopen was. De nieuwe oogst stond voor de deur en alle tanks in de wijnbouw gebieden waren nog vol.

 

Export moest hoe dan ook afgedwongen worden.

De oplossingen moesten komen van de export direkteur en zijn agenten. Het onmogelijke werd gevraagd aan het team van enkele personen onder leidig van Dr. Retief. Ten alle kosten zou geexporteerd moeten worden. De KWV ging tever omdat Zuid Afrikaanse Vonkelwijn als Champagne etiketteerde en exporteerd werd. Dr. Jannie retief werd werd door de Wijnboeren verenigging van Zuid Afrika De Golden Boy genoemd. De KWV had eerder al besloten met extra financien voor de agenten export af te dwingen. Ik ontving van de kWV e grote financieele ondersteuning welke ik in Spanje investeerde om de Zuid Afrikaanse Brands in leven te houden door levering van wijn. De KWV directie bezocht met mij de wijngaarden en Bodega’s in Montilla. Men concludeer zeer hoogwaardige productie.  Ik investeerde de van de KWV ontvangen gelden, ter ondersteuning van leveringen voor de KWV Brands, in Bodegas Nueva Andalusia. Die sytuatie was voor mij een geschenk uit de Hemel, omdat ons wegens het verbod op export van Sherry en vrac, door het Conseggor du Regulardor, Sherry op tankauto’s, voor mijn bedrijven dringend toevoer nodig hadden.

 

De redding voor onze bedrijven.

In die tijd was Sherry het belangrijkste en meest gevraagde product.  Ik had daar volledig op ingespeeld door het systeem tapwijnen te ontwikellen. De aanleg in de kelder voor het afvullen van fusten en de nodige intalaties. Omdat techniese zaken door mij onwikkeld nog verbeterd diende te worden, nam ik ter ondersteuning Rene Koops in dienst. Wegens de te grote vraag naar Sherry, kon het Conseggor Regulardor van Jerez de la Frontera het zich veeroorloven, dat geen sherry meer en vrac, op tankauto’s of scheepsladingen geexporteeerd zou mogen worden. Een voordeel voor Spanje, omdat alle Shery daarmee in Spanje gebotteld zou worden. Die grote bedreiging voor mijn bedrijven kon voorkomen worden, indien alternatieve wijnen geleverd zouden kunnen worden.  Het plan om voor de KWV merken, wijn te kunnen leveren voor het onderhoud van de kWV Brands, bracht tevens de oplossing met zich mee, voor toelevering van Sherry types aan Wijnexpeditielantoot Heesch B.V. Met hulp van bodegas Antonio Barbadillo voor de Manznilla, Sherry types van de KWV en de produktie van Bodegas Nueva Andalusia, Oloroso en Amontillado, heeft Wijnexpeditie Heesch b.V. door kunnen werken en zijn onze bedrijven niet tot stilstand gekom.

 

De KWV exporteerde een scheepslading voor Wijnexpeditie Heesch met valse herkomst documenten

De KWV ofwel de KWV ambtenaren betrokken bij de export hebben initiatieven genomen, om z.g. een agent behulpzaak te zijn, middels een andere herkomst benaming voor een zending. Een scheepslading voor Wijnexpedietekantoor Heesch B.V te voorzien van een andere herkomst benaming. Hierbij zou volgens Dr Retief gebruik gemaakt zijn, de zending wijn via een ander land te verschepen, waarbij in dat land een bijdrage viel. Door die bijdrage zou die zending dan recht heben, op de herkomst benaming van het betreffende land. In werkelijkheid werd rechtstreeks verscheept met valse documenten. Ik werd beschuldigd door de FIOD mede gewerk te hebben aan deze fraude, omdat in mijn bureau laden een lijst gevonden was van wijnexporteren de bedrijven, waarop de naam voorkwam, van het door de KWV vermelde adres als afzender van die zending. De FIOD concludeerde dat die zending wijn niet via een ander land verscheept was, maar rechtstreeks van Zuid Afrika naar Amsterdam voorzien van valse herkomst documenten. Die ontdekking werd ook gedaan door Pauline Helders. omdat zij zonder dat zij er opdracht voor had, uit eigeinitiatief contact opnam met die z.g. producent en vernam dat die producent niet op de hooge was van die transaktie.

Pauline Helders was secretaresse van Hubert Remmen en aktief omdat zij tegen de appartheid in Zuid Afrika was.

 

Hubert Remmen veroordeeld door de Rechtbank. 2 jaar en 2 maanden

De Rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaring op juiste gronden is geschied. Indien er fiscaal nog zaken veranderd moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst.

Er zijn een aantal zaken niet goed gegaan waardoor de rechtbank mij veroordeeld heeft. De veroordeling was gebaseerd op de grote fraude KWV financien in het buitenland in bezit gehad te hebben. Die z.g. kleinere zaken werden onder de tafel geveegd van de grote fraude gelden in het buitenland op naam. Het geschil met de Fiscus resulteerde in fisale delicten. Was die fraude een belastingzaak? Had er niet rekening gehouden moeten worden, met de onmogenlijkheid die KWV gelden bij de belastingdienst als inkomsten aan te geven? Zo zijn er meer Nova welke niet bij de rechtbank tersprake zijn geweest.

Ik was niet de juiste persoon en niet opgeleid om goed te reageren, temeer onder de omstandigheden van reeds ingerekend te zijn en de stress die de Fiod heeft veroorzaakt. 

 

De belofte dat Dr. Jannie Retief zou komen om te getuigen.

Dr Jannie Retief, KWV Export directeur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen voor de FIOD affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Ons had KWV getuigen nodig om te kunnen verklaren dat die gelden KWV niet van mijn bedrijven afkomstig waren. De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Janie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr Retief te groot zou zijn en het gevolgen op zou op roepen voor de wijnexport van Zuid Afrikade naar de EEG.

Ondanks toegezegd door Dr. Jannie Retief had ik niet de door Mr. Boone de gewenste ondersteuning middels kWV getuigen.

 

In 1997 meer info ontvangen over de KWV

Eerst in 1997 is ons tot de ondekking gekomen, dat er meer bij de KWV aan de hand was als wij meende te weten, tijdens het proces tegen mij, met de hulp van Mr. Boone. ’n Journalist nam contact met ons op en vond het schandalig, dat wij de dupe waren geworden van KWV optreden, maar wenste zijn naam verborgen te houden.       Zie Bijgages: De Paarl Post van 31 July 1997. KWV loods onderzoek. Bekende van de KWV groet skielik.

De Nationale co-operatieve KWV die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had, was niet alleen in moeilijkheden wegens ’n scheepslading wijn naar de haven van Amsterdam, met valse herkomst documenten. Dr Retief ofwel de KWV was in moeilijkheden wegens meerdere zaken, o.a. door het exporteren van namaak Champagne was het een probleem voor KWV ambtenaren, nu de andacht op hun gevestigd was, om naar Europa te reizen. Blijkbaar zou onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden namaak Champagne geprodceert en ge-exporteerd zijn.  Achteraf nogal duidellijk, dat een komst van de getuigen voor mijn zaken niet geealizeerd werd. Het was gebruikelijk tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrila, dat producten met een valse herkomst benaming geexporteerd werden. Wijn is in tegenstelling met b.v. fruit aan veel regulaties gebonden. Daardoor is het meer strafbaar met valse herkomst benamingen wijn in de handel te brengen. Tijdens het proces waren wij niet op de hoogte van o.a. de Champagne fraude ect. Mr. Boone en ondergetekende en heben niet aan het Hof kunnen verklaren waarom de getuigen niet kwamen. De Rechtbank was ontstemd omdat door de toezeggingen, dat getuigen zouden komen, mr. Boone verschillende malen uitstel heeft gevraagd; het proces meer dan een jaar opgehouden is. Daarop was het in ons nadeel, dat het Hof geen tijd meer wenste te besteden. Het zou ten koste gaan van andere zaken bij het Hof.

 

De Financiele administratie van Wijnexpeditie Heesch B.V. zou foutief zijn inverband de gelden in het buitenland.

De financiele administratie onderleiding van een deskundige chef de bureau, Gerard van der Zijden, was correct maar zou niet goed zijn als gevolg, dat ik beschuldigd ben op mijn naam gelden buiten de EEG te beschikken. Die bedragen zijn niet vermeld als zijnde inkomsten in de administratie van uw bedrijven. Die gelden ,KWV gelden, hadden niets te maken met mijn bedrijven. Die gelden heb ik ook nooit persoonlijk toe kunnen eigenen. De veroordeling en bewezen verklaring ruste op de gezichtswaarde van documenten. Hierdoor zou de veroordeling op juiste gronden zijn geschied. Gegevens van op mijn naam ontvangen gelden in Zwitserland als agent van de KWV. Dit wegens de wereld boycott periode voor Zuid Afrika.

Die gelden zijn overgeplaatst naar Jhon Scarboroug, een KWV relatie  op het eiland Main en daarna ingezet voor productie van Sherry types in Spanje.

 

Miljoenen guldens verloren als gevolg van het optreden door de FIOD

Hubert Remmen heeft door “de omstandigheden” veroorzaakt door de ingreep van de FIOD miljoenen guldens verloren. Niet door de uitspraak van de rechtbank maar wel als gevolg van het optreden van de FIOD. Persoonlijk miljoenen guldens aan onterechte aanslagen aan de Fiscus moeten betalen. De uitspraak van de rechtbank zou anders geweest zijn indien de het Hof op de hoogte geweest zou zijn van de exacte sytuatie.

De FIOD meende het allemaal anders te moeten zien en te weten. De Fiod heeft niet willen erkennen, dat ik opgetreden heb als agent van de KWV in Zuid Afrika en als zodanig die gelden ingezet heb.  Zij verklaarden dat zij het ook zo gezegd zouden hebben, indien ze in mijn sytuatie zouden verkeren. Daarbij dat de hele wijnhandel in Nederland weet dat ik de agent van de KWV was maar ongelukkig heeft de KWV en andere instanties in Zuid Afrika hebben niet willen reageren op de navragen van de FIOD.

 

Percy de Paula door de FIOD ambtenaren gehoord.

De Fiod ambtenaren zijn naar Curacao gereisd om Percy de Paula te verhoren. Percy de Paulo was aangesteld als controller en rekenmeester van Bodegas Nueva Andalusia. Hierbij is de FIOD ambtenaren gebleken, dat ik persoonlijk nooit in het bezit gekomen ben van van door de KWV ter beschikking gestelde financien. Als reeds vermeld de nodige Zuid Afrikaanse getuigen zijn, ondanks alle toezeggingen, nooit op komen dagen. Uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. werd middels door Drs W. Theelen aan de justitie en aan personeel van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. verklaard dat ik miljoenen aan het bedrijf zou hebben onttrokken. Drs W. Theelen zag daar voor hem zelf een voordeel in.  Zijn plan was, na een list waardoor hij notaris Pinkse in Oss, mijn persoon en waarschijnlijk ook Mr. Boogaerts om de tuin wist te leiden, een faillissement dacht te crieeren zodat hij het bedrijf goedkoop inhanden zou krijgen als eigenaar.

 

Ongelukkig werden 2 verklaringen bij de rechtbank zijn onderuit gehaald ondanks correcte vermeldingen.

De alcoholboekhouding in handen van Irma Fareng was zeer correct en haar verklaringen werden goed geaccepteer door het Hof. Daarop had de Rechtbank er een probleem mee, dat Irma haar verklaring nog aanvulde met, dat het saldo schommelde. De rechtbank had daar geen begrip voor en wenste verder geen tyd te besteden. Het Hof verklaarde: wegens tijd te kort voor andere zaken, zodat wij geen uitleg konden geven dat het om minimale verschillen ging en het waarom. Het zou betekenen volgens de rechtbank dat de administratie niet correct was. Het saldo schommelde omdat bij het afvullen van zeer grote hoeveelheden bottels er kleine verschillen in de alvcohol administratie ontstonden omdat men administratief exact 0.75 l of 1 liter per bottel af boekte. In de praktijk was er over en onderafvuling. Over of onder afvulling onstond door het gebruik van de verschillende typen bottels welke niet exact 100% percies afgevuld konden worden. Het waren te verwaarlozen kleine verschillen maar bij duizenden bottels betekend het toch een verschil, van plus en min in de administratie, zodat Irma kon zeggen dat het saldo schommelde.

De verklaring dat ik door de KWV extra werd betaald door de kWV voor mijn inzet, kon ik niet bewijzen omdat daar Carlette van Velzen voor nodig was.  Carlette had op verzoek van de KWV ambtnaren hiervoor een of meer fakturen moeten maken, die zij dicteerde en meenamen naar Zuid Afrika om die gelden aan ons over te kunnen boeken. Ongelukig had het Hof Carlette juist toestemming gegeven te gaan. Carlette was niet beschikbaar. Ik ben er toen niet verder op ingegaan, omdat het Hof mij de mond snoerde met ook nog "valsheid in geschriften"  voor het opmaken van die gedicteerde facturen.

 

Bijgestaan door Mr. Boone. Volgens de rechtbank slecht verdedigd.

De officier van Justitie Mr. J J T M Pietersen is de mening toegedaan dat ik terecht ben veroordeeld voor  valsheid in geschrift en belasting- en accijnsfraude op basis van wettige en overtuigende bewijsmidellen. Hierbij is van groot belang dat u tijden het onderzoek en de terechtzitting is bijgestaan door een van de meest gerenomeerde strafpleiters van Nederland. U heeft dus wel degelijk voldoende bijstand genoten. De eerste zittings dag verliep goed en Mr. Boone wilde daarop uitspraak aanvragen.  Ik blokkerde het omdat ik volledige rechtvaardigheid wenste over de gelden van de KWV. De tweede zitting bij het Hof was meer dan een jaar later. De zaak had veel te lang gesloerd door aanhoudend uitstel te vragen, wegens de getuigen die brood nodig waren maar ondanks toezeggingen nooit gekomen zijn. Ik verweis echter dat de rechtbank uitgesproken heeft, dat ik slecht verdedigd ben. Ondersteuning en gegevens uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. is nooit tot stand gekomen anders, dan juist tegenwerking in het  belang van Drs. W. Theelen.

 

Een conclusie.

Tot zover de gegevens voorafgaande aan het verslag over mijn laatste bedrijf, De Hollandsche Wijnhandel B.V., dat ik u reeds eerder heeft ontvangen. De gegevens hierboven waardoor het kan zijn dat de ambtenaren opdracht gekregen hebben, om hoe dan ook, te bereiken dat er voor mij een definitief einde zou komen aan deelname van mijn persoon van het bedrijfsleven. Het klinkt ongelooflijk dat het zou kunnen bestaan. Men zou dan ook met een rede voordedag moeten komen. 

 

Documenten:

In de periode van De Hollandsche wijnhandel B.V. Gegevens inzake het faillissement van mijn bedrijven, van de Belastingdienst ontvangen. De vordering die de Belastingdienst meent te hebben, na de afwerking van het Faillissement.

2 juli 1998 Bijlage 33. Bijlages

Nu, 2 jaar na de uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel, juni 1996, ontvang ik persoonlijk een brief van de belastingdienst.

De Ontvanger van belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch de Heer J.F. Fleuren schrijft aan Hubert Remmen in Zuid Afrika: Wijnexpedietiekantoor Heesch B.V. is in het verleden in staat van failissement verklaard. Met als curator Mr Emmerich u wel bekend. Dit faillisement is afgewerkt. Inmiddels is Mr Emmerig van Holla & van Dooren, (dus lees Mr. S.M.M. van Dooren) benoemd tot vereffenaar voor de genoemde B.VNadere informatie hierover moet u inwinnen bij bovengenoemde Mr. Emmerig.

De Heer Fleuren schrijft: Er zal nog een beslag volgen. De reden van een volgende beslag is, dat u als bestuurder verantwoordelijk bent voor De Hollandsche wijnhandel B.V. Ik heb de heer Fleuren gezegd, dat het onredelijk is omdat mij niet de kans van verdediging geboden is. De heer Fleuren zegt dat hij dat niet begrijpt en verzoekt de kwestie schriftelijk in te sturen, dan zullen wij beantwoorden. Heb ik gedaan. Geen antwoord.

Bijlages: no 7 "De heer Remmen is voor de belastingdienst geen partij in deze ..."

 

Een vereffenaar? Hoe zo? Waar gaat het over?

Er wordt nu door De Ontvanger J.F. Fleuren gepraat over een vereffenaar. Dit betekent dat ik maar moet begrijpen, dat men gaat beschikken over het vermogen van 3.5 miljoen gulden, dat de belastingdienst ofwel De Nederlanse Staat aan Hubert Remmen persoonlijk verschuldigd is, wegens door hem te veel afgedragen en door de belastingdienst geïnde accijnzen. Word ik daar niet over geinformeerd? 

Mr. Emmerig is inmiddels vervangen door Mr. van Dooren van het zelfde kantoor Holla & van Dooren.  Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid aan Hubert Remmen enig informatie te verschaffen. Helaas is curator Mr. Emmerig vervangen door Mr. van Dooren, waardoor de gehele verhouding veranderd is. Zeker achteraf gezien ben ik het met veel zaken niet eens. Met Mr. Emmerig had ik een totaal andere verhouding. Mr. Emmerig stelde zich vriendschappellijk op en dat hij mij zou beschermen. Bijv. toegezegd indien ik mee zou werken zou hij zorgen dat hij zelf de curator werd van mijn prive faillissement. Beshermen? Nu door zijn opvolger? Mr. Van Doorn ...

 

De vordering op de Nederlandse Staat

De belastingdienst heeft tot 1998 geweigerd  mijn vordering van 3.5 miljoen uit te betalen of te verrekenen. Gaat de Belastingdienst vrijuit? Hiermede had ik de problemen door de inval van de Fiod ontstaan kunnen voorkomen, door op het aanbod te betalen in te gaan en het later uittevechten. De rechtbank van het Europese Hof heeft beslist, dat dit ernorme bedrag uitbetaald dient te worden. Mr. van Wieringen zegt dat de belastingdienst aansprakelijk is voor de schade van late uitbetaling en hiervoor verantwoordelijk gesteld had moeten worden.

Dirk Zwager meent op dat vermogen, 3.2/5 milj., recht te hebben, omdat ze dat bedrag er bij gekocht hebben. Curator Mr.H. Emmerig en de Rechter Commissaris Mevrouw Dellaert Meijer hebben dit bedrag aan Dirk Zwager toebedeeld, bij de overdracht van de in Going Concern zijnde bedrijven, panden en industrieterein voor de prijs van slechts 5.5 miljoen.

Ik weet dat de aanvankelijk voorgestelde prijs 17 milj. Was. Doch hierbij was 5 milj van de bank en voor mij persoonlijk dus 11.5 milj. De overdracht van mijn bezitingen is door de curator en Rechter Commissarreis gerealiseerd voor 5.5 milj. D.w.z. Dirk Zwager heeft daarmede ook de vordering van Hubert Remmen op de belastindiens gekocht. Dirk Zwager heeft dus 2.3 miljoen betaald voor het vermogen van 11.5 milj.

De aanvankelijke geplande laagste prijs waarmede de onderhandelingen met het financieel zeer sterke concern     Dirkzwager voor de FIOD inval begonnen zijn was 17 milj. Dirk Zwager heeft de overdracht afgesloten voor het bedrag van 2.3 Milj. met Mr. Emmerig en de Rechter commissreis. Had de curator en Rechter Commissaris niet de plicht om voor de crediteuren op te komen ...

De belasingdienst heeft echter een move gevonden, om die 3.2 milj. door niet uit te betalen aan Dirk Zwager en daardoor zelf in te kunnen vorderen ... De gerechtigde persoon op dit bedrag was de persoon, die dit bedrag in die jaren te kort gekomen was en dat was niet Dirk Zwager maar Hubert Remmen. Door het persoonlijk aangevraagde faillissement door Hubert Remmen, om behulpzaam te zijn, de voortgang van de bedrijven en overdracht aan Dirk Zwager mogenlijk te maken, zijn die 3.2/5 Milj. in handen gekomen van Mr. Van Dooren. Vervolgens in een heropening van het faillissement in evereffening. (De specialiteit van Mr Van Dooren is faillissementen ....)

Hoe die cijfers exact samen gesteld waren weet ik niet meer; alle gegevens onder correctie. Ik beschik niet over de documenten van toen. Ik heb in mijn herinnering, dat na de uitbetaling van 2 miljoen aan mijn ex. Joke Ploegmakers, het eigen kapitaal 11/12 miljoen heeft bedragen en 5 miljoen was het bedrag van de bank. Zo kom ik weer op de mij bekende 17 Miljoen. Daarnaast had ik de vordering van 3,2 / 3,5 miljoen op de Nederlandsche Staat.

De sluwe heer Pieter Batenburg van Dirk Zwager heeft met de curator Mr. Emmerich onderhandeld en 5.5 miljoen gulden betaald voor de bedrijven, panden, industieterrein inclusief de nog uit te betalen Fl. 3.2 / 3.5 miljoen door de belastingdienst. Alle nagekomen vorderingen zouden aan Dirk Zwager toekomen.  De goederen, voorraden werden gewaardeerd door Jan Hein Verlinden aan dump prijzen, alsof een uitverkoop/veiling gehouden zou worden. De bedrijven zijn echter "Going Concern" overgenomen door Dirk Zwager ... 

 

De Belastingdienst had een betere oplossing voor die 3.2/5 milj.

Jammer voor Pieter Batenburg en Dirkzwager voor wat de 3.2/5 milk. betreft, de belastingdienstdienst heeft geweigerd aan Dirk Zwager uit te betalen. De belastingdienst wenste alleen uit te betalen aan de persoon die dat geld, in die periode te kort is gekomen, dat was Hubert Remmen en niet Dirk Zwager.  Door mijn aanvraag voor 'n prive faillissement, om van Drs W. Theelen ontslagen te raken, kwam het bedrag in handen van Mr. van Dooren. Vervolgens  weer terug bij de belastingdienst en via Mr. van Dooren terecht in een vereffening. Hoe deze zaken exact afgewerkt zijn is mij niet bekend, Mr. van Dooren is nooit bereid geweest informatie te verschaffen. Had ik als feitelijke eigenaar geen recht om te vernemen, hoe en waar die gelden op zijn gegaan? Neen, een curator en Rechter Commissaris doen wat zij zelf menen te moeten doen en hebben lak aan de persoon die eigenaar was, en die volgens hen niet betrokken is.

Mr. Martin van Wieringen van Lexus te Weert zegt, dat het nogal logisch is dat Mr van Dooren geen info wil veschaffen. Het komt Holla & van Dooren zeer van pas om het geld van 3.2/5 miljoen inhanden zien te houden. 

Het is mij niet bekend hoe die uitbetaling van de belastingdienst verrekend is. Heeft Dirk Zwager van die gelden ontvangen?  Neen.  Heeft de belastingdienst die gelden ingevorderd? Waarom ben ik niet ingelicht?

Zie verder hoe de Heer  J.F. Fleuren bericht:

 

 

Op verzoek van Dr. Jannie Retief naar Zuid Afrika. Mia Bester en te gast bij Alexa en JP Bester.

Voor een afspraak met Dr Janie Retief, Exportdirecteur van de KWV, had ik geen definitieve datum aangegeven en weinig relaties ingelicht, dat ik  naar Zuid Afrika zou gaan. Ik meende dat niemand verder op de hoogte zou zijn, maar in Zuid Afrika stond mij een verrassing te wachten. Aangekomen op de luchthaven, wachtende op de uitlevering van de bagage hoorde ik mijn naam noemen: "Hubert  Hubert". Ik reageerde niet direct maar omdat men "Hubert Hubert" bleef roepen liep ik op die man toe en zei:" ik heet Hubert maar jij zoekt ‘n andere Hubert."  Die man zei, "nee, ik ben hier voor jouw."

Op een morgen in Nederland werd ik telefonisch benaderd door een dame, Mevr. Alexa Bester. Zij was mij onbekend maar Alexa werkte bij Malmesbury Wijnkelder en had daar mijn adres gevonden. Mevr. Bester zat in grote moeilijkheden, omdat haar dochter zonder goede afspraken, op advies van ‘n vriendin naar ‘n adres in Nederland was gereisd en in moeilijkheden was gekomen. Ik bood Alexa hulp aan, brak mijn werk op en  stapte in mijn auto om in Leiden hun dochter Mia op te zoeken. Anderhalf uur later stond ik bij Mia in Leiden op de stoep. Vertelde haar dat ik me niet in wilde mengen in de moeilijke situatie waarin zij verkeerde, maar dat ik haar mee zou nemen naar mijn kantoor in Den Bosch. Ik zorgde voor onderkomen voor Mia bij mij en mijn vriendin Netty Brok. Het was een grote geruststelling voor haar ouders JP en Alexa Bester. Mia verbleef twee maanden bij ons. Daarna hebben haar ouders voor een prima aupairadres gezorgd.

De Besters waren er achter gekomen dat ik naar Zuid Afrika was gekomen, maar voor mij geheel onverwacht, werd ik door JP Bester  opgehaald bij mijn aankomst op de luchthaven van Cape Town. Rijdend op de N1 ter hoogte van Paarl reed JP Bester door.  Ik protesteerde, zei: "ik moet naar de KWV in Paarl." Ik begreep er niks van maar de man zei: "jij kent toch Mia en jij logeert in mijn huis  te Malmesbury". Mnr Bester, de vader van Mia, reed ongevraagd naar Malmesbury en zei; " ik heb een kamer voor je ingericht en deze BMW staat voor jou voor de deur."

Na ‘n dag of 10 bij de fam. Bester kwam ‘n telefoontje van Theu Sweron, met het ontstellende bericht, dat mijn persoonlijk onderkomen en De Hollandsche Wijnhandel B.V. in beslag genomen was door de belastingdienst. Dat Theu druk doende was informatie van de belastingdienst te verkrijgen. Ook bleek mij dat ik geen geld meer op kon nemen, omdat de belastingdienst alle gelden gevorderd had.

Na ‘n maand of zo wilde ik niet langer bij de fam. Bester blijven, ik vreesde  misbruik te maken van hun gastvrijheid. Ik ben toen vertrokken naar Paarl en heb daar vrienden opgezocht. Jacobes van Niekerk, Dr. Jannie Retief, Procureur Koos Louw, Dr Karel en Antoinette Rode, Brain O’Gradie en Herklaas Hugo.

Mijn plan was bij aankomst in Paarl afspraken te maken, met Herklaas Hugo en Dr Jannie Retief voor de overname van De Hollandsche Wijnandel B.V. door de KWV. Maar wat nu? 

 

In Zuid Afrika zonder geld en inkomen. Het GAK.

Niet alleen, omdat de belastingdienst beslag had gelegd op mijn bankrekening, maar ook door de medeling van de belastingdienst aan het GAK, “Dat ik enorme inkomsten zou hebben uit De Hollansche Wijnhandel”. Daarbij een onderzoek door de ambtenaren van het GAK, zou mede veroorzaakt zijn door de ex van mijn vriendin Nettie Brok, omdat hij dacht zo van de alimentatie af te komen. 

October 1996 infomeerde ik bij het kantoor van het GAK in Nijmegen, kreeg te horen van de Frauderecherge van het GAK dat het betrof: Werken en samenwonen met Netty Brok, niet verantwoorde omzet, geen kosten in de boekhouding aangetroffen, inkomsten en omzetbelasting op basis van de inkoopadministratie; aanslagen voor 1991 33.000,00 1992  173.000,00 en over 1993  350.000,00.

Met voor als resultaat: een belastbare  winst over 1994 Fl  711,818.00 en over 1991 tot en met 1994  Fl  1,300.573.00.

Wat moet ik daarmee aan? Geen kosten in de boekhouding aangetroffen?  Hoe komt men aan die story? Natuurlijk wel kosten maar vanwege de nog lage omzet, zo min als mogelijk om het bedrijf gaande te kunnen houden. Maar door die berichtgevingen aan het GAK heeft men de uitkeringen en de betaling aan het ziekenfonds gestopt, terwijl ik nog herstellende van Kanker was. Samenwonen met mijn vriendin? Ja ik sliep daar nogal eens maar ik had mijn eigen onderkomen tot en met een hulp in de huishouding.

 

20 November 1996.

Het GAK Nederland B.V. beschuldigde mij, beperkt gewerkt te hebben bij de Hollandsche Wijnhandel, zonder vergoeding, met het doel een nieuwe toekomst op te bouwen. Mijnheer Boudewijn van Haren schreeft mij:

“ik kan er begrip voor op brengen hoe u met de Hollandsche Wijnhandel heeft geprobeerd een nieuwe toekomst op te bouwen. Ik kan er geen begrip voor opbrengen dat u deze werkzaamheden voor het GAK heeft verzwegen.”

Met de ambtenaren van het  Gak had ik overleg gepleegd over mijn situatie maar er werd door hen gereageerd met: " Die boodschap werkt totaal niet bij het GAK. Ze hebben daar geen begrip voor en jouw uitkering wordt dan onmiddelijk gestopt." De heer Baudewijn van Haren zou willen weten welke ambtenaren mij hiervoor gewaarschuwd hebben. Ik heb die namen van de ambtenaren van het GAK toen wegens hun goed bedoelde aanwijzingen niet geven. 

(Mei 2018. Ik weet niet,  wat het is met die bijgescheven vermelding op de brief die ik gevonden heb, omdat ik mij de heer Boudewijn van Haren niet kan herinneren.)

Bijlage 8. Corresponentie van de Heer Boudewijn van Haren.Bijlages

 

Mr. Fons Mulders en Peter Holm zijn ‘n aantal dagen bij mij in Zuid Afrika geweest. Aankomst Kaapstad 13 juli 1996 om 10.10 uur

Theu Sweron van Silahis administratieburau bleef bij het standpunt, dat door de ambtenaren een grote miskleun is gemaakt. Hierdoor, hebben Mr. A F J M Mulders, juridisch medewerker van Jack Poull advocatenkantoor en Peter Holm gemeend, naar Zuid Afrika te moeten reizen. Ten einde raad, omdat de belastingdienst steeds weigerde info te verstrekken. Dan maar door kontact met Hubert info te verkrijgen, om resultaat te bereiken.

Hoe kan het mogenlijk kan zijn, dat de belastingdienst beslag legt en geen rekening houdt met het economische eigendom? Waarom wenst de belastingdienst ons niet te informeren en niet de kans te geven gegevens aan te dragen?

(Het bezoek van Peter Holm kan deels ook eigen belang zijn geweest. Peter Holm toonde interresse De Hollandsche Wijnhandel B.V. over te nemen.)

 

De belastingdienst zelf toont met een bijlage aan dat ze een grote Miskleun hebben gemaakt.

Uiteindelijk veel later, voor alles te laat, heeft Mr. Mulders via het Openbaar Ministerie inlichtingen kunnen verkrijgen. Daarbij 'n bijlage, opgesteld door inspecteur M. van Noord, Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch. Met die bijlage is het klinkklaar duidelijk en zeer goed aantoonbaar dat de douane- en belastingdienstambtenaren, inclusief de Heer M. van Noord, een grote Miskleun hebben gemaakt.

 

Standpunten van Mr. Mulders:       

1. volgens Mr. Mulders, van Jack Poull advocaten, dat  het ongebruikelijk is dat men beslag legt zonder

   de economische eigenaar erbij te betrekken.

2. Blijkens het procesverbaal van de huiszoeking, richt het onderzoek zich op de Heer Remmen als verdachte, maar dat        de heer Remmen niet de gelegenheid geboden wordt zich te verantwoorden.

Mnr Herklaas Hugo in Paarl, leverancier van De Hollandsche Wijnhandel B.V. en andere afnemers , heeft in verband met zijn vorderingen op De Hollandsche Wijnhandel, plus twee containers nog niet afgeleverd bij Tamis V.O.F. Te Ouddorp, de reis en verblijfkosten van de heren Mulders en Holm betaald maar het heeft hem niets opgeleverd. Van 3 containers met bestemming Tamis VOF waren 2 contaners opgeslagen in de Haven van Antwerpen waar ze in beslag genomen zijn.  Wat mij betreft, door het bezoek van de heren Mulders en Holm voelde ik mij ondersteund in de ongelukkige situatie waarin ik verkeerde, maar verder heeft het bezoek van Fons Mulders en Peter Holm geen zin gehad.

Het advies van de heer Holm en mr. Mulders was: keer niet terug naar Nederland, voordat wij weten wat de oorzaak van de beslaglegging is. Ik kon ook niet terug, mijn bankrekening was leeg gehaald door de Bwelastingdienst en mijn prive onderkomen tot het laatste toe uitverkocht.

 

‘n Uitstapje

Mr Fons Mulders wilde graag die zuidpunt van de Kaap bezoeken, er was nauwelijks  voldoende tijd voor zulke dingen maar ik reed met hem en Peter Holm naar de Kaappunt. Helaas was het die dag enorm bewolkt. Laag hangende wolken en mist. Je kon geen hand voor ogen zien. Bij de Kaappunt aangekomen ging Mr. Mulders op de rand van de rotsen boven de zee zitten maar door het weer kon je van de zee niks zien echter de klotsende zee en de branding waren goed te horen. Nadat Fons Mulders een behoorlijk tijdje zo in de mist had gezeten, zei hij enorm te hebben genoten van de zuidelijkste punt van het werelddeel Afrika en reden wij terug naar Paarl. Het weer, de mist, en het ruisen van de zee, hadden gezorgd voor de sfeer van waar de Indiesche en Atlantische Oceaan elkaar kruisen.

 

De leverranties van Cape Europeline te Paarl. Onrechtmatige beslaglegging. Mr. van Wieringen.

De vorderingen van Cape Europeline, wegens de geleverde wijnen aan- en via De Hollandsche Wijnhandel, vielen ongelukkig niet onder de creditverzekering van Cape Europeline Ltd.  Door de heer Hugo beschouwd als goederen onder controle van hunzelf. Hubert Remmen was immers zijn agent in Nederland.

Mnr Herklaas Hugo heeft wel advies gevraagd aan zijn Credit Guarantee Insurance, Mr Neil Wood TMC Australia, en is daarbij verwezen naar Mr. van Wieringen in Nederland. Zo onstond het contact met Mr. van Wieringen inzake De Hollandsche Wijnhandel B.V., tevens inzake de uitbetaling van 3.2 miljoen gulden, wegens de teveel afgedragen en gevorderde accijnzen door Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V.

Bijlage 9/1-2. Brief aan Mr. van Wieringen van Lexus InternationalBijlages

Door de agent van Mediterranen Shipping Compagnie, Dekkers & Wirts te Antwerpen, is medegedeeld dat twee containers met “bestemming Tamis V.O.F.” inbeslag genomen zijn door de Belgische Douane, op instructie van de Nederlandse belastingdienst. Dit omdat De Hollandsche Wijnhandel B.V. belastingschulden had. D.w.z. V.A.T., import duties etc.

Van drie conyainersw was de bestemming  Tamis V.O.F. in Ouddorp - Alkmaar en niet De Hollandsche Wijnhandel in Den Bosch. Een container is bij Tamis VOF  afgeleverd.  Twee containers zijn inbeslaggenomen. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had geen belastingschulden. Daarbij, die drie containers waren door Cape Europeline Ltd verkocht aan Tamis V.O.F. en niet aan De Hollandsche Wijnhandel. De Bill of Lading stond op Gerard Tamis.

 

Als gevolg dat Hubert Remmen de KWV van Zuid Afrika vertegenwoordigde, heeft Hubert in 1991 zijn levenswerk, zijn gezin, de bedrijven en zijn vermogen, verloren. Zie bijlages.  Photo, jaarlijks op de Jaarbeurs in Amsterdam vertegenwoordigd.

Het familiebedrijf van oom Willem Remmen (1820) en de grootvader Hubert Remmen, sinds 1885 gevestigd in Het Vaticaan en Dr Baptiststraat 1 - 7 en 9 te Megen, was mede door uitstekenden medeerkenden door Huub Remmen van de grond af aan opnieuw opgebouwd. Uitgebreid tot de grootste of een van de grootste wijnimporteuren van Nederland met een nieuwe hoofdvestiging in Heesch. (Met dank aan de hulp van Burgemeester Dosker van Heesch, de plaats waar Grootvader Hubert Remmen geboren is.)

 

Bijlages zie 1e photo, aan de wand; mijn Grootvander Hubert aan de kurkmachine, vier medewerkers waarbij Bernard van de Camp en van Uum. Megen 1885. Photo genomen in het Vaticaan, de hoek naast het huis van Oom Willem Remmen. Wijnhandelaar en Burgemeester van Megen.

Helemaal aan de grond als gevolg van een FIOD onderzoek en de KWV ontvangen gelden op mijn naam in Zwitserland. Letterlijk en figuurlijk op straat terecht gekomen, startte Hubert Remmen weer een bedrijf op, met een BV die nog bij hem in de kast lag.  Die B.V. was geregistreerd op naam van Aart van Beek. Voor zekerheid niet op naam van de KWV agent maar tijdens de wereld boycotperiode voor de KWV opgericht, om tegenmoet te komen aan wensen van de KWV in Zuid Afrika. KWV zaken konden worden geregistreerd op naam van een Nederlandse BV en vielen niet onder de boycotperiode van Zuid Afrika. Op advies van Mr. Jan Boone uit Wijk bij Duurstede, werden de aandelen van die B.V. overgeschreven van Aart van Beek op naam van de vriendin van Hubert, Jeannette Lensen.

Het was in hun beider belang, Hubert en Jeannette, om weer inkomsten op te bouwen. Huub Remmen was de economische eigenaar, de bedrijfsvoerder van die B.V. en de persoon die directie voerde. Jeannette was de  Juridische eigenaar en nam deel met  Hfl 22000.00.

Vervolgens nam Huub Remmen  de naam en goederen over van ‘n bedrijf in Noord Holland. Hiermee kwam 'De Hollandsche Wijnhandel” tot stand. Het aandeel van Jeannette is weer terug betaald, omdat zij met haar kind KIM terug naar Amsterdam ging, niet meer tevreden was, wegens weining inkomsten, met Hubert samen te leven.

 

 

Vooraf overleg met de belastindienst. Een persoon die failliet verklaard is, heeft het recht om opnieuw te beginnen.

Ik trad in overleg met de belastingdienst. Ik meen o.a. met de heer Fleuren, ontvanger van Belastingen Ondernemingen te ‘sHertogenbosch. Het was volgens hen te waarderen, dat na alles wat mij overkomen was, ik mijn schouders er weer onder wilde zetten, om ‘n bedrijf op te bouwen.  Een persoon die failliet was verklaard, had volgens de belastingdienst het recht om opnieuw te beginnen.

Jeannette was niet minder actief en startte, met succes, een praktijk op in Lasertherapie. Het gastenverblijf van mijn huis had een apparte ingang en was er een ideale plek voor. Alles liep echter vast omdat Dirkzwager mijn luxe onderkomen had gekocht van de curator voor slechts Hlfl 350,000. (waarde 1 miljoen volgens een bod van Makelaar Zegers uit Oss) en wenste dat wij het huis zouden verlaten. Jeannette startte in Amsterdam een nieuwe paktijk op. Na omzwermingen huurde ik een loods in Den Bosch voor De Hollandsche wijnhandel BV en privé onderkomen.

 

 

 

Overname van De Hollandsdhe Wijnhandel B.V.

Ik reisde naar Zuid Afrika op verzoek van Dr Jannie Retief van de KWV, voor een bespreking i.v.m. overname van De Hollandsche Wijnhandel BV door de KWV. Nu de omzet van de Hollandsche Wijnhandel BV de eindeijk van de grond begon te komen, zei Dr Jannie Retief dat het ‘n goed moment is om naar Zuid Afrika te komen, om met de KWV van Zuid Afrika te onderhandelen, voor ‘n overname van het jonge bedrijfje.  De KWV had inmiddels in England Cavendisch op gekocht, in Duitsland Eggers en Franken in Bremen. Dr. Retief zei: "in Nederland zal het een goed begin zijn om met De Hollandsche Wijnhandel B.V. een nieuw KWV agentschap op te bouwen." "Dat mijn persoon daarbij gehandhaafd en betaald zal blijven als adviseur."  Dr Retief was de mening toegedaan, dat het ‘n hele rompslomp is, om voor de KWV een bedrijf in Nederland op te starten. "Met de overname van ‘n bestaand bedrijf, De Hollandsche Wijnhandel B.V. zou alles geregeld zijn en heeft de KWV een goed begin."  Voor mij een uitstekende oplossing, omdat ik niet geheel hersteld was van  de chemotherapie die ik ondergaan had en de gevolgen van een zeer ernstige frontale autobotsing in Zuid Afrika. (Breuken in beide voeten en een verbrijzelde enkel) Ik zou in dienst blijven bij De Hollandsche Wijnhandel als adviseur maar natuurlijk zou ik meer inzet leveren.

Waarom zijn die ambtenaren door blijven gaan met zoeken of ik van Fraude beschuldigd kon worden?  Wat kan het doel geweest zijn? Bovendien leek het mij ongebruikelijke manieren van de Belastingdienst.

Overgenomen uit www.hubertremmen.nl

Niet Hubert maar Jeannette zou de bedrijfsvoerder moeten zijn, volgens de douaneambtenaren.

Later hebben wij vernomen uit Douanepostnr; 0004/95/4 dat de douaneambtenaren H. Madern , J.J. Orth, , E.F. Schepens en H. G. Luiken,  is gebleken:

Dat naar aanleiding van een onderzoek naar “accijnsontduiking”, is gebleken (en die was er niet), dat de handel en wandel fiscaal gezien niet zo regelmatig verloopt, als eigenlijk zou moeten. De bestuurlijke figuur achter de  B.V. De Hollandsche Wijnhandel is niet de aandeelhoudster Mevr. Lensen, zoals ook zou moeten zijn volgens de Kamer van Koophandel, doch dhr H. Remmen ook bekend van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V.  en de Caves Hubert B.V.’s.

Wat is dit voor een verhaal?

Jeannette was reeds overbezet wegens haar Lasertheraphie praktijk. Hoe zou Jeannette de bedrijfsvoerder kunnen zijn? Bovendien had Jeannette nooit met wijnhandel te doen gehad. Hubert had de kontacten in Zuid Afrika en relatie met de afnemers. Bovendien had Hubert 'De Hollandshe wijnhandel' overgenomen om die in de B.V. in te brengen. Het aandeel van Jeannette was terug betaald maar de overschrijving op naam van Hubert had nog niet plaats gevonden; de belastingdienst hield het op. Wat is het probleem van een man en vrouw situatie. Ik was de persoon met  mogelijkheden voor wijnimport. Hoezo zou moeten, volgens de Kamer van Koophandel dat Mevr. Lensen bedrijfsvoerder is?  We hadden samen besloten en Jeannette had deel genomen met Hfl. 22000.00. Wat was hier fiscaal fout?

 

In 1992 reeds als bedrijfsvoerder contact met de belastingdienst. Rapport belastingdienst 0151

In het rapport van de belastingdienst 0151 staat vermeld, dat in 1992 de controlerende ambtenaar door Hubert Remmen, namens De Hollandsche Wijnhandel, te woord is gestaan, en dat Dhr Remmen alle stukken ondertekent. Het was in 1992 al bij de belastingdienst duidelijk, dat Hubert Remmen de directie voerde en de bedrijfsvoerder was.

 

De douane en de belastingdienst willen met ‘n beslaglegging proberen de gehele administratie in bezit te krijgen om zo "alsnog" Hubert Remmen te kunnen beschuldigen van fraude.

Aldus heeft de douane, nadat hun gebleken was, na onderzoek voor accijnsfraude, dat alle wijnen correct ingevoerd waren, contact gezocht met de Belastingdienst Ondernemingen ‘s-Hertogenbosch, om een algeheel onderzoek in te stellen. Vanwege  een 99% vermoeden, dat bij een aangekondigd onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen, is besloten via een beslaglegging te proberen, de volledige administratie in bezit te krijgen en tevens  een soort zekerheid te stellen voor opgelegde en op te leggen aanslagen. Bijvoorbaat ...

Ik had bij de controle of alle goederen correct ingevoerd waren en of de rechten betaald waren, de administratie aangeboden. Ze hebben toen alle invoerdocumenten gecontroleerd. Er was niets fout. Waarom ‘n beslaglegging en bijvoorbaat beslaglegging voor een zekerheidstelling voor op te leggen aanslagen? Dus ze wisten vooruit wat ze van plan waren te doen. Ze waren dus bij De Hollandsche Wijnhandel B.V., om hoe dan ook en te kosten van alles, hubert Remmen te kunnen beschuldiggn van fraude.Was er een aanleiding waarvoor een onderzoek ingesteld moest worden?

Bijvoorbaat straf?

Ik moet nu denken aan de onderwijzer op huisbezoek, die met de vader van Jantje praat over de problemen met Jantje. De welwillende vader zegt tegen de schoolmeester “Ik heb er geen probleem mee als u Jantje slaat als hij stout is en sla Jantje nu maar eens flink tegen zijn kop dan heeft hij dat reeds gehad voor het geval dat hij straks weer moeilijk is op school”.

 

Beslag gelegd Ja, maar nu moet er wel ‘n reden tevoorschijn komen.

Was er een reden om door te gaan om Hubert Remmen te willen beschuldigen? Het vermoeden dat bij, aankondiging van ‘n onderzoek, belastbare bescheiden en dergelijke zullen verdwijnen? Op welke mannier en door wie? Terwijl ik in Zuid Afrika was.  Ze hadden toch gekonstateerd dat de voorraden correct ingevoerd waren. Na de beslaglegging is de relatief kleine administratie geheel in hun bezit gekomen en door hen gekontroleerd. Twee weken lang en met vier personen in het kleine kantoortje van De Hollandshe Wijnhandel B.V. Elk papiertje werd volgens de bewaker van het gebouw, de heer Van Zoggel van de BIM, twee maal omgedraaid en weer opnieuw.

Waarom heeft men al die moeite gedaan? De doelstelling van de beslaglegging: “de administratie geheel in bezit te krijgen”, maar dan  die gegevens  niet te gebruiken om aan te  tonen dat er Fraude zou zijn gepleegd?

Er was geen fraude. Ja, maar er was reeds beslag gelegd en wat nu? De ambtenaren hebben er gezocht om op een andere manier fraude aan te tonen. Door bedrog te verzinnen, alsnog aan te tonen dat er door Hubert Remmen fraude gepleegd zou zijn?

 

De volledige omzet is verantwoord middels fakturen inkoop en verkoop.

De belastingdienst vermeldt dat Hubert Remmen de bestuurlijke figuur was. Wat was daar fout aan? Ik was de economische eigenaar, de persoon die directie voerde, ook de persoon die kontact had met relaties zowel voor inkoop als verkoop. Op welke manier kan de fiscus mij aansprakelijk stellen voor een, door de belastingdienst theoretische verzonnen meeromzet, ondersteund met een aantal grote foutieve berekeningen?

Wat van, om bij voorbaat tevens een soort zekerheid te stellen voor opgelegde  en op te leggen aanslagen en ‘n verhoging?

Bijlage 10 Interne Memo douane en belastingdienst.Bijlages

 

De belastingdienst rapporteert: (Inspecteur M van Noord) Bijlage 10.

Op bassis van gegevens van derden heb ik vastgesteld, dat  de ontvangstverantwoording niet volledig is.

Aan de hand van gegevens van derden, een recente prijslijst en de opgenomen voorraad per 11 januari 1995, is een gemiddeld gewogen verkoopprijs bepaald. Het brutowinstpercentage is op grond van het bovenstaande bepaald op 223% Het overzicht met aantallen is als bijlage bij dit rapport opgenomen.

Achteraf, maar voor alles te laat , heeft Mr. A. Mulders via het O.M. gegevens kunnen verkrijgen, met daarbij een bijlage opgesteld door inspecteur de Heer Noord van de belastingdienst.  Met die bijlage is het makkelijk geworden om de Miskleunen van de belastingdienst aan te tonen.

  1. Die derden zijn, neem ik aan, het team van de heer Madern.
  2. Die recente prijslijst is een "adviesprijslijst" voor de slijters, advies prijzen waaraan de slijters kunnen verkopen aan hun klanten, tegen welke prijzen door drankwinkels verkocht kan worden. Het is niet de prijslijst waar voor de Hollandsche Wijnhandel verkocht aan en faktureerde, de inkoopprijzen voor drankwinkels, en al die facturen waren in handen van de belastingdienst. Er staat een fout in die prijslijst met advies prijzen voor slijters, waardoor ik die prijslijst herken. (De handelsprijs van Kanonkop is niet overroeld met de particuliere adviesprijs.).
  1. De gemiddeld gewogen verkoopprijsberekening van de heer van Noord is doorspekt met fouten, waardoor hij extra hoog uitkomt, en dan ook nog: met gebruik van de advies prijzen waar niet wij, De Hollandsche Wijnhandel, maar de slijters, onze afnemers, voor verkopen.  De uitkomst van de berekeningen van de heer Noord zijn zo hoog,           Het brutowinstpercentage van 223%, dat het voor iedereen ‘n aanwijzing is dat het om een Miskleun gaat.                   (bijv. inkoop Fl. 500,000 verkoop + 223% = Fl.1615000 marge Fl. 1 115000) Op deze basis heeft men de jaarlijkse inkoop, van alle jaren, omgerrekend om aan te tonen dat ik met veel geld aan de haal zou zijn.
  2. Middels het overzicht van de heer Noord inspecteur van de belastingdienst en de bijlage met de aantallen bij het rapport hebben wij  gegevens genoeg om aan te tonen dat de belastingdienst op alle gebied fout is. Bijna ongeloofwaardig, dat de ambtenaren en inspecteur Noord hebben geen gebruik hebben gemaakt, van de administratieve omzetgegevens in hun bezit.
  1. De heer M.v.Noord de Inspecteur van belastingen: "De correctie betreft het bewust en met opzet niet boeken van de volledige ontvangsten. De boete bedraagt 100% waarvan ik niets zal kwijtschelden. Gelet op hetgeen in eerdere stadia is geconstateerd door de FIOD inzake de andere B.V.’s van Dhr Remmen. Gezien de aard en de omvang van de bedoelde feiten is er sprake van ernstige en verhoudingsgewijs omvangrijke fraude. Er is sprake van opzet. De belastingplichtige wist dat de aangifte tot een te laag bedrag zou worden gedaan."            

De administratie is volledig gevoerd door de Heer van de Vijefeiken van Fouderer Register accountants, op gevolgd door onderleiding van de Heer Theu Sweron van Silahis administratiekantoor. De volledige omzet is verantwoord middels fakturen inkoop en verkoop en die documenten zijn in bezit van de belastingdienst. Wat is nou het probleem. Ik wordt beschuldigd voor verduistering van gelden. Om dat de bewijzen, de verkoopfakturen, van de gehele omzet niet in aanmerking genomen worden. De inkoopfacturen zijn, volgens de verklaring  en gegevens van de Heer Noord wel voor de berekening door inspecteur de heer Noord gebruikt. De belastingdienst heeft notitie genomen van de verkoopfakturen maar later dus niet erkend. Voor het innen van de debiteuren hebben ze wel de verkoopfakturen gebruikt en die debiteuren waren Slijterijen en geen particulieren. Dus kan men niet ontkennen de handelsprijzen voor drankwinkels niet gezien te hebben.

Op basis van met verkeerde prijzen te vermenigvuldiggen en daarbij een aantal foutive berekeningen komt de  heer van Noord nog extra hoog uit. Daarmede meent de heer M. van Noord van de belastingdienst, aan te kunnen tonen dat De Hollandsche wijnhandel verkocht met een brutowinst van 223 %. Zal er iemand zijn die er geloof aan kan hechten, dat het bestaat dat op wijn 223% Bruto Winst gemaakt wordt? (Ja, De officier van Justitie in vergelijk met zijn eigen inkomen.) Daarbij zijn ook de zendingen van Cape Europeline via De Hollandsche Wijnhandel  rechtstreeks doorgeleverd. Dat kan 5 tot 10 % op kommissiebasis opgeleverd hebben.

 

 

Wat is Kaal geplukt?

Bekend van toepassing voor drugs en onderwereld figuren. Beroving van alle eigendomen inclusief de prive eigendommen. In mijn geval het bedrijf De Hollandsche Wijnhandel en prive goederen, geluids instalatie, mijn viool, Gouden Catier Bril, gouden manchetknopen van mijn vader, Photo’s van mijn ouders, Bed, Lakens en dekens, tafel en stoelen, zelfs de toiletpot op de wc, bad, alle keukengerei, gasconfort, lepels messen en vorken, alle wandkasten, aanrecht, koelkasten met inhoud, vrieskisten met inhoud, schoenen en de kleding. Op het Kantoor: de gehele administratie, computer, tafels en stoelen en bureau desk en banksaldo.

Resten van de kleding zijn met boxen papieren vernam ik van Mr. van Doorn bij de curator terecht gekomen. Bijlage 89.

 

Met De Hollandsche Wijnhandel is met zorg zaken gedaan  aan uitsluitend handelsprijzen.

Aan de enkele particulier die kwam kopen verkochten wij ook aan handelsprijzen. Mede ook omdat de groothandel Sligro vlak bij ons gevestigd was. Indien een Horeca ondernemer geen rekening wilde, boekte ik een nota aan passsant en contant. De boekhouding werd de eerste jaren “volledig” gevoerd door Fouderer Register Accountants en vervolgens onder leiding van Silahis Administratie- en Belastingadviesbureau. Een reden waarom ik met extra zorg zaken deed was  omdat Jeannette bij De Hollandsche Wijnhandel betrokken was.Bijlages

Bijlage 16/95/96Bijlages

 

Mr. van Dooren: " uw prive situatie heeft niets vandoen met het faillisement van De Hollandsche Wijnhandel". 

11 Maart 1997 Bijlage 17 Bijlages en 99.  Brief van Mr. S.M.M. van Dooren.

Mr. van Dooren ziet geen aanleiding om zich voor mijn prive situatie van dienst te zijn, omdat het met het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, volgens Mr. Van Dooren, weinig tot niets van doen heeft. Mr. van Dooren gaat er ook niet op in, dat mijn prive goederen en onderkomen door de belastingdienst verkocht zijn. Ik nu geen inkomsten meer heb. Ondanks de contacten die ik met Mr van Dooren onderhoud verkondigt hij, dat ik mij schuilhoud in Zuid Afrika. Dat hij van mij geen medewerking meent te mogen ontvangen en veeleer te vrezen heeft, dat ik als bestuurder van de faillite vennootschap aansprakelijk te achten ben, voor het totale deficit als gevolg van kennelijk onbehoorlijk bestuur, waardoor de Hollandsche Wijnhandel in staat van faillissement is geraakt. Aldus Mr.van Dooren.

 

Bijlage 18, 12 Maart 1997 beantwoord ik Mr. van Dooren met de volgende verwijzingen naar:

- De situatie met Jeannette Lensen.

- Dat Theu Sweron die de leidig had over de administratie bij de belastingdienst is verjaagd. 

- De inzet van Jack Poull advocatenkantoor en Peter Holm bedrijven adviesbureau namens mij in opdracht van Theu.

- Bestuur van De Hollandsche Wijnhandel B.V. waarbij Registeraccountants Fouderer de volledige administratie in handen

  had opgevolgd door Silahis Administratiekantoor, Theu Sweron. 

- Dat de B.V. De Hollandsche Wijnhandel in goede staat overgenomen kon worden door  de KWV van Zuid Afrika

  waarbij ik zelf inkomsten zou hebben.

- Dat de financiele gegevens zonder vergoeding, wegens de verontwaardiging van Theu Sweron, voor Mr. van Dooren   beschikbaar zijn.

- Dat de B.V. door aantoonbare foutieve berekeningen van de belastingdienst in staat van faillissement is geraakt.

 

Uiteindelijk via het O.M. gegevens van de belastingdienst ontvangen waarmede de Miskleun van de  belastingdienst zeer goed aantoonbaar was.

Hieronder:

  1. Kopie uit het rapport van de heer M. van Noord van de belastingdienst. Bijlage 19 Bijlages

2. De prijslijst van de werkelijke prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel de verkopen  heeft gefaktureerd

   12/09. 1996. Een prijslijst opgevraagd bij een klant, Theo Fit, Hoorn. Wijnkoperij ‘t Fust. Prijzen waarvoor aan

   de drankwinkels door De Hollandsche Wijnhandel B.V. is geleverd.

   Bijlage 20 Bijlages

 

Mr van Dooren is niet in beweging te krijgen.

Bijlage 21 -  27 mei 1997 Schrijven aan Mr. S.M.M. van Dooren.Bijlages

Ik maak mij zorgen omdat nog steeds niet blijkt dat er enige ontwikelling is omtrend het faillissement. Ik wil vergissingen voorkomen en streef naar een goede oplossing. Hierbij het rekenschema van de belastingdienst. De werkelijke oorzaak van al de aanslagen, de beslaglegging en uitverkoop. Een volledige uitleg en verwijzing naar de miskleunen van de ambtenarren o.a. die van de heer van Noort van de belastingsdienst. Bijlage 22. Bijlages Rekenschema en prijslijst. Bijlage 12 maart 1997 hierboven reeds afgedrukt. Incl. de prijslijst waarvoor De Hollandsche Wijnhandel heeft verkocht.

 

Mr. van Dooren. De kool is de sop niet waard.

De belastingdienst heeft aan Vennootschapsbelasting 1994 en omzetbelasting 1991 t/m 1994 en Maart 1996 in totaal Hfl 640.000 ingediend bij de curator. Mr. van Dooren schrijft "dat het zeker niet uit te sluiten is dat de aanslagen aanmerkelijk te hoog  zijn" maar Mr. van Dooren is niet bereid om er tegen te ondernemen. Bezwaar gericht aan de belastingdienst zou geen enkel effect hebben omdat het niet zou leiden volgens Mr. van Dooren  tot toename van het boedel aktief. De belastingdienst blijft dan nog de grootste crediteur. De boedel schiet hier dus niets mee op.

Het standpunt van Mr. van Dooren is, ondanks dat hij weet dat de belastingdienst een grote Miskleun heeft begaan, dat het geen zin heeft hier tegen te verweren omdat het niet loont.

Mr. van Dooren is niet in beweging te krijgen. Mr. van Dooren blijft er aan voorbijgaan, dat wegens de miskleunen van de ambtenaren minstens een claim van meer dan een miljoen bij de belastingdienst kan worden ingediend. Dat alle aanslagen, waar Mr. van Dooren mee schermt komen te vervallen.  Dat het optreden van de belastingdienst misdadig te noemen is maakt Mr. van Dooren niets uit.

 

Natuurlijk ben ik verontwaardigd maar het doel is: Mr. van Dooren in beweging te krijgen.

4 augustus 1994. Mr van Dooren beschouwd al de info en bewijzen die hij van mij ontvangt om een claim te leggen bij de belastingdienst als ‘n berichtgeving die aangeven dat: ik zeer verontwaardigd ben over de wijze waarop de belastingdienst is opgetreden. Mr. van Dooren schrijft ”dat het niet nodig is dat steeds te herhalen”.

De bekende manier van hoe Mr. van Dooren reageert en laat blijken de berichten z.g. anders te begrijpen. Dat de aangedragen bewijzen niet bedoeld zouden zijn om de Miskleun aan te tonen. Mr. van Dooren meent slim te zijn maar het is heel doorzichtig en getuigd van zijn mentaliteit.

Bijlage 23, 27 Juni Schrijf ik Mr. van Dooren om hem alsnog over te halen de belastingdienst verantwoordelijk te stellen. Ik verwijs ernaar dat Register accountants Fouderer en Silahis administratiebureau over alle gegevens beschikken en er wegens hun verontwaardiging over de toedracht, van een vergoeding afzien. Bijlages

 

Fraude aantonen middels een door Silahis Belastingadviesbureu volledig geklaarde zaak.

Het was weer een poging van de douaneambtenaren om fraude aan te tonen. Hierboven reeds genoemd onder Regis Boucabeille.

De Heer Madern van de Douane is nog verder gegaan ter verkrijging van toestemming van de Officier van Justitie en De Weledelgestrenge Heer Mr. J.J.H. Bruggink Rechter Commissaris. 

De Heer Madern heeft  de vertraagde aflevering van transportdocumenten bij de Douaneagent door Europa Expresse en de vertraging wegens de drukte bij Gaston Schul, vanwege het jaareinde, aangegrepen om aan te tonen dat er onregelmatigheden zouden zijn met de importdocumenten. Hij vermelde daarbij niet aan de Rechter Commissaris  dat die zaak niet aan Hubert Remmen te wijten is geweest maar aan de transporteur Europa Expresse en Gaston Shul. Betreft documenten van een transport die door  Europa Expresse uitgevoerd en door hen laat zijn aangeleverd bij Gaston Schul douaneagenten. Te laat aangeleverd, verklaart de Douane Agent Gaston Schul en bij hen ook nog blijven liggen wegens de drukte van het jaareinde.

Na contact met de Heer Konings en de heer Vrijters van Gaston Schul had ik vooraf gemeld en afgesroken dat zij de eerste zending uit Frankrijk voor De Hollandsche Wijnhandel B.V. af zouden werken. De douane ambtenaren meende te kunnen verklaren dat ik verdacht was van klandestiene invoer uit Frankrijk. Dit mede wegens foutief ingevulde documenten door de leveranciers. Een zending van Vignerons Catalans, La Cariano via Vilaro Bruxelles en Bichot te Beaune. Het werd als zijnde bedrog door Hubert Remmen door hun vermeld. Het was de eerste zending die De Hollandsche Wijnhandel ooit uit Frankrijk heeft ontvangen en een vrienden dienst voor enkele afnemers van Kaapsewijnen: Peter Kreft, Amsterdam, Frans Luik van Vinsafi en  Gerard Tamis, Oud Dorp- Alkmaar.

In het verslag van de ambtenaren staat dat door de Douane wijnen angetroffen zijn uit Frankrijk welke op verschillende en/of foutieve inentieficatienummers gekocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. Er had moeten staan dat de leveranciers wijnen geleverd hebben met foutieve indentificatie nummers op de documenten, welke waren overgenomen van andere export zendingen.

De problemen met de te laat geregistreerde invoerdocumenten door Gaston-Shul douaneagenten zijn voor wat De Hollandsche Wijnhandel c.q. Hubert Remmen aangaat, volledig opgelost. Dit door ingrijpen van Hubert Remmen met inschakeling van Silahis belasting adviesbureau, de heer Theu Sweron. Overigens door Hubert Remmen zelf ontdekt en gemeld bij de belastingdienst, omdat hij  de te betalen aanslag miste voor de administratie van het jaareinde.  

 

Aangehouden niet door de politie maar door douaneambtenaren.

Waarom is vermeld dat ik op vrijdag 6 Januari 1994 5 dozen wijn in mijn auto heb geladen voor een klant in A’dam alsof dit accijns fraude zou kunnen zijn?  Van alle importzendingen werd bij invoer de accijnzen en import duties voldaan. De Hollandsche Wijnhandel had alleen correct ingevoerde wijnen en accijnzen en invoerrechten betaald op de voorraad. De douane ambtenaren, het team van de heer M Madern, hebben dit ook gekonstaeerd en erkend. Wat was nou de bedoeling van die douane ambtnaren? Dat op 6 januari 1994  tijdens een surveillance door E. Schepers en R. Luiken werd geconstateerd dat er van uit het pand De Hollandsche Wijnhandel dozen wijn in een personenauto werden geladen. Deze personenauto werd gecontrolleerd. Geconstateerd werd dat die 5 dozen in de auto aanwezig waren. Dat het, zoals door de douane ambtenarren vermeld, de aanleiding is geweest voor een algehele accijnscontrole.

Moet ik dat geloven?  Met wat voor een opdracht zijn die douane ambtenaren te werk gegeaan? In januari 1994 aangehouden met 5 dozen wijn op pad naar een klant en in juni 1996 hierdoor verdacht van klandestiene invoer??

 

Frans Luyk.

Proces-verbaal van verhoor getuige H.J. van de Vijfeijke:

Dat hij 70 000 km per jaar reed dwz de km die voor het bedrijf werden gereden. Dat waren niet de km die ik persoonlijk gereden heb maar grotendeels door Frans Luyk, vertegenwoordiger van De Hollandsche Wijnhandel.  Frans Luik, bij de Hollandsche Wijnhandel in dienst, die met mij samen werkte om  De Hollandsche Wijnhandel van de grond te krijgen. Ik was ook maanden lang in ‘n ziekenhuis in Zuid Afrika. Frans Luyk is toen naar Nederland terug gekeerd om de zaken van De Hollandsche Wijnhandel te behartigen.

 

Proces-verbaal getuige H.J. van de Vijfeijke. Beslaglegging en de aanslagen waarmee Jeannette werd bedreigd.

Er staat: omdat  Lensen het bedrijf op haar naam heeft staan, heeft  er ondermeer een correctie plaats gevonden op de inkomstenbelasting over de Jaren 1991 – 1992 en 1993. Deze worden mevr. Lensen aangerekend maar zijn feitelijk Remmen toe te rekenen omdat hij de persoon is die het bedrijf heeft geleid en gerund.

Zijn die mij toe te rekenen? Dit verklaart de belastingdienst! Ok. graag, maar mag ik mij dan niet verdedigen? Dat zou niet moeilijk zijn geweest. Ook Theu Sweron van Silahis, mijn belastingadviseur, staat in de startblokken. Ik kan ook rekenen op de heer van de Vijfeijken en op die van Fouderer Registeraccountants. De administratie werd volledig gevoerd door een Registeraccountant en daarna onder leiding van Silahis administratiekantoor.

 

Een verklaring van de Heer van de Vijfeijke van Fouderer Registeraccoutants en de Heer Sweron van Silahis Administratie en belastingadviesbureau.

Zie de verklaring van De Heer Vijfeijke van Fouderer Register accountants dat hij de gegevens van de belastingdienst betwijfelt. “Het rapport zelf heb ik altijd in twijfel getrokken”. “Helaas moest ik meegaan met de belangen van mijn cliente mevr. Lensen waardoor u feitelijk buitenspel kwam te staan. U kon zich daardoor niet verdedigen, alhoewel ik vond dat u daar recht op had”.

De Heer Vijfeijke heeft de “volledige” administratie gevoerd van De Hollandsche Wijnhandel in de tijd dat hij werkzaam was bij Fouderer Registeraccountants. Hier dus hier een getuigenverklaring niet ten nadelen maar ten voordelen van Hubert Remmen. Tevens wordt hier aangetoond dat Hubert Remmen de directie voerde. 

Theu Sweron van Silahis Administratie en belastingadviesbureu schrijft: “ Niemand doet iets tegen de belastingdienst die in mijn ogen de nodige steken heeft laten vallen”.

De correcties die de belastingdienst met behulp van de door de ambtenaren geconstrueerde  omzetcijfers, op basis van 223% brutowinst, bedroegen  voor het jaar 1991: fl 33.524,00. Voor het jaar 1992 173 698.00

fl 381.533.00 voor het jaar 1993.

De nog te betalen omzetbelasting en vennootschapbelasting is berekend  over de omzet van 1994  Hfl.  264.119,00.

Omzetbelasting periode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996 Hfl. 379.000,00 En volgens Mr. S.M.M. van Dooren Dwangbevel Omzetbelasting: 1994 Fl 405.236,00. Kosten Fl  15.000,00 ?? 

Maar alle btw is betaald. Hoe kan dit?    no 25   Bijlages

 

De aanslagen van de belastingdienst. Mr van Wieringen. 

Bijlage: 115. 3 dec. 1997 info M.S.C. alleen Tamis had de rechten.

B 117 Omschrijving verschaft aan Mr. van Wieringen.

No 26 Bijlages

Cape Europeline te Paarl en Van den Meerendonk in Cape Town.

Alle verschepingen van Cape Europeline Ltd worden ingeboekt onder de Hollandsche Wijnhandel, omdat Hubert Remmen de contacten onderhoudt als agent van Cape Europeline en met Herklaas Hugo de bestemming regelt. Van de drie containers verkocht aan Tamis, is een container aangekomen bij Tamis V.O.F. en op twee is door tussenkomst van de belastingdienst niets uitgeleverd wegens beslaglegging. De curator heeft, nadat het beslag door de belastingdienst was opgeheven, die containers in handen weten te krijgen. Ik lees: " doordat de ontvanger, Gerard Tamis, aan de curator verklaarde dat hij geheel onbekend was met de koop."

(Wist Gerard Tamis ook niet meer dat de eerste container al in zijn bezit was? Maar DAT kwam de curator goed uit.)

Het gevolg is geweest dat de curator er vanuit gegaan is dat er geen sprake was van verkoop aan Tamis V.O.F en dat de containers aan De Hollandsche Wijnhandel toe zouden komen. De curator heeft daarop voor een dump prijs de containers aan Tamis verkocht. Slimme truc van Tamis. Hij had die containers nodig, Tamis zou de verkopen van die wijnen voortzetten volgens de afspraken die Gerard Tamis had met Cape Euopeline Ltd.

 

Alle eigendommen van De Hollandsche Wijnhandel en Hubert Remmen in bezit van de belastingdienst.

De aktie van de douane en belastingdienst was geheel op Hubert Remmen gericht. Mevrouw Lensen heeft aan de Fiscus een verklaring verstrekt waarin zij zich akkoord heeft verklaard met de gang van zaken en voor de verdeigging weigert zij medewerking te geven. "Aangezien zij direkteur en enige aandeelhouder was van De Hollandsche Wijnhandel B.V. kan geen enkele actie ondernomen worden tegen de fiscus omdat formeel alles akoord is."  Aldus Mr. M. H. van Wieringen.

Formeel akkoord ja, omdat Jeannette Lensen, onder druk van de ambtenaren, het haar goed uitkomt dat zij geen belasting hoeft te betalen over haar riante inkomsten die zij had en heeft. Onder druk van de belastingdienst omdat de belastingdienst het nodig had, wegens de door hen gemaakte Miskleun , “niet van de in hun bezit zijnde volledige administratie uit te gaan”  om tegen een verdediging door Hubert Remmen beschermd te zijn. 

Door met foutieve berekeningen ‘n brutowinst aangetoond hebben, zodat er beslag gelegd kon worden op de eigendommen van Hubert Remmen. Daarbij: dat Hubert Remmen die gelden, de niet bestaande meeromzet, verduisterd zou hebben. Mr. van Dooren vindt het niet de moeite waard om de belastingdienst  aansprakelijk te stellen. ‘n Vordering van meer dan ‘n miljoen kan worden ingediend. Van Dooren oordeelt; het levert niets op. Dat Hubert Remmen en de crediteuren de dupe zijn geworden, door de foutieve ingreep van de belastindienst, telt ook niet mee voor Mr. van Dooren.  Ik was de beschuldigde persoon maar er wordt mij niet de gelegenheid geboden mij te verantwoorden. De ambtenaren zijn zich bewust dat de Miskleunen aangetoond zou worden indien Hubert Remmen in  verdediging zou kunnen gaan.

 

Doodlopende straat?

Mr. van Wieringen: Er kan geen enkele aktie worden ondernomen.

Echter de kwestie is: dat de beslaglegging en faillissement veroorzaakt zijn door foutieve beschuldigingen van de douane- en belastingambtenaren. Hiermee niet alleen Jeannette Lensen maar ook de crediteuren en Hubert Remmen de economische eigenaar van de B.V. de dupe is geworden. Het is daarvoor dat aktie moet worden worden ondernomen.

Als de B.V. op naam van Hubert Remmen gestaan zou hebben zouden die problemen zich niet voorgedaan hebben. Het was weer de belastingdienst die oorzaak was. De overschrijving van de B.V. op naam van Hubert Remmen is door de belastingdienst ondanks toezeggingen meer dan een jaar tegengehouden. De investering die Jeannette had gedaan in De Hollandsche Wijnhandel B.V. was reeds terug betaald.

 

Met deze truc hebben de ambtenaren weten te voorkomen dat Hubert Remmen de economische eigenaar en bedrijfsvoerder, zich kon verdediggen.

Met Jeannette werd overeengekomen, dat het niet nodig is bezwaar en beroep in te dienen ten aanzien van de opgelegde, verzonnen, naheffing- en navorderingsaanslagen. Dit indien er geen maatregelen door haar werden getroffen in verband de gestelde uitdeling en op voorwaarde dat zij geen contact meer opneemt met Hubert Remmen.

 

De naam van A. van Beek was geen misleiding.

De ambtenaren bleven zoeken. In de rapportering van de ambtenaren staat vermeld:

dat in 1990 in de opgave van naam en adres van de bestuurder de naam van Dhr H.W.J.J. Remmen weggelakt is en er is bijgeschreven de naam van A. van Beek.

De naam van A. van Beek was niets vreemd aan. Slaat terug op de perioden Wijnexpeditie Heesch B.V. en de kWV. Het was geen poging van valsheid in geschriften. Het accountanskantoor heeft een formulier gebruik dat op  naam van Hubert stond

Om tegenmoet te komen aan KWV zaken in de wereld boycottperiode voor  Zuid Afrika was 'n B.V. geregistreerd op Aad van Beek. Tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrika waren ook KWV zaken geregistreerd op naam van Hubert Remmen. Zodat KWV bezittingen beschermd waren tegen de wereldboycot als zijnde niet van een Zuid Afrikaanse eigenaar.  Zo ook met de BV op naam van Aad van Beek om Zuid Afrikaanse KWV merken te registreren op naam van ‘n Nederlandse B.V. cq eigenaar.

De B.V. op naam van Aart van Beek is gebruikt voor het onderbrengen van het eigendom van Zuid Afrikaanse merken in de wereld. Doordat het eigendom van de merken in handen kwam van een Nederlandse  eigenaar werd voorkomen dat deze merken waarin jaren geinvesteerd was door de KWV verloren zouden gaan. Vervolgens werden die merken onderhouden door te voorzien van wijnen uit Spanje met de vermelding produce of Spain. Men wilde die merken niet op mijn naam registreren omdat ik als agent van de KWV met de KWV verbonden was.

 

Waarom werd het accountantskantoor Fouderer en Silahis administratie bureau niet benaderd?

In de rapportering van de belastingdienst staat, de adviseur Silahis B.V. verzorgt de aangifte loonbelasting en de jaarrekening. Dhr H.W.J.J. Remmen verzorgt de aangiften omzetbelasting maar tijdens het onderzoek naar accijnsfraude, die zij niet gevonden hebben en de ambtenaren uitgeweken hebben om andere beschuldigingingen te zoeken, te crieeren, werd Silahis niet betrokken. Ze wisten dat ze Silahis niet konden betrekken. De administratie stond onder controle en leidingvan de heer Theu Sweron. Hadden ze dat wel gedaan dan waren zij vastgelopen.

Nadat ze de fakturen gecontrolleerd hadden en vergeleken met de voorraden hebben de ambtenaren aan mij persoonlijk erkend dat er geen sprake was van accijns en invoerrechten fraude. Dat was toch waar zij naar zochten. De oorzaak van het onderzoek zou toch verband houden met dat in Nederland meer wijn verkocht zou worden als er officieel werd ingevoerd.

De ambtenaren hebben toen verzwegen, dat ze door zouden gaan om zaken te vinden om Hubert Remmen aan de grond te krijgen zodat hij nooit meer zaken zou kunnen doen.

 

Ook mijn Prive- en huishoudelijkebezittingen zijn uitverkocht.

Blz, 155. Verslag belastingdienst. Er staat Dhr Remmen verzorgt de aangiften voor de omzetbelasting maar de gang van zaken was:. Alle aangiften werden verzorgd door Accoutantskantoor Fouderer Eindhoven en daarna door Administratie kantoor Silahis te Oss vervolgens ondertekend door "Hubert Remmen". de bedrijfsvoerder en economische eigenaar.

Mijn betrokkenheid als bestuurder en economische eigennaar bij De Hollandsche Wijnhandel was hen duidelijk. De ambtenaren zochten naar een manier mij te beschuldigen, maar bij voorbaat zou ik mij niet mogen verdedigen. Waarom niet, ik was toch de beschuldigde persoon? Ook mijn  prive bezittingen aan het adres Veemarkt kade, mijn onderkomen, zijn inbeslaggenomen en voor 100% verkocht. Op welke manier kan er toestemming gegeven zijn ook mijn persoonlijke bezittingen totaal uit te verkopen??

Klanten van De Hollandsche Wijnhandel vonden het schandalig van  de belastingdienst een opgave te krijgen van mijn persoonlijke bezittingen.

In een procesverbaal Bijlage 46 staat dat volgens de belastingdienst Remmen de feitelijke leidinggevende persoon is binnnen de onderneming van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Het was dus de belastingdienst bekend dat de beschuldigde persoon Hubert Remmen de economische eigenaar en bedrijfsvoerder was. Dit ook gebaseerd op de getekende documenten afkomstig van Fouderer Registeraccauntants.

 

Holla & van  Dooren. Mr. H. Emmerich.

De bedrijven Wijnexpeditie Heesch B.V en de Caves Hubert B.V.’s panden en industrieterreinen zijn door de curator, Mr. Emmerich van Holla & van Dooren, verkocht aan Dirk Zwager. Beter gezegd “Going Concern” cadeau gegeven / overgedragen aan Dirk Zwager,  In juli 1996 is mijn nieuwe bedrijf De Hollandse Wijnhandel B.V. door de belastingdienst uitverkocht. Dit in een record tijd en zonder bericht vooraf.  Nadat ik klant was geweest bij Fouderer Register accountants, te duur voor het opstartende bedrijfje ben ik onder leiding van de Heer Theu Sweron van Silahis administratie en belastingadvieskantoor, de administratie bij gaan houden. Ik werkte op het kantoor van Silahis en Theu Sweron leerde mij ‘n volledige computeradministratie bij te houden.

 

De Hollandsche Wijnhandel Tjeu Sweron en Michael Trockel.

Met de Heer Tjeu Sweron had ik een uitstekende verhouding en Tjeu begeleide mij met de gehele administratie en belastingzaken. Tjeu Sweron had de kontrole van De Hollandsche Wijnhandel op zich genomen voor twee weken dat ik in Zuid Afrika zou zijn op verzoek van Dr Jannie Retief, exportdirekteur van de KWV.

Mijn zwager Michael Trockel zou in die tijd bij De Hollandsche Wijnhandel aanwezig zijn. Het doel ln Zuid Afrika was te bespreken met Hugo Herklaas en de KWV directie hoe de KWV De Hollandsche Wijnhandel over zou kunnen nemen. Mijn persoon zou daarbij gehandhaafd en betaald blijven als adviseur.  

Mnr Sweron was betrokken en zeer goed op de hoogte van de gang van zaken in mijn bedrijf. Theu Sweron was hoogst ontsteld dat op De Hollandsche Wijnhandel B.V. door de belastingdienst beslag gelegd werd. Daarop heeft Tjeu zich tot het uiterste ingezet en ter ondersteuning bedrijvenaviesbureau Peter Holm en Mr. Mulders van Jack Pooll advocaten Kantoor ingeschakeld. Alle inzet was tevergeefs omdat de belastingdienst weigerde openheid van zaken te geven.  Theu heeft protesterend bij de belastingdienst met de vuist op tafel geslagen.  Theu wist dat wij onder zijn leiding en medewerking  de belastingverplichtingen correct afgewerkt hadden.

Indien de belastindienst open kaart gespeeld zou hebben zou die hele affaire niet gespeeld hebben en al die kosten gespaard zijn gebleven. Waarom heeft de belasting dienst Silahis en Fouderer Register accountants uitgesloten? Door in ongewistheid te verkeren en dat Theu Sweron bleef vast houden dat hier een grote Miskleun door de belastingdienst was gemaakt, hebben Peter Holm en Mr. A.(Fons) Mulders de moeite genomen naar Zuid Afrika te reizen. Men wilde van mij persoonlijk inlichtingen  krijgen en overleggen hoe het mogenlijk zou kunnen zijn dat de belastingdienst met toestemming van de Officier van Justitie tot een beslaglegging en uitverkoop over heeft kunnen gaan. Er is inzet geleverd en kosten gemaakt wat niet nodig geweest zou zijn als de belastingdienst niet tegengenwerkt zou hebben.  Het probleem was de houding van de belastingdienst met het doel dat Hubert Remmen niet de kans zou mogen krijgen zich te verantwoorden.

 

De korrespondentie met en van Jack Poell Advocaten te Echt. Mr Fons  Mulders en Mr. Jack Poell en de belastingdienst. Bijlage 135 Zie  Blz 9 tot 18.

 

Naar Zuid Afrika om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen.

Het was ‘n uiterst moeilijke tijd geweest om De Hollandsche Wijnhandel B.V. van de grond te krijgen. 4 keer een transport bedrijf in moeten schakelen om te verhuizen. De Hollandsche Wijnhandel was gespecializeerd in Kaapse wijnen. Mogelijk gemaakt, dank zij ondersteuning van de zakenrelaties in Zuid Afrika, maar niet meer als KWV agent. Toen het eindelijk begon te lukken en de omzet van De Hollandsche Wijnhandel de kosten ging dekken reisde Hubert voor 14 dagen naar Zuid Afrika om de Hollandsche Wijnhandel over te kunnen dragen aan de KWV.  Dr. Retief had verzocht dat ik zou komen. De KWV had reeds hun agent Cape Vendice in Engeland overgenomen en in Duitsland Eggers & Franken in Bremen.

Een volgende stap zou zijn een KWV bedrijf in Nederland. De Hollandsche Wijnhandel B.V. was nog maar een kleine wijnimporteur maar Dr. Retief vond ‘n overname van De Hollandsche Wijnhandl de makkelijkste weg om in Nederland op te starten en hiermee de KWV in Nederland te vertegenwoordigen. Hubert werd gevraagd gehandhaafd te blijven als adviseur. Het was voor mij een oplossing omdat ik niet volledig hersteld was van kanker en niet volledig hersteld van een frontale auto botsing in Zuid Afrika. ‘n Gebroken enkel en  breuken in beide voeten had.Bijlage116

 

Kontrolen op gelden. Export Financiering mag niet langer dan een jaar uitstaan.

Een tweede reden om in Zuid Afrika te zijn was dat ook Herklaas Hugo Cape Europeline mij nodig had voor de eventuele overname van De Hollandsche Wijnhandel door de KWV of anders door Cape Europeline Ltd. Het Krediet dat hij verschafte om mij de mogenlijkheid te bieden De Hollandsche Wijnhandel B.V. op te bouwen mocht volgens voorschriften van de overheid in Zuid Afrika niet langer dan 1 jaar uitstaan.

 

Bijlage 116. Ik zou een vermoeden hebben van de maatregelen van de belastingdienst en daarom naar Zuid Afrika vertrokken zijn.

Alle zaken met de belastingdienst waren onder leiding van Fouderer Register accauntants en Silahis voor 100% goed afgewerkt. Op welke manier zou ik dan een vermoeden kunnen hebben?

Hebben ze tekenen gevonden van voorzorgsmaatregelen van mij om te vertrekken? Nee.  Heb ik prive dingen als al mijn kleding, Cartier Gouden Bril, mijn viool  etc. etc. meegenomen? Nee. Had ik enkele reis geboekt? Nee

In die tijd dat ik in Zuid Afrika was voor de overname van De Hollandsche Wijnhandel, kwam een bericht door van het door Tjeu Sweron en ingeroepen Bedrijfs Advies bureau Peter Holm en Mr. A. Mulders van Jack poell advocaten in Echt, dat de Hollandsche Wijnhandel; in beslag genomen was en dat Hubert Remmen nooit meer zaken zou kunnen doen. Gelukkig was ik in die tijd te gast bij JP. en Alexa Bester en had ik op die manier 'n onderkomen.

 

Gedurende 14 dagen een intesieve zoektocht in de kleine administratie van De Hollandsche Wijnhandel door 4 ambtnaren.

De ambtenaren van de belastingdienst zijn er in geslaagd toestemming te verkrijgen van de justitie om beslag te leggen op de bezitingen van De Hollandsche Wijnhandel B.V. en de prive inboedel van Hubert Remmen. Daarop bestede de heer Madern een met drie ambtenaren  “14 dagen” onderzoek in het mini kantoortje van De Hollandsche Wijnhandel. 

Volgens de bewaker van het gebouw de Heer Wim van Zoggel werd elk papiertje 2 keer omgedraaid en weer opnieuw.

 

Ja, hoe krijgen we die beslaglegging verdedigd?

Het kan niet anders zijn dan dat ze ondekt hebben dat ze met de beslaglegging een grote fout gemaakt hebben.

De door hun gekontroleerde administratie, inkoop en verkoop, import gegevens en de accijns controle, hebben blijkbaar niet  aangesloten met het doel waarvoor ze daar waren. Hoe zouden ze zich kunnen redden van de Miskleun beslag te hebben gelegd ofwel een einde te kunnen maken aan Huub Remmen in het bedrijfsleven. De gehele administratie was aanwezig en in een korrekte staat inclusief de laptop die voor de admin gebruikt is. De aangeroffen gegevens hebben zij niet kunnen gebruiken voor het doel waarvoor zij daar waren, nl. Fraude aantonen. Niet kunnen gebruiken om hun werk, de Miskleun, te verdedigen omdat  alles in orde was.

 

Wat hebben de ambtenaren bedacht om zich zelf ofwel hun opdrachtgever te redden van een grote miskleun "de beslaglegging".

Wat is daarop door die ambtenaren gedaan om zich te redden van een gemaakte grote Miskleun. Anders gezegd: te pogen Hubert Remmen aan de grond te krijgen:

De voorraadopname is door hen omgerekend in de inkoopwaarde bij de leveranciers in Zuid Afrika en in de “verkoopwaarde bij de slijters”. De slijterijen, de klanten  afnemers van de Hollandsche Wijnhandel B.V.

Dus niet omgerekend aan de handelsprijzen prijzen waaraan De Hollandsche Wijnhandel verkocht, zoals op alle fakturen door hen onderzocht is vermeld.  Doch op die mannier cijfers verzameld om aan te kunnen  tonen dat er fraude door Hubert Remmen gepleegd zou zijn.

Met die door hen, hierboven aangegeven bedachte gegevens, met nog een aantal foutieve berekening, als resultaat een het voor iedereen ongeloofwaardige cijfer van 223% brutowinst aan te tonen. Hiermede wisten de ambtenaren van de Rechter Commissaris toestemming te krijgen De Hollandsche Wijnhandel B.V en de privebezittingen van Hubert Remmen uit te verkopen.

Hun werk was blijkbaar motieven te vinden, waardoor ‘n betreffende persoon veroordeeld kan worden. Ik vernam dat het hun werk niet is om notitie te nemen of tijd te besteden van de tegengenstelde gegevens. Daarvoor waren zij niet in dienst en dat zou niet hun werk zijn. Die tegengestelde gegevens betrof de administratie van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gevoerd door Fouderer Registeraccountans en onder leiding van Silahais Oss, Theu Sweron. Tjeu Sweron werd bedreigd met in hechtenis neming als mede beschuldigde indien hij doorging met heftig protesteren.

 

5 December 1996. Verslag ontvangen via het O. M.

Bijlagge 4  Uiteindelijk, heeft Mr. Mulders per 5 December 1996 via het O.M. een verslag van de belastingdienst in handen kunnen krijgen. In januari 1997 bij mij in Zuid Afrika aangekomen. Met de hulp van het verslag, van de belastingdienst, is het makkelijk geworden de Miskleun van de belastingdienst aan te tonen.

 

Bijlage. Het is gauw gezegd en makkelijk praten voor ‘n curator “de crediteuren worden niet betaald”. De koffie smaakt er voor hem niet slechter door. 

Is ‘n Curator er niet voor om voor de crediteuren en belanghebbend op te komen? Ook niet als hij weet dat mensen de dupe zijn van misstanden. Of toch wel, maar dus niet als Holla & van Dooren betrokken is? Toen na de dood van mijn vader ik het huis van mijn ouders in Megen wilde kopen voor mijn familie heb ik een groot gevecht moeten leveren omdat de curator geen medewerking wilde verlenen in het belang van de crediteuren.

Dankzij de hulp van Gijs Ploegmakers, Ad de Reus. Bernard van de Krabben en Isaias van Lieshout OFM en Provinciaal pater Hogeboom, kapituleerde de curator.

Duidelijke aanwijsbare oorzaken van het faillissement zijn aan Mr. van Dooren en ook aan de Rechter Commissaris verstrekt.

 

De uitstaande rekeningen van Cape EuropeLine LTD Paarl.

Hfl.  307 172,12 plus 2 containers onderweg en bestemd en verkocht aan Gerard Tamis welke op onverklaarbare wijze in het failliessement van De Hollandsche Wijnhandel betrokken zijn.

3 Containers besteld en verkocht aan Gerard Tamis. Hier van zijn 2 containers door de belastingdienst in beslaggenomen en daarna gevorderd door Mr. van Dooren. Nooit een verklaring van Mr. van Dooren ontvangen, hoe het mogelijk was dat hij die containers heeft kunnen vorderen en in zijn bezit gekomen zijn.

De twee containers met bestemming Tamis VOF, Invoice 961 Hfl. 47 016.00. Idem Invoice 962      Hfl.42 788.40.

Totaal had Cape Europeline Ltd Hfl   396 976,52. te vorderen.

Er is aan Mr. van Dooren opheldering gevraagd door de Heer Hugo Herklaas van Cape Europeline hoe die twee containers in zijn bezit gekomen zijn. Daar is geen antwoord opgekomen anders dan, dat Mr. van Dooren die vraag niet begrijpt.

Ja, daar komt ie weer, zo ontwijkt Mr. van Doorn de vraag. Mr van Dooren begrijpt er zogenaamd niks van.

Wel meent Mr. van Dooren dat er voor te zeggen valt dat die vordering thuis zou kunnen horen bij de vorderingen die Cape Europline heeft op De Hollandsche Wijnhandel B.V.

Zo ken ik de manoeuvreringen van Mr Dooren.

Met welk recht heeft de belastingdienst ofwel  De Hollandssche Wijnhandel over deze goederen kunnen beschikken?

Het eigendom van de containers was van Cape Europeline of anders van Tamis V.O.F.  Cape Europeline heeft die goederen aangekocht, betaald en aan Tamis V.O.F. verkocht.

Er is  beslag gelegd op de containers door de belastingdienst omdat De Hollandsche Wijnhandel belasting schulden zou hebben. D.w.z. v.a.t. import duties etc. De Hollandsche Wijnhandel had geen belastingschulden maar de ambtnaren hebben blijkbaar te vergaande bevoegdheden. Beslag gelegd op goederen van Cape Europeline. Bijlage 27 Bijlages

Bijlage 28. Bijlages

Schriftelijk eigendomsvoorbehoud van Cape Europeline voor leverancies is getekend door de economische eigenaar Hubert Remmen, verantwoordelijk voor de aankopen, maar niet ondertekend door Jeannette Lensen.

 

Wat van mijn situatie in Zuid Afrika nu de mensen die geholpen hebben dat ik weer een bedrijf kon opbouwen geen betaling krijgen voor de leveranties.

Ik moet nu ook denken aan lieve en oude mensen die niet betaald werden. 

Voorbeeld uit het faillisment Wijnexpeditie Heesch B.V. 1991/2. Wat van ‘n oude wijnboer in de Costiere du Gard,  De wijn verkocht aan Hubert Remmen, Wijnexpeditie Heesch BV. Door Mr Emmerig van Holla & van van Dooren met goedkeuring van mevr De Rechter Commissaris, voor ‘n minimum prijsje of nog minder overgedragen aan Dirk Zwager. Lieve en oude mensen, waar ik met een  tankauto  de hele oogst van ‘n jaar liet ophalen, maar die niet betaald werd.

 

(1991/3) Ten behoeve van de voortgang van mijn bedrijven heb ik medewerking gegeven door mijn prive faillissement aan te vragen.

Ik heb mijn medewerking gegeven, door mijn prive faillissement aan te vragen, met de doelstelling dat mijn bedrijven, mijn levenswerk, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.'s, voortgezet kon worden. Alleen indien wij volgens curator Mr. Emmerig ontslagen kon worden van de z.g. tijdelijke directeur Drs. W. Theelen, zouden de bedrijven en panden, volgens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren en Pieter Batenburg van Dirkzwager, over gedragen kunnen worden aan Dirk Zwager en voortgezet worden.  Medewerking gegeven door mijn persoonlijk faillissement aan te vragen, onder de voorwaarden dat de crediteuren bij de overname door Dirk Zwager betaald zouden worden. Het werd voor mij verzwegen door de curator Mr. Emmerig en de heer Pieter Batenburg van Dirk Zwager, dat de overname geschiede zonder enige betalingen aan de crediteuren. 

Jammer, kon ook niet anders omdat ik niet verdedigd ben door de curator. Het zou te duur zijn volgens Mr. Van Dooren. Daarvoor wilde men geen geld ter beschikking stellen. Met als gevolg dat de belastingdienst alle gelden opslokte. Dirk Zwager nam alles over zonder een redelijke vergoeding. Dat mocht wel veel geld kosten. Bijlage 130./131/117

 

Curatoren van  De Hollandsche Wijnhandel Mr. W Hoppers en Mr. S.M.M. van Dooren van Holla & van van Dooren, Parklaan  21 E, 5211 ‘s-Hertochenbosch.

19 Juni 1997 Info van de belastingdienst, Vorderingen van de belastingdienst ingedient bij de curator.

Nu een jaar na de beslaglegging en uitverkoop van De Hollandsche Wijnhandel heb ik via de curator vernomen van de belastingdienst.  Mr. S.M.M. van Dooren bericht dat bij hem vorderingen ingediend zijn.  Vennootschapbelasting over 1994  Hfl  264119,00.  Omzetbelasting perriode 1991 t/m 1994 en maart 1996 t/m juni 1996  Hfl.  379000,00. Deze aanslagen, op basis van door de ambtenaren berekende verzonnen winst van 223% die omgeslagen is op alle jaren van De Hollandse wijnhandel..

Het procesverbaal is gericht tegen mijn persoon. Wordt ik nu beschouwd als de economische eigenaar en bedrijfsvoerder die al die bedragen schuldig is? Hoe ziet de belastingdienst het? Zijn mijn privebezittingen ook van Jeannette Lensen?  Nee, bodembeslag, dus alles wat op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel stond is van de belastingdienst dankzij de door de ambtenaren verzonnen meer winsten en de goedkeuring door Jeannette Lensen en de Rechter Commissaris.

 

Mijn redding??

Nu het faillisement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. uitgesproken was verwachtte ik dat het mijn redding werd. Nu wordt de belastingdienst verantwoordelijk gesteld door de curator. Makkelijk een vordering van ‘n paar miljoen.

Ongelukkig is Mr. S.M.M. van Dooren in Den Bosch (Holla & van  van Dooren) aangesteld als curator. Het kantoor van Holla & van Dooren, Mr. S.M.M. van Dooren, en Mr. H. Emmerig, was voorheen in zaken die mij aangingen, Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s 1991, niet van plan iets te ondernemen.  Het zou te duur zijn omdat volgens Mr. Emmerig van Holla & van Dooren . Voor mijn verdedigging zou Mr. Verbunt uit Utrecht ingeschakeld moeten worden. Kosten Mr. Verbunt Hfl 80.000,00.  Mr. Emmerig van Holla & van  Dooren bevoordeelde Dirk Zwager met miljoenen guldens, dat was blijkbaar niet te duur. (Zelf heb ik voor juridischehulp prijs opgevraagd bij Mr. Jan Boone uit Wijk Bij Duurstede Hfl 20 000.00 maar de curator had alle beslisingen in handen)

 

De bewijzen van de miskleun door de belastingdienst beschikbaar maar de curator is niet van plan iets te ondernemen.

De Hollandsche Wijnhandel: Een curator hoeft dus niet op te komen voor de crediteuren, ook niet als hij weet dat de oorzaak ‘n miskleun van de belastingdienst is?  Mr S.M.M. van Dooren voert nu aan, inzake De Hollandsche Wijnhandel, te weinig gelden beschkikbaar te hebben. Niet toereikend voor maatregelen. 

Mr. van Dooren blijkt niet bereid te zijn de onrechtmatige ingreep van  de Belastingdienst te bestrijden, waardoor alle crediteuren en Hubert Remmen persoonlijk de dupe zijn. Kan mr. van Dooren dat verantwoorden? Zelfs niet bereid  te zijn aan de belastindienst te vragen of ze gezien hebben, aan welke prijzen de Hollandsche Wijnhandel verkocht heeft.

Mr. van Dooren had ook kunnen verwijzen naar de foutieve berekening van de heer Noord van de belastingdienst. Elke beweging is blijkbaar  te veel moeite voor Mr. van Dooren.

 

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft over de foutieve ingreep door de ambtenaren en draaid de zaken om.

Standpunt van Mr. S.M.M. van Dooren is: er niet vanuit te gaan dat de belastingdienst door de foutieve ingreep een groot bedrag verschuldigd is. Eerder meent Mr. van Dooren Hubert Remmen voor het deficit verantwoordelijk te moeten stellen.

Zo dreigt Mr. van Dooren, mij verantwoordelijkte stellen.  Als Mr. S.M.M. van Dooren dat zou doen zou ik hem zelfs dankbaar zijn maar zover zal Mr. S.M.M. van Dooren, hem kennende, niet gaan. Zijn kantoor, Holla en van Dooren in s-Hertochenbosch, heeft enorme bedragen afkomstig van mijn persoon verwerkt. Hierdoor grote inkomsten gehad en neemt nu niet de moeite iets te doen. Heeft ' n curator geen plichten waaraan hij moet voldoen?

Om niets te doen zoekt Mr. S.M.M. van Dooren op allerlei manier zich te verdedigen. Mr. S.M.M. van Dooren schrijft in zijn brief van 19 juni 1979: “Het is zeker niet uit te sluiten dat de aanslagen van de belastingdienst aanmerkelijk te hoog zijn". Dat hij bewijfeld of de gegevens van de belastingdienst correct zijn.

Mr van Dooren vindt blijkbaar onwaarschijnlijk dat de gegevens van de belastingdienst goed zijn maar dat neemt voor hem niet weg dat hij de belastingdienst wenst te volgen in plaats van te vervolgen. Bijlage 29  Bijlages

Bijlage 21 Gegevens voor Mr. van Dooren 27 Mei 1997 

Mr van Dooren is door mij zeer goed ingelicht maar desondanks schijnt het hem van pas te komen aan iedereen te verkondigen:

"De feitelijk zaakvoerder is Hubert Remmen die met de zuiderzon naar Zuid-Afrika is vertrokken en niet meer in Nederland is verschenen en Mevr. Lensen is persoonlijk aansprakelijk voor de schulden die de B.V. onbetaald heeft gelaten. Bij deze persoon is echter niets te halen." (die tekst heeft hij uit zijn duim kunnen zuiggen, meen ik.) Zo heeft Mr. van Dooren het cirkeltje weer rond.

Dus neemt Mr. van Dooren Mevr. Lensen in bescherming. Hierdoor ontkomt Jeannette er aan om met  Hubert contact op te nemen voor ‘n verweer tegen de ingreep van de belastingdienst. 

 

Gegevens bij herhaling verstrekt aan Mr. M.J.  Bruggink.

Bijlage 13. 20 Juli 1997. Gegevens verstrekt aan De Weledegestrenge Heer M. J Bruggink. Eveneens zinloos, geen reactie.

Bijlage 14. Mr. van Dooren verwijt mij. de feitelijke leidenggevende van de B.V. De Hollandsche Wijnhandel geen maatregelen te nemen. Wat kan ik nog doen als alle zaken in handen zijn van Curator Mr van Dooren en Mr. van Dooren is niet bereid mee te werken? Op nieuw een jurist inschakelen en waarvan te betalen. Jack Poull advocaten wenst, na alles, betaling vooruit. Ik verweis Mr. van Dooren naar alle inspanningen die reeds geleverd zijn. Bijlage 12.

 

18 December 1997. Gegevens ontvangen over mijn vordering van 3.2 miljoen gulden, bij de belastingdienst ofwel de Nederlandsche Staat.

Er komt nog een zaak in handen van Mr. S.M.M. van Dooren. Ruim 3.2/3.5 miljoen guldens, betreffende de vordering die Hubert Remmen heeft op de belastingdienst ofwel Nederlandse Staat.

Dit bedrag 3.2 miljoen gulden is door de curator Mr. H. Emmerich en de Rechter Commissaris Mevr. Meijer Delaert bij de overdracht van mijn bedrijven en panden, toeggezegd aan Dirk Zwager. Het betreft een overeenkomst door de Curator en rechter Commissaris aangegaan met sluwe Pieter Batenburg van Dirk Zwager. De nagekomen vorderingen zouden aan Dirk Zwager toekomen.  Dirk Zwager nam de bedrijven, Wijnexpeditiekantoor Heesch BV, de Caves Hubert B.V.s, over in een Going Concern Staat, inclusief de panden en industrieterreinen voor slechts 5,5 milj. Middels een overeenkoms met de Curator en Rechter Commissaris was Pieter Batenburg van Dirkzwager er zeker van dat zij, DirkZwager, de vordering die ik had van 3.2 milj op de belastingdienst uitbetaald zouden krijgen. De curator Mr. Emmerig was geen partij tegenover de sluwe accountant en financieel directeur van Dirkzwager, Pieter Batenburg.

Had Dirk Zwager niet ‘n verplichting tegenover mij omdat, door mijn medewwerking en daarbij mijn prive faillissement aan te vragen om van Drs Theelen ontslagen te raken, de bedrijven, panden en industrieterreinen aan hun overgedragen konden worden? Dat zoals ik later vernam dat mijn vordering op de Nederlands Staat ofwel belastingdienst, ook nog aan hun overgedragen was. Ze hadden het, Pieter Batenburg namens Dirk Zwager, goed voorelkaar.

 

"Wij hebben zo beslist en een goede morgen." De HoogEdelachtbare Mevr. Meyer Delaert Rechter Commisaris.

In verband met de vordering die ik had op de belastingdienst, 3.2 miljoen, heb ik op instructie van Mr. J. Boone uit Wijk bij Duurstede bij mevr. de Rechter Commissaris Meijer Delaert protest ingediend tegen mijn faillisement. Mevrouw de Rechter Commissaris Meijer Dellaert wenste daar echter niet op in te gaan. Begrijpelijk, zij wist immers dat alle nagekomen vorderingen door hen aan Dirk Zwager toegezegd waren. Zij beantwoorde mij met “wij hebben zo beslist en een goede morgen” en daar stond ik die morgen op straat voor het gerechtsgebouw in Den Bosch.

Mede op advies van Mr. Wallast Groenewoud en de kontrolle van Gerard van de Zijden, hoofd administratie van mijn bedrijven, heb ik jaarlijks de vordering die ik had op de Belastingen bij de aangifte via Looiens en Volkmaars, herhaald. Daarop is door de heer Hartman van de belastingdienst (Douane en Accijnzen – projectgroep Wijnaccijns 020-5867.484) aan ons, cq Mr. M.H. van Wieringen van Lexus Internationaal B.V., de info verstrekt dat eindellijk die vordering van 3.2/3.5 miljoen gulden uitbetaald zal worden. Dit ingevolge een uitspraak van het Europese  Hof.

De belastingdienst heeft beschikt dat aan het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. een groot bedrag - ruim drie miljoen gulden – terug betaald wordt wegens teveel geheven wijnaccijns over de periode 1989 – 1991. Dit bedrag komt aan de eigenaar van de B.V. toe omdat die persoon dit geld in die jaren tekort gekomen is.

Deze terugbetaling was bestemd voor Hubert Remmen. Omdat  Hubert zijn prive faillisement heeft aangevraagd volgens advies/verzoek van curator Mr. Emmerig en Pieter Batenburg, als enige mogelijkheid van Drs W. Theelen ontslagen te kunnen raken, is deze uitbetaling in handen gevallen van Holla & van Dooren.  Hoogst waarschijnlijk zijn hiermede uitbetalingen gedaan aan Holla & van Dooren, de belastingdienst en aan de crediteuren (?).

 

Een revisieverzoek ?

22 april 1998. Ik meende dat ik voldoende novums had om  een revisieverzoek van de strafzaak aan te vragen. Mr Boone laat daarop weten dat er mogenlijkheden zijn indien; de Zuid Afrikaners willen getuigen en gelden voor de proceskosten aanwezig zijn.

Aan Mr van Dooren zijn verklaringen onder Ede via een Notaris toegezonden maar Mr. Boone bericht; de rechtbank zal bij een revisieverzoek die verklaringen naast zich neerleggen. De Zuid Afrikaners moeten bereid zijn persoonlijk te getuigen.

Een probleem om getuigen zover te krijgen is dat de KWV van toen, semie overheid, na de Wereld Boycotperiode onder invloed van de nieuwe regering in Zuid Afrika, ANC, opgeheven is en niet meer als zodanig bestaat. Dan nog. dat ik niet over de financien beschik die nodig voor een revisie verzoek.

Mei 2018. Onder invloed van de ANC regering is de KWV niet meer het orgaan van de wijnbouw in Zuid Afrika, welke ik vertegenwoordigde. De KWV bedrijven zijn overgenomen en nu een normale maatschappij geworden. Deze maand vernam ik dat men een 100 jarig bestaan viert van de KWV.  Ik heb gedacht een kans om de personen van toen te zien omdat die dan zeker tot de genodigde zullen behoren.  Maar nee, van mijn vele jarren bij de KWV onder verschillende directeuren en president-directeur, niemand aanwezig en ook niet uitgenodigd. De gasten waren alleen de betrokkenen van de huidige Maatschappij met de naam KWV.

 

Alsgevolg van de betrokkenheid van Drs W. Theelen en de berichten van de belastingdienst inzake de uitbetalling van 3.5 miljoen hier onderstaande INFO OVERGENOMEN UIT HET VERSLAG WIJNEXPEDITIEKANTOOR HEESCH B.V. EN DE CAVES HUBERT B.V.'S.

 

Het vijvertje van Drs W. Theelen.

Op een dag was Ria aan het winkelen en zag een mooie grote reiger te koop staan. Drs Wim zijn trots was zijn vijvertje in de tuin.  Ria kocht die reiger, nam hem mee naar huis en zette die Reiger in Drs Wim z’n vijvertje. De andere  dag morgen was Drs  Wim al vroeg op, ging naar beneden en keek door de gordijnen naar zijn tuin maar!...'............wat zag hij !  “een reiger in zijn vijvertje!” Hij rende als de weerlicht de trap op naar boven maakte de famillie wakker en ze moesten hem geruisloos volgen de trap af en mochten beneden voorzichtig door de gordijnen gluren naar zijn vijvertje. Ria had dat hele ding vergeten om te laten zien.

Er gebeurde veel onder moeilijke omstandigheden, zoeken naar verweer voor de Fiod. Bezoeken aan Juristen waarmede ik contact had voor de verdedigging tegen de FIOD en belastingdienst waarbij nu Theelen betrokken werd etc.

 

 

Ontslagen kunnen raken van Drs Theelen, maar naar ik aanneem daardoor de rechten op de uitbetaling van 3.2 milj. verloren.

Omdat ik wenste dat de bedrijven: Wijnexpeditie Heesch B.V. en de Caves Hubert B.V.’s doorgang zouden vinden, was volgens Mr Emmerig en Pieter Batenburg de enige mogenlijkheid, dat ik ‘n persoonlijk faillissements aanvraag zou indienen. Hierdoor zouden  Mr. Emmerig en de Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert,  ontslagen raken Drs Wim Theelen uit Waalwijk en de bedrijven voortgezet worden middels de overname van de bedrijven, panden en industrieterein door Dirk Zwager. Ik zou niets te vrezen hebben omdat Mr. Emmerig toezei dat hij zou zorgen, dat hij zelf curator werd van mijn prive faillissement.

Helaas is doordat ik medewerking heb gegeven dat de bedrijven doorgezet konden worden, de uitkering van 3.2 miljoen gulden, in handen gevallen van Mr. S.M.M. van Dooren. Hoogstwaarschijnlijk uitbetaald aan de belastingdienst en crediteuren onder aftrek van de kosten van Holla & van  van Dooren. Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid geweest aan mij inlichtingen te verschaffen. Mr. Emmerig en Mr. Van Dooren van het kantoor Holla & van Dooren in Den Bosch heeft dus 5.5 plus 3.2/5 Hf = 8.7 miljoen in handen gekregen. Ongelukkig is Mr. Emmerig opgevolgd door Mr. Van Doorn en ontstond er een totaal andere sytuatie. 

Mr. van Dooren verklaarde aan Mr. van Wieringen dat hij zich in zou willen zeten om Hubert Remmen verantwoordelijk te stellen. Dus daarvoor zou Mr. van Dooren zg aktie voor willen ondernemen maar dus niet voor een vergoeding voor de grote Miskleun van de Belastingdienst.

Mr. van Wieringen zag kans, al was het beperkt, contact te kunnen maken met Mr. van Dooren. Van Mr van Wieringen vernam ik dat, indien er aan mij zou worden uitbetaald, komt daar onmidellijk een invordering tegenover te staan, omdat Holla & van Dooren mij verantwoordelijk zal stellen voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel. Dan zegt Mr. van Dooren dat eerst ook de crediteuren van Wijnexpeditiekantoor te Heesch voldaan zouden worden.

Daar komt ie weer, afwimpelen en afdichten. Zo praat Mr. Van Dooren terwijl hij goed weet dat hij mij niet veranwoordelijk zal, en niet kan stellen.

Hoe zit het nu met die persoonlijke vordering van 3.2 miljoen?? Voor het deficit van De Hollandsche Wijnhandel ben ik in werkelijkheid niets verschuldigd. De belastingdienst is aan mij een schadevergoeding verschuldigd, maar Mr. van Dooren wenst daar niet op in te gaan. Dan nog, in hoeverrre kan men mij de zaak Wijnexpedtie Heesch aan rekenen?

 

 

 

Wijnexpeditie Heesch B.V. een krachtig bedrijf. Bijlages zie 3 photo's entré van de élévage en proefkelder.

De keuze die ik gemaakt heb met Joke Ploegmakers, mijn vrouw van toen, was o.a. een sterk importbedrijf op te bouwen. Als enige in Nederland was, met de hulp van mijn schoonvader de Heer Gijs Ploegmakers, een élévagekelder gebouwd en kon ik aanvangen met de élévage van wijn op eikenhouten vaten. Wij beschikten over de kennis, wijnen tot ontwikelling te brengen en twee ervaren wijnmakers waren in onze dienst. Jeroen van Dijk en George Fareng. Franse wijnen werden door mij  opgekocht bij wijnboeren voor de élévage en op eikenhouten fusten gelegd.

Mij werd geadviseerd door Looyens en Volkmaars, kapitaal te verdelen, maar ik wilde de winstmarge liever besteden aan het bedrijf. Daarmee konden ik voorkomen hoge belastingen af te moeten dragen. Het werd een success doordat ik er in slaagde voor de branche nieuwe systemen in te voeren. Voor zoveel als mogelijk was, investeerden wij in goederen die nodig waren om die nieuwe systemen, o.a. tapwijnen  uit te kunnen leveren.

De eerst ontwikkelde tapsystemen waren minder kostbaar maar leverden problemen op. Eenmaal hiermee begonnen konden ik niet meer terug en hebben wij grote bedragen moeten investeren voor kostbare goederen. Volgens hetgeen ik van Keldermeester Jeroen van Dijk vernam in februari 2018, hebben wij niet alleen grote stalen opslag tanks voor wijn aangeschaft maar ook 2000 stalen 30 liter fusten en flessenreinigingssystemen voor de slijterijen aangekocht. Door de, in Spanje onder mijn leiding geinvesteerde KWV-gelden, had ik de gelegenheid wijnen onder de prijs te leveren aan wijnexpeditie Heesch en ontstonden er extra marges, die extra investeringen mogelijk maakten. Door het systeem “tapwijnen verkrijgbaar bij de Slijterij Wijnhandel” op de markt gebracht te hebben, was Wijnexpeditie Heesch B.V. voor de Slijterij Wijnhandel een sterke en onmisbare leverancier geworden. l. Onze kracht was als enige, wijn op stalen fusten te kunnen leveren ten behoeve van de wijntapperijen.  Hierdoor werden ook al onze andere importen uit Franrijk, Portugal, Duitsland en Italie goed verkocht. Ook werden wijnen als Sherry en Sherry typen in "en vrac" door onze eigen transportdienst uitgeleverd.

Voor de slijters was die tijd niet zo rooskleurig maar dankzij Wijnexpeditie Heesch B.V., kwam er weer leven in de branche.  Door het Wijnexpeditiekantoor te  Heesch konden slijters zich onderscheiden van ander Slijterrs en de opgekomen drankwinkels van de Supermarktketens.

 

Mijn streven was dat de bedrijven doorgezet konden worden.

Door de ingreep van de  FIOD, verkeerden we in een moeilijke situatie.  Mijn grootste prioriteit was dat de bedrijven, mijn levenswerk, voortgezet zou worden. Inverband met mijn conditie, nog herstellende van kanker, was het mijn wens dat naast mij een directeur aangesteld zou worden. Ik was niet voldoende hersteld om dat werk op me te nemen.

De reeds aangevangen onderhandelingen met Dirk Zwager, waren door het faillissement, de bedrijven in handen gekomen van Mr Emmerig van Holla & van Dooren en mevr. de Rechter commissaris Meijer Delaert met Pieter Batenburg van Dirk Zwager. Ik ben erbuiten gehouden en kreeg ook niet de nodige ondersteuning uit mijn bedrijf van direkteur Theelen, tegen de akties die de Fiod en de Belastingdienst tegen mij ondernamen.

Curator Mr. Emmerig is nooit goed de hoogte geweest van de bedrijven en panden van Hubert Remmen. De curator Mr. Emmerig was geen partij tegenover de sluwe accountant financieel directeur van Dirkzwager, Pieter Batenburg. Alle info haalde Mr. Emmerig bij de koper, Pieter  Batenburg van Dirk Zwager. Hij was de persoon die names Dirk Zwager onderhandelde voor de overdracht. Hierdoor werden gegevens verzwegen wat mede veroorzaakt werd, doordat de nieuw aangestgestelde boekhouder, bij Wijnexpeditie Heesch B.V. wist dat Dirk Zwager zijn werkgever zou worden. 

 

Terug naar Nederland en geen onderkomen.

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft dat het tijd wordt dat ik naar Nederland terugkeer. Er is nog niemand die mij het gevraagd heeft en waarvoor? Ik benaderde alle betrokkenen en ook de Justitie. Wie gaat mijn terugkeer betalen? De Bi.v.m. De Hollandsh Wijnhandelelastingdienst had immers alle gelden, ook mijn bankrekening, en alle bezittingen in beslag genomen. Waar ga ik in Nederland verblijven ? Van socialezaken  in Den Bosch vernam ik nergens voor in aanmerking te komen, ook niet voor een verblijf c.q. woning.

Wegens geldgebrek was Mr. S. van Dooren de mening toegedaan dat hij niets  tegen de belastingdienst kon ondernemen.

Mr S.M.M. van Dooren had aanzienlijk meer dan een miljoen kunnnen claimen vanwegen de foutieve akties van de belastingdienst bij De hollandsche Wijnhandel B.V.  Er had zeker voldoende gelden beschikbaar kunnen komen.

Mr van Dooren voert aan dat de opbrengst, die nog in zijn handen gevallen is, na het Faillissement van De Hollandsche Wijnhandel, globaal maar 65 000 gulden bedraagt. Ik neem aan “onrechtmatig” in zijn handen gevallen en voortkomende uit twee containers die eigendom waren van Cape Europeline PTY Ltd.

Geen eigendom van De Hollandsche Wijnhandel B.V. maar wel van Cape Europeline Ltd.  Van de containers in de haven eigendom van Cape Europeline kan niet gezegd worden dat ze op bodem van De Hollansche Wijnhandel stonden. De containers zijn ook niet gefaktureerd aan De Hollandsche Wijnhandel en De hollandsche Wijnhandel heeft ook niet betaald  voor deze containers.

Ondanks de problemen in Nederland heeft Cape Europline de containers niet opgehouden, ten einde de markt in Nederland tijdig te kunnen voorzien. Men is er van uitgeggaan dat de containers veilig waren, omdat er geen Bill of Lading was uitgereikt anders dan de koper Gerard Tamis.

In juni 1996 werden die containers door de belastingdienst in de haven van Antwerpen inbeslag genomen. Er is mij uitgelegd dat de belastingdienst te vergaande bevoegdheden heeft waardoor ze zulke dingen kunnen doen. Maar omdat de inhoud van de containers eigendom van Cape Europeline Ltd was, konden de containers niet door de belastingdienst worden verkocht. Daarna, door het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel per 16-10-1996, is het beslag komen te vervallen. De belastingdienst was toen weer terug bij af en heeft niets verkocht, maar daarop heeft Mr. van Dooren kans gezien de containers in handen te krijgen.

 

Gerard Tamis

Wij ontvingen een overzicht van Gerard Tamis met welke klanten van De Hollandsche Wijnhandel Gerard Tamis contact opgenomen heeft om wijnen te leveren en info over de opslag en uitlevering via Malenstein te Ede.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33  in Antwerpen.  Met  Cees van Noort zijn op 18 juni alle potentiële transacties met Cape Europeline opgezegd. Een deel van die containers was beschikbaar voor Cees van Noort wijnimport.

 

De afspraak met Gerard Tamis.

Bijlage 151. 29 juni 1996 bevestigt Gerard Tamis de afspraken met Cape Europline Ltd en vraagt bespoediging van de levering van de 3 containers. Een container is  door Tamis VOF in ontvangst genomen, maar de 2 volgende zijn door de belastingdienst in beslag genomen, omdat De Hollandsche Wijnhandel B.V. belasting schulden zou hebben. De Hollandsche Wijnhandel B.V. had geen belastingschulden en de BL stond op naam van Gerard Tamis..

Bijlage 150. 1 julie 1996 heeft Herklaas Hugo nog contact op genomen met Mr Mulders van Jack Poell Advocaten met het bericht dat G. Tamis de verkoop voor Cape Europeline  gaat voortzetten. Mnr Hugo deed hierbij ook navraag om te weten of de containes in veilige handen waren.

Bijlage 30 Bijlages

 

Mr. van Dooren blijkt kans gezien te hebben de containers van Cape Europeline te vorderen.

De curator heeft, na het faillissement van De Hollandsche  Wijnhandel 19/10 ’96, onderzocht of de containers in de boedel viellen of niet. Uit automatisme werden de containers ingeboekt door Meihuizen Freight, in het manifest van het schip op naam van de Hollandsche Wijnhandel. Als gebruikelijk bij Cape  Europeline stonden alle containers voor de afnemers gewoontegetrouw op naam van De Hollandsche Wijnhandel.  In overleg met Herklaas Hugo dir. Cape Europline, werden door Hubert Remmen de bestemming en de condities geregeld. De containers zijn toen door Cape Europline verkocht aan Tamis en de Bill of Lading is opnaam van de koper Gerard Tamis gezet.  Alleen de persoon die over de Bill of Lading beschikt kan over de containers beschikken.

 

Door Cape Europeline ingekocht, betaald en verkocht aan G. Tamis.

Op de containers van Cape Europeline was beslag gelegd door de belastingdienst. Een voorstel van Gerard Tamis was die containers te kopen voor Hfl 60 000,00 van de belastingdienst en Hfl 40 000,00 te betalen aan Cape Europeline. Cape Europeline zou dan die  Hfl. 60 000 terug moeten vorderen van de belasting dienst

Bijlage 32. Bijlages

Het is onduidellijk hoe die containers in handen van Mr. van Dooren konden komen, maar Tamis heeft een truc toegepast om de containers goedkoop over te kunnen nemen. Tamis heeft aan Mr. van Dooren medegedeeld dat hij geheel onbekend was met de koop.  Althans, dat is door Tamis zo medegedeeld aan de curator Mr. van Dooren. De curator heeft daarop gesteld dat er dus geen sprake was  van een verkoop aan Tamis en ging er vanuit, dat daardoor de inhoud van de containers tot de boedel van de Hollandsche Wijnhandel behoorde.

Cruciaal is dat Tamis aan de curator heeft verklaard de containers niet te hebben gekocht. De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen en Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld door Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. Aanvankelijk was een gedeelte bestemd voor Wijnimport Cees van Noord. Cees van Noort heeft op 18 juni 1996 alle potentiële transakties met Cape Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan, dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf.  Jammer, de Heer en Mevr. van Noort waren een goede en betrouwbare relaties.

Aan de Scheepvaartmaatschappij is geen andere instructie gegeven, anders dan een BL uit te reiken aan Tamis VOF. De Hollandsche  Wijnhandel was niet in het bezit van een Bill of Lading. Bijlage 31. Bijlages

Mr. S.M.M. van Dooren schrijft, dat hij van de door Tamis aan hem betaalde 60.000 gulden, al 35 000 gulden nodig heeft voor hem zelf, om het faillissement af te werken.

(Het fallissement van ‘n bedrijf, zoals Mr van S.M.M. van Dooren schrijft, waar na de algehele uitverkoop, dus niets meer aanwezig was anders dan een crediteur Cape Europeline Ltd Pty, Mijnh. H Herklaas Hugo). 

Dus blijft er slechts, Fl 25 000.00 , over volgens Mr. van Dooren, zodat hij geen aktie kan ondernemen tegen de belastingdienst. Immers ‘n accountantsonderzoek, aldus Mr. van Dooren is duur en op de gratis aangeboden hulp van Register accountant Fouderer en van Silahis administratie en belastingadviesbureau weigert Mr. Van Dooren op in te gaan. Ook ‘n gesprek met de Heer Theu Sweron verantwoordelijk voor de Administratie van de Hollandsche  Wijnhandel was voor Curator Mr. van Dooren ongewenst. (Hier blijkt dus wéér hoe 'n curator de vrijheid heeft te doen wat hem zelf goed uitkomt. Over de menthaliteit van Mr. Van Doorn maar niet te spreken.)

De administratie van De Hollandsche Wijnhandel is de eerste 3 jaren “volledig” gevoerd door  Register Accountantskantoor Fouderer, contactpersonen: de Heer Fouderer en de Heer van de Vijfeijke. Daarna is de admin. voortgezet onder leiding van Administratie en belastingadviesburau Silahis, de Heer Theu Sweron.  Theu Sweron van Silahis admistratie en belasting advisbureau was bereid, om van lauter verontwaardiging, zonder vergoeding, de nodige gegevens beschikbaar te stellen.

 

Beslaglegging op containers van Cape Europeline door de belastingdienst maar niet verkocht wegens eigendom van Cape Europeline Ltd, daarna gevorderd door Mr. S.M.M. van Dooren.

Bijlage 13/14/15/16/19/20/21//80/97/103/104/108/109/110/

Mr. S.M.M. van Dooren geeft vaak z.g. volledige beantwoording maar om de kernpunten heen.

Voor de vordering die Cape Europeline Ltd heeft, vanwegen de twee containers, naar Gerard Tamis onderweg, maar die in handen gekomen zijn van Mr. van Dooren, schrijft Mr. van Dooren:  dat daarvoor wel wat te zeggen is, maar dat naar alle waarschijnlijkheid toch geen uitkering kan worden gedaan. Dit inverband met de vordering van de Fiscus van Hfl.500.000,00.

Met andere woorden, Mr.van Dooren geeft aan dat het geen zin heeft op de beantwoording van die vordering in te gaan.  Wil Mr. van Dooren door zo te antwoorden buitenschot blijven voor de vordering van Cape Europeline, wegens de containers?

Mr van van Dooren beantwoordt 19 juni 1997 dat hij de vorderingen die Cape Europeline Ltd heeft op De Hollandsche Wijnhandel B.V. erkent.  Hfl.  400 000. inclusief de  containers van Cape Europeline geleverd aan De Holllandsche Wijnhandel B.V.

De fiscus heeft  De Hollandsche  Wijnhandel geheel uitverkocht en die gelden toegeeigend en vordert nu dus nog Fl 500 000,00. Zo vorderde de Bbelastingdienst, met de door de belasting ambtenaren “verzonnen aanslagen"’, de gelden van de crediteuren, mijn bedrijf en mijn persoonlijke bezittingen op.

 

15 juli 1996. Bericht aan Tamis:

Van de Meerendonk Scheepvaart Maatschappij B.V. middels de heer John van Peelen, verzoekt Gerard Tamis contact op te nemen met de heer  Bolsens tel 32 3 2032422  fax 20322005, inverband met de aan G. Tamis geadresseerde containers EX M/S  MSC Clorinda, omdat het beslag nog niet opgeheven is.

De heer Gerard Tamis laat in contact met Mr. S.M.M. van Dooren voorkomen dat hij niet op de hoogte is. Nergens van weet.

Zie bijlage 172 Tamis vraagt inlichtingen en verwijst naar de voorgaande contacten.

 

De Bill of lading stond op naam van Gerard Tamis desondanks zijn de contaners met 25500 flessen wijn door Mr. van Dooren voor een dumpprijs verkocht.

Bijlage 170. Tamis heeft kans gezien de curator te helpen de containers in handen te krijgen. Dit door aan Mr. S.M.M. van Dooren te verklaren dat hij, G. Tamis, geheel onbekend was met de koop. Hierdoor meende Mr. Van Dooren er maar vvan uit te gaan dat er geen verkoop aan Tamis had plaats gevonden, dat de containers aan mr. van Dooren toe zouden komen, als zijnde van De Hollandsche Wijnhandel B.V. Tamis had kunnen reclameren dat de zending van hem was.

Door de list van Gerard Tamis kon Tamis de containers voor een dump prijs, HFl 40/50 000,00 onder de prijs, van de curator overnemen.

Bijlage 171 24 augusts 1996. Voorstel van Tamis inzake de betaling van de containers.

De waarde was Hfl. 100.000,00 en Cape Europeline had  kopers beschikbaar voor de volledige prijs.

De curator, Mr. Van dooren, trapte er graag in, het kwam hem natuurlijk goed uit dat Tamis niets wist van de koop en dan ook nog, dat Tamis zomaar die twee containers van Cape Europline nodig had.

Dit zonder dat  er ‘n voorbereidend contact zou geweest zijn met Hubert Remmen van De Hollandsche Wijnhandel namens Cape Eurpeline Ltd. Wist Gerard Tamis ook niet wat er geladen was in die containers? Had Gerard Tamis nog nooit van ons gehoord? (Slim bedacht of niet? Volgens Mr. Van Doorn had Jan Hein Verlinden voor hem Tamis opgespoord ...)

Cape Europeline is ervan uit gegaan dat geen opdracht is gegeven om een Bill of lading uit te reiken, anders dan aan Tamis Wijnhandel te Oudorp, Nederland. Dus meende dat de zending safe was.  Mr. van Dooren heeft die containers in handen weten te krijgen dank zij de hulp van Gerard Tamis, omdat er geen verkoop aan Tamis Wijnhandel zou hebben plaats gevonden. Volgens Mr. van Dooren zijn de containers daardoor eigendom van De Hollandsche Wijnhandel. Anderzijds, hoe is het mogelijk dat Mr.van Dooren de containers kon vorderen. De Bill of Lading stond op naam van Tamis en de belastingdienst kon na een beslaglegging de containers niet verkopen wegens het protest en eigendom van Cape Europeline.

 

De Heer Gerard Tamis.

Vreemd: Tamis benaderde ook de relaties van Hubert Remmen in Zuid Afrika, om buiten Hubert om, aankopen te doen. Buiten Cape Europeline aankopen doen levert geen financieel voordeel op wel nadeel.

Door het verleden van Hubert als agent van de Wijnboerenverenigging van Zuid Afrika, de KWV, heeft Hubert goede kennis van, en relatie met wijnproducenten in Zuid Afrika. De contacten met de relaties van Hubert in Nederland lopen via Hubert Remmen. c.q. De Hollandsche Wijnhandel. De opdrachten voor export worden aan Cape Europeline doorgegeven via De Hollandsche Wijnhandel. De wijnkelders ontvangen een copie. Het inkoopkantoor van Cape Europeline zorgt voor de exportvergunning, de export documenten, de financien voor de kelder, transport van de kelder tot de haven en het transport overzee CIF Rotterdam. Door Herklaas Hugo in overleg met Hubert Remmen wordt beslist of de Bill of Lading, die aan de client geadresseerd wordt, vooraf betaald of op crediet door MSC, Mediteranen Shipping Compagnie overhandigd kan worden. Het is niet altijd zo dat de zendingen, geheel of gedeeltelijk, bestemd zijn voor de Hollandsche Wijnhandel. Gewoontegetrouw gaat men er van uit de containers in te schepen met bestemming de agent van Cape Europeline, De Hollandsche Wijnhandel. Maar alleen de persoon die over de  Bill of Lading beschikt kan ‘n container in ontvangst nemen.

Bijlage 115. 5 Okt. 1997.

Gerard Tamis heb ik altijd ondersteund maar blijkt een vreemde persoonlijkheid te hebben.  Nadat ik Gerard Tamis introduceerde bij Kowie du Toit, bestuurder van Vlottenburg Wijnkelder, ondernam hij pogingen om mij uit te schakelen. Het lukte hem door de vrouw van Kowie en dochter uit te nodigen naar Nederland te komen en die trip voor hen te verzorgen. Hij heeft waarschijnlijk niet gerealiseerd dat mijn hulp kosteloos was omdat alle export via Cape Europeline verzorgd werd en er niet voor betaald hoefde te worden. Dan nog de ontkenning aan Mr. S.M.M. van Dooren dat de containers door hem gekocht zijn. Hierdoor hielp hij Mr van  Dooren de containers in handen te krijgen en daarna dat Tamis de containers kon kopen van Mr. van Dooren voor plus minus Hfl. 40 000 Rand onder de prijs. Bijlage 118/ 1e blz.3. Waarde op de fakturen door Tamis van Cape Europeline Ltd ontvangen was Hfl. 100.000.

 

Hoe heeft Mr. van Dooren over die containers kunnen beschikken ?

De Bill of Lading was gesteld op naam van Gerard Tamis. Door de samenwerking van Cape  Europline met de agent: De Hollandsche Wijnhandel werden  alle containers gewoonte getrouw ingescheept op naam van De Hollandsche Wijnhandel. Daarop is door Cape Eurpeline in overleg met Hubert Remmen aan MSC de scheepvaart Maatschappij instrukties gegeven voor rechtstreekse uitlevering aan Tamis en de Bill of Lading was beschikbaar gesteld aan Tamis.

Bijlage 123. Containers Antwerpen / Tamis/122

 

MSC, Mediterane Shipping Compagnie, begrijpt totaal niet hoe het mogenlijk is dat de goederen in beslag genomen zijn.

De enige connosementen die afgeven zijn is no 043781-0/29-5 1996 en 043780- 2/29-5 1996. Beide connossementen op naam van de enige gerechtigde ontvanger: Tamis Wijnhandel VOF. De Hollandsche Wijnhandel beschikte niet over een bewijs of een stuk dat aangaf, dat zij op de goederen gerechtigd waren of dat zij betaald hadden. Ook de eigenaresse van De Hollandsche Wijnhandel , Jeannette Lensen, had niet de mogelijkheid deze containers over te dragen aan de Belastingdienst.

Met welk recht heeft de de belastingdienst en daaarna Mr. S.M.M. van Dooren over die twee containers kunnen beschikken? Volgens Mediterrane Shipping Compagnie is dit onmogenlijk.

Cape Europline heeft de goederen aangekocht, betaald en aan Tamis VOF verkocht. Cape Euopeline heeft gedacht dat de zending safe  was omdat alleen de persoon die in het bezit is van de Bill of Lading de containers in handen kon krijgen.

Desondanks heeft de  curator van de Hollandsche Wijnhandel  de goederen in handen gekregen. Cape Europeline heeft aan de curator Mr. S.M.M. van Dooren opheldering gevraagd. Daar is geen antwoord op gekomen anders dan dat Mr van Dooren de vraag niet begrijpt. Daarna schrijft Mr. S.M.M. van Dooren, dat er mischien voor te zeggen valt dat die vorderingen thuis zou kunnen horen, bij de vorderingen die Cape Europeline heeft  op De Hollandsche Wijnhandel.

Daar gaat ie weer! Wil Mr. van Dooren zo van de navraag afkomen? Mr. van Dooren laat voorkomen dat hij die navraag niet begrijpt, Hij snapt er z.g. weer niks van.

 

De in beslagname van de containers door de belastingdienst. Geen belasting schulden.

De eerste inbeslagname: er is medegedeeld door de opslaghouder van M.S.C., Mediterrane Shipping Companie (PTY) Ltd, Deckers & Wirts te Antwerpen dat die twee containers in beslag genomen zijn door de Belgiese Douane op instructie van de Nederlandse Belastingdienst omdat De Hollandsche Wijnhandel belastingschulden had. D.w.z V.A.T., Import Duties etc. 

De Hollandsche Wijnhandel had geen belasting schulden en BL stond op naam van Tamis..

Met welk recht heeft de belastingdienst en daarna Mr. van Dooren, die containers aan Tamis VOF , gevorderd? Bodembeslag: de containers bevonden zich niet op de bodem van De Hollandsche Wijnhandel ! Aleen Gerard Tamis was de gerechtigde ontvanger. De Bill of lading stond op naam Van Gerard Tamis maar Gerard Tamis  heeft bij Mr. S.M.M. van Dooren ontkend dat hij betrokken was. Dit neem ik aan, om de containers goedkoop inhanden te kunnen krijgen. Over dat De Hollandsche Wijnhandel geen belastingschulden had was Mr. van Dooren zeer goed ingelicht. 

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet. 10 juli 1996 waren de containers nog volgens Bijlage 33 in Antwerpen en Gerard Tamis was ervan op de hoogte gesteld.  Cees van Noord heeft op 18 juni alle potentiele transakties met Cape Europeline opgezegd. De Heer Cees van Noort was de mening toegedaan dat het een te grote opgave zou zijn voor zijn bedrijf. Deel van die containers was aanvankelijk beschikbaar voor Cees van Noord wijnimport.

 

Brief aan Mr. S.M.M. van Dooren van H. Hugo dir van Cape Europelinwe Ltd. De Hollandsche Wijnhandel heeft geen belastingschulden volgens Fouderer Accountans en Silahis admnistratiebureau.

Bijlage 105. 19 juni 1997 Brief van H. Hugo dir. Van Cape Europeline, aan De Weledelgstrenge Heer Mr. S.M.M. van Dooren. Uit alle gegevens van Fouderer Register Accountants, zowel als van Silahis Administratie- en belastingadvieskantoor, is gebleken dat er geen belastingschulden zijn. Graag zou ik hierover van U willen vernemen. Belastingschulden door achterstallige  accijnzen kunnen niet ontstaan zijn. De gehele voorraad is veraccijnsd bij invoer, door Gaston Schul Douaneagenten.

 

De twee containers die aan Gerard Tamis verkocht waren.

De Bill of Lading is op 29 mei 1996 op naam van de koper G. Tamis gezet.

Bijlage 61 afdrukken. Verklaring aan Mr. van Dooren dat de containers van Tamis zijn. Later weet Mr, van Dooren niet dat Tamis Wijnhandel in Oudorp betrokken was.  Mr. van Dooren zou z.g. door Jan Hein Verlinden op het spoor van Tamis zijn gezet.

Verklaring aan Mr. van Dooren waarom De Hollandsche Wijnhandel nog op naam van Jeannette Lensen staat en dat het aandeel dat Jeannette had in De Hollandsche Wijnhandel Fl.22000 reeds aan Jeannette was terugbetaald.

 

Mr. S.M.M. van Dooren werpt op dat ik met Herklaas Hugo te vereenzelvigen zou zijn.

Bijlage 60/ Dat ik met De Hollandsche Wijnhandel goederen, met hulp van Hugo Herklaas, Cape Europline, heb kunnen importeren wil niet zeggen, dat De Hollandsche Wijnhandel B.V. of mijn persoon als agent van Cape Europeline met Cape Europline Pty Ltd te vereenzelvigen zou zijn. Dan schrijft Mr.S.M.M. van Dooren dat de directie van De Hollandsche Wijnhandel werd gevoerd door de heer Remmen.

Dus erkend Mr. S.M.M. van Dooren 29 november 1996 in een brief mijn persoon als de bedrijfsvoerder van de Hollandsche Wijnhandel maar desondanks  weigert Mr. van Dooren in te gaan op de gegevens die ik aandraag.

 

Bijlage 29/ geheel afdrukken. Toont aan dat de de Douaneambtenaren ons verkeerd beoordelen en dat Hubert Remmen de betrokken bedrijfsvoerder is

 

Wat te doen met de relaties in Zuid Afrika die aan de Hollandsche Wijnhandel geleverd hebben.

Wat kan ik zeggen tegen mijn advizeur Procureur Koos Louw te Paarl?  Leveranciers worden niet betaald. De belastingdienst heeft alle gelden geïnd.

Koos verkoopt mijn handelsmerken “Die Bakensverzet” en “Goeie Tye”

Het levert weinig op.  Koos zorgt voor werk in Bonnievale. En ik geef export ondersteuning voor drie grote wijnkelders.

Ik slaap en woon in het kantoor van de Nordale Kelder en ‘n half jaar later organiseert de vrouw van de directeur van Nordale kelder een kamer voor mij in het dorp bij de postkantoorhouder. 

 

Fairview Estate en De Leeuwenjacht Estate.

Naast de vordering van Cape Europeline Ltd hadden Fairview en De Leeuwenjagt ook ‘n vordering op de Hollandsche Wijnhandel. Betreft goederen die ik uit vriendendienst, zonder financieel voordeel, heb besteld en via De Hollandsche Wijnhandel uitgeleverd zijn geworden. Door de belastingdienst berekend alsof ze met een marge van 225% verkocht zijn door De Hollandsche Wijnhandel. Wijnen welke doorgeleverd zijn zonder marge aan Wijnhandel King William te Leersum en Ed’s Wijnimport te Beverwijk.

 

5 januari 1997. Mijn prive adres is, Hubert Remmen, p/a Mev. A.V. C. Morilly, Lady Greystraat  162, Flat 1, Paarl. Om zekerheid te verkrijgen over de aankomst van de Post verzoek ik U gebruik te maken van het adres van Cape Europeline (Pty) Ltd. Fax no 0027 21 872 66 05 Ik heb bij de receptie een eigen postvakje voor Faxen en poststukken.

21 juni 2018. Het huidige adres van Hubert Remmen

Voortrekstraat 19, Swellendam.  6740 RSA

info@hubertremmen.nl

 

Motorbikes Choppers en Scramblers. Arie en Hennie van der Stel.

Later zoek ik een andere manier om inkomsten te verwerven. Nu niet meer in de wijnhandel vanwegen wat ik doorgemaakt heb en daardoor niet meer niet terug kan vallen op bevriende wijnproducenten en mnr Hugo c.q. Cape Europeline Ltd. Door de ingreep van de belastingdienst bij De Hollandsche Wijnhandel zijn de leveranciers van De Hollandsche Wijnhadel niet betaald, de belastingdienst heeft alles toegeeigend.

Via een Nederlander in Cape Town die Chinese motorbikes importeert kom ik in het bezit van een motorbike. Hiermee is mijn vervoerprobleem opgelost en Zuid Afrika is een heerlijk land voor bikers. Met de zon in de rug en de vlam in de pipe door het land. Veel mensen willen informatie over mijn motorbikje. Gevolg, ik begin die motorbikes te verkopen en werk samen met de motorbike repair shop van Tim Redelinghuis. Daarna wegens de sterke daling van de koopkracht door het ANC- beleid in Zuid Afrika,  begin ik kleine Chinese engines te importeren voor inbouw in fietsen.

Hennie en Arie van der Stel uit Oud Beierland waren bij de eerste afnemers van motorbikes. Arie en Hennie genieten om met de motorbikes te rijden. Ze laten de auto's thuis. Er ontstaat grote vriendschap met Arie en Hennie. De mensen kijken ons na als we met drie motorbikes achter elkaar door het dorp rijden. (soms naast elkaar)

Triest,  het is met Arie en Hennie niet tot een goed einde gekomen. Helaas, Hennie is ernstig ziek naar Nederland teruggekeerd en daar overleden, Arie is reeds dodelijk ziek met hulp van zijn zus Anneke en haar man Simon naar Zuid Afrika gereisd en hier overleden. Arie is na het gemis van Hennie naar Zuid Afrika gekomen, in de hoop iets terug te vinden van de sfeer van Hennie, die hier gewoond heeft. Beiden in korte tijd en te jong overleden. Wij, Valencia en ik zijn zeer betrokken, bij het verlies Arie en Hennie van der Stel - Overdulve. 

Een vereffenaar? Hoe zo? Waar gaat het over?

Er wordt nu door De Ontvanger J.F. Fleuren gepraat over een vereffenaar. Dit betekent dat ik maar moet begrijpen, dat men gaat beschikken over het vermogen van 3.5 miljoen gulden, dat de belastingdienst ofwel De Nederlanse Staat aan Hubert Remmen persoonlijk verschuldigd is, wegens door hem te veel afgedragen en door de belastingdienst geïnde accijnzen. Word ik daar niet over geinformeerd? 

Mr. Emmerig is inmiddels vervangen door Mr. van Dooren van het zelfde kantoor Holla & van Dooren.  Mr. S.M.M. van Dooren is niet bereid aan Hubert Remmen enig informatie te verschaffen. Helaas is de kontaktpersoon Mr. Emmerig nu vervangen door Mr. van Dooren, waardoor de gehele verhouding veranderd is. Zeker achteraf gezien ben ik het met veel zaken niet eens. Anderzijds had ik wel een betere verhouding met Mr. Emmerig. Mr Emmerig stelde zich vriendschappellijk op en dat hij mij zou beschermen. Bijv. toegezegd omdat ik mee zou werken zou hij zorgen dat hij zelf de curator werd van mijn prive faillissement. Beshermen? Nu door zijn opvolger Mr. Van Doorn ...

 

De Heer Fleuren schrijft aan Hubert Remmen:

De Hollandsche Wjnhandel B.V. is medio 1996 gecontroleerd. Het controlerapport en de aanslagen die hierover zijn opgelegd hebben u bereikt.

Wie bereikt? Mij? Mnr Van de Vijfeike van Fouderer Accountants? Mnr Theu Sweron van Silahis? Mnr Peter Holm? Mr, Mulders,  Mr.Jack Poull en Mr Fons Mulders de advocaten die voor mij opgetreden hebben?? Neen toch niet.

De belastingdienst heeft geweigerd informatie te verschaffen aan mij persoonlijk, de economische eigenaar en bedrijfsvoerder van De Hollandsche Wijnhandel. Ook aan Silahis Administratie kantoor en Mr. Mulders en Mr. Jack Pouli van Jack Poeli advokatenkantoor die namens mij optraden werd geen info verschaft.

Zeker is dat wel met Jeannette Lensen, de juridische eigenaar onderhandeld is. De belastingdienst heeft hierbij onder dwang door haar het vuur na aan de schenen te leggen, weten te bereiken dat Jeannette Lensen  geen contact meer op neemt met Hubert Remmen. Ik had dus van Jeannette geen info te verwachten. De belastingdienst heeft zich weten in te dekken als hierboven reeds omschreven dat er geen verdediging gevoerd zou worden voor de Miskleun van de belastingdienst.

Bij deze contacten van de belastingdienst met Jeannettte neem ik aan dat het niet gegaan kan zijn over mijn rechten wegens de teveel afgedragen en gevorderde accijnzen. 

 

Moet ik er nu voor opdraaien?

Dankzij de rechten op 3.2 miljoen? Was het daar allemaal om begonnen met douane en belastingdienstambtenaren? Dat ik daarom fraude zou hebben MOETEN geplegen? Wie was de opdrachtgever? De belastingdienst?

 

Mnr Fleuren: wanneer men  het met de opgelegde aanslagen niet eens is, dient men binnen 6 weken na dagtekening, bezwaarschriften in te dienen. Er zijn in het geval van De Hollandsche  Wijnhandel geen bezwaarschriften ingediend.

Zie hierboven wat gedaan is door mijn belastingadviseur Theu Sweron   Bijlages blz. 11 tot 22 Korrespondentie die in opdracht van mijn belastingadviesbureau de Heer Theu Sweron door Jack Pooll advocaten met de belastingdienst is gevoerd. Zie ook de beantwoordingen van de Belastingdienst Ondernemingen Den Bosch. Daarnaast werd er ook geen tijd toegestaan om gegevens beschikbaar te stellen.

 

De Heer Feuren:

De B.V. De Hollandsche Wijnhandel is executoraal verkocht en de opbrengst is verantwoord op de openstaande aanslagen.

Daarna op 16 oktober 1996 is de B.V. de Hollandsche Wijnhandel in staat van faillissement verklaard met Mr. van Dooren als curator. Mogelijk dat u in de toekomst als beleidsbepaler alsnog aansprakelijk gesteld wordt op grond van de Wet Bestuursaansprakelijkheid.

 

Bestuurs aansprakelijkheid: Helaas durft niemand mij aansprakelijk te stellen omdat dan die bal terug terug zal kaatsen.

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn mij te verdedigen maar volgens de belastingdienst ben ik de beschuldigde persoon en wenst mij anderzijds  niet te erkennen. De belastingdienst heeft weten te voorkomen dat ik mij kon verdedigen. Ben ik nu wel de beleidsbepaler geworden?  De curator Mr. S.M.M. van Dooren heeft geweigerd op te treden vanwege de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren, Jeannette Lensen en mijn persoon de dupe geworden. Wat is de functie van een curator? Mr. van Dooren is de mening toegedaan dat eerder Hubert Remmen aansprakellijk gesteld moet worden. Ik zou graag weten op basis waarvan. Dus niet de belastingdienst maar juist mijn persoon zou aansprakelijk gesteld moeten worden.

 

De Heer Fleuren van de Belastingdienst Ondernemingen 's-Hertogenbosch:

"Er zijn een groot aantal dwangbevelen via de officier van justitie aan u toegezonden. Deze dwangbevelen staan op uw naam. De dwangbevelen hebben betrekking op de Jaren 1966 t/m 1991. Deze dwangbevelen zijn opgelegd in het jaar 1994 en moeten u bekend zijn".

Graag bewijs aan wie die berichtgeving geadresseerd is geweest. Mij niets van bekend. In die tijd, 1994, woonde ik in de oude kelder van de Gruiter in Den Bosch aan de Veemarktkade.

De reden van deze betekening is tweedelig:

1, betekening heeft plaatsgevonden om verjaring te voorkomen.

2. betekening heeft plaatsgevonden om een titel te verkrijgen om daarmee derden-beslag te  leggen onder  Mr Emmerich.

Mogenlijk dat bij de vereffening van Wijnexpediteikantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillisement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gelden vrijkomen die met deze aanslagen kunnen worden verrekend.

Hoogachtend, Belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch.

J.F. Fleuren.

 

Hier komt nu de waarschuwing van de accountants van Dirk Zwager boven water. 

Indien u in de toekomst weer inkomsten zult hebben, zal de belastingdienst alles in het werk stellen om van u te vorderen. Zeker niet aan u uit willen betalen. Maar u loopt weinig risico omdat Pieter Batenburg cq Dirk Zwager voor u gaat zorgen en u niet aangezien kan worden weer over ‘n vermogen te beschikken.

Dit laatste is mij ook toegezegd middels Mr. H. Emmerich. Met mr. Emmerig heb hiervoor contact gehad en hij was zeer ontsteld over het gedrag van Dirk Zwager ten opzichte van mijn persoon. De hele overname had Dirk Zwager te danken aan mijn medewerking. Pieter Batenburg heeft namens Dirk Zwager toezeggingen gedaan maar dit niet op papier willen zetten.  Door medewerking te verlenen om mijn prive faillissement aan te vragen als enigste oplossing om van Drs W. Theelen ontslagen te raken konden de Bedrijven aan Dirk Zwager overgedragen worden. Een vordering voor wat Dirk Zwager mij schuldig zou zijn op schrift zou volgens de "sluwe" Pieter Batenburg door de curator gevorderd  worden.

De 3.5 miljoen nog te vorderen van de belastingdienst was door de overname in bezit gekomen van Dirk Zwager. Gevolglijk was er bij Hubert Remmen volgens de accountants van Dirk Zwager en Pieter Batenburg niets te vorderen. Eventueel zouden hiervoor maatregelen getroffen kunnen worden volgens de accountants van Dirk Zwager ter voorkoming dat de belastingdienst niet uit zou betalen aan Hubert Remmen maar dat was door de overdracht van de bedrijven en de vordering die ik had op de belastindienst aan Dirk Zwager nu niet meer nodig.

De belastingdienst  besliste anders voor wat de uitbetaling betreft. Het tegoed kwam toe aan de persoon die in die tijd het geld te kort was gekomen en dat was niet Dirk Zwager. Wat moet ik mij nu afvragen? Heeft men mij persoonlijk en De Hollansche Wijnhandel beschudigd en uitverkocht inverband met het tegoed van Hfl 3.2 miljoen bij de belastingdienst ofwel de Nederlandse staat? Was er op die manier een opdracht voor de ambtenaren om hoe dan ook fraude aan te tonen??

De vermeldingen van 3,2 en 3,5 milj zijn onduidelijk. Is het 3,5 minus 300.000 voor kosten Holla & van Dooren? Op die manier 3,2 ?

 

Ben ik twee keer verkeerd veroordeeld?

  1. Uitverkoop omdat ik als agent van de Wijnbouw Verenigging van Zuid Afrika, de KWV, tijdens de Wereld boycott Periode voor Zuid Afrika over door de KWV toegestuurde gelden beschikte? Hierdoor heeft de FIOD gemeend in te moeten grijpen na de aangifte door personeelslid Adje Romme uit Geffen, de bedrijfsleider van de bottelafdeling en magazijnen van Wijnexpeditie Heesch B.V. Ad Romme hoopte van mijn bedrijf omzet naar hem toe te trekken. Ik was strafbaar omdat ik gelden in het buitenland op mijn persoonlijke naam had staan, wat ik niet bekend gemaakt heb bij de belastingdienst, maar die gelden zijn niet in mijn bezit gekomen en konden ook niet als mijn bezit bij de belastingdienst aangegeven worden. Athur Romme had gedacht dat door de aangifte die hij deed omzet van Wijnexpedietiekantoor Heesch B.V. in zijn handen zou vallen voor zijn nieuw opgezette bottelbedrijf.  Hij zou dan uit de financiele problemen zijn. Het lukte hem niet  van mijn bedrijf omzet in handen te krijgen. Onze relaties, afnemers, wenste daar niet aan mee te werken behalve Klerks uit Leiden. Klerks was met A.Romme in zee gegaan en had daarbij aan Athur Romme ook financiele medewerking beloofd maar is het niet nagekomen. Mede ook hierdoor had Romme financiele problemen. Romme had helaas wel medewerking gekregen van mensen uit mijn bedrijf: Percy de Paula. Hoofd administratie en Joanne Brooks secretaresse van Hubert Remmen. Joanne Brooks reisde met Ad Romme naar onze relaties in Spanje om leverancies over te nemen. Percy had haar beloofd dat zij veel zou reizen en dit zou volges Percy het begin zijn. Ad Romme had zijn huis aan de bank als onderpand gegeven voor de lening nodig om ‘n bottelbedrijf op te bouwen. Voor zover ik vernomen heb zijn de financiele problemen voor A. Romme opgelost geweest doordat zijn bedrijf afgebrand is.

2.  De uitverkoop en failliet van De Hollandsche Wijnhandel door een truc van de belastindienst, verzonnen hoge

    bruto bijdrage, omdat de belastingdienst de  vordering die ik had niet wenste uit te betalen???  Tegenwerking

    van de Curator en Rechter Commissaris om  de belastingdienst te corrigeren. 

3.  De Hollandsche Wijnhandel  B.V. executoriaal uitverkocht middels een  opdracht aan de douane en belastingdienst-

     ambtenaren om hoe dan ook Fraude aan te tonen???

 

Het geld zou anders toch maar naar de belastingen gaan.

De oorzaak dat er een groot bedrag aan aanslagen en boetes door de belastindienst opgelegd, niet voldaan konden worden is veroorzaakt doordat Mr. Emmerig en mevr de Rechter Commissaris de bedrijven en panden voor een appel en een ei overgedragen hebben aan Dirk Zwager. Mr. Emmerig verklaarde: “anders zou het geld toch maar naar de belasting gaan” 

Wegens de overdracht voor 5.5 miljoen heeft Hubert Remmen persoonlijk het miljoenen bedrag moeten betalen, cq op moeten vullen waarvoor aan Dirk Zwager de bedrijven zonder een redelijke vergoeding zijn overgedragen.

Heeft de belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel B.V. en mijn privebezittingen voor uitverkocht?? Dit met een opdracht aan de ambtenaren om een fraude hoe dan ook op tafel te krijgen??

Heeft de belastingdienst beslag gelegd op de uitbetaling van mijn tegoed van 3.2 bij de belastingdienst ofwel  Ned. Staat om die zelfde reden?

Het lijkt mij ongeloofwaardig; kan het de rede geweest zijn van de verzonnen meerwinsten van De Hollandsche ijnhandel door de ambtenaren?  Werd verwacht van de ambtenaren dat zij met een oplossing zouden komen ter voorkoming dat aan Hubert Remmen de miljoenen teveel afgedragen en gevorderde bedragen aan accijnen uitbetaald zouden moeten worden?? Klinkt ongelooflijk.

 

Enkele miljoenen verspeeld omdat Jeannette dwars is geweest en de curator niet meegewerkt heeft. . 

Mr. van Wieringen schrijft: dat Mevr. J. Lensen veroorzaakt heeft dat de belastindienst op deze manier in heeft kunnen grijpen. In plaats van tegen te werken, had Jeannette met mij, volgens Mr. van Wieringen, een vordering van enkele miljoenen in kunnen dienen bij de belastingdienst.

Het zou aan Jeannette en mij uitbetaald worden. Aansprakelijkstelling van de belastingdienst voor onrechtmatig geheven aanslagen, de oorzaak van het Faillisement van De Hollandsche Wijnhandel, plus gemiste toekomstige winst, geleden schaden, kosten rechtsbijstand etc. etc. De Hollandsche Wijnhandel zou door de overname de nieuwe KWV agentuur in Nederland geweest kunnen zijn. De belastingdienst is ook fout geweest door Hubert Remmen, de bedrijfsvoerder en economische eigenaar, niet zodanig te herkennen. Fout is geweest om Jeannette met een verzonnen winstmarge het vuur na aan de schenen te leggen om de miskleun van de belastingdienst toe te dekken.

 

2 Juli 1998 schrijft de Ontvanger van de Belastingdienst: binnen de gestelde termijn is nooit een protest ingediend. Dat ik persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld op grond van de wet bestuursaansprakelijkheid.

s-Hertochenbosch J.F. Fleuren: ”Mogenlijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gelden vrij komen die met oude aanslagen van 1986 t/m 1991 kunnen worden verrekend”.

De B.V. "De Hollandsche Wijnhandel" is executioriaal uitverkocht en de opbrengst is vereffend met de openstaande aanslagen. Daarna op 16 oktober 1996 is de B.V. in staat van faillissement verklaard met Mr.S.M.M. van Dooren als curator. Mogelijk dat u in de toekomst als beleidsbepaler alsnog aansprakelijk gesteld wordt op grond van de Wet Bestuursaansprakelijkheid.

Hoezo? Ik ben toch niet erkend als bestuurder en economische eigenaar maar nu weer wel?

Aansprakelijk gesteld worden als beleidsbepaler dat zou ik graag gehad hebben. Het zou een kans zijn me te verdedigen maar de belastingdienst wenste mij toch niet te erkennen en ben ik nu wel de beleidsbepaler en economische eigenaar geworden?  De curator Mr.van Dooren heeft geweigerd op te treden tegen de Miskleun van de belastingdienst. Hierdoor zijn de crediteuren en mijn persoon de dupe geworden. Wat is eigenlijk de functie van een curator?

Er zijn een groot aantal dwangbevelen via de officier van justitie aan u betekend. Deze dwangbevelen staan op uw naam. 

De dwangbevelen hebben betrekking op de Jaren  t/m 1991. Deze dwangbevelen zijn opgelegd in het jaar 1994 en moeten u bekend zijn.

De reden van deze betekening is tweedelig:

1, betekening heeft plaatsgevonden om verjaring te  voorkomen.

2, betekening heeft plaatsgevonden om een titel te verkrijgen  om daarmee derden-beslag te leggen onder Mr.     Emmerig.    

Mogenijk dat bij de vereffening van Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. of bij de afwikkeling van het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel B.V. gelden vrijkomen die met deze aanslagen kunnen worden verrekend.

Hoogachtend,

Belastingdienst/Ondernemingen ‘s-Hertochenbosch.

J.F. Fleuren.

Wat moet ik mij nu weer afvragen? Heeft men mij aan de grond weten te krijgen vanwege de grote tegoeden die ik had bij de belastingdienst ofwel de Nederlandse staat?  Dat alles zich afgespeeld heeft om te voorkomen dat Hubert Remmen zijn rechten kan innen? Was er op die manier een opdracht voor de ambtenaren om hoe dan ook fraude aan te tonen? Ben ik twee keer verkeerd veroordeeld? Uitverkoop en failliet omdat de Belastingdienst de grote vordering die ik had op de Nederlandse staat niet wenste te verrekenen.  Dan nog alles verkeerd beoordeeld door de rechtbank in ‘s-Hertochenbosch.

De Hollandsche Wijnhandel executoriaal uitverkocht middels een opdracht aan de douaneambtenaren om beschuldigingen te creëren??

Bijlage 92. Bemerkingen van Theu Sweron inzake  rapport van M. van Noord Belastingdienst.

 

De oorzaak dat het grote bedrag aan aanslagen en boetes door de Curator van het faililisement van Het Wijnexpeditiekantoor Heesch B.V. niet kon worden voldaan.

Curator Mr. Emmerig en Rechter Commissaris mevr. Meijer Delaert hebben de bedrijven voor een appel en een ei overgedragen aan Dirk Zwager. Hierdoor heeft Hubert Remmen persoonlijk het miljoenen bedrag moeten betalen, cq op moeten vullen wegens de aanslagen van de Belastingdienst omdat Dirk Zwager voor een uiterst lage vergoeding de bedrijven panden en industrieterrein over heeft kunnen nemen.

Heeft de belastingdienst daar nu zoveel jaren later ook de Hollandsche Wijnhandel voor uitverkocht om dat te kort wegens aanslagen en boetes te kunnen vorderen? Weer later heeft de belastingdienst om dezelfde reden beslag gelegd op de uitbetaling van mijn tegoed bij de belastingdienst ofwel  Ned. Staat. Wat mij eigenlijk ongelooflijk voorkomt: kan het de rede geweest zijn van de, door de ambtenaren verzonnen meerwinsten, van De Hollandsche Wijnhandel? Werd verwacht van de ambtenaren dat zij met een oplossing zouden komen ter voorkoming dat aan Hubert Remmen miljoenen wegens teveel betaald aan accijnzen uitbetaald zouden moeten worden?? Volgens de accountants van Dirk Zwager gaat de belastindienst tot het uiterste ter voorkoming dat betaald moet worden.  Ik kan er eigenlijk bijna geen geloof aan hechten.  Oorzaak zou ook geweest kunnen zijn dat de ambtenaren een oplossing gezocht hebben om hun Miskleun te verbergen.

 

Nu 3 april 2018 werk ik nogsteeds aan het opzoeken van gegevens

Alles is lang geleden waardoor het kontroleren en nagaan, om zeker te zijn dat wat ik schrijf correct is. Achteraf zijn veel zaken wel beter te overzien. Wat opvalt tot op heden is dat ik  zaken in die tijd niet goed beantwoord heb aan de Douane en Belasting ambtenaren. Het is duidellijk dat de beantwoordingen door mij gegeven zijn onder de druk van de omstandigheden en rekeninghoudend met allerelei bedreigingen die in die periode van links en rechts op mij afkwamen.

Waar ben ik mee bezig? Wat ik schrijf is in het verleden al opgeschreven.  Het kost maanden tijd om alles op te sporen, terug te vinden . Zaken van de Hollandsche  Wijnhandel zijn van 22/23 jaar geleden. Voor de andere affaires nog veel ouder.  Andererzijds ik heb nu voor het eerst de tijd om dit te doen. Het levensonderhoud in Zuid Afrika heeft mij niet eerder kans gegeven maanden tijd te nemen om zulk een verslag te schrijven.  In de correspondentie heb ik nu 2 juli 2018, een brief van 7 A4, gericht aan  Marcel van Dam, aan getroffen. Gedateerd  zondag 8 januari 2006.. Bijlage 152. Zie bijlages 34 website

 

Geen bezwaar ingediend tegen de aanslagen en opgelegde boetes?

9 mrt 2004. Een informatie van Mr. JJTM Pietersen, de Officier van Justitie Arrondischementsparket ‘s-Hertogenbosch is:  dat indien er nog zaken veranderd zouden moeten worden, dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst. Verder deelt Mr. Pietersen mede dat de veroordeling juist was op basis van een aantal door de Fiod aangedragen zaken die mij bekend zijn maar tijdens de rechtszittingen niet aangeroerd zijn. Er werd aan mij medegedeeld die kleinere zaken worden ondergeschoven aan de grote Fraude gelden in het buitenland gedurende een periode op naam te hebben staan. Financien die volgens de FIOD aan mijn bedrijven onttrokken zouden zijn. Dat is nooit gebeurd. Hoe kan je meer als 3 miljoen aan bedrijven onttrekken?

De belastingdienst, de Heer Fleuren ontvanger van belastingen Ondernemingen 's-Hertogenbosch, is er van uitgegaan dat ik geen bezwaar ingesteld heb tegen de aanslagen. Hierboven is reeds vermeld wat wij  gedaan hebben middels de Heert Theu Sweron van Silahis belastingadviesbureau en Jack Poell advocaten en Peter Holm bedrijvenadviesbureau.

Mr. de Bruin, namens de Ombudsman heeft geantwoord met: "De Nationale Ombudsman mag, op grond van de Wet Nationale Ombudsman, geen onderzoek instellen naar een gedraging van de belastingdienst waartegen u bezwaar of beroep had kunnen aantekenen."

Bijlage  34 Bijlages

 

Bijlage 155. Een verslag per 2 december van Mr. van Dooren aan de Rechter Commissaris Mr. W.M.J. Hoppers. Als dit wordt gelezen na ingelicht te zijn met de hier bovenstaande info en de brief die ik heb geschreven aan de Ombudsman, Marcel van Dam in 2006, dan  hoef ik hieraan voor u, geachte lezer, over ”Mr. van Dooren” en het kantoor Holla & van Dooren in ‘s Hertochenbosch niets meer toe te voegen.

Ik las in het Brabantsdagblad dat bij Holla & van Dooren de ruiten ingeggeiooid zijn. Nou, daar vind ik niks vreemd aan.

Bijlage 35 Bijlages

Wordt vervolgd met gegevens waarmee Mr. van Dooren zich verdedigt waarom hij Hubert Remmen  heeft gemeend niet te ondersteunen. Wat heeft Mr. van Dooren achter de hand gehouden? (Het verleden: de beschuldigingen door de Fiod, de veroordelIng door de rechtbank?)

 

Swellendam 11 july 2018

Verslag van Mr. S.M.M. van Dooren inzake het faillissement van De Hollandsche Wijnhandel  per 2 december 1996

24 juni 1991 heeft A. van Beek de vennootschap verkocht aan mevrouw AGJ Lensen.

Oorzaak faillissement.

Naar het voorlopig oordeel van Mr. S.M.M.van Dooren ook de terechte inval heeft simpelweg geleid tot acute staking van de onderneming waardoor het faillissement (N.B.: aangevraagd door mevrouw Lensen) onontkoombaar werd. Naar voorlopig oordeel lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat het faillissement is uitgelokt door het optreden van de Belastingdienst ondernemingen te ‘s-Hertogenbosch. (Jeannette had haar deel in de Hollandsche Wijnhandel B.V. al terug betaald gekregen dus was het naar haar mening niet moeilijk om de belastingdiens terwille te zijn)

Waarop baseert de curator zijn voorlopige mening " de terechte inval van de Belastingdienst?" Daar geeft hij geen verklaring voor anders dan; dat Mr. van Dooren verweist naar de inval van de belastingdienst wegens vermeend frauduleus handelen van deze vennootschap en haar  feitelijke bestuurder maar………: Het z.g. frauduleus handelen is volledig weerlegd aan de curator middels de gegevens van de belastingdienst zelf en de beschikbare gegevens van De Hollandsche Wijnhandel B.V.

De curator is ook ingelicht dat alle financieele gevens inzake De Hollandshe Wijnhandel B.V. gratis beschikbaar zijn en onder controle waren van Fouderer Register Accountants en Silahis Administratie en belastingadviesbureau. Mr. van Dooren heeft het ongewenst gevonden hier notitie van te nemen.

 

De belastingdienst mag geen administratie vernietigen.

Mr. van Dooren heeft zelf de door hem van de belastingdienst in gehavende en gaotische toestand ontvangen administratie geordend.

Mr van Dooren schrijft ‘veel tijd is besteed aan het doorlopen / onderzoeken / op orde brengen van de administratie”. Desondanks is volgens Mr van Dooren de financiele administratie weinig toegangkelijk. Wat van indien Mr. van Dooren alleen maar notitie had genomen van de prijzen op de verkoopfakturen?

Dus Mr. van Dooren heeft alles geordend en doorgenomen maar niets gezien.

 

Blijkbaar de vele contacten met Hubert Remmen vergeten.

Mr. Van Doorn, "De feitelijke bestuurder, de heer Hubert Remmen, verblijft in Zuid Afrika" Is niet bereikbaar, over de oorzaak van het faillissement is met hem dan ook niet gesproken."

Niet bereikbaar?? Nee dat klopt, haha die is weer goed van Mr. van Dooren. De “vele contacten heen en weer” over de oorzaak van het faillissement zijn met onweerlegbare bewijzen schriftelijk verlopen.

 

Mr. van Dooren: naar verluid loopt er tegen Hubert Remmen een arrestatie- bevel.  De zaak Wijnexpeditie Heesch B.V.

Mr. van Dooren doelt hier op dat: ik veroordeeld ben door de rechtbank voor 2 jaar en 2 maanden met 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Op de datum van 19 december  1995 onherroepelijk geworden en wegens verjaring weer vervallen. (Ondanks alle contacten met Mr. Van Dooren heeft hij dit nooit eerder aangeroerd, slim om iets achter de hand te hebben voor als je het nodig zou hebben.)

Hubert Remmen is in juni 1996 naar Zuid Afrika vertrokken en  voor die tijd heb ik nooit een oproep ontvangen voor het uitzitten van gevangenisstraf. Indien de oproep aan een verkeerd adres uitgereikt is, dan is er weinig moeite gedaan om mij alsnog te bereiken.

15 julie 1997 heb ik van Mr. J.L.M. Faber, Juridisch beleidsmedewerker Kabinet Procureur Generaal in gevolge een verzoek van mij aan de Burgemeester in Heesch, vernomen uit zijn schrijven van 15 juni 1997:

dat u zich op 25 november 1996 niet voldaan heeft aan de verplichting u te melden voor het vervullen van de aan u opgelegde gevangenisstraf.

In die tijd, 25 nov. ’96, was ik reeds 5 maanden in Zuid Afrika en eerst op 15 juli 1997 op de hoogte dat ik mij 25 november 1996 had moeten melden. De situatie waarin ik verkeerde was, dat  terugkeren naar Nederland niet tot de mogelijkheden behoorde. (dat ik nou altijd gedacht heb dat ik in Nederland geen onderkomen meer zou hebben.)

Dan heeft Mr. van Dooren een aantal verwijten aan Hubert Remmen die hierboven voor de lezer al eerder weerlegd zijn.

 

Volgens Mr. van Dooren inkomsten voor Jeannette Lensen.

Dat Jeannettte Lensen volgens het faillissementsverslag van Mr. van Dooren financiele dan wel materiele vergoeding zou hebben ontvangen slaat nergens op. De curator heeft eerder verwezen naar wat brief papier en businesskaartjes. Dat moet het dan zijn.

 

Hubert Remmen had genoteerd moeten zijn als in Loondienst.

De kasopnames door Mr. van Dooren vermeld zijn bekend bij Silahis administratie kantoor en betreffen prive opnames gedurende slechts enkele maanden omdat de uitkering waar ik van leefde geblokkeerd was. Anderzijds ik heb gezorgd dat de aanloop verliezen van De Hollandsche Wijnhandel door mij gedekt zijn middels betalingen van mijn uitkering.

Die opnames waar Mr. van Dooren verwijst zijn geen vergoedingen aan mij uitbetaald. Het waren leningen die terug betaald zou worden zodra mijn uitkering weer hersteld zou zijn. Er was geen sprake van dat ik in loondienst was. Ik heb beperkt kunnen werken zonder vergoeding in mijn 100% eigen bedrijf. Beloning? De hoop was weer toekomst op te kunnen bouwen.

 

De uitverkoop door de belastingdienst.

De inventaris en mijn prive bezittingen te samen met de handelsvoorraad executoriaal verkocht voor Fl 210.805,00. Dit betekent dat ik hiermede een groot verlies heb geleden. Kantoorinvetaris,Woonkeuken gemeubileerd, vries en koelkasten en, Kastenwanden. Gemeubileerde entre. De Debiteuren bedroegen volgens de belastingdienst Fl 112 000,00 waarvan Fl. 10 351,00 (o.a.Peter Kreft A’dam) oninbaar zou zijn. Verder door de belastingdienst geind.

 

De containers met 25500 flessen wijn van Cape Europeline Ltd.

Mr van Dooren verweist verder naar de containers in de haven van Antwerpen. 25.500 flessen wijn door de belastindienst in beslag genomen maar door de Belastingdienst niet konden worden verkocht omdat hier tegen bezwaren door Cape Eiropeline Ltd waren ingredient. Het eigendom behoorde immers bij Cape Europeline Ltd.

Doch Mr. van Dooren weet het beter. Volgens Mr. van Dooren richten die bezwaren zich thans tot de failliete boedel. De Zuid Afrikaanse eigenaar heeft de curator niet kunnen overtuigen dat zij de eigenaar is van de lading. Haha Tamis. Er zijn geen connosementen uit gereikt aan De Hollandsche Wijnhandel en de containers stonden ook niet op de bodem van de Hollandsche Wijnhandel B.V. Toch heeft Mr. van Dooren de containers in handen weten te krijgen.

 

Er wordt  door Mr. van Dooren geen claim gelegd bij de belastingdienst.

Mr. van Dooren verklaart dat het geen zinvolle bezigheid zou zijn de juistheid en omvang van de opgelegde aanslagen en opgelegde boetes te  onderzoeken omdat het niet opweeegt tegen de grote aanslagen van de belastingdienst.

‘S-Hertogenbosch, 2 december 1996 Mr. SMM van Dooren.

Mr. van Dooren is  volledig op de hoogte gebracht met onweerlegbare bewijzen. Daarbij de gratis aangeboden hulp van Silahis belastingadviesbureau, de Heer Tjeu Sweron, die de leiding had over de administratie en de aanslagen van de belastingdienst voor 100% kan en zal weerleggen.  Met hulp van Silahis administratie en belastingadviesbureau zouden die zeer grote aanslagen komen te vervallen en kan een enorme claim bij de belastingdienst worden ingediend. (Aldus Mr. van Wieringen.)

 

Wordt vervolgd.

 

 

Foto genomen van tanks van Wijnexpeditiekantoor te Heesch en aangetroffen op een folder van Het Hoofd ProductschapWijn in Nederland.

 

  De cuverie van het Wijnexpeditiekantoor te Heesch. De ontvangst van scheepsladingen uit Zuid Afrika en tankauto’s wijnen uit Spanje en Frankrijk.

        

 

Wat fout gegaan is bij de rechtzaak:  Nova?

Veroordeeld omdat ik gelden op persoonlijke naam in het buitenland heb gehad.

Als agent en vertrouwenspersoon van het overkoepelende orgaan van de Wijnbouw in Zuid Afrika, de KWV, gelden ontvangen op een rekening in Zwitserland op mijn persoonlijke naam. Het doel was de export van Zuid Afrika tijdens de wereldboycotperiode voor Zuid Afrika te bevorderen. Geen bindende voorschriften hoe die gelden te gebruiken maar die financien ingezet voor een oplossing, Bodega Nueva Andalusia, om de Zuid Afrikaanse wijnmerken tijdens de wereld boycotperiode te kunnen voorzien van wijn. Hierdoor zouden de investeringen door de KWV gedaan voor de merken, niet verloren gaan en na de boycotperiode weer beschikbaar zijn voor de kWV. Gelijktijdig had ik het voordeel de bedrijven in Nederland te redden door levering van Sherrytypes, inverband met het verbod van het Conseggor du Regulardor op de export van Sherry en vrac, bulk.

 

Tijdens de rechtspraak is niet ter sprake gebracht: dat de Fiod en belastingdienst geen rekening heeft willen houden dat ik de mogelijkheid had om tegenmoet te komen,’n deal aan te gaan met de belastingdienst. Dit middels de 3.5 miljoen grote vordering die ik had op de belastingdienst ofwel de Nederlandse Staat. De ambtenaren van de FIOD hebben gevraagd of ik de aanslagen en opgelegde boetes zou willen voldoen, om verdere moeilijkheden te voorkomen. Het geld hier genoemd zou niet beschikbaar zijn en men wenste nergens op in te gaan. Daarbij de verklaringen die ik gaf zouden zij in mijn plaats zijnde ook verzonnen hebben, aldus de FIOD. Met behulp van de correspondentie en oude bankgegevens kon de FIOD aantonen, dat ik de beschikkeng heb gehad(!) over financien in het buitenland maar er is nooit aangetoond, dat die gelden van mijn bedrijven afkomstig zouden zijn.

Volgens Mr. M.H. van Wieringen van Lexus Internationaal B.V. te Weert, zou de belastingdienst verantwoordelijk gesteld moeten worden, dat ik die gelden te vorderen op de Belastingdienst toen niet beschikbaar had.

Dit neemt niet weg dat wegens de voorschriften van de KWV, het Gouvernement van Zuid Afrika en de EEG,  aangetoond had moeten worden, dat ik die financien,  niet als inkomen bij de belastingdienst aan heb kunnen geven.

 

Arrestatie had voorkomen kunnen worden indien ik ‘n aanbod had gemaakt de zaak te regelen met de Belastingdienst maar:

Buiten die hierboven genoemde 3.5 miljoen gulden had ik geen financiele mogelijkheden om in te gaan, op de vraag of ik de zaak financieel kon regelen.

Mijn ex Joke Ploegmakers: Wegens de door haar gewenste scheiding en daarbij de verkoop van onze bezittingen om te kunnen delen, had ik aan Joke 2 miljoen uit moeten betalen om de wijnimport sinds 1885 van mijn familie in handen te kunnen houden. Het nog beschikbare Kapitaal dat mij reste was nodig om de bedrijven gaande te houden. De FIOD en de Belastingdienst wensten niet in te gaan op mijn vordering, hierboven genoemd van 3,5 miljoen gulden. Terwijl het al vast stond dat dat bedrag uitbetaald zou moeten worden, wegens de uitspraak van het Europese Hof. Als gevolg van die wetenschap sloot de sluwe Pieter Batenburg namens Dirk Zwager, bij de overname van de bedrijven panden en industrieterreinen, een deal met de Curator dat ook het bedrag van 3.2 aan hen toe zou komen. D.w.z. de z.g. nagekomen vorderingen, waarbij dus die 3.2 milj., aan Dirk Zwager uitbetaald diende te worden.

 

Die gelden die buiten de EEG op mijn naam stonden, bestonden tijdens de FIOD inval niet meer. (belasting fraude??) De door de KWV beschikbaar gestelde financien zijn beschikbaar gesteld, om leveranties tot stand te brengen middels Bodega Nueva Andalusia, voor KWV klanten in de wereld zodat de KWV merken niet verloren zouden gaan. Door de Wereld Boycot voor Zuid Afrika kon de KWV zelf de Brands niet meer onderhouden, niet meer voorzien van wijn. Die financien c.q. investeringen in Spanje zijn verloren gegaan. Voor mijn bedrijven in Nederland hadden wij het voordeel, dat door de investering in een Bodega de wijntoevoer instand gehouden kon worden. Het beleid bij Bodegas Nueva Andalusia is wegens mijn ziekte en opname in het ziekenhuis in verkeerde handen gevallen. Percy de Paula en Julian Ramirez Ponferrada. Achteraf bezien had die catastrophe voorkomen kunnen worden indien ik in was gegaan op het aanbod samen te gaan met een groep wijnbouwers in Montilla. Het was een fout daar niet op in te gaan. Ik had niet de verwachting plotseling voor lange tijd uitgeschakeld te zullen zijn wegens kanker .

Wordt vervolgd.

 Bezoekers uit Nederland. Uitleg over de productie van Pedro Ximenez.

Hubert Remmen veroordeeld door de Rechtbank. 2 jaar en 2 maanden

De Rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaring op juiste gronden is geschied. Indien er fiscaal nog zaken veranderd moeten worden dient u zich daarvoor te wenden tot de belastingdienst.

Er zijn een aantal zaken niet goed gegaan waardoor de rechtbank mij veroordeeld heeft. De veroordeling was gebaseerd op de grote fraude met KWV financien in het buitenland die ik in bezit had. Die z.g. kleinere zaken werden onder de tafel geveegd van de z.g. grote fraude gelden in het buitenland op mijn naam te hebben gehad. Het geschil met de Fiscus resulteerde in fisale delicten. Was die fraude een belastingzaak? Had er niet rekening gehouden moeten worden met de onmogenlijkheid die KWV gelden bij de belastingdienst als inkomsten aan te geven?

 

De belofte dat Dr. Jannie Retief zou getuigen.

Dr Jannie Retief, KWV Exportdirecteur, had beloofd als getuige naar Nederland te komen voor de FIOD affaire bij Wijnexpeditie Heesch in 1991 en de KWV gelden die ik op mijn naam heb gehad buiten de EEG.  Wij hadden KWV getuigen nodig om te kunnen verklaren dat die gelden KWV gelden waren en dus niet van mijn bedrijven afkomstig waren. De President Directeur van de KWV, Mnr De Labatt, heeft de komst van Dr. Janie Retief geblokkeerd gehad. Dit omdat het risico ingerekend te worden voor Dr Retief te groot zou zijn en het gevolgen op zou hebben voor de wijnexport van Zuid Afrika naar de EEG.

Ondanks toezegging door Dr Retief had ik niet de door Mr. Boone de gewenste ondersteuning. Vele jaren later, eerst in 1997 zijn wij tot de ondekking gekomen dat er meer bij de KWV aan de hand was als wij meende de weten tijdens het proces tegen mij met de hulp van Mr. Boone. ’n Journalist nam contact met ons op en vond het schandalig dat wij de dupe waren geworden van KWV optreden maar wenste zijn naam verborgen te houden.

De Nationale co-operatieve KWV die de wijnindustrie van Zuid Afrika onder controle had was niet alleen in moeilijkheden wegens ’n scheepslading wijn naar de haven van Amsterdam. Dr Retief ofwel de KWV was in moeilijkheden wegens meerdere zaken en het exporteren van namaak Champagne. Blijkbaar onder leiding van Dr. Jannie Retief en Niel van Staden. Dus achteraf nogal duidelijk dat de getuigen voor mijn zaken niet konden komen. Het was gebruikelijk tijdens de wereld boycot periode voor Zuid Afrika dat producten met een valse herkomstbenaming geexporteerd werden. Wijn is in tegenstelling met b.v. fruit aan veel reguleringen gebonden. Het is strafbaar met valse herkomstbenamingen wijn in de handel te brengen. Tijdens het proces waren wij niet op de hoogte van o.a. de Champagne fraude etc. Mr. Boone en ondergetekenden en hebben niet aan het Hof kunnen verklaren waarom de getuigen niet kwamen. De Rechtbank was ontstemd omdat door onze toezeggingen dat getuigen zouden komen het proces meer dan een jaar vertraagd was.  Het was in ons nadeel dat men er nu geen tijd meer aan wenste te besteden. Het zou tenkoste zijn van andere zaken. Aldus de rechtbank.

De officier van Justitie Mr. J J T M Pietersen is de mening toegedaan dat ik terecht ben veroordeeld op basis van wettige en overtuigende bewijsmiddelen. Hierbij is van groot belang dat u tijdens het onderzoek en de rechtzitting bent bijgestaan door een van de meest gerenomeerde strafpleiters van Nederland. U heeft dus wel degelijk voldoende bijstand genoten. Ik verwijs echter ernaar dat de rechtbank uitgesproken heeft dat ik slecht verdedigd ben. De zaak heeft veel te lang gesloerd en  ondersteuning en gegevens uit het bedrijf Wijnexpeditie Heesch B.V. is nooit tot stand gekomen anders dan juist tegenwerking in het eigen gewin van Drs. W. Theelen.